የሴት ልጆች ድምፅ

«ድምፅ ለሌላቸው፥ ለተገፉትም ሁሉ ፍርድ አፍህን ክፈት።» — ከምሳሌ 31

ራማባይ ሕፃኗን ማኖራማን ይዛ አባቷ ከብዙ ዘመን በፊት ወደ ተማረባት ወደ ፑኔ ከተማ ሄደች። በዚያ የነበሩ አንዳንድ ደጎችና ጠቢባን ሰዎች ረዷት። ብዙም ሳይቆይ ራማባይ የሴቶች ማኅበር ጀመረች። ማኅበሩ ቅዳሜ ቅዳሜ ይሰበሰብ ነበር፤ ሴት ልጆች ትምህርት ቤት እንዲገቡና መበለቶች እንዲረዱ ይሠራ ነበር።

በዚያ ዘመን በሕንድ ብዙ ሴት ልጆች ገና በጣም ልጆች ሳሉ ይዳሩ ነበር፤ አንዳንዶቹም ገና ልጆች ሳሉ መበለቶች ይሆኑ ነበር። ሕፃን መበለት ከባድ ሕይወት ነበራት። ጠጕሯ ይቈረጥ ነበር፤ ተራ ልብስ ይሰጣት ነበር፤ ሰዎችም ለባሏ መሞት ተጠያቂ እርሷ እንደ ሆነች አድርገው ብዙ ጊዜ በክፋት ይይዟት ነበር።

በ1882 ከብሪታንያ መንግሥት የመጡ አንዳንድ ታላላቅ ሰዎች ስለ ሕንድ ትምህርት ቤቶች ለማጥናት ወደ ፑኔ መጡ። ራማባይ በፊታቸው ቆማ ስለ ሕንድ ሴቶች ተናገረች። ሴት መምህራን እንዲሠለጥኑ ለመነች፤ ሴት ሐኪሞችም እንዲኖሩ ጠየቀች፤ ብዙ ሴቶች ወንድ ሐኪም ዘንድ ለመሄድ እጅግ ስለሚያፍሩ ፈጽሞ እርዳታ አያገኙም ነበርና። ከእርሷ በፊት እንዲህ የተናገረች ሕንዳዊት ሴት ከስንት አንድ ነበረች!

በዚያው ዓመት አሥራ ሁለት ዓመት ገደማ የሆናት አንዲት ትንሽ መበለት ወደ ራማባይ መጣች። በአምስት ዓመቷ ተድራ ነበር፤ ባሏም ከሠርጉ ጥቂት ቀናት በኋላ ሞቶ ነበር። አማቷ ትንሿን ልጅ ተጠያቂ አደረገቻት፤ ልታያት እንኳ አልፈለገችም። ራማባይ ከእርሷ ጋር እንድትኖር ወደ ቤቷ ወሰደቻት።

ራማባይ ያቺን ትንሽ ልጅ ስትመለከት አንድ ዕቅድ በልቧ ማደግ ጀመረ። ለመበለቶች ቤት ትሠራለች! አስቀድማ ግን ሐኪም መሆንን መማር ፈለገች። ስለዚህ በ1883 የሁለት ዓመቷን ማኖራማንና አንዲት ወዳጇን ይዛ በመርከብ ወደ እንግሊዝ ሄደች። ከጊዜ በኋላ «ወዴት እንደምሄድ ሳላውቅ እንደ አብርሃም» እንደ ሄደች ተናገረች።

ራማባይ ድምፅ ለሌላቸው ሴት ልጆች ለመናገር የሚያስችል ድፍረት ነበራት። እግዚአብሔር ለሚጐዱ ወይም ለሚገለሉ ሰዎች እንድንናገር ይፈልጋል። አንተም በትምህርት ቤትም ሆነ በሰፈርህ ይህን ማድረግ ትችላለህ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ የተገለሉ ሰዎችን እንዳይ እርዳኝ። ለእነርሱ ለመናገርና ወዳጃቸው ለመሆን ድፍረትን ስጠኝ። አሜን።