ማስታወሻዎች

ማስታወሻ ሀ፣ ምዕራፍ 6፣ ገጽ 73

ልክ ዛሬ ከሕንድ የመጣች አንዲት እጅግ ትጉህ ሴት ሚስዮናዊት አገኘሁ። የጸሎትን ጉድለት ትናዘዛለች፤ ታዝንበታለችም። ነገር ግን—ቢያንስ በሕንድ—ከዚህ ሌላ መሆን እንደማይችል ትናገራለች። ለሥራ ያለው ጊዜ ከማለዳው አሥራ ሁለት ሰዓት እስከ አምስት ሰዓት ያለው የጠዋት ጊዜ ብቻ ነው። አንዳንዶች ያስፈልገናል ያሉትን ጊዜ ለማግኘት ከሌሊቱ አሥር ሰዓት ለመነሣት ሞክረው ነበር፤ ተጎዱም፤ ሊተዉትም ግድ ሆነባቸው። አንዳንዶች ከምሳ በኋላ ጊዜ ለመውሰድ ሞክረው፣ በጉልበታቸው ተንበርክከው እንቅልፍ ወስዷቸው ተገኝተዋል። ሰው የራሱ ጌታ አይደለም፤ ከሌሎች ጋር አብሮ መሥራት አለበት። በሕንድ ያልኖረ ማንም ችግሩን ሊረዳ አይችልም፤ ለብዙ ምልጃ የሚበቃ ጊዜ ማግኘት አይቻልም።

ችግሩ ያለው በሕንድ ሙቀት ብቻ ቢሆን ኖሮ ዝም ማለት ይቻል ነበር። ነገር ግን ወዮ! በለንደን እጅግ ቀዝቃዛ ክረምትም ሆነ በደቡብ አፍሪካ መጠነኛ የአየር ንብረት፣ በየስፍራው ያው ችግር አለ። አንድ ጊዜ በእውነት—ምልጃ የሥራችን ሁሉ ከሁሉ የሚበልጥ አስፈላጊ ክፍል እንደ ሆነ፣ የእግዚአብሔርን መገኘትና ኃይል በሙላት ማግኘት ዋናው ነገር እንደ ሆነ፣ ይህም የመጀመሪያ ተግባራችን እንደ ሆነ—ቢሰማን፣ የሥራ ሰዓቶቻችን ሁሉ ለዚህ ለአንዱ ነገር እንዲገዙ ይደረጉ ነበር።

እኛ ተጠያቂ የማንሆንበት የማይታለፍ ችግር በእርግጥ መኖሩን፣ ወይስ የምንሠራው ስሕተት ብቻ እንደ ሆነ፣ ወይስ እርሱን የምናሳዝንበትና መንፈሱን የምናግድበት ኃጢአት እንደ ሆነ እግዚአብሔር ለሁላችንም ያሳየን!

ለቃሉ ጥናትና ለጸሎት በቂ ጊዜ ማግኘት እንዳልቻለ ያማረረውን አንድ ክርስቲያን ጆርጅ ሙለር በአንድ ወቅት የጠየቀውን ጥያቄ ብንጠይቅ—ማለትም ነፍስ በእግዚአብሔር ሙሉ ብርሃን ውስጥ እየኖረች አንድ ሰዓት ያነሰ ሥራ፣ ለምሳሌ አራት ሰዓት፣ ታማኝ ያለመሆንን ተስፋ አስቆራጭ ስሜትና በጸሎት ሊገኝ የሚችለውን ኃይል በማጣት ከሚሠራ አምስት ሰዓት ይበልጥ የተከናወነና ፍሬያማ አይሆንምን?—መልሱ አስቸጋሪ አይሆንም። ይህን ባሰብን መጠን፣ ትጉሃንና እግዚአብሔርን የሚፈሩ ሠራተኞች ከተሻለው ፈቃዳቸው በተቃራኒ መንፈሳዊውን ነገር በማያቋርጥ ሥራና በሚያመጣው ድካም እንዲገፋ ሲፈቅዱ፣ ይህ የሚሆነው የእግዚአብሔር መገኘት በክርስቶስ፣ የመንፈስም ኃይል ሙሉ በሙሉ እስኪገኝ ድረስ ሥራውን ወደ ጎን እንዲቆም ለማዘዝ በውስጣቸው ያለው መንፈሳዊ ሕይወት በቂ ብርታት ስለሌለው መሆን እንዳለበት ይበልጥ ይሰማናል።

ክርስቶስ «የቄሣርን ለቄሣር»—ተግባርና ሥራ ስፍራቸውን ይያዙ—«የእግዚአብሔርንም ለእግዚአብሔር አስረክቡ» ሲል እናድምጠው። በመንፈስ የሚደረገው አምልኮ፣ የእግዚአብሔርን መገኘትና ኃይል በየቀኑ በሙላት ለመለማመድ በእርሱ ላይ ፈጽሞ መደገፍና እርሱን ያለማቋረጥ መጠባበቅ፣ በእኛም ውስጥ የሚሠራው የክርስቶስ ብርታት ሁልጊዜ የመጀመሪያውን ስፍራ ይያዙ። ጥያቄው ሁሉ በቀላሉ ይህ ነው፦ ሥራችን ሁሉ በእኛ ውስጥ የሚሠራ እግዚአብሔር እንዲሆን፣ እግዚአብሔር የሚገባውን ስፍራ፣ ፍቅር፣ መታመንና ለግል ኅብረት የሚፈልገውን ጊዜ ሊያገኝ ነውን?

ማስታወሻ ለ፣ ምዕራፍ 7፣ ገጽ 89

በዶክተር ቦርድማን መጻሕፍት በአንዱ ውስጥ የሚገኝ አንድ ታሪክ እዚህ ልንገር። በባሏ ሥር በሚተዳደሩ ሰዎች መካከል በተሳካ ሁኔታ በማገልገል የምትታወቅ አንዲት የተከበረች ሴት መጥቶ እንዲያስተምራቸው ጋበዘችው። «ከዚያም» አለች፣ «ስላለብኝ ስለ አንድ ትንሽ እስራት ላነጋግርህ እፈልጋለሁ።» ስብሰባዋን አስተምሮ ብዙዎች በእርሷ አማካይነት ወደ ክርስቶስ እንደ መጡ ባየ ጊዜ፣ ችግሯ ምን ሊሆን እንደሚችል ተደነቀ። ብዙም ሳትቆይ ነገረችው። እግዚአብሔር ሥራዋን ባርኮላት ነበር፤ ነገር ግን ወዮ፣ ቀድሞ በእግዚአብሔር ቃልና በስውር ጸሎት ታገኘው የነበረው ደስታ ጠፍቶባት ነበር። እንደ ገና ለማግኘት የምትችለውን ሁሉ ሞክራ ነበር፤ ግን አልተሳካላትም። «አሃ! ስሕተትሽ ልክ ይኸው ነው» አላት። «እንዴት? ቅዝቃዜው እንዲወገድ የምችለውን ሁሉ ማድረግ አይገባኝምን?» «እስቲ ንገሪኝ፣» አላት፣ «የዳንሽው የምትችዪውን ሁሉ በማድረግ ነውን?» «ኧረ፣ አይደለም! ያንን ለማድረግ ለረጅም ጊዜ ሞከርሁ፤ ዕረፍት ያገኘሁት ግን መሞከሬን ትቼ በክርስቶስ በታመንሁ ጊዜ ብቻ ነው።» «አሁንም ማድረግ ያለብሽ ይኸው ነው። ምንም ያህል ልብሽ የደነዘዘ ቢሆን በተወሰነው ሰዓት ወደ እልፍኝሽ ግቢ፤ ራስሽንም በጌታሽ ፊት አቅርቢ። የማይሰማሽን ትጋት ለመቀስቀስ አትሞክሪ፤ ነገር ግን ሁሉ ነገር እንዴት እንደ ተበላሸ፣ አንቺም ምን ያህል አቅመ ቢስ እንደ ሆንሽ እንደሚያይ በጸጥታ ንገሪው፤ እንዲባርክሽም ታመኚው። እርሱ ያደርገዋል፤ በጸጥታ ስትታመኚ መንፈሱ ይሠራል።»

ይህ ቀላል ታሪክ ለብዙ ክርስቲያን በጸሎት ሕይወት ውስጥ እጅግ የተባረከ ትምህርት ሊያስተምር ይችላል። ፈውስ እንዲሰጥህና በአዲስ ሕይወት እንድትመላለስ ብርታትን እንዲሰጥህ ክርስቶስ ኢየሱስን ተቀብለሃል፤ መንፈስ ቅዱስ በአንተ ውስጥ የልመናና የምልጃ መንፈስ እንዲሆን ጠይቀሃል፤ ነገር ግን ስሜትህ ሁሉ በአንድ ጊዜ ባይለወጥ፣ ወይም የጸሎት ኃይልህ በምትፈልገው መንገድ ባይመጣ አትደነቅ። ይህ የእምነት ሕይወት ነው። መንፈስ ቅዱስንና አሠራሮቹን ሁሉ የምንቀበለው በእምነት ነው። እምነት ማየትንም ሆነ ስሜትን አይመለከትም፤ ነገር ግን ለመጸለይ ምንም ኃይል የሌለ በሚመስልበት ጊዜ እንኳ፣ በእግዚአብሔር ፊት በጸጥታ ስንሰግድ መንፈስ በእኛ ውስጥ እንደሚጸልይ በማረጋገጥ ያርፋል። እንዲህ በእምነት የሚጠባበቅ፣ መንፈስ ቅዱስንም የሚያከብርና ራሱን ለእርሱ የሚሰጥ ሰው ጸሎት መምጣት እንደሚጀምር በቅርቡ ያገኛል። በክርስቶስ በኩልና በመንፈስ አማካይነት እያንዳንዱ ጸሎት ምንም ያህል ደካማ ቢሆን በእግዚአብሔር ዘንድ ተቀባይነት እንዳለው በማመን የሚጸና ሰው፣ በመንፈስ መማር፣ በሁሉም ደስ እያሰኘ ለጌታ እንደሚገባ እንዲመላለስ መመራት እንደሚቻል ትምህርቱን ይማራል።

ማስታወሻ ሐ፣ ምዕራፍ 9፣ ገጽ 111

ልክ ትናንትና ደግሞ—በምዕራፍ 7 ማስታወሻ ውስጥ ከተጠቀሰው ውይይት ከሦስት ቀን በኋላ—ከውስጠኛው አገር የመጣች አንዲት ራሷን የሰጠች ወጣት ሚስዮናዊት አገኘሁ። ስለ ጸሎት ውይይት እየተደረገ ሳለ ሳትጠየቅ «ነገር ግን እንደምንፈልገው ለመጸለይ ጊዜ ማግኘት በእውነት የማይቻል ነው» ብላ ጣልቃ ገባች። እኔም «ጊዜ ለፈቃዳችን ራሱን የሚያስማማ መጠን ነው፤ በቀን ውስጥ ልባችን በእውነት ከሁሉ የሚቀድም ብሎ ለሚቆጥረው ነገር ጊዜ ለማግኘት ብዙም ሳንቆይ እንሳካለታለን» ከማለት በቀር ሌላ መልስ አልነበረኝም። የምልጃ አገልግሎት በሥነ መለኮት ኮሌጆችና በሚስዮናውያን ማሠልጠኛ ቤቶች ላሉት ተማሪዎቻችን የሕይወት ሥራቸው ከሁሉ የሚበልጥ አስፈላጊ ክፍል ሆኖ ከቶ ያልቀረበላቸው መሆኑ በእርግጥ ነው። የስብከትና የጉብኝት ሥራችንን እንደ እውነተኛ ተግባራችን፣ ጸሎትን ደግሞ ይህን ሥራ በተሳካ ሁኔታ ለመሥራት እንደሚረዳ ሁለተኛ ደረጃ መሣሪያ አድርገን አስበናል። የምልጃን አገልግሎት እንደ ዋናው ነገር—ለእኛ አደራ ለተሰጡን ነፍሳት የእግዚአብሔርን በረከትና ኃይል ማግኘት—አድርገን ብንቆጥረው ኖሮ ሁኔታው ሁሉ አይለወጥምን? ያን ጊዜ ሥራችን ትክክለኛ ስፍራውን ይይዛል፤ ከእግዚአብሔር የተቀበልነውን በረከት በእውነት የማደል ሁለተኛ ደረጃ ሥራም ይሆናል። የእኩለ ሌሊቱ ወዳጅ የተራበውን ወዳጁን ማስተናገድ የቻለው ለልመናው መልስ ሆኖ የሚያስፈልገውን ያህል ከሌላው ከተቀበለ በኋላ ነበር። አስቸጋሪው ሥራ ወጥቶ ያለ ማቋረጥ የለመነበት ምልጃው ነበር፤ ያገኘውን የተትረፈረፈ ስንቅ ይዞ ቤቱ ተመልሶ ማካፈሉ ግን ቀላልና አስደሳች ሥራ ነበር። ወንድሜ ሆይ፣ ለሥራህ ሁሉ የክርስቶስ መለኮታዊ ሥርዓት ይህ ነው፦ በመጀመሪያ በፍጹም ድህነት በየቀኑ ቅረብ፤ በምልጃም የእግዚአብሔርን በረከት ተቀበል፤ ከዚያም በደስታ ሄደህ አካፍለው።

ማስታወሻ መ፣ ምዕራፍ 10፣ ገጽ 123

አንባቢዎቼን እንደ ገና ወደ ዊልያም ሎው ልምራ፤ ቀድሞም እንዳልሁት፣ የመንፈስ ቅዱስን ስፍራና ሥራ በቤዛነት ዕቅድ ውስጥ እንዳስተውል እንደ እርሱ ለቀሳውስት የቀረበ ንግግር የረዳኝ ምንም መጽሐፍ እንደሌለ ልድገም።

የእግዚአብሔር ብቸኛ ዓላማ በሰው ውስጥ ማደር፣ ራሱ በእርሱ ውስጥ በመኖርና በመሥራት እንጂ በሌላ መንገድ ሳይሆን የቸርነቱና የክብሩ ተካፋይ ማድረግ እንደ ሆነ እርሱ የሚያብራራበት መንገድ፣ በዓለ ኀምሳና የእግዚአብሔር ልጅ መንፈስ ወደ ልባችን መላኩ በእውነት ምን ማለት እንደ ሆነ ለመረዳት ቁልፍ ይሰጣል። ይህ ክርስቶስ በእግዚአብሔር ስም ለራሱ የፈጠረውን መኖሪያ በእውነት መልሶ ማግኘቱና እንደ ገና መውረሱ ነው። ይህ እግዚአብሔር «መፈለግንም ማድረግንም» ይሠራ ዘንድ፣ «በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል በፊቱ ደስ የሚያሰኘውን» ያደርግ ዘንድ ወደ ተፈጥሮአችን ስውር ጥልቀት መግባቱ ነው። ይህ እውነት ወደ ውስጣችን ሲገባ፣ እግዚአብሔር ከሚሠራው በቀር በእኛ ውስጥ ምንም በጎ ነገር እንደሌለና ሊኖርም እንደማይችል ስናይ፣ በመለኮታዊው የጸሎት ምሥጢር ላይ ብርሃን እናያለን፤ መንፈስ ቅዱስም እግዚአብሔር የሚፈጽማቸውን ምኞቶች በውስጣችን እንደሚተነፍስ—ለእነርሱ ራሳችንን ስንሰጥና በእምነት በክርስቶስ ስም ስናቀርባቸው—እናምናለን። ያን ጊዜ ከሥጋ ከተገለጠው ወልድ ወደ ሰማያዊው አብ የሚያልፈው ምልጃና ጸሎት አስደናቂና አሸናፊ እንደ ሆነ ሁሉ፣ እኛም ከእግዚአብሔር ጋር ያለን ኅብረት እንዲሁ እንደ ሆነ እናያለን፤ እግዚአብሔር የሆነው መንፈስ በድካማችን ሁሉ መካከል ከሰማይ የተወለዱ መለኮታዊ ልመናዎቹን በእኛ ውስጥ እየተነፈሰና እየጸለየ ነው፦ ጸሎት እንዴት ያለ ሰማያዊ ነገር ይሆናል!

ከላይ የተጠቀሰው መጽሐፍ የኋለኛው ክፍል ከሎው ደብዳቤዎች የተወሰዱ ቍርጥራጮችን የያዘ ነው። እነዚህም በአንድ ሽልንግ የሚሸጥ ትንሽ መጽሐፍ ሆነው ለብቻቸው ታትመዋል። በውስጣቸው የያዙትን እጅግ ቀላል ነገር ግን ጥልቅ ትምህርት በጸጥታ ለማንበብና ለመረዳት ጊዜ የሚወስድ ማንም ሰው፣ ብዙና በድፍረት ልንጸልይ ከሆነ የሚያስፈልገን መታመን በአስደናቂ ሁኔታ ሳይበረታበት አይቀርም። መንፈስ ቅዱስ ክርስቶስን በዚያ ሊገልጥ፣ በሕያው እውነታ የሞቱ፣ የሕይወቱ፣ የጽድቁና የባሕርዩ ተካፋዮች ሊያደርገን፣ እርሱም በውስጣችን እንዲሣል በውስጣችን እንዳለ ስንማር፣ በስሙ የምናቀርበው ምልጃ መሰማቱ እንዴት መለኮታዊ በሆነ መንገድ ትክክልና እርግጥ እንደ ሆነ ማየት እንጀምራለን፤ የራሱ መንፈስ ከእርሱ ጋር ያለውን ሕያው አንድነት ይጠብቃል፤ በእርሱም ወደ እግዚአብሔር ቀርበናል፤ የመግባትም ድፍረት ይሰጠናል፤ ስለ ልመና መንፈስ በሚናገረው ምዕራፍ እኔ እጅግ በደካማ ሁኔታ የተናገርሁት አዲስ ትርጉም ያገኛል፤ ከዚህም በላይ የጸሎት ልምምድ አዲስ ማራኪነት ያገኛል፤ ክቡሩ መለኮታዊ ምሥጢሩ ያዋርደናል፤ የማይነገር መብቱም በእምነትና በስግደት ከፍ ያደርገናል።

ማስታወሻ ሠ፣ ምዕራፍ 11፣ ገጽ 136

በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ያልገባሁበት ከሁሉ የጠለቀ አንድ ጥያቄ አለ። በግለሰብ ክርስቲያን ውስጥ ያለውን የጸሎት ጉድለት የአንድ በሽታ ምልክት እንደ ሆነ ተናግሬአለሁ። ነገር ግን ለጸሎት ተገቢውን የጊዜና የጉልበት መጠን የመስጠት ይህ ውድቀት እንዲህ በሰፊው መስፋፋቱን ምን እንለዋለን? በመንፈስ ቅዱስ የተሞላችው የክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን አገልጋዮቿን፣ ሠራተኞቿንና አባሎቿን የመጀመሪያውን ነገር መጀመሪያ እንዲያደርጉ ማሠልጠን ያልቻለችው እንዴት ነው? ብለን መጠየቅ አያስፈልገንምን? የጸሎት ማነስ ኑዛዜና የብዙ ጸሎት ጥሪ እጅግ ብዙ ጊዜ እየተሰማ፣ ክፋቱ ግን የቀጠለው እንዴት ነው? የእግዚአብሔር መንፈስ—የልመናና የምልጃ መንፈስ—በቤተ ክርስቲያንና በእያንዳንዱ አማኝ ውስጥ አለ። ይህን የእግዚአብሔር መንፈስ የሚቃወምና የሚያግድ ታላቅ ኃይል ያለው ሌላ መንፈስ በእርግጥ መኖር አለበት። በእርግጥም እንዲሁ ነው። በውብ አልፎ ተርፎም በሃይማኖታዊ እንቅስቃሴዎቹ ሁሉ ሥር የዚህ ዓለም አምላክ መንፈስ የሆነው የዓለም መንፈስ ታላቁ እንቅፋት ነው። በምድር ላይ የሚደረገው ሁሉ—በቤተ ክርስቲያን ውስጥም ይሁን ከውጭ—የሚደረገው ከእነዚህ ሁለት መናፍስት በአንዱ ነው። በግለሰቡ ውስጥ ሥጋ የሆነው፣ በሰው ልጆች በአጠቃላይ ዘንድ የዓለም መንፈስ ነው፤ ሥጋ በግለሰቡ ውስጥ ያለው ኃይል ሁሉ ለዚህ ዓለም መንፈስ በቤተ ክርስቲያንና በክርስቲያናዊ ሕይወት ውስጥ በተሰጠው ስፍራ ምክንያት ነው። ለጸሎት መንፈስ ታላቁ እንቅፋት የዓለም መንፈስ ነው። ይህ ክፋት ካልታመነ፣ ካልተዋጋነውና ካላሸነፍነው በቀር ሰዎች የበለጠ እንዲጸልዩ የምናቀርበው እጅግ ትጉህ ጥሪ ሁሉ ከንቱ ይሆናል። አማኙና ቤተ ክርስቲያን ከዓለም መንፈስ ፈጽሞ ነጻ መውጣት አለባቸው።

ይህስ እንዴት ሊሆን ይችላል? አንድ መንገድ ብቻ አለ—የክርስቶስ መስቀል፤ «ዓለም ለእኔ የተሰቀለበት»፣ ጳውሎስ እንደሚለው፣ «እኔም ለዓለም የተሰቀልሁበት» መስቀል። ከመንፈሱ ነጻ መውጣት የምንችለው ለዓለም በመሞት ብቻ ነው። መለያየቱ ሕያውና ፍጹም መሆን አለበት። ይህን ኑዛዜ በሕይወት ልንኖረው፣ ለዓለምም እንደ ተሰቀልን፣ ከእግዚአብሔር መንፈስ ሳይሆን ከዓለም መንፈስ ለሆነው ነገር ሁሉ የማይታረቅ ጠላትነት አቋማችንን ልንጠብቅ የምንችለው ከክርስቶስ ጋር መሰቀላችንን በመቀበል ብቻ ነው፤ ወደዚያ ሊያስገባንና በየዕለቱ ለኃጢአት ሙታን፣ በክርስቶስ ኢየሱስም ለእግዚአብሔር ሕያዋን አድርጎ ሊጠብቀን የሚችለውም በመለኮታዊ ኃይሉ እግዚአብሔር ራሱ ብቻ ነው። መስቀል—ከነውርደቱ፣ ከዓለም ከመለየቱ፣ ከሥጋና ከራስ ለሆነው ሁሉ ከመሞቱ ጋር—የዓለምን መንፈስ ሊያሸንፍ የሚችል ብቸኛ ኃይል ነው።

ይህ እውነት እንደ ገና መታወጅ እንዳለበት እጅግ አጥብቆ ስለ ተሰማኝ፣ እግዚአብሔር ቢፈቅድ፣ በክርስቶስ ስቅለት ውስጥ ከእርሱ ጋር በእውነት ስለ መካፈላችን የእግዚአብሔር ቃል የሚያስተምረውን የሚመረምር የክርስቶስ መስቀል የተሰኘ መጽሐፍ ለማሳተም ተስፋ አደርጋለሁ። ክርስቶስ ወደ መስቀል በሚሄድበት መንገድ ላይ ጸለየ። እስከ መስቀል ድረስ ጸለየ። በመስቀል ላይ ጸለየ። የመስቀል ፍሬ ሆኖ ለዘላለም ይጸልያል። ቤተ ክርስቲያን በመስቀል ላይ ስትኖር፣ መስቀልም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሲኖር፣ የጸሎት መንፈስ ይሰጣል። በክርስቶስ ዘንድ የምልጃ መንፈስና ኃይል ምንጭ የስቅለት መንፈስና ሞት ነበር። ከእኛም ጋር ሌላ ሊሆን አይችልም።

ማስታወሻ ረ፣ ምዕራፍ 14፣ ገጽ 177

ክርስቲያኖችን ለምልጃ ሥራ የማሠልጠንን አስፈላጊነት ከአንድ ጊዜ በላይ ተናግሬአለሁ። በቀደመ ማስታወሻ፣ በሥነ መለኮት ኮሌጆቻችንና በሚስዮን ማሠልጠኛ ቤቶቻችን ትምህርት ውስጥ ተማሪዎቹ ለሚዘጋጁለት ሥራ ከሁሉ የሚበልጥ አስፈላጊ፣ በአንዳንድ መልኩም ከሁሉ የሚከብድ ክፍል ለሆነው ለጸሎት በቂ ትኩረት ይሰጣል ወይ የሚል ጥያቄ አንሥቻለሁ። በተማሪነት ሕይወታቸው ዘመን ራሳቸውን ለአንድ የሥልጠና ኮርስ ለማስገዛት ፈቃደኛ ለሆኑት፣ በአገልግሎታችን ውስጥ ጸሎት ሊኖረው የሚገባውን ስፍራና ኃይል ለመስጠት የሚያስፈልገውን በተመለከተ በጠቋሚ ምክሮችና አሳቦች መልክ እርዳታ ማቅረብ ይቻል ይሆን ብዬ አስቤአለሁ።

በአጠቃላይ ለሚመጡት ዓመታት ባሕርይ መቀረጽ ያለበት በተማሪነት ሕይወት ውስጥ ነው፤ የወደፊቱ ቤተ ክርስቲያን ተጽእኖ ሊደረግባት የሚገባውም በአሁኑ የተማሪዎች ዓለም ውስጥ ነው። ገና ሙሉ በሙሉ ያልበሰለ አንድ ዕቅድ እንድፈጽም እግዚአብሔር ቢፈቅድልኝ፣ የጸሎት ሰዎች እንድንሆን ከሁሉ የሚያስፈልገውን በተመለከተ የመጽሐፍ ቅዱስን ትምህርት፣ ሕይወቱን ለእግዚአብሔር አገልግሎት በተሳካ ሁኔታ ለመስጠት የሚዘጋጅ አንድ ወጣት ክርስቲያን በሚመጣው ሕይወቱና ድካሙ ሁሉ አብሮት የሚኖር የጸሎት መንፈስና ልማድ እንዲያዳብር ሊረዱት ከሚችሉ ተግባራዊ መመሪያዎች ጋር አጣምሮ የሚይዝ የተማሪው የጸሎት መመሪያ የተሰኘ መጽሐፍ ለማሳተም እወዳለሁ።