ጳውሎስ የጸሎት አርአያ

«ሳውል የሚሉትን አንድ የጠርሴስ ሰው ፈልግ፤ እነሆ፥ እርሱ ይጸልያልና።»—የሐዋርያት ሥራ 9:11።

«ስለዚህ ግን፥ የዘላለምን ሕይወት ለማግኘት በእርሱ ያምኑ ዘንድ ላላቸው ሰዎች ምሳሌ እንድሆን፥ ኢየሱስ ክርስቶስ ዋና በምሆን በእኔ ላይ ትዕግስቱን ሁሉ ያሳይ ዘንድ፥ ምህረትን አገኘሁ።»—1ኛ ጢሞቴዎስ 1:16።

እግዚአብሔር የገዛ ልጁን ወስዶ ምሳሌያችንና አርአያችን አደረገው። አንዳንድ ጊዜ ኃጢአት የሌለበት እርሱ እንደ እኛ ሰው አይደለም በሚለው ሐሳብ ውስጥ የክርስቶስ ምሳሌ ኃይል የጠፋ ይመስላል። ጌታችን እንደ እኛ ያለ ስሜት የነበረውን ሰው ጳውሎስን ወስዶ ከኃጢአተኞች ዋና ለሆነው ሊያደርግ የሚችለውን የሚያሳይ አርአያ አደረገው። ከማንም በላይ በቤተ ክርስቲያን ላይ አሻራውን ያኖረው ሰው ጳውሎስም ዘወትር እንደ አርአያ ሰው ተጠቅሷል። መለኮታዊውን እውነት በመረዳቱና በማስተማሩ፤ ለጌታው ባለው ትጋትና በአገልግሎቱ ራሱን በሚበላ ቅንዓቱ፤ በውስጡ የሚኖረውን የክርስቶስን ኃይልና የመስቀሉን ኅብረት በጥልቅ በመለማመዱ፤ በትሕትናው ቅንነትና በእምነቱ ቀላልነትና ድፍረት፤ በሚስዮናዊ ቅንዓቱና ጽናቱ—በዚህ ሁሉና ከዚህም በሚበልጥ «የጌታችንም ጸጋ በክርስቶስ ኢየሱስ ካሉ ከእምነትና ከፍቅር ጋር አብልጦ በዛ»። ክርስቶስ የሚፈልገውንና የሚሠራውን የሚያሳይ አርአያ አድርጎ ሰጠው፥ ቤተ ክርስቲያንም ተቀበለችው። ጳውሎስ አማኞች እርሱን እንዲመስሉ ሰባት ጊዜ ይናገራል፦ (1ኛ ቆሮንቶስ 4:16) «እንግዲህ እኔን የምትመስሉ ሁኑ ብዬ እለምናችኋለሁ።»፤ (11:1) «እኔ ክርስቶስን እንደምመስል እኔን ምሰሉ።»፤ ፊልጵስዩስ 3:17፤ 4:9፤ 1ኛ ተሰሎንቄ 1:6፤ 2ኛ ተሰሎንቄ 3:7–9።

ጳውሎስ የጸሎት አርአያ እንደ መሆኑ በሌሎች ረገድ እንደሚጠናውና እንደሚጠቀሰው ያህል ካልተጠናና ካልተጠቀሰ፥ ይህ የሆነው በዚህም ረገድ ጸጋ ሊያደርግ የሚችለውን የሚያሳይ እጅግ አስደናቂ ማስረጃ ስላልሆነ፥ ወይም በዚህ ረገድ የእርሱን ምሳሌ እርዳታ ያን ያህል ስለማንፈልግ አይደለም። ጳውሎስን እንደ ጸሎት አርአያ ማጥናት የተትረፈረፈ የትምህርትና የብርታት ዋጋ ያስገኛል። ጌታችን ስለ እርሱ በተለወጠበት ጊዜ የተናገረው «እነሆ፥ እርሱ ይጸልያልና» የሚለው ቃል የሕይወቱ ዋና ቃና ተደርጎ ሊወሰድ ይችላል። በጉልበቱ ያንበረከከው ሰማያዊ ራእይ ከዚያ በኋላ ሕይወቱን ሁልጊዜ ገዛው። በመንፈሳዊ በረከት ሁሉ የተባረክንበት በእግዚአብሔር ቀኝ ያለው ክርስቶስ ሁሉ ነገሩ ነበረ፤ በሥራው ውስጥና በሥራው ላይ ሰማያዊውን ኃይል ከሰማይ በቀጥታ በጸሎት መለመንና መጠበቅ በከበረው ላይ ያለው እምነቱ ቀላል ውጤት ነበር። በዚህም ደግሞ ክርስቶስ አርአያ እንዲሆን አሰበ፤ ይኸውም የክርስቶስና የስጦታዎቹ ሰማያዊነት፥ ለመዳን የሚሠሩት ኃይላትም ከዚህ ዓለም አለመሆናቸው በታወቀና በታመነ መጠን ጸሎት ልብ ወደ ብቸኛው የሕይወቱ ምንጭ በራሱ ተነሣሥቶ የሚወጣበት እንደሚሆን እንድንማር ነው። ስለ ጳውሎስ የምናውቀውን እንመልከት።

የጳውሎስ የጸሎት ልማዶች።

እነዚህ ሳያስበው ማለት ይቻላል ይገለጣሉ። እንዲህ ይጽፋል (ሮሜ 1:9)፦ «በልጁ ወንጌል በመንፈሴ የማመልከው እግዚአብሔር ምስክሬ ነውና፥ ሳላቋርጥ ሁልጊዜ በጸሎቴ እንዳሳስባችሁ፤ ትጸኑ ዘንድ መንፈሳዊ ስጦታ እንዳካፍላችሁ ላያችሁ እናፍቃለሁና።» ሮሜ 10:1፤ 9:2, 3፦ «የልቤ በጎ ፈቃድና ስለ እስራኤል ወደ እግዚአብሔር ልመናዬ እንዲድኑ ነው»፤ «ታላቅ ኀዘንና የማያቋርጥ የልብ ጭንቀት አለብኝ፤ ስለ ወንድሞቼ ከክርስቶስ ተለይቼ እኔ ራሴ የተረገምሁ እንድሆን እጸልይ ነበርና።» 1ኛ ቆሮንቶስ 1:4፦ «በክርስቶስ ኢየሱስ ስላመናችሁ በተሰጣችሁ በእግዚአብሔር ጸጋ ምክንያት ሁልጊዜ ስለ እናንተ አምላክን አመሰግናለሁ።» 2ኛ ቆሮንቶስ 6:4, 6፦ «ነገር ግን በሁሉ እንደ እግዚአብሔር አገልጋዮች ራሳችንን እናማጥናለን፤ … እንቅልፍ በማጣት፥ በመጦም።» ገላትያ 4:19፦ «ልጆቼ ሆይ፥ ክርስቶስ በእናንተ እስኪሣል ድረስ ዳግመኛ ስለ እናንተ ምጥ ይዞኛል።» ኤፌሶን 1:16፦ «ስለ እናንተ እያመሰገንሁ ስጸልይ ስለ እናንተ ማሳሰብን አልተውም።» ኤፌሶን 3:14፦ «ስለዚህ ምክንያት … በአብ ፊት እንበረከካለሁ፤ … በውስጥ ሰውነታችሁ በመንፈሱ በኃይል እንድትጠነክሩ፥ … ይሰጣችሁ ዘንድ።» ፊልጵስዩስ 1:3, 4, 8, 9፦ «በማሰባችሁ ቁጥር ሁሉ፥ ስለ ሁላችሁም በምለምነው ልመና ሁሉ ሁልጊዜ በደስታ እየለመንሁ አምላኬን አመሰግናለሁ። በክርስቶስ ኢየሱስ ፍቅር ሁላችሁን እንዴት እንድናፍቃችሁ እግዚአብሔር ምስክሬ ነውና። ይህንም እጸልያለሁ»—ቆላስይስ 1:3, 9፦ «ሁልጊዜ ስለ እናንተ እየጸለይን እግዚአብሔርን እናመሰግናለን። ስለዚሁ እኛ ደግሞ ይህን ከሰማንበት ቀን ጀምረን የፈቃዱ እውቀት መንፈሳዊ ጥበብንና አእምሮን ሁሉ እንዲሞላባችሁ እየለመንን፥ ስለ እናንተ ጸሎትን አልተውንም።»—ቆላስይስ 2:1፦ «ስለ እናንተና በሎዶቅያ ስላሉት ፊቴንም በሥጋ ስላላዩት ሁሉ እንዴት ያለ ትልቅ መጋደል እንዳለኝ ልታውቁ እወዳለሁና።» 1ኛ ተሰሎንቄ 1:2፦ «በጸሎታችን እያሳሰብናችሁ ስለ ሁላችሁ ሁልጊዜ እግዚአብሔርን እናመሰግናለን።» 3:9፦ «በአምላካችን ፊት ስለ እናንተ በምንደሰትበት ደስታ ሁሉ፥ … ፊታችሁን እንድናይ የእምነታችሁንም ጉድለት እንድንሞላ ሌሊትና ቀን እጅግ አብዝተን እንለምናለን።» 2ኛ ተሰሎንቄ 1:3፦ «ሁልጊዜ ስለ እናንተ እግዚአብሔርን እንደሚገባ ልናመሰግን ግድ አለብን፤ … ስለዚህም ደግሞ ሁልጊዜ ስለ እናንተ እንጸልያለን።» 2ኛ ጢሞቴዎስ 1:3፦ «ሌትና ቀን በልመናዬ ሳላቋርጥ ስለማስብህ እንደ አባቶቼ አድርጌ በንጹሕ ሕሊና የማመልከውን እግዚአብሔርን አመሰግናለሁ።» ፊልሞና 4፦ «በጸሎቴ ሁልጊዜ እያሳሰብሁህ አምላኬን አመሰግናለሁ።»

እነዚህ ክፍሎች በአንድነት ሲታዩ «ሳታቋርጡ ጸልዩ» የሚለው ቃሉ የዕለት ተዕለት ሕይወቱ መግለጫ ብቻ የነበረን ሰው ሥዕል ይሰጡናል። የመለወጥ ብቻውን በቂ አለመሆን፥ ለአዲሶቹ አማኞች የሰማይ ጸጋና ኃይል በጸሎት ሊወርድላቸው እንደሚያስፈልግ፥ ያንንም ለማውረድ ሌትና ቀን ብዙና የማያቋርጥ ጸሎት እንደሚያስፈልግ፥ ጸሎትም እንደሚያወርደው እርግጠኛ መሆኑ እንዲህ ያለ ጥልቅ ግንዛቤ ነበረው፤ በዚህም ሕይወቱ የማያቋርጥና እጅግ የተወሰነ ጸሎት ሆነ። ሁሉም ከላይ ሊመጣ እንደሚገባው እንዲህ ያለ ግንዛቤ፥ ለጸሎትም መልስ እንደሚመጣ እንዲህ ያለ እምነት ስለ ነበረው ጸሎት ለእርሱ ግዴታ ወይም ሸክም አልነበረም፤ ይልቁንም ለሌሎች የሚፈልገውን ሊያገኝ ወደሚችልበት ብቸኛ ስፍራ ልብ በተፈጥሮ የሚዞርበት ነበር።

የጳውሎስ ጸሎቶች ይዘት።

ጳውሎስ ምን ያህል ጊዜና ምን ያህል አጥብቆ እንደ ጸለየ ማወቅ አስፈላጊ እንደ ሆነ ሁሉ ምን እንደ ጸለየ ማወቅም እንዲሁ አስፈላጊ ነው። ምልጃ መንፈሳዊ ሥራ ነው። በእርሱ ያለን መተማመን እንደ እግዚአብሔር ፈቃድ እንደምንለምን በማወቃችን ላይ በእጅጉ የተመሠረተ ይሆናል። እግዚአብሔር ብቻ ሊሰጣቸው እንደሚችል ወዲያውኑ የምንገነዘባቸውንና እርሱ እንደሚሰጣቸው እርግጠኞች የሆንንባቸውን ሰማያዊ ነገሮች ይበልጥ በግልጥ በለመንን መጠን ወደ እግዚአብሔር ብቻ የምናቀርበው ተማጽኖ ይበልጥ ቀጥተኛና አጣዳፊ ይሆናል። የምንፈልጋቸው ነገሮች ይበልጥ የማይቻሉ በሆኑ መጠን ከሰው ሥራ ሁሉ ወደ ጸሎትና ወደ እግዚአብሔር ብቻ ይበልጥ እንመለሳለን።

በመልእክቶቹ ውስጥ ስለ መጸለዩ ከሚናገርባቸው አገላለጾች በተጨማሪ ለሚጽፍላቸው ሰዎች የልቡን ምኞት የሚገልጥባቸው በርካታ የተለዩ ጸሎቶች አሉን። በእነዚህም የመጀመሪያው ምኞቱ ሁልጊዜ በክርስቲያናዊ ሕይወት «እንዲጸኑ» እንደ ነበረ እናያለን። ስለ ሰዎች መለወጥ በሰማ ጊዜ እግዚአብሔርን እጅግ ቢያመሰግንም፥ አዲሶቹ አማኞች ምን ያህል ደካሞች እንደ ሆኑ፥ እንዲጸኑም በጸሎት ከወረደው የመንፈስ ጸጋ በቀር ምንም እንደማይጠቅም ያውቅ ነበር። ከእነዚህ ጸሎቶች ዋና ዋናዎቹን ብናስተውል ምን እንደ ለመነና ምን እንዳገኘ እናያለን።

በኤፌሶን ያሉትን ሁለቱን ጸሎቶች ውሰድ—አንዱ ለብርሃን፥ ሌላው ለብርታት። በመጀመሪያው (1:15) መጠራታቸው ምን እንደ ሆነ፥ ርስታቸው ምን እንደ ሆነ፥ በእነርሱ ውስጥ የሚሠራው የእግዚአብሔር ታላቅ ኃይል ምን እንደ ሆነ እንዲያውቁ የሚያበራላቸውን የጥበብ መንፈስ ይለምናል። መንፈሳዊ ብርሃንና እውቀት ታላቅ ፍላጎታቸው ነበረ፤ ይህም በጸሎት ሊገኝላቸው የሚገባ ነበር። በሁለተኛው (3:15) በክርስቶስ ያዩት ኃይል በእነርሱ ውስጥ እንዲሠራ፥ በውስጣቸውም የሚኖረው ክርስቶስ፥ ከእውቀት የሚያልፈው ፍቅርና የእግዚአብሔር ሙላት በእውነት ወደ እነርሱ እንዲመጣ በመለኮታዊ ኃይል እንዲጠነክሩ ይለምናል። እነዚህ በቀጥታ ከሰማይ ብቻ ሊመጡ የሚችሉ ነገሮች ነበሩ፤ የለመናቸውና የጠበቃቸውም እነዚህን ነበር። የጳውሎስን የምልጃ ጥበብ ልንማር ብንፈልግ ለዘመናችን አማኞች ከዚህ ያነሰ ምንም ልንለምን አይገባንም።

በፊልጵስዩስ ያለውን ጸሎት (1:9–11) ተመልከት። በዚያም ደግሞ በመጀመሪያ ለመንፈሳዊ እውቀት ነው፤ ከዚያም ነቀፋ የሌለበት ሕይወት፥ ከዚያም ለእግዚአብሔር ክብር ፍሬ የሚያፈራ ሕይወት ይመጣል። በቆላስይስ ባለው ውብ ጸሎትም (1:9–11) እንዲሁ ነው። በመጀመሪያ መንፈሳዊ እውቀትና የእግዚአብሔርን ፈቃድ ማስተዋል፥ ከዚያም ለትዕግሥትና ለደስታ ሁሉ በኃይል ሁሉ መበርታት።

ወይም በ1ኛ ተሰሎንቄ ያሉትን ሁለቱን ጸሎቶች (3:12, 13 እና 5:23) ውሰድ። አንደኛው፦ «እግዚአብሔር እርስ በርሳችሁ ያላችሁን ፍቅር ያብዛው፥ ልባችሁንም በቅድስና ያለ ነቀፋ ያጽና።» ሌላኛው፦ «እግዚአብሔር ሁለንተናችሁን ይቀድስ፤ … ያለ ነቀፋ ፈጽመው ይጠበቁ።» ቃላቱ ራሳቸው እጅግ ከፍ ያሉ ስለ ሆኑ ትርጉማቸውን በጭንቅ እንረዳለን፤ ማመናችን ደግሞ ከዚያ ያነሰ፥ መለማመዳችንም ከዚያ ያነሰ ነው። ጳውሎስ በሰማያዊው ዓለም እንዲህ ይኖር ነበር፥ በእግዚአብሔርና በፍቅሩ ቅድስናና ሁሉን ቻይነት ውስጥ እንዲህ እንደ ቤቱ ይሰማው ነበር፤ ስለዚህም እንዲህ ያሉት ጸሎቶች እግዚአብሔር ሊያደርግ እንደሚችልና እንደሚያደርግ የሚያውቀውን በተፈጥሮ የሚገልጡ ነበሩ። «እግዚአብሔር ልባችሁን በቅድስና ያለ ነቀፋ ያጽና»፥ «እግዚአብሔር ሁለንተናችሁን ይቀድስ»—በእነዚህ ነገሮች የሚያምንና የሚመኛቸው ሰው ለሌሎች ይጸልይላቸዋል። ጸሎቶቹ ሁሉ በምድር ላይ የሰማይን ሕይወት ራሱን እንደሚፈልግላቸው ማስረጃዎች ናቸው። በማንኛውም የሰው መንገድ እንዲታመን አለመፈተኑ፥ ነገር ግን ይህን ከሰማይ ብቻ መጠበቁ አያስደንቅም። ደግሜ እላለሁ፥ የጳውሎስን ጸሎቶች አርአያችን ባደረግን፥ ለምንጸልይላቸው አማኞች የእርሱን ምኞቶች የራሳችን ባደረግን መጠን ወደ ሰማይ አምላክ የሚቀርበው ጸሎት እንደ ዕለት እስትንፋሳችን ይሆናል።

ጳውሎስ ጸሎት እንዲደረግለት ያቀረባቸው ልመናዎች።

እነዚህ ስለ ቅዱሳን ካቀረባቸው የራሱ ጸሎቶች ያላነሰ አስተማሪ ናቸው። ጸሎትን የሐዋርያ ልዩ መብት አድርጎ እንደማይቆጥረው ያረጋግጣሉ፤ እጅግ ትሑቱንና ቀላሉን አማኝ መብቱን እንዲጠይቅ ይጠራዋል። ጸሎት የሚያስፈልጋቸው አዲስ አማኞች ወይም ደካማ ክርስቲያኖች ብቻ እንደ ሆኑ እንደማያስብ ያረጋግጣሉ፤ እርሱ ራሱ እንደ አካሉ ብልት በወንድሞቹና በጸሎታቸው ላይ ይደገፋል። ወንጌልን ለሃያ ዓመታት ከሰበከ በኋላም ሊናገር እንደሚገባው እንዲናገር ጸሎት እንዲደረግለት ይለምናል። ለሥራው ጸጋ ሊፈለግና ከሰማይ ሊወርድ የሚገባው አንድ ጊዜ ለዘላለም፥ ወይም ለጊዜው ሳይሆን ዕለት ዕለት፥ ያውም ሳያቋርጥ ነው። በአንድነት፥ ያለማቋረጥ እግዚአብሔርን መጠባበቅ ለጳውሎስ የቤተ ክርስቲያን ብቸኛ ተስፋ ነው። ከመንፈስ ቅዱስ ጋር ሰማያዊ ሕይወት፥ በሰማይ ያለው የጌታ ሕይወት ወደ ዓለም ገባ፤ ያንን ሊጠብቅ የሚችል ከሰማይ ጋር ያልተቋረጠ ግንኙነት ብቻ ነው።

ጸሎት እንዲደረግለት እንዴትና በምን ያህል ትጋት እንደሚለምን አድምጥ—ሮሜ 15:30፦ «ወንድሞች ሆይ፥ ስለ እኔ ወደ እግዚአብሔር እየጸለያችሁ ከእኔ ጋር ትጋደሉ ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስና በመንፈስ ፍቅር እለምናችኋለሁ፤ በይሁዳ ካሉት ከማይታዘዙት እንድድን፥ … በእግዚአብሔርም ፈቃድ በደስታ ወደ እናንተ እንድመጣ።» ሁለቱም ልመናዎች እንዴት በሚያስደንቅ ሁኔታ ተመለሱ፦ ሮሜ 15:5, 6, 13። በጲላጦስ ዘንድ ከክርስቶስ ጋር፥ በሄሮድስ ዘንድ ከጴጥሮስ ጋር፥ በፊልጵስዩስም ለእግዚአብሔር መንግሥት ያለውን ጠላትነት ያሳየው የሮም ዓለም ኃይል በድንገት የጳውሎስ ጠባቂ ሆኖ ወደ ሮም በሰላም እንዲደርስ ማድረጉ አስደናቂ እውነታ ሊገለጥ የሚችለው በእነዚህ ጸሎቶች ብቻ ነው።

2ኛ ቆሮንቶስ 1:10, 11፦ «ደግሞም እንዲያድነን ተስፋ የምናደርገው በእርሱ ነው፤ እናንተ ደግሞ ስለ እኛ በጸሎት ስትረዱ።» ኤፌሶን 6:18, 19፦ «በጸሎትና በልመናም ሁሉ ዘወትር በመንፈስ ጸልዩ፤ በዚህም አሳብ ስለ ቅዱሳን ሁሉ እየለመናችሁ በመጽናት ሁሉ ትጉ፤ ደግሞ የወንጌልን ምሥጢር በግልጥ እንዳስታውቅ አፌን በመክፈት ቃል ይሰጠኝ ዘንድ ስለ እኔ ለምኑ።» ፊልጵስዩስ 1:19፦ «ይህ በጸሎታችሁና በኢየሱስ ክርስቶስ መንፈስ መሰጠት ለመዳኔ እንዲሆንልኝ አውቃለሁና።» ቆላስይስ 4:2, 3, 4፦ «ከማመስገን ጋር በጸሎት እየነቃችሁ ለእርሱ ትጉ። በዚያን ጊዜም ስለ እርሱ ደግሞ የታሰርሁበትን የክርስቶስን ምሥጢር እንድንነግር እግዚአብሔር የቃሉን ደጅ ይከፍትልን ዘንድ ስለ እኛ ደግሞ ጸልዩ። ልናገር እንደሚገባኝ ያህል እገልጠው ዘንድ ጸልዩልኝ።» 1ኛ ተሰሎንቄ 5:25፦ «ወንድሞች ሆይ፥ ስለ እኛ ጸልዩ።» ፊልሞና 22፦ «በጸሎታችሁ ለእናንተ እንድሰጥ ተስፋ አደርጋለሁና።»

ክርስቶስ እንዴት እንደ ጸለየና ደቀ መዛሙርቱ እንዲጸልዩ እንዴት እንዳስተማረ አየን። ጳውሎስ እንዴት እንደ ጸለየና አብያተ ክርስቲያናት እንዲጸልዩ እንዴት እንዳስተማረ እናያለን። ጌታው እንደ ሆነ እንዲሁ አገልጋዩም ጸሎት የአገልግሎትም የቤተ ክርስቲያንም ኃይል መሆኑን እንድናምንና እንድናረጋግጥ ይጠራናል። ስለ እምነቱ ያዘነበትን ነገር አስመልክቶ በተናገራቸው በእነዚህ አስደናቂ ቃላት ማጠቃለያ አለን፦ «ይህ በጸሎታችሁና በኢየሱስ ክርስቶስ መንፈስ መሰጠት ለመዳኔ እንዲሆንልኝ።» በሰማይ ወዳለው ጌታው እንደ ተመለከተ ያህል ያን የመንፈስ መሰጠት ለራሱ እንዲያረጋግጡለት በምድር ወዳሉት ወንድሞቹም ተመለከተ። ከሰማይ የሚመጣው መንፈስና በምድር የሚደረገው ጸሎት ለእርሱ፥ ከበዓለ ኀምሳ በኋላ ለአሥራ ሁለቱ እንደ ነበረው፥ የማይለያዩ ሆነው የተሳሰሩ ነበሩ። ስለ ሐዋርያዊ ቅንዓት፥ ትጋትና ኃይል ብዙ ጊዜ እንናገራለን—እግዚአብሔር የሐዋርያዊ ጸሎት መነቃቃትን ይስጠን።

ጥያቄውን አንድ ጊዜ ደግሜ ልጠይቅ፦ የምልጃ ሥራ በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ሊኖረው የሚገባውን ስፍራ ይዟልን? ሥራችን ለመባረክ እውነተኛ ኃይሉን ሊሰጠው የሚችለውን ያን «የክርስቶስ መንፈስ መሰጠት» ለራሳችንና በራሳችን ውስጥ ከእግዚአብሔር በማግኘት ላይ ሁሉ ነገር የተመካ መሆኑ በጌታ ሥራ ውስጥ በአጠቃላይ የሚታወቅ ነገር ነውን? ይህ ለሥራ ሁሉ—ለራሱም ለአገልጋዮቹም ሥራ—የክርስቶስ መለኮታዊ ሥርዓት ነው፤ ጳውሎስ የተከተለው ሥርዓትም ይህ ነው፦ በመጀመሪያ ምንም እንደሌለህ ሆነህ በየዕለቱ ና፥ በምልጃም «የመንፈስ መሰጠት»ን ከእግዚአብሔር ተቀበል—ከዚያም ሂድና ከሰማይ ወደ አንተ የመጣውን አካፍል።

ጌታችን ኢየሱስ በትምህርቶቹ ሁሉ ስለ ስብከታቸው ይልቅ ስለ ጸሎታቸው ለደቀ መዛሙርቱ እጅግ አብዝቶ ተናገረ። በስንብት ንግግሩ ስለ ስብከት ጥቂት፥ ስለ መንፈስ ቅዱስና በስሙ የሚወዱትን ሁሉ ስለ መለመናቸው ግን ብዙ ተናገረ። ወደዚህ የመጀመሪያዎቹ ሐዋርያትና የጳውሎስ ሕይወት ልንመለስና በየዕለቱ ይህን እውነት በእውነት ልንቀበል—የመጀመሪያ ሥራዬ፥ ብቸኛ ብርታቴ፥ በአደራ በተሰጡኝ ነፍሳት ላይ የእግዚአብሔርን ኃይል ለማረጋገጥ ምልጃ ነው—ካሰብን ያለፈውን ኃጢአት ለመናዘዝና መዳን እንዳለ ለማመን ድፍረት ሊኖረን ይገባል። የቆዩ ልማዶችን ሰብሮ ለመውጣት፥ ሁልጊዜ እንደ ፈቀዱ የኖሩ የሚያጣድፉ ተግባራትን ጩኸት ለመቋቋም፥ ሌሎች ቢቀበሉትም ባይቀበሉትም ሌላውን ጥሪ ሁሉ ለዚህ አንዱ ማስገዛት በመጀመሪያ ቀላል አይሆንም። ነገር ግን ታማኝ የሆኑ ወንዶች ወይም ሴቶች ራሳቸው ዋጋ ማግኘት ብቻ ሳይሆን ለወንድሞቻቸውም በጎ አድራጊዎች ይሆናሉ። «የፈረሰውን ቅጥር የሚጠግን፥ የመኖሪያ መንገድን የሚያድስ ትባላለህ።»

ግን በእርግጥ ይቻላልን? ችግሩን ሊጋፈጡት ቀርቶ ሊያሸንፉት እንኳ ያልቻሉ ሰዎች በእርግጥ በጸሎት ብርቱዎች ሊሆኑ ይችላሉን? እስቲ ንገረኝ፥ ያዕቆብ እስራኤል—ከእግዚአብሔር ጋር ታግሎ ያሸነፈ አለቃ—መሆን በእርግጥ ይቻለው ነበርን? ይቻለው ነበር። በሰው ዘንድ የማይቻል በእግዚአብሔር ዘንድ ይቻላል። የክርስቶስ ቤዛነት ታላቅ ፍሬ የሆነውን የልመና መንፈስ፥ የምልጃ መንፈስ በእርግጥ ከአብ አልተቀበልህምን? እስቲ ቆም ብለህ ይህ ምን ማለት እንደ ሆነ አስብ። እግዚአብሔር ከእነዚያ «ከእግዚአብሔር ጋር ከሚታገሉ»፥ እርሱን ከሚያሸንፉ አለቆች አንዱ ሊያደርግህ ይችል እንደ ሆነ አሁንም ትጠራጠራለህን? ኦ፥ ፍርሃትን ሁሉ እናስወግድ፤ በውስጣችን የሚኖረው መንፈስ ቅዱስ ያለልንን ጸጋ—የልመናን ጸጋ፥ የምልጃን ጸጋ—በእምነት እንጠይቅ። በውስጣችን እንደሚኖርና ሥራችንን እንድንሠራ እንደሚያስችለን በጸጥታና በጽናት እንመን። ምልጃ በዙፋኑ ላይ ያለው የንጉሡ ታላቅ ሥራ እንደ ሆነ ሁሉ በምድር ያሉ የአገልጋዮቹም ታላቅ ሥራ መሆኑን ይህን ታላቅ እውነት በእምነት ለመቀበልና ለእርሱ ለመገዛት አንፍራ። ለዚህ ሥራ እንድንበቃ የክርስቶስን ሕይወት ወደ ልባችን የሚያመጣው መንፈስ ቅዱስ አለን። አሁኑኑ እንጀምር፥ በውስጣችን ያለውንም ስጦታ እናነሣሣ። በየዕለቱ ለምልጃ ጊዜያችንን ስንለይና በመንፈስ አስቻይ ኃይል ስንተማመን፥ ጳውሎስ ክርስቶስን እንደ ተከተለ እኛም በልካችን ጳውሎስን መከተል እንደምንችል መተማመኑ ያድጋል።

ለተጨማሪ ጸሎት የቀረበ ልመና