ምዕራፍ 3 · 1 ደቂቃ ንባብ · 2 ደቂቃ ማዳመጥ
ስኳርና ውኃ
«አባቴና እናቴ ቢተዉኝ እንኳ፥ እግዚአብሔር ይቀበለኛል።» — ከመዝሙር 27
ራማባይ አሥራ ስድስት ዓመት ገደማ በሆናት ጊዜ በደቡብ ሕንድ አስከፊ ራብ መጣ። ራብ ማለት በቂ ምግብ የማይገኝበት ጊዜ ነው። የራማባይ አባት በዚህ ጊዜ አርጅቶና ዓይነ ስውር ሆኖ ነበር። ጣዖቶቹ ይረዱናል ብለው በማሰብ ቤተሰቡ ገንዘባቸውን ሁሉ ለካህናቱ ስጦታ አድርገው ሰጡ። ነገር ግን ምንም እርዳታ አልመጣም። ብዙም ሳይቆይ የማብሰያ ድስቶቻቸው እንኳ ሳይቀሩ ምንም ነገር አልቀረላቸውም።
ለአሥራ አንድ ቀን ቅጠልና ጥቂት የዱር ተምር እየበሉ በአንድ ደን ውስጥ ኖሩ። የራማባይ አባት ሊሞት እንደ ሆነ አሰበ። ራማባይን አጥብቆ አቀፋት፤ ፊቷንም ዳበሰ። «ልጄ ሆይ፣ አስታውሺ» አለ፤ «አንቺ የመጨረሻ ልጄ፣ ከሁሉ አብልጬ የምወድሽ ልጄ ነሽ። ለአምላካችን እጅ አሳልፌ ሰጥቼሻለሁ።»
ወንድሟ ስሪኒቫስ ሁሉንም እየረዳ ወደ አንድ መንደር አወረዳቸው። በዚያም አባቷ ታመመ። ጥቂት ስኳርና ውኃ ለመነ። ውኃ ሰጡት፤ የሚሰጡት ስኳር ግን አልነበራቸውም። ከጥቂት ቀናት በኋላም ሞተ።
ከዚያም እናቷም ታመመች። አንድ ቀን እጅግ ከመራቧ የተነሣ ራማባይን ቍራሽ ዳቦ እንድትለምን ወደ አንዲት ጎረቤት ላከቻት። ራማባይ እጅግ ከማፈሯና ከማዘኗ የተነሣ አንዲት ቃል እንኳ መናገር አቃታት። ላለማልቀስ በብርቱ ሞከረች፤ እንባዋ ግን በአፍንጫዋ በኩል ወጣ! ደጓ ሴት ግን ነገሩ ገባት፤ ዳቦውንም ሰጠቻት። ራማባይ ዳቦውን ይዛ ወደ ቤት ሮጠች፤ እናቷ ግን ለመብላት እንኳ አቅም አልነበራትም። ብዙም ሳይቆይ እናቷ ሞተች፤ ብዙም ሳይቆይ ደግሞ ታላቅ እኅቷ ሞተች።
የራማባይ አባት ኢየሱስን አያውቅም ነበር። ከብዙ ዓመታት በኋላ ግን፣ ራማባይ እግዚአብሔርን በኢየሱስ በኩል ካወቀች በኋላ፣ በዚያ ቀን በደኑ ውስጥ አባቷ ስለ እርሷ ያቀረበውን ጸሎት እግዚአብሔር እንደ ሰማ አመነች።
ይህ የታሪኩ በጣም የሚያሳዝን ክፍል ነው። እግዚአብሔር የሚያሳዝኑ ነገሮችን መልካም ናቸው አይልም። ነገር ግን የምንወዳቸው ሰዎች በሌሉበት ጊዜ እንኳ እግዚአብሔር አይተወንም። ራማባይን በእጆቹ ያዛት፤ አንተንም ይይዝሃል።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ፈጽሞ ስለማትተወኝ አመሰግንሃለሁ። ዛሬ ለተራቡ ወይም ብቻቸውን ለሆኑ ልጆች እባክህ ቅረብ፤ ጠብቃቸውም። አሜን።
አብራችሁ ተወያዩበት
መጀመሪያ ጥያቄዎቹን ጠይቁ — ከዚያም ለአዋቂዎች የተጻፈውን ማስታወሻ ለማየት አንዱን ጥያቄ ንኩ።
የራማባይ አባት በታመመ ጊዜ ምን ለመነ?
ጥቂት ስኳርና ውኃ። ውኃ ሰጡት፤ ስኳር ግን አልነበራቸውም።
ራማባይ ዳቦ ልትለምን በሄደች ጊዜ ምን ሆነ?
እጅግ አፍራና አዝና ስለ ነበር መናገር አቃታት፤ እንባዋም በአፍንጫዋ በኩል ወጣ፤ ደጓ ጎረቤት ግን ነገሩ ገብቷት ዳቦውን ሰጠቻት።
ስታዝን ወይም ስትፈራ የሚጠብቅህ ማን ነው?
ማንኛውም ቅን መልስ ጥሩ ነው። የምዕራፉ ዋና ሐሳብ ይህ ነው፦ የምንወዳቸው ሰዎች በሌሉበት ጊዜ እንኳ እግዚአብሔር ፈጽሞ አይተወንም።
ምዕራፍ 3 ተጠናቋል
ስኳርና ውኃ