ስለ አሞን ሞትና አባ እንጦንስ ስለ እርሱ ስላየው ራእይ

60. ይህም እንዲሁ ነው፤ አንድ ጊዜ ደግሞ በተራራው ላይ ተቀምጦ ሳለ ቀና ብሎ አንድ ሰው በአየር ላይ ወደ ላይ ሲወሰድ አየ፤ በተቀበሉትም መካከል ብዙ ደስታ ነበረ። እርሱም ተደንቆ እንዲህ ያለውን ማኅበር ብፁዕ እንደ ሆነ ቈጥሮ ይህ ምን እንደ ሆነ ለማወቅ ጸለየ። ወዲያውም ድምፅ ወደ እርሱ መጥቶ፦ «ይህ በኒትርያ ያለው የመነኩሴው የአሞን ነፍስ ነው» አለው። አሞንም እስከ ሽምግልና ድረስ በተጋድሎ ጸንቶ ነበር፤ ከኒትርያ አባ እንጦንስ እስካለበት ተራራ ድረስ ያለውም ርቀት የአሥራ ሦስት ቀን ጕዞ ነበር። ስለዚህ የአባ እንጦንስ ባልንጀሮች አረጋዊው ተደንቆ ባዩት ጊዜ ነገሩን ለማወቅ ጠየቁ፤ አሞንም ገና አሁን እንደ ሞተ ሰሙ። እርሱም የታወቀ ሰው ነበረ፤ ብዙ ጊዜ በዚያ ይቀመጥ ነበርና፤ በእርሱም በኩል ብዙ ምልክቶች ተደርገው ነበር። ከእነርሱም አንዱ ይህ ነው። አንድ ጊዜ ሊቆስ የተባለውን ወንዝ መሻገር ባስፈለገው ጊዜ (የጐርፍ ወራት ነበረ)፣ ውኃውን ሲዋኙ እርስ በርሳቸው ራቁታቸውን እንዳይተያዩ ጓደኛውን ቴዎድሮስን ራቅ ብሎ እንዲቆይ ለመነው። ቴዎድሮስም ከሄደ በኋላ ራሱን ራቁቱን ማየት እንኳ እንደ ገና አሳፈረው። ስለዚህ በኀፍረት ተሞልቶ ሲያስብ ሳለ ድንገት ወደ ማዶ ተወሰደ። ቴዎድሮስም ራሱ መልካም ሰው ስለ ነበረ ቀርቦ፣ አሞን አስቀድሞ መሻገሩንና አንዲት የውኃ ጠብታ እንኳ ከእርሱ እንዳልወደቀች አይቶ፣ እንዴት እንደ ተሻገረ ጠየቀው። አሞንም ሊነግረው እንዳልወደደ ባየ ጊዜ እግሩን ይዞ ከእርሱ ሳይረዳ እንደማይለቀው ተናገረ። ስለዚህ አሞን የቴዎድሮስን ቁርጥ ሐሳብ፣ ይልቁንም ከተናገረው ነገር ተረድቶ፣ እስኪሞት ድረስ ለማንም እንዳይናገር ለምኖት፣ ተወስዶ በማዶ እንደ ተቀመጠ ነገረው። እግሩንም በውኃው ላይ እንኳ እንዳላኖረ፣ ይህም ለጌታ ብቻና እርሱ ለሚፈቅድላቸው እንጂ ለሰው እንደማይቻል — ለታላቁ ሐዋርያ ለጴጥሮስ እንዳደረገለት — ነገረው። ስለዚህ ቴዎድሮስ ይህን ከአሞን ሞት በኋላ ተናገረ። አባ እንጦንስ ስለ አሞን ሞት የነገራቸው መነኮሳትም ቀኑን ምልክት አደረጉ፤ ከሠላሳ ቀን በኋላም ወንድሞች ከኒትርያ በመጡ ጊዜ ጠይቀዋቸው አሞን፣ አረጋዊው ነፍሱን ወደ ላይ ስትወሰድ ባየበት በዚያ ቀንና ሰዓት እንዳረፈ ተረዱ። እነዚህም ሌሎቹም አባ እንጦንስ በአሥራ ሦስት ቀን ጕዞ ርቀት የሚሆነውን ወዲያውኑ እንዴት እንዳወቀ፣ ነፍሱንም ስትወሰድ እንዴት እንዳየ አይተው የነፍሱን ንጽሕና አደነቁ።