ኃጢአትህን ለመግደል እምነትህን በክርስቶስ ላይ አሠራ

የቀደሙት መመሪያዎች አጠቃላይ ጥቅም — ዓላማ የተደረገውን ሥራ ለመፈጸም ታላቁ መመሪያ፦ እምነትህን በክርስቶስ ላይ አሠራ — ይህ የሚደረግባቸው ልዩ ልዩ መንገዶች — ለእርዳታ የቀረበውን በክርስቶስ ያለውን ሙላት ማሰብ — ከክርስቶስ ታላቅ ነገርን መጠባበቅ — የዚህ መጠባበቅ መሠረቶች፦ ርኅራኄው፣ ታማኝነቱ — የዚህ መጠባበቅ ውጤት፦ ከክርስቶስ ወገን፤ ከአማኞች ወገን — እምነት በተለይ በክርስቶስ ሞት ላይ ሊሠራ ይገባዋል (ሮሜ 6:3-6) — በዚህ ጕዳይ ሁሉ ውስጥ የመንፈስ ሥራ።

እንግዲህ እስካሁን አጥብቄ የተናገርሁባቸው አሳቦች ዓላማ የተደረገውን ሥራ የሚፈጽሙ ከመሆን ይልቅ ለሥራው የሚያዘጋጁ ነገሮች ናቸው እንጂ እርሱን የሚያከናውኑ አይደሉም። እስካሁን ዓላማ ያደረግሁት ልብ ለሥራው ራሱ ተገቢውን ዝግጅት እንዲያደርግ ነው፤ ያለዚህ ዝግጅት ሥራው አይፈጸምምና።

ለሥራው ራሱ የሚሆኑ መመሪያዎች፣ ማለቴ ለእርሱ ብቻ የተለዩት፣ እጅግ ጥቂቶች ናቸው። እነርሱም የሚከተሉት ናቸው፦—

1. ኃጢአትህን ለመግደል እምነትህን በክርስቶስ ላይ አሠራ። ደሙ በኃጢአት ለታመሙ ነፍሳት ታላቁ ፍቱን መድኃኒት ነው። በዚህ ኑር፤ ድል አድራጊ ሆነህም ትሞታለህ፤ እንዲያውም በእግዚአብሔር መልካም አጠባበቅ ምኞትህ ከእግርህ በታች ሞቶ ለማየት በሕይወት ትኖራለህ።

ነገር ግን፦ «እምነት ለዚህ ዓላማና ግብ በክርስቶስ ላይ እንዴት ይሠራል?» ትል ይሆናል። እኔም፦ በልዩ ልዩ መንገዶች እላለሁ፦—

(1.) ምኞቶችህ ሁሉ፣ አንተን የተተበተበህ ይህ ምኞት ራሱ እንኳ፣ ይገደሉ ዘንድ ለዚህ ዓላማና ግብ በኢየሱስ ክርስቶስ ውስጥ ተከማችቶ ስላለው ዝግጅት ተገቢ በሆነ አሳብ ነፍስህን በእምነት ሙላ። በራስህም ሆነ በራስህ ኃይል የነፍስህን ሕመም ድል ለማድረግ በምንም መንገድ ባትችል፣ መታገሉ እንኳ ቢያታክትህ፣ ፈጽሞም ልትዝል ብትቃረብ፣ በኢየሱስ ክርስቶስ ግን እርዳታ የሚሰጥህ በቂ ነገር እንዳለ በእምነት አሰላስል (ፊልጵስዩስ 4:13)። የጠፋው ልጅ ሊዝል በተቃረበ ጊዜ በአባቱ ቤት ገና «እንጀራ የሚተርፋቸው» እንጀራ መኖሩ አጸናው፤ ከዚያ ቤት ርቆ ቢሆንም፣ እንጀራው በዚያ መኖሩ አሳረፈው፣ አጸናውም። በታላቁ ጭንቀትህና ሥቃይህ ውስጥ፣ ለድጋፋችን በእርሱ የተከማቸውን ያን የጸጋ ሙላት፣ ያን ባለ ጠግነት፣ ያን የብርታት፣ የኃይልና የእርዳታ መዝገብ አስብ (ዮሐንስ 1:16፤ ቈላስይስ 1:19)። እነዚህ ወደ አእምሮህ ይግቡ፤ በዚያም ይኑሩ። «ለእስራኤል ንስሐን … ይሰጥ ዘንድ፥ ራስም መድኃኒትም አድርጎ በቀኙ ከፍ ከፍ አደረገው» የሚለውን አስብ (የሐዋርያት ሥራ 5:31)፤ ንስሐን ለመስጠት ከሆነ ደግሞ ኃጢአትን የመግደል ሥራን ለመስጠት ነው፤ ያለ እርሱ ንስሐ የለምና፣ ሊኖርም አይችልምና። ክርስቶስ የሚያነጻውን ጸጋ በእርሱ በመኖር እንደምናገኝ ይነግረናል (ዮሐንስ 15:3)። ለሚያስፈልገን ነገር በክርስቶስ ባለው ሙላት ላይ እምነትን ማሠራት በክርስቶስ የመኖር ታላቅ መንገድ ነው፤ በእርሱ መተከላችንም ሆነ በእርሱ መኖራችን በእምነት ነውና (ሮሜ 11:19, 20)። እንግዲያስ ነፍስህ በእምነት እንደሚከተሉት ባሉ አሳቦችና ግንዛቤዎች ትለማመድ፦ «እኔ ምስኪንና ደካማ ፍጥረት ነኝ፤ እንደ ውኃ የማልረጋ ነኝ፤ ልበልጥ አልችልም። ይህ ርኵሰት ከአቅሜ በላይ ነው፤ ነፍሴን ለማጥፋት በደጅ ቆሟል፤ ምን እንደማደርግም አላውቅም። ነፍሴ እንደ ደረቀ ምድርና እንደ ቀበሮዎች መኖሪያ ሆናለች። ተስፋዎችን ገብቼ አፍርሻቸዋለሁ፤ ስእለቶችና ቃል ኪዳኖች እንደ ከንቱ ነገር ሆነዋል። ድል እንዳገኘሁና እንደምድን ብዙ ጊዜ እርግጠኛ ሆኜ ነበር፤ ነገር ግን ተታለልሁ፤ ስለዚህ ያለ ታላቅ ርዳታና ድጋፍ እንደ ጠፋሁ፣ እግዚአብሔርንም ፈጽሞ ወደ መተው እንደምገፋ በግልጽ አያለሁ። ነገር ግን ሁኔታዬና ኑሮዬ ይህ ቢሆንም እንኳ፣ የላሉትን እጆች የሰለሉትንም ጉልበቶች ላቅና። እነሆ፣ በልቡ የጸጋ ሙላት ሁሉ፣ በእጁም የኃይል ሙላት ሁሉ ያለው ጌታ ክርስቶስ እነዚህን ጠላቶቹን ሁሉ ሊገድላቸው ይችላል። ለእርዳታዬና ለድጋፌ በእርሱ በቂ ዝግጅት አለ። የዛለችውንና የምትሞተውን ነፍሴን ይዞ ከአሸናፊ የምበልጥ ሊያደርገኝ ይችላል። ‹ነፍሴ ሆይ፥ ስለ ምን፦ መንገዴ ከእግዚአብሔር ተሰውራለች፥ ፍርዴም ከአምላኬ አልፋለች ትያለሽ? ዘላለማዊው አምላክ፥ እግዚአብሔር፥ የምድር ዳርቻ ፈጣሪ እንደማይደክም እንደማይታክትም አላወቅሽምን? አልሰማሽምን? ማስተዋሉም አይመረመርም። ለደካማ ኃይልን ይሰጣል፥ ጕልበት ለሌለውም ብርታትን ያበዛል። ብላቴኖች እንኳ ይደክማሉ ይታክታሉም፥ ጐበዛዝትም ፈጽመው ይወድቃሉ፤ እግዚአብሔርን የሚጠባበቁ ግን ኃይላቸውን ያድሳሉ፤ እንደ ንስር በክንፍ ይወጣሉ፤ ይሮጣሉ አይታክቱም፤ ይሄዳሉ አይደክሙም።› (ኢሳይያስ 40:27-31)። ‹የነፍሴን ደረቅና የተቃጠለ ምድር ኩሬ፣ የተጠማውንና መካኑን ልቤንም የውኃ ምንጮች› ሊያደርግ ይችላል፤ እንዲያውም ይህን ‹የቀበሮዎች መኖሪያ›፣ በአስጸያፊ ምኞቶችና በእሳታማ ፈተናዎች የተሞላውን ይህን ልብ፣ ለራሱ የ‹ሣር›ና የፍሬ ስፍራ ሊያደርገው ይችላል» (ኢሳይያስ 35:7)። እንዲሁ እግዚአብሔር ጳውሎስን በፈተናው ውስጥ ሳለ ስለ ጸጋው በቂነት በማሰብ አጸናው፦ «ጸጋዬ ይበቃሃል» (2ኛ ቆሮንቶስ 12:9)። ከፈተናው ነጻ እስኪወጣ ድረስ ወዲያውኑ ከእርሱ ተካፋይ ባይሆንም፣ ለዚያ ዓላማና ግብ በእግዚአብሔር ያለው የጸጋው በቂነት መንፈሱን ለማጽናት በቂ ነበር። እንግዲህ በእምነት በኢየሱስ ክርስቶስ ስላለው ስለዚያ ዝግጅትና ስለ ሙላቱ፣ በማንኛውም ጊዜ እንዴት ብርታትንና መዳንን ሊሰጥህ እንደሚችልም አብዝተህ አስብ እላለሁ። በዚህም ፈጽመህ ድል እስከማድረግ ድረስ ስኬት ባታገኝ እንኳ፣ ውጊያው እስኪያልቅ ድረስ ከጦር ሜዳው እንዳትሸሽ በሰረገላው ውስጥ ትጸናለህ፤ ፈጽሞ ተስፋ ከመቍረጥና በአለማመንህ ሥር ተሸንፎ ከመጋደም፣ ወይም በመጨረሻ ወደማይረዱህ የሐሰት መንገዶችና መድኃኒቶች ፈቀቅ ከማለት ትጠበቃለህ። የዚህ አሳብ ኃይል የሚገኘው በተግባር ብቻ ነው።

(2.) ከክርስቶስ እርዳታን ወደ መጠባበቅ ልብህን በእምነት አንሣ። በዚህ ጕዳይ ከክርስቶስ የሚመጣው እርዳታ እንደ ነቢዩ ራእይ ነው (ዕንባቆም 2:3)፦ «ለተወሰነው ጊዜ ነው፤ በመጨረሻው ግን ይናገራል፥ አይዋሽምም፤ ቢዘገይም ጠብቀው፤ በእርግጥ ይመጣልና፥ አይዘገይም»። በመከራህና በግራ መጋባትህ ውስጥ ሳለህ ጥቂት የዘገየ ቢመስልህም፣ በጌታ ኢየሱስ በተወሰነው ጊዜ በእርግጥ ይመጣል፤ ያም ከሁሉ የተሻለው ወቅት ነው። እንግዲህ ከኢየሱስ ክርስቶስ እርዳታን ወደ ጸና መጠባበቅ ልብህን ማንሣት ብትችል፣ — አንድ ባሪያ ከጌታው አንዳች ነገር ለመቀበል ሲጠብቅ «የባሪያ ዓይን ወደ ጌታው እጅ እንደሚመለከት» ዓይኖችህ ወደ እርሱ ቢሆኑ፣ — ነፍስህ ትጠግባለች፤ እርሱ በእርግጥ ያድንሃል፤ ምኞቱን ይገድላል፤ ፍጻሜህም ሰላም ይሆናል። ብቻ ከእጁ ተጠባበቀው፤ መቼና እንዴት እንደሚያደርገው ጠብቅ። «ባታምኑ በእርግጥ አትጸኑም»።

ነገር ግን፦ «እንዳልታለል ተማምኜ መጠበቅ እንድችል፣ እንደዚህ ያለውን መጠባበቅ የምመሠርትበት ምን መሠረት አለኝ?» ትል ይሆናል።

ወደዚህ መንገድ የሚገፋህ ግድ ስላለብህ፣ በዚህ መንገድ ካልሆነ በቀር እርዳታና መዳን አታገኝም። ወደ ማን ትሄዳለህ? እንዲሁም በጌታ ኢየሱስ ዘንድ ይህን እንድትጠባበቅ የሚያበረታቱህና የሚያነሣሡህ ስፍር ቍጥር የሌላቸው ነገሮች አሉ።

ስለ አስፈላጊነቱ፣ ይህ የእምነትና የአማኞች ብቻ ሥራ እንደ ሆነ ባሳየሁ ጊዜ ከዚህ በፊት በከፊል ገልጬዋለሁ። ክርስቶስ፦ «ያለ እኔ ምንም ልታደርጉ አትችሉምና» ይላል (ዮሐንስ 15:5)፤ ይህንንም የተናገረው በተለይ ልብን ከኃጢአት ከማንጻት ጋር በተያያዘ ነው (ቍጥር 2)። የትኛውንም ኃጢአት መግደል በጸጋ አቅርቦት መሆን አለበት። በራሳችን ልናደርገው አንችልም። እንግዲህ «በክርስቶስ ሙላቱ ሁሉ እንዲኖር አብ ወዷልና» (ቈላስይስ 1:19)፤ ይህም «ከሙላቱ ተቀብለን በጸጋ ላይ ጸጋ» እንዲሰጠን ነው (ዮሐንስ 1:16)። አዲሱ ሰው የሕይወትንና የብርታትን ተጽዕኖ የሚያገኝበት ራስ እርሱ ነው፤ አለዚያ አዲሱ ሰው ዕለት ዕለት ይደክማል። «በውስጥ ሰውነታችን በኃይል የምንጠነክር» ከሆንን፣ ይህ የሚሆነው «ክርስቶስ በእምነት በልባችን በመኖሩ» ነው (ኤፌሶን 3:16, 17)። ይህ ሥራ ያለ መንፈስ ሊሠራ እንደማይችል ደግሞ ከዚህ በፊት አሳይቻለሁ። እንግዲያስ መንፈስን ከየት እንጠብቃለን? ከማንስ እንጠባበቀዋለን? ለእኛ ካስገኘልን በኋላ ተስፋ አድርጎ የሰጠን ማን ነው? ለዚህ ዓላማ የምንጠብቀው ሁሉ በክርስቶስ ብቻ ላይ ሊሆን አይገባምን? እንግዲያስ ከእርሱ እርዳታ ባታገኝ ከቶ ምንም እንደማታገኝ ይህ በልብህ ላይ ይጽና። በዚህ ከክርስቶስና ከእርሱ ብቻ እርዳታን በመጠባበቅ ሕይወት ያልተሰጣቸው መንገዶች፣ ጥረቶችና ትግሎች ሁሉ ከንቱ ናቸው፤ አንዳች መልካም ነገርም አያደርጉልህም፤ እንዲያውም በዚህ መጠባበቅ ውስጥ ልብህን የሚደግፉ ወይም ከእርሱ እርዳታን ለመቀበል በራሱ የተሾሙ መንገዶች ካልሆኑ በቀር ሌላ ማንኛውም ነገር ቢሆኑ ከንቱ ናቸው።

እንግዲህ ይህን እንድትጠባበቅ ይበልጥ ለማነሣሣት፣ —

(1.) ርኅራኄውን፣ ልስላሴውንና ቸርነቱን፣ በእግዚአብሔር ቀኝ ያለ ታላቁ ሊቀ ካህናታችን እንደ መሆኑ አስብ። በእርግጥ በጭንቅህ ይራራልሃል፤ እርሱ፦ «እናቱ እንደምታጽናናው ሰው እንዲሁ እኔ አጽናናችኋለሁ» ይላል (ኢሳይያስ 66:13)። ለሚጠባ ሕፃን እንዳለች እናት ያለ ልስላሴ አለው። ዕብራውያን 2:17, 18፦ «ስለዚህ የሕዝብን ኃጢአት ለማስተስረይ፥ ለእግዚአብሔር በሆነው ነገር ሁሉ የሚምርና የታመነ ሊቀ ካህናት እንዲሆን፥ በነገር ሁሉ ወንድሞቹን ሊመስል ተገባው። እርሱ ራሱ ተፈትኖ መከራን ስለ ተቀበለ የሚፈተኑትን ሊረዳቸው ይችላልና።» የክርስቶስ ችሎታ ከመከራው አንጻር እንዴት ቀርቦልናል? «እርሱ ራሱ ተፈትኖ መከራን ስለ ተቀበለ … ይችላል»። የክርስቶስ መከራና ፈተና በችሎታውና በኃይሉ ላይ ጨመሩለትን? በፍጹማዊ ሁኔታና በራሱ ሲታይ ያለ ጥርጥር አልጨመሩለትም። ነገር ግን እዚህ የተጠቀሰው ችሎታ ራሱን ለመግለጥ ዝግጁነት፣ ዝንባሌና ፈቃደኝነት አብረውት ያሉበት ችሎታ ነው፤ የሚያግዱትን ሁሉ የሚቋቋም የፈቃድ ችሎታ ነው። እርሱ መከራን ተቀብሎና ተፈትኖ ስለ ነበረ፣ የተፈተኑትን ምስኪን ነፍሳት ለመርዳት የሚከለክሉትን ሁሉ ጥሶ ማለፍ ይችላል፦ Δύναται βοηθῆσαι (ዱናታይ ቦኤቴሳይ)፣ — «ሊረዳቸው ይችላል»። ይህ ውጤቱን የሚገልጽ ዘይቤያዊ አገላለጽ ነው (አንዱን ነገር በተዛማጁ ስም መጥራት)፤ እንዲህ ተፈትኖ ስለ ነበረ አሁን ለመርዳት ሊነሣሣ ይችላልና። እንዲሁም በምዕራፍ 4:15, 16፦ «ከኃጢአት በቀር በነገር ሁሉ እንደ እኛ የተፈተነ ነው እንጂ፥ በድካማችን ሊራራልን የማይችል ሊቀ ካህናት የለንም። እንግዲህ ምሕረትን እንድንቀበል በሚያስፈልገንም ጊዜ የሚረዳንን ጸጋ እንድናገኝ ወደ ጸጋው ዙፋን በእምነት እንቅረብ።» የቍጥር 16 ምክር እኔ የምናገርበት ያው ነው፤ — ይኸውም ከክርስቶስ እርዳታን እንድንጠባበቅ ነው፤ ሐዋርያው በዚያ ስፍራ ይህን χάριν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν (ካሪን ኤይስ ኤውካይሮን ቦኤቴያን)፣ «በሚያስፈልገንም ጊዜ የሚረዳንን ጸጋ» ብሎ ይጠራዋል። ነፍስ እንዲህ ትላለች፦ «እርዳታ ወቅታዊ የሚሆንበት ጊዜ ቢኖር፣ አሁን ባለሁበት ሁኔታ ለእኔ ወቅታዊ ይሆናል። የምናፍቀው ይህን ነው፤ — በሚያስፈልገኝ ጊዜ የሚረዳኝን ጸጋ። ልሞት፣ ልጠፋ፣ ለዘላለም ልባክን ተቃርቤአለሁ፤ እርዳታ ካልመጣ ኃጢአት ያሸንፈኛል»። ሐዋርያው፦ «ይህን እርዳታ፣ ይህን ርዳታ፣ ይህን ጸጋ ከክርስቶስ ጠብቅ» ይላል። አዎን፣ ነገር ግን በምን ምክንያት? በቍጥር 15 ባስቀመጠው ምክንያት ነው። በቍጥር 16 «እንድናገኝ» ተብሎ የተተረጐመው ቃል λαβωμεν (ላቦሜን) መሆኑን ደግሞ ልናስተውል እንችላለን። Ἵνα λάβωμεν ἔλεον (ሂና ላቦሜን ኤሌዎን)፣ «ምሕረትን እንድንቀበል»፤ የሚስማማና ወቅታዊ እርዳታ ይመጣል። በነጻነት እላለሁ፤ ይህ አንድ ነገር፣ ማለትም ሊቀ ካህናታችን ከመሆኑ የተነሣ ካለው ርኅራኄ አንጻር ከኢየሱስ ክርስቶስ እርዳታን በመጠባበቅ ነፍስን በእምነት ማጽናት፣ ከሰው ልጆች ማንም ራሱን ከሰጠባቸው ራስን ከማጐሳቈል ጽኑ መንገዶች ሁሉ ይልቅ ምኞትህንና የነፍስህን ሕመም ለማጥፋት የበለጠ ይጠቅማል፤ የተሻለና ፈጣን ውጤትም ይኖረዋል። እንዲያውም ልጨምር፤ ከኢየሱስ ክርስቶስ እርዳታን ወደ መጠባበቅ ነፍሱን በእምነት ማንሣት የቻለ ማንም ሰው በማንኛውም ምኞት፣ ኃጢአት ወይም ርኵሰት ኃይል ጠፍቶ አያውቅም፤ አይጠፋምም።

(2.) ተስፋን የሰጠውን የእርሱን ታማኝነት አስብ፤ ይህም እርዳታን በመጠባበቅ በዚህ በመጠበቅ ውስጥ ሊያነሣህና ሊያጸናህ ይችላል። በእንደዚህ ያሉ ጕዳዮች ሊረዳ ተስፋ ሰጥቷል፤ ቃሉንም እስከ መጨረሻው ይፈጽማል። እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ያለው ኪዳኑ እንደ ሰማይ «ሥርዓቶች»፣ የተወሰነ አካሄድ እንዳላቸው እንደ ፀሐይ፣ ጨረቃና ከዋክብት እንደ ሆነ ይነግረናል (ኤርምያስ 31:36)። ስለዚህ ዳዊት ከእግዚአብሔር የሚመጣውን እርዳታ «ጠባቂ ማለዳን እንደሚጠብቅ» እንደ ጠበቀ ተናገረ፤ — ማለዳ በተወሰነው ጊዜው በእርግጥ የሚመጣ ነገር ነው። ከክርስቶስ የሚመጣልህ እርዳታም እንዲሁ ይሆናል። በደረቀ ምድር ላይ እንደሚወርድ ጠልና ዝናብ በጊዜው ይመጣል፤ «የተስፋን ቃል የሰጠው የታመነ ነውና»። ለዚህ ዓላማ የተሰጡ ልዩ ልዩ የተስፋ ቃሎች ስፍር ቍጥር የላቸውም፤ ነፍስ ለሁኔታዋ በተለይ የሚስማሙ ከሚመስሉት አንዳንዶቹን ሁልጊዜ ታጥቃ ትኑር።

እንግዲህ ከኢየሱስ ክርስቶስ እርዳታን በዚህ መንገድ መጠባበቅን ሁልጊዜ የሚከተሉ ሁለት ታላላቅ ጥቅሞች አሉ፦—

[1.] ሙሉና ፈጣን እርዳታ እንዲሰጥ ያነሣሣዋል። አንድን ሰው ለሌላው ጠቃሚና ረዳት እንዲሆን ልቡን ከሚያነሣሣው ነገር ሁሉ የሚበልጠው፣ ያ ሌላው ከእርሱ እርዳታን መጠበቁ ነው፤ ይህም መጠበቅ በተገቢ ሁኔታ የተነሣና እርዳታውን በሚሰጠው በራሱ የተደገፈ ከሆነ ነው። ጌታችን ኢየሱስ በቸርነቱ፣ በእንክብካቤውና በተስፋ ቃሎቹ ልባችንን ወደዚህ መጠባበቅ አንሥቷል፤ እንግዲህ እኛ ወደዚህ መጠባበቅ መነሣታችን እንደዚያው ሊረዳን በእርሱ ላይ ታላቅ ማነሣሻ መሆኑ አይቀርም። መዝሙረኛው ይህን የተረጋገጠ ቃል አድርጎ ይሰጠናል፦ «አቤቱ፥ አንተ በአንተ የሚታመኑትን ፈጽሞ አትተዋቸውም»። ልብ አንድ ጊዜ በእግዚአብሔር ለማረፍ፣ በእርሱም ላይ ለመደገፍ ከተማረከ፣ እርሱ በእርግጥ ያጠግበዋል። እርሱ ከቶ እንደሚያቋርጥ ውኃ አይሆንም፤ ለያዕቆብ ዘርም በማንኛውም ጊዜ፦ «በከንቱ ፊቴን ፈልጉ» አላለም። ክርስቶስ ለሚያስፈልገን ነገር መሠረት ሆኖ ከተመረጠ አይጥለንም።

[2.] ክርስቶስ ራሱን ለነፍስ የሚገልጥባቸውን መንገዶችና ዘዴዎች ሁሉ በትጋት እንዲከታተል ልብን ያነሣሣዋል፤ በዚህም የጸጋዎችንና የሥርዓቶችን ሁሉ እውነተኛ እርዳታ ያስገኛል። ከአንድ ሰው አንዳች ነገር የሚጠብቅ ሰው ያን ነገር ሊያገኝ ወደሚችልባቸው መንገዶችና ዘዴዎች ራሱን ያቀርባል። ምጽዋትን የሚጠብቅ ለማኝ ምጽዋትን ከሚጠብቅበት ሰው ደጅ ወይም መንገድ ላይ ይተኛል። ክርስቶስ ራሱን የሚገልጥበት መንገድና ዘዴ በተለመደው ሁኔታ ሥርዓቶቹ ናቸው፤ ከእርሱ አንዳች ነገር የሚጠብቅ ሰው በእነርሱ ውስጥ እርሱን መጠባበቅ ይገባዋል። ልብን ወደ ሥራ የሚያስገባው የእምነት መጠባበቅ ነው። የምናገረው ስለ ሰነፍና መሠረት የሌለው ተስፋ አይደለም። እንግዲህ ኃጢአትን ለመግደል በጸሎት ወይም በቅዱስ ቍርባን ውስጥ ማንኛውም ብርታት፣ ውጤታማነትና ኃይል ካለ፣ ሰው ከክርስቶስ እርዳታን በዚህ መንገድ በመጠባበቅ በዚያ ሁሉ በእርግጥ ተካፋይ ይሆናል። በዚህ ምክንያት በጸሎት፣ በማሰላሰልና በመሳሰሉት የሚደረጉትን ልዩ ልዩ ተግባራት ሁሉ ወደዚህ ርዕስ አጠቃልላለሁ፤ ስለዚህም በዚህ መሠረት ላይ ሲመሠረቱና ከዚህ ሥር ሲመነጩ በእነርሱ ላይ ከዚህ በላይ አልዘገይም። ለዚህ ዓላማ ልዩ ጥቅም ያላቸው በዚህ ሁኔታ ብቻ ነው፤ በሌላ ሁኔታ አይደለም።

እንግዲህ የሚያይለውን የነፍስ ሕመም ለመግደል በዚህ መመሪያ ላይ ሺህ «probatum est» (ፕሮባቱም ኤስት)፣ ማለትም «ተፈትኖ ተረጋግጧል» የሚሉ ምስክርነቶች ሊኖሩህ ይችላሉ። በዚህ ፈተና ውስጥ ከእግዚአብሔር ጋር ከተመላለሱት መካከል ጥቅሙንና ስኬቱን ያላገኘ ማን ነው? ምንም ሳልጨምር ነፍስን በዚህ መመሪያ ሥር ልተዋት እደፍራለሁ። ብቻ ከእርሱ ጋር የተያያዙ አንዳንድ ዝርዝር ነገሮች ሊጠቀሱ ይችላሉ፦—

አንደኛ፣ እምነትህን በተለይ በክርስቶስ ሞት፣ ደምና መስቀል ላይ አሠራ፤ ይኸውም በተሰቀለውና በታረደው ክርስቶስ ላይ። ኃጢአትን መግደል በተለይ ከክርስቶስ ሞት የሚመነጭ ነው። ይህ የክርስቶስ ሞት ልዩ፣ እንዲያውም ታላቅ ዓላማ ነው፤ በእርሱም በእርግጥ ይፈጸማል። የዲያብሎስን ሥራ ሊያፈርስ ሞተ። በመጀመሪያው ፈተናው በባሕርያችን ላይ የመጣው ሁሉ፣ በዕለታዊ ሹክሹክታውም በሰውነታችን ውስጥ ብርታትን የሚያገኘው ሁሉ፣ ክርስቶስ ይህን ሁሉ ሊያፈርስ ሞተ። «ከዓመፅ ሁሉ እንዲቤዠን፥ መልካሙንም ለማድረግ የሚቀናውን ገንዘቡም የሚሆነውን ሕዝብ ለራሱ እንዲያነጻ፥ ስለ እኛ ነፍሱን ሰጥቶአል» (ቲቶ 2:14)። ራሱን ስለ እኛ ሲሰጥ ዓላማውና አሳቡ ይህ ነበር (በእርሱም አይወድቅም)። ከኃጢአቶቻችን ኃይል ነጻ እንድንወጣና ከሚያረክሱን ምኞቶቻችን ሁሉ እንድንነጻ ዕቅዱ ነበር። «ስለ ቤተ ክርስቲያን ራሱን አሳልፎ ሰጠ፤ አንጽቶ እንዲቀድሳት፥ እድፈት ወይም የፊት መጨማደድ ወይም እንዲህ ያለ ነገር ሳይሆንባት ቅድስትና ያለ ነውር ትሆን ዘንድ ክብርት የሆነችን ቤተ ክርስቲያን ለራሱ እንዲያቀርብ ፈለገ» (ኤፌሶን 5:25-27)። ይህም በሞቱ ኃይል በልዩ ልዩና በተለያዩ ደረጃዎች ይፈጸማል። ስለዚህ መታጠባችን፣ መንጻታችንና መጽዳታችን በየስፍራው ለደሙ ተሰጥቷል (1ኛ ዮሐንስ 1:7፤ ዕብራውያን 1:3፤ ራእይ 1:5)። እርሱ በእኛ ላይ ሲረጭ «ሕያውን እግዚአብሔርን ልታመልኩ ከሞተ ሥራ ሕሊናችሁን» ያነጻል (ዕብራውያን 9:14)። ዓላማ የምናደርገው፣ የምንከተለውም ይህን ነው፤ — ሕሊናችን ከሞተ ሥራ እንዲነጻ፣ ሥራዎቹም ከሥራቸው እንዲነቀሉ፣ እንዲጠፉና ከዚያ በኋላ በእኛ ውስጥ ስፍራ እንዳይኖራቸው ነው። ይህ በክርስቶስ ሞት በእርግጥ ይፈጸማል፤ ለዚህ ዓላማ ከዚያ ኃይል ይወጣል። በእርግጥ የመንፈስ አቅርቦቶች ሁሉ፣ የጸጋና የኃይል ስጦታዎች ሁሉ ከዚህ ይመጣሉ፤ በሌላ ስፍራ እንዳሳየሁት። ሐዋርያው እንዲህ ያቀርበዋል፤ በሮሜ 6:2 የያዝነው ጕዳይ ቀርቧል፦ «ለኃጢአት የሞትን እኛ ወደ ፊት እንዴት አድርገን በእርሱ እንኖራለን?» — «በሙያ ምስክርነት ለኃጢአት የሞትን፤ እንድንሞት ግዴታ ስላለብን ለኃጢአት የሞትን፤ እርሱን ለመግደል ከሚሆነው ኃይልና ብርታት በመካፈል ለኃጢአት የሞትን፤ ኃጢአት በእርሱና በእርሱ አማካይነት ከተገደለበት ከክርስቶስ ጋር በአንድነትና በድርሻ ለኃጢአት የሞትን፤ እንዴት በእርሱ እንኖራለን?» ይህን በሚከተሉት ቍጥሮች ሁሉም ከክርስቶስ ሞት በተወሰዱ ልዩ ልዩ አሳቦች ያጸናዋል። ይህ ሊሆን አይገባም፤ ቍጥር 3፦ «ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን?» በጥምቀት ወደ ክርስቶስ መተከላችንን የሚያሳይ ማስረጃ አለን፤ ወደ እርሱ ተጠምቀናል፤ ነገር ግን ከእርሱ በምን ነገር ለመካፈል ነው የተጠመቅነው? «ከሞቱ ጋር» ይላል። በእርግጥ ወደ ክርስቶስ ተጠምቀን ከሆነ፣ ከውጫዊ ምስክርነት ባሻገርም ከሆነ፣ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ ተጠምቀናል። ከክርስቶስ ሞት ጋር አንድ እንሆን ዘንድ መጠመቅ ምን ማለት እንደ ሆነ ሐዋርያው በቍጥር 4 እና 6 ያብራራልናል፦ «እንግዲህ ክርስቶስ በአብ ክብር ከሙታን እንደ ተነሣ እንዲሁ እኛም በአዲስ ሕይወት እንድንመላለስ፥ ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን። ከእንግዲህስ ወዲያ ለኃጢአት እንዳንገዛ የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን።» እርሱም፦ «ከክርስቶስ ሞት ጋር አንድ እንሆን ዘንድ መጠመቃችን ይህ ነው፤ ይኸውም እርሱን መምሰላችን ነው፤ እርሱ ስለ ኃጢአት እንደ ተገደለ ለኃጢአት መሞታችን፣ ርኵሰቶቻችንም መገደላቸው ነው፤ ስለዚህ እርሱ ወደ ክብር እንደ ተነሣ እኛም ወደ ጸጋና ወደ አዲስ ሕይወት እንድንነሣ ነው» ይላል። ከክርስቶስ ሞት ጋር አንድ የሚያደርገንን ይህን ጥምቀት ከየት እንደምናገኘው በቍጥር 6 ይነግረናል፤ ይህም ከክርስቶስ ሞት ራሱ ነው፦ «የኃጢአት ሥጋ ይሻር ዘንድ አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ»፤ συνεσταυρώθη (ሲኔስታውሮቴ)፣ «ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ» የሚለው ከጊዜ አንጻር ሳይሆን ከምክንያትነት አንጻር ነው። ከእርሱ ጋር የተሰቀልነው በዋጋ ረገድ ነው፤ ኃጢአትን እንድንገድል መንፈስን ስላስገኘልን፤ በአስፈጻሚነት ረገድ ነው፤ ለመሰቀላችን ከሞቱ ኃይል ስለሚወጣ፤ በምሳሌነትና በአርአያነት መንገድ ደግሞ እርሱ ስለ ኃጢአታችን እንደ ተሰቀለ እኛም ለኃጢአት በእርግጥ እንሰቀላለን። ሐዋርያው የሚያመለክተው ይህን ነው፤ ክርስቶስ በሞቱ የዲያብሎስን ሥራ በማፍረስ፣ መንፈስንም ለእኛ በማስገኘት፣ ኃጢአትን ዓላማውንና ግዛቱን እንዳያገኝ በአማኞች ላይ ካለው ንግሥና አንጻር ገድሎታል።

ሁለተኛ፣ እንግዲያስ እምነትህን በክርስቶስ ሞት ላይ በእነዚህ ሁለት ገጽታዎች አሠራ፤ — የመጀመሪያው፣ ኃይልን በመጠባበቅ፤ ሁለተኛው፣ እርሱን ለመምሰል በመጣጣር። ስለ መጀመሪያው በአጠቃላይ የተሰጠው መመሪያ በቂ ሊሆን ይችላል፤ ስለ ሁለተኛው ደግሞ የሐዋርያው ቃል ለመመሪያችን ጥቂት ብርሃን ሊሰጠን ይችላል (ገላትያ 3:1)። እምነት በወንጌል ውስጥ ስለ እኛ እየሞተና ተሰቅሎ እንደ ተሣለው ክርስቶስን ትመልከተው። በኃጢአቶቻችን ክብደት ሥር እየጸለየ፣ ደሙ እየፈሰሰ፣ እየሞተ ተመልከተው፤ በዚያ ሁኔታ በእምነት ወደ ልብህ አምጣው፤ እንዲሁ የፈሰሰውን ደሙን በርኵሰቶችህ ላይ ተግብር፤ ይህን በየዕለቱ አድርግ። ይህን አሳብ በልዩ ልዩ ዝርዝሮች እጅግ ላስረዝመው እችል ነበር፤ ነገር ግን ወደ መደምደሚያ መምጣት አለብኝ።

2. እንግዲህ ለእርሱ በተለይ በተሰጠው በዚህ ኃጢአትን የመግደል ጕዳይ ውስጥ የመንፈስን ሥራ አርእስቶች ብቻ መጨመር ይቀረኛል።

በአንድ ቃል፦ እንደ ተግባራችን የገለጽሁት ይህ ሥራ ሁሉ በሁሉም ክፍሎቹና ደረጃዎቹ በመንፈስ ኃይል ይከናወናል፣ ይቀጥላል፣ ይፈጸማልም፤ ለምሳሌ፦ —

(1.) እርሱ ብቻ ልብን በግልጽና በሙሉ ይወቅሰዋል፤ ይኸውም ሊገደል ስለሚገባው ርኵሰት፣ ምኞት ወይም ኃጢአት ክፋት፣ በደልና አደጋ ነው። ያለዚህ ወቀሳ፣ ወይም ልብ ሊታገለው ወይም ሊውጠው እስከሚችል ድረስ ደካማ ሆኖ ሳለ፣ ሥር ነቀል ሥራ አይሠራም። የማያምን ልብ (ሁላችንም በከፊል እንደዚህ ያለ ልብ አለንና) በግልጽና በሚታይ ወቀሳ እስኪሸነፍ ድረስ በማንኛውም አሳብ ያመልጣል። እንግዲህ ይህ የመንፈስ የራሱ ሥራ ነው፦ «ስለ ኃጢአት … ይወቅሳል» (ዮሐንስ 16:8)፤ ይህን ማድረግ የሚችል እርሱ ብቻ ነው። የሰዎች የማመዛዘን አሳቦች ከፊደሉ ስብከት ጋር ኃጢአትን ሊያስረዷቸው ቢችሉ ኖሮ፣ ምናልባት አሁን ከምናየው የበለጠ ወቀሳ ባየን ነበር። በቃሉ ስብከት አማካይነት በሰዎች አእምሮ ላይ ኃጢአተኞች እንደ ሆኑ፣ እንዲህና እንዲህ ያሉ ነገሮች ኃጢአቶች እንደ ሆኑ፣ እነርሱም በእነዚህ በደለኞች እንደ ሆኑ የሚያሳይ ግንዛቤ ይመጣል፤ ነገር ግን ይህ ብርሃን ኃይል የለውም፤ አእምሮንና ፈቃድን ለእነርሱ እንዲገዙ አድርጎ፣ ከእንደዚህ ያለ ግንዛቤ ጋር የሚስማሙ ውጤቶችን ለማስገኘት የነፍስን ተግባራዊ መርሖች አይይዝም። ስለዚህም መንፈስ የሌላቸው ጥበበኞችና አዋቂ ሰዎች የምኞት ዋና ዋና እንቅስቃሴዎችና ድርጊቶች የሚገኙባቸውን ነገሮች ጭራሽ ኃጢአቶች እንደ ሆኑ አያስቡም። ይህን ሥራ በሚገባ ማድረግ የሚችለውና የሚያደርገው መንፈስ ብቻ ነው። ማንኛውንም ምኞት ለመግደል መንፈስ የሚያደርገው የመጀመሪያው ነገር ይህ ነው፤ — ነፍስን ስለ ክፋቱ ሁሉ ይወቅሳታል፣ ምክንያቶቹን ሁሉ ይቈርጣል፣ ማታለያዎቹን ሁሉ ይገልጣል፣ ማምለጫዎቹን ሁሉ ይዘጋል፣ ሰበቦቹንም ይመልሳል፤ ነፍስ አስጸያፊነቱን እንድታምንና ከስሜቱ በታች እንድትዋረድ ያደርጋታል። ይህ ካልተደረገ የሚከተለው ሁሉ ከንቱ ነው።

(2.) ለእርዳታችን የክርስቶስን ሙላት የሚገልጥልን መንፈስ ብቻ ነው፤ ይህም ልብን ከሐሰት መንገዶችና ተስፋ ከሚያስቈርጥ ድካም የሚጠብቀው አሳብ ነው (1ኛ ቆሮንቶስ 2:8)።

(3.) ከክርስቶስ እርዳታን በመጠባበቅ ልብን የሚያጸናው መንፈስ ብቻ ነው፤ ይህም ቀደም ብሎ እንደ ተገለጸው ኃጢአትን የመግደል ታላቁ ፍቱን መንገድ ነው (2ኛ ቆሮንቶስ 1:21)።

(4.) የክርስቶስን መስቀል ኃጢአትን ከሚገድለው ኃይሉ ጋር ወደ ልባችን የሚያመጣው መንፈስ ብቻ ነው፤ ከክርስቶስ ሞት ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅነው በመንፈስ ነውና።

(5.) መንፈስ የእኛ የቅድስና ጀማሪና ፈጻሚ ነው፤ ተቃራኒው መርሕ ሲዳከምና ሲቀንስ ለቅድስናና ለመቀደስ አዲስ የጸጋ አቅርቦቶችንና ተጽዕኖዎችን ይሰጣል (ኤፌሶን 3:16-18)።

(6.) በዚህ ሁኔታ ነፍስ ወደ እግዚአብሔር በምታቀርበው ልመና ሁሉ ከመንፈስ ድጋፍ ታገኛለች። የጸሎት ኃይል፣ ሕይወትና ብርታት ከየት ነው? በእግዚአብሔር ዘንድ የማሸነፍ ውጤታማነቱስ ከየት ነው? ከመንፈስ አይደለምን? እርሱ «የወጉትን ለሚመለከቱ» ተስፋ የተሰጠው «የልመና መንፈስ» ነው (ዘካርያስ 12:10)፤ «በማይነገር መቃተት» እንዲጸልዩ ያስችላቸዋል (ሮሜ 8:26)። ይህ እምነት በእግዚአብሔር ዘንድ የሚያሸንፍበት ታላቁ መካከለኛ ወይም መንገድ እንደ ሆነ የታመነ ነው። ጳውሎስ ፈተናውን ምንም ይሁን ምን እንዲህ አድርጎ ተቋቋመው፦ «ከእኔ እንዲለይ … ጌታን ለመንሁ»። መንፈስ በጸሎት ውስጥ የሚሠራው ሥራ ምን እንደ ሆነ፣ እርዳታውን ከየትና እንዴት እንደሚሰጠንና እንድናሸንፍ እንደሚያደርገን፣ ለዚያም ዓላማ እርዳታውን እንድናገኝ ምን ማድረግ እንዳለብን ማስረዳት አሁን ያለኝ ዓላማ አይደለም።