መቍጠር

«እንዲሁም እናንተ ደግሞ ለኃጢአት እንደ ሞታችሁ፥ ግን በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ሆናችሁ ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆናችሁ ራሳችሁን ቈጠሩ።» (ሮሜ 6:11)

ሁለተኛው ቃል «መቍጠር» ነው፤ ኒም ይህን ቃል ከተሳሳተ አጠቃቀም ለማዳን እጅግ ብዙ ደከመ፤ ምክንያቱም በአዲስ ኪዳን ውስጥ እጅግ ከተሳሳተ መንገድ ከሚረዱት ቃላት አንዱ ነው።

መቍጠር ማስመሰል አይደለም

«መቍጠር» በተለመደው የቃሉ ትርጉም መቍጠር፣ ማስላት፣ በሒሳብ መዝገብ ውስጥ ማስገባት ማለት ነው። የሒሳብ ሠራተኛ ቃል ነው። አንድን ነገር እውነት ስለ ሆነ እንደ እውነት መያዝ ማለት ነው። ማለት የሌለበት ግን መገመትን ወይም በሐሳብ መፍጠርን ነው። ኒ አማኙ እንደ ሞተ እስኪሰማው ድረስ «ሞቻለሁ፣ ሞቻለሁ» እያለ እንዲደጋግም ስለሚነግረው ዓይነት ትምህርት ደጋግሞ አስጠነቀቀ፤ መደጋገም እውነታን ሊፈጥር የሚችል ይመስል። ይህ እምነት አይደለም፤ ራስን ማደንዘዝ ነው፤ በመጀመሪያውም ከባድ ፈተና ይፈርሳል ብሎ በግልጽ ተናገረ። ልዩነቱ የቆምክበት መሠረት ነው። የሚቈጥር ሰው እግዚአብሔር በተናገረው ነገር ላይ ቆሟል። የሚያስመስል ሰው ግን ለማመን ባደረገው የገዛ ቍርጠኝነቱ ላይ ቆሟል። ዐውሎ ነፋሱ ሲመጣ የመጀመሪያው ሰው አሁንም ቆሞ ይገኛል፤ ሁለተኛው ግን አይገኝም።

«እንግዲያስ እምነት ከመስማት ነው መስማትም በእግዚአብሔር ቃል ነው።» (ሮሜ 10:17)

ማወቅ ከመቍጠር መቅደም ያለበት ለዚህ ነው። ያላየኸውን ልትቈጥር አትችልም። ይህን ለማድረግ መሞከር መወጠርን ያስከትላል፤ መወጠር ደግሞ አንዳች ነገር እንደ ተበላሸ የሚያሳይ እጅግ እርግጠኛ ምልክት ነው። የኒ የተግባር መመሪያ ቀላል ነበር፤ መቍጠር አድካሚ ሥራ ከሆነብህ ወደ ኋላ ተመለስ። ገና ያልተገለጠልህን ነገር ለማመን እየሞከርክ ነው።

ሁለት ሒሳቦችን መያዝ

ቍጥሩ ሁለት ክፍሎች እንዳሉት ልብ በል፤ ኒም በሁለቱም ላይ አጥብቆ ጸና። «ለኃጢአት እንደ ሞታችሁ» — ይህ አሉታዊው ጎን ነው። «በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን ሆናችሁ ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንደ ሆናችሁ» ግን — ይህ አዎንታዊው ጎን ነው። ለመጀመሪያው ብቻ ትኩረት የሚሰጡ ክርስቲያኖች በሞት ይጠመዳሉ፤ ዘወትር ወደ ውስጣቸው የሚመለከቱና የጨለመ ስሜት ያላቸው ይሆናሉ፤ የገዛ መንፈሳዊ ሙቀታቸውን ሁልጊዜ ይለካሉ። ይህ የሐዋርያው ሚዛን አይደለም። የሞቱ ዓላማ ሕይወቱ ነው። ሬሳ እንድንሆን አልተጠራንም፤ ቀድሞ ባልነበረን ሕያውነት ለእግዚአብሔር ሕያዋን እንድንሆን ተጠርተናል።

«እኔም አሁን ሕያው ሆኜ አልኖርም ክርስቶስ ግን በእኔ ይኖራል» (ገላትያ 2:20)

መቍጠር በእውነተኛ ፈተና ውስጥ እንዴት እንደሚሠራ

ኒ በዚህ ጉዳይ ተግባራዊ ነበር፤ ነገሩንም በተጨባጭ ማቅረብ ይገባል፤ ምክንያቱም አስተምህሮው የሚሠራው ወይም የማይሠራው እዚህ ላይ ነው። ፈተና ይመጣል። የቀድሞው ምላሽ መዋጋት ነው — የፈቃድ ኃይልን ማሰባሰብ፣ ጥርስን ነክሶ መጽናት፣ መወሰን። በዚያ መንገድ በተዋጋን መጠን ግን ነገሩ ትኩረታችንን ይበልጥ ይይዛል፤ የመውደቃችንም ዕድል ይበልጥ ይጨምራል። ማንኛውም ታጋይ እንደሚያውቀው ተቃዋሚህን አጥብቀህ በያዝከው መጠን እርሱም አንተን አጥብቆ ይይዝሃል። አዲሱ ምላሽ ዘወር ማለት ነው። ኃጢአትን መዋጋት ሳይሆን ዓይንን ከእርሱ ላይ አንሥቶ ወደ ክርስቶስ መመልከትና «ሞቻለሁ» የሚለውን እውነታ አጥብቆ መያዝ ነው። ይህ ጥሪ የቀረበለት ሰው በሕግ ፊት ከእንግዲህ የለም። መልስ የመስጠት ግዴታ የለብኝም።

«እንግዲህ ለምኞቱ እንድትታዘዙ በሚሞት ሥጋችሁ ኃጢአት አይንገሥ።» (ሮሜ 6:12)

ጳውሎስ ኃጢአት ሞቷል እንደማይል ልብ በል። ኃጢአት ፈጽሞ ሕያው ነው፤ እንዲነግሥ እንዳንፈቅድለት የሚነግረንም ለዚህ ነው። የሞተው ኃጢአት ሳይሆን እኛ ነን። ኃጢአት በዓለም ውስጥ እንደ ኃይል፣ በሥጋም ውስጥ እንደ መሳብ ጸንቶ ይኖራል፤ በእኛ ላይ ያለው ሕጋዊ ይገባኛል ጥያቄ ግን በሞት ተሽሯል፤ ምክንያቱም «የሞተስ ከኃጢአቱ ጸድቋልና» (ሮሜ 6:7)። አበዳሪ በተበዳሪው መቃብር ላይ የፈለገውን ያህል ሊጮኽ ይችላል። ዕዳው ግን ሊሰበሰብ አይችልም።

ስንወድቅ

ብንቈጥርም እንኳ የምንወድቅባቸውስ ጊዜያት? በዚህ ረገድ የኒ ምክር የጤናማ አእምሮ ማስተዋል የሞላበትና ከኵነኔ የነጻ ነበር። ውድቀት እውነታውን አያስተባብልም። ሰው ከወንበር ላይ ቢወድቅ ወንበሩ አሁንም አለ። ስንወድቅ ወደ መጀመሪያው አንመለስም። እንናዘዛለን፤ በደሙ መንጻትን እንቀበላለን — እግዚአብሔር «በኃጢአታችን ብንናዘዝ ኃጢአታችንን ይቅር ሊለን» (1ኛ ዮሐንስ 1:9) የታመነና ጻድቅ ነውና — ወደዚያው መሠረትም እንመለሳለን። መሠረቱ አልተናወጠም። አቋማችን በቆምንበት ስኬታችን ፈጽሞ አልተመሠረተም።

ኒ ጉዳዩን በአገልግሎቱ ሁሉ በተለያዩ መልኮች ደጋግሞ በሚገኝ አንድ ዓረፍተ ነገር ጠቅልሎታል፤ ነገሩን እውነት የሚያደርገው የእኛ መቍጠር አይደለም፤ ልንቈጥር የምንችለው ነገሩ እውነት ስለ ሆነ ነው። እምነት በእውነታዎቹ ላይ አንዳች አይጨምርም። በቀላሉ ይስማማባቸዋል።

እውነታ፣ እምነትና ስሜት

ኒ በዚህ ቦታ ከእርሱ በፊት በጥልቁ ሕይወት አስተማሪዎች ዘንድ የተለመደ የነበረውንና የራሱ ያደረገውን አንድ ምሳሌ ተጠቀመ። ምሳሌው የሦስት ነገሮችን ቅደም ተከተል ይመለከታል። ሦስት ሰዎች አንዱ ከሌላው ኋላ ተከታትለው በአንድ ግንብ አናት ላይ ሲሄዱ አስብ። የመጀመሪያው «እውነታ»፣ ሁለተኛው «እምነት»፣ ሦስተኛው «ስሜት» ይባላሉ። እምነት ዓይኑን በእውነታ ላይ አድርጎ በጽናት ከኋላው እስከ ሄደ ድረስ ሦስቱም በሰላም ይጓዛሉ፤ ስሜትም ያለ ችግር ይከተላል። እምነት ግን ስሜት እንዴት እየመጣ እንደ ሆነ ለማየት ወደ ኋላ ዘወር ቢል እውነታን ከዓይኑ ያጣል — እምነትና ስሜትም ሁለቱም አብረው ከግንቡ ላይ ይወድቃሉ። ነጥቡ ዓይን ስለሚያርፍበት አቅጣጫ ነው። እምነት እውነታን ይመለከታል። ስሜትን አይመለከትም፤ በእርሱም ላይ በምንም መንገድ አይደገፍም። ይህን አጥብቆ መናገር ይገባል፤ ምክንያቱም የተለመደው የክርስቲያን ዝንባሌ የዚህ ፍጹም ተቃራኒ ነው። እንነቃለን፤ የእግዚአብሔርን ቅርበት ምን ያህል እንደሚሰማን እንመረምራለን፤ ከዚያም ተነሥተን ነገራችን መልካም እንደ ሆነ ወይም እንዳልሆነ እንደመድማለን። ለእግዚአብሔር የሞቀ ስሜት በሚሰማን ጠዋት ከእርሱ ጋር ኅብረት ላይ እንዳለን እናምናለን፤ ስሜታችን በቀዘቀዘበት ጠዋት ደግሞ አንዳች ነገር እንደ ተበላሸ እንገምታለን። ኒ ይህን አማኝን ለማሳዘን ከሚያገለግሉ እጅግ አስተማማኝ መንገዶች አንዱ አድርጎ ቈጠረው።

«በማየት አይደለም በእምነት እንመላለሳለንና።» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:7)

ስሜቶች ኃጢአት አይደሉም፤ ኒም እንዲህ ናቸው ብሎ ፈጽሞ አላስተማረም። ስሜቶችን የፈጠረ እግዚአብሔር ነው፤ መጽሐፍ ቅዱስም በእነርሱ የተሞላ ነው። ደስታ የታዘዘ ነገር ነው። ነጥቡ የቅደም ተከተል ጉዳይ ነው፤ ስሜቶች ደካማ መሠረት፣ ግን መልካም ውጤት ናቸው። ለባቡር የመጨረሻ ፉርጎ ቢሆኑ ግሩም ናቸው፤ ሞተሩ ቢሆኑ ግን ጥፋት ናቸው። በዚህ ውስጥ ምሕረትም አለ። በድካም፣ በሕመም፣ በሐዘን ወይም በገዛ ተፈጥሮአዊ ጠባዩ ብቻ የሚቸገር አማኝ በዚህ ምክንያት ከእግዚአብሔር ጋር ካለው ኅብረት አልወጣም ማለት ነው። ስሜቱ ለወራት የቀዘቀዘ ሊሆን ይችላል። እውነታዎቹ ግን ስንዝር እንኳ አልተነቃነቁም።

«ባናምነው፥ እርሱ የታመነ ሆኖ ይኖራል፤ ራሱን ሊክድ አይችልምና።» (2ኛ ጢሞቴዎስ 2:13)

ስለዚህ ምክሩ እውነት የሆነውን ማረጋገጥ፣ ሆን ብሎ በእርሱ ላይ መቆምና ስሜቶች በገዛ ጊዜያቸው እንዲመጡ መተው ነው — ኒ እንዳስተዋለው በአብዛኛው ይመጣሉ፤ ነገር ግን እኛ በመረጥነው ፕሮግራም የሚመጡት አልፎ አልፎ ብቻ ነው።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. በዚህ ሳምንት መቍጠርንና ማስመሰልን ለይ። ከክርስቶስ ጋር መሞትህን በምትናገርበት ጊዜ «የቆምኩት በምን ላይ ነው — በእግዚአብሔር ቃል ላይ ወይስ በገዛ የፈቃድ ኃይሌ ላይ?» ብለህ ጠይቅ።

2. በሚቀጥለው ፈተና አትዋጋ። ዘወር በል። ለእግዚአብሔር በቅንነት «ጌታ ሆይ፣ ይህ ጥሪ የቀረበው ለሞተ ሰው ነው፤ እኔ ወደ አንተ እመለከታለሁ» በለው።

3. ለአዎንታዊው ክፍል ትኩረት ስጥ። በየጠዋቱ ለኃጢአት የሞትህ ብቻ ሳይሆን ለእግዚአብሔርም ሕያው እንድትሆን ለምን፤ ያ ሕያውነት እንዲገለጥበት የምትፈልገውን አንድ የተወሰነ መንገድም በስም ጥቀስ።

4. መቍጠር እንደ መወጠር ከተሰማህ ያንን እንደ ውድቀት ሳይሆን እንደ ምልክት ቍጠረው። ወደ ኋላ ተመልሰህ ብርሃን እንዲሰጥህ ለምን።

5. ከውድቀት በኋላ ከተስፋ መቍረጥ ተነሥተህ እንደ ገና ከመጀመር ይልቅ ወደዚያው መሠረት መመለስን ተለማመድ። ስትወድቅ ለራስህ የምትናገረውን አሁኑኑ ጻፍ።

ጸሎት

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ነገሮችን አጥብቄ በማመን እውነት ለማድረግ ሞክሬአለሁ፤ ራሴንም አድክሜአለሁ። ይቅር በለኝ።

እውነታን እንድፈጥር አልጠየቅኸኝም። በአንድ እውነታ ላይ እንድደገፍ ጠየቅኸኝ። እምነቴ በሚገባው ስፍራ ይረፍ — በማመኔ ብርታት ላይ ሳይሆን በመስቀልህ በተፈጸመው ሥራ ላይ።

ዛሬ ፈተና ሲመጣ ከመታገል ጠብቀኝ። ዓይኖቼን ወደ አንተ መልስ። ለኃጢአት ሞቻለሁ፤ ለእግዚአብሔር ሕያው ነኝ፤ ሁለቱም እውነት የሆኑት አንተ ስለ ተናገርህ ነው። አሜን።