በሸንበቆ ሣጥን ውስጥ የነበረችው ሕፃን

«ለልጆችህም በትጋት አስተምረው፥ በቤትህም ስትቀመጥ፥ በመንገድም ስትሄድ፥ ስትተኛም፥ ስትነሣም ተጫወተው።» — ከዘዳግም 6

ከብዙ ዘመን በፊት በሕንድ አገር አናንት ሻስትሪ የተባለ አንድ ወጣት ሳንስክሪትን ለመማር ወደ ፑኔ ከተማ ሄደ። ሳንስክሪት የሂንዱ መጻሕፍት የተጻፉበት ጥንታዊና የተቀደሰ ቋንቋ ነበር፤ ሰዎችም ሴት ልጆች ሊማሩት አይገባም ይሉ ነበር። አንድ ቀን ግን አናንት በአንድ ቤተ መንግሥት ውስጥ አንዲት ንግሥት የሳንስክሪት ግጥሞችን ስትደግም ሰማ። ግጥሞቹን በሚገባ ታውቃቸው ነበር! እርሱም ተደነቀ፤ አንድ ቀን የገዛ ሚስቱንም እንደሚያስተምር በልቡ ቈረጠ።

ከብዙ ዓመታት በኋላ ላክሽሚባይ የምትባል አንዲት ወጣት ልጅ አገባ፤ ማስተማርም ጀመረ። ቤተሰቡ ግን ይህን ፈጽሞ አልወደዱትም። ስለዚህ እርሷን ይዞ ርቆ ሄደ፤ ጥቅጥቅ ባለ ደን ወደ ተሸፈነ ረጅም ተራራ ወጥቶ በዚያ ቤት ሠራ። ላክሽሚባይ በተራራው ላይ ያሳለፉትን የመጀመሪያውን ሌሊት ታስታውስ ነበር። ምንም መጠለያ አልነበራቸውም፤ አንድ ነብርም እስኪነጋ ድረስ ከሸለቆው ማዶ ሲያገሣ አደረ!

ላክሽሚባይ ድንቅ ተማሪ ነበረች። ቀን ቀን የቤቱን ሥራ ሁሉ ትሠራ ነበር፤ ሌሊት ደግሞ የተቀደሱትን መጻሕፍት ታጠና ነበር።

በኤፕሪል 1858 በዚያ በደኑ ውስጥ በነበረው ቤት አንዲት ሴት ሕፃን ተወለደች። ወላጆቿም ራማ ብለው ስም አወጡላት። ሰዎች ራማባይ ብለው ይጠሯት ነበር፤ ይህም ስሟን በትሕትናና በአክብሮት የመጥሪያ መንገድ ነው።

አናንት ወደ ተራራው የሚወጣውን ተሳላሚ ሁሉ ያበላ ነበር፤ ከብዙ ዓመታትም በኋላ ገንዘቡ አለቀ። ራማባይ ገና የስድስት ወር ሕፃን ገደማ ሳለች ቤተሰቡ ቦታውን ለቅቆ መሄድ ግድ ሆነበት። እናቷ ከሸንበቆ በተሠራ ትልቅ ሣጥን ውስጥ አስተኛቻት፤ አንድ ሰውም ሣጥኑን በራሱ ላይ ተሸክሞ ከተራራው እስከ ታች ድረስ ወረደ። ራማባይ ከጊዜ በኋላ «የተሳላሚነት ሕይወቴ እንዲህ ጀመረ» አለች፤ «ገና ትንሽ ሕፃን ሳለሁ።»

ስምንት ዓመት ገደማ በሆናት ጊዜ እናቷ ማስተማር ጀመረች። ራማባይ ረጃጅም የሳንስክሪት ግጥሞችን በቃሏ አጠናች። በጉዞዎቻቸውም ላይ በመንገድ የሚያገኟቸውን ሰዎች በማዳመጥ ብቻ ብዙ ቋንቋዎችን ለመደች!

የራማባይ ወላጆች በቤትም በመንገድም አስተማሯት። እግዚአብሔር ስለ ዓለምና ስለ እርሱ እንድንማር የሚረዱንን ወላጆችንና መምህራንን ይሰጠናል። መማር ለሴቶችም ለወንዶችም ልጆች መልካም ስጦታ ነው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለሚያስተምሩኝ ሰዎች አመሰግንሃለሁ። መማርን እንድወድ፣ ከሁሉም በላይ ደግሞ ስለ አንተ እንድማር እርዳኝ። አሜን።