ደሙና መስቀሉ

«የልጁም የኢየሱስ ክርስቶስ ደም ከኃጢአት ሁሉ ያነጻናል።» (1ኛ ዮሐንስ 1:7)

አንድ ሰው ከዋችማን ኒ ትምህርት አንዳች ነገር ሊያስተውል ከፈለገ፣ ኒ ከእርሱ በፊት ከነበሩት አስተማሪዎች ከሞላ ጎደል ከማናቸውም ይበልጥ አጥርቶ ያሳየውን አንድ ልዩነት በመጀመሪያ ሊረዳ ይገባዋል፤ ይኸውም በክርስቶስ ደምና በክርስቶስ መስቀል መካከል ያለው ልዩነት ነው። እነዚህ ሁለት የተለያዩ ድርጊቶች አይደሉም። ቀራንዮ አንድ ድርጊት ነው። ነገር ግን ሁለት የተለያዩ ነገሮችን ይፈጽማል፤ ሁለት የተለያዩ ችግሮችን ይመለከታል፤ በሁለት የተለያዩ መንገዶችም በሕይወታችን ላይ ይሠራል — እነርሱንም ማደባለቅ ባሉበት ለዘለቄታው ተጣብቆ መቅረት ነው።

ደሙ እኔ ያደረግሁትን ይመለከታል

ኒ እንዳስተማረው፣ ደሙ ወደ ሰው ከማቅናቱ በፊት ወደ እግዚአብሔር ያቀናል። በዋነኛነት የሚመለከተው እኔ የሚሰማኝን አይደለም፤ እግዚአብሔር እንዴት እንደሚረካ ነው። የመጀመሪያው ምስክሩ የኃጢአተኛው ሰላም ሳይሆን የእግዚአብሔር ጽድቅ ነው።

«ደሙንም ባየሁ ጊዜ ከእናንተ አልፋለሁ።» (ዘጸአት 12:13)

ጌታ በግብፅ ለእስራኤል ያልተናገረውን በጥንቃቄ ልብ በል። «ደሙን ባያችሁ ጊዜ» አላለም። «ስለ ደሙ በተማመናችሁ ጊዜ» አላለም። «ደሙን ባየሁ ጊዜ» አለ። በቤቱ ውስጥ ያለው እስራኤላዊ ይንቀጠቀጥ ይሆናል፤ ይጠራጠር ይሆናል፤ ደሙን በትክክል ቀብቶ እንደ ሆነ ባለማወቅ ሌሊቱን ሁሉ በጭንቀት አሳልፎ ይሆናል። ይህ ለደኅንነቱ ምንም ለውጥ አላመጣም። ደሙ በበሩ ላይ ነበር፤ እግዚአብሔርም በውጭ ሆኖ ይመለከተው ነበር። የአማኙ የመዳን ዋስትና መሠረት ይህ ነው፤ ኒም በወንጌል አገልግሎቱና በ«መደበኛው የክርስቲያን ሕይወት» ውስጥ ደጋግሞ ወደዚህ ይመለስ ነበር። ይቅርታችን የተመሠረተው በንስሐችን ጥራት፣ በኀዘናችን ጥልቀት ወይም በእምነታችን ጽናት ላይ አይደለም። እግዚአብሔር በተቀበለው በተፈጸመ ግብይት ላይ ነው። ደሙ ሦስት ነገሮችን ይፈጽማል ይል ነበር። እግዚአብሔርን ያረካል — «ለነፍስ የሚያስተሰርይ ደሙ ነውና» (ዘሌዋውያን 17:11)። ሕሊናን ያነጻል — «የክርስቶስ ደም እንዴት ይልቅ ሕያውን እግዚአብሔርን ልታመልኩ ከሞተ ሥራ ሕሊናችሁን ያነጻ ይሆን?» (ዕብራውያን 9:14)። ከሳሹንም ዝም ያሰኛል — «እነርሱም ከበጉ ደም የተነሣ ከምስክራቸውም ቃል የተነሣ ድል ነሡት» (ራእይ 12:11)።

ያ የመጨረሻው ነጥብ ትኩረት ይገባዋል። ሰይጣን «የወንድሞቻችን ከሳሽ» ተብሎ ተጠርቷል (ራእይ 12:10)፤ ክሱም ብዙ ጊዜ እውነት ነው። ኃይል የሚሰጠውም ይኸው ነው። የኒ ምክር ከከሳሹ ጋር ስለ ሐቁ መከራከር፣ ወይም መሻሻልን እንደ ምክንያት ማቅረብ፣ ወይም ከዚህ በኋላ የተሻለ ለማድረግ ቃል መግባት አልነበረም። ለእያንዳንዱ ክስ በደሙ መልስ መስጠት ነበር — ክሱ እውነት መሆኑን አምኖ ወደ ተከፈለው ዋጋ ማመልከት። በእውነት የተገባና በእውነትም የተከፈለ ዕዳ ከዚያ በኋላ ዕዳ አይደለም።

መስቀሉ እኔ የሆንኩትን ይመለከታል

ነገር ግን አንድ ሰው በሕይወቱ ለሠራው ኃጢአት ሁሉ ሙሉ ይቅርታ እንዳገኘ፣ ሕሊናውም ፈጽሞ ሰላም እንዳገኘ አስብ። አሁንም ችግር አለበት። ነገ እንደ ገና ኃጢአት ይሠራል። በውስጡ ኃጢአትን የሚሻ አንድ ነገር አለ። ደሙ ይህን ሊነካው አይችልም። ተፈጥሮን አጥበህ ልታስወግድ አትችልም። ደሙ መዝገቡን ይመለከታል፤ መስቀሉ ሰውየውን ራሱን ይመለከታል።

«የሞተስ ከኃጢአቱ ጸድቋልና።» (ሮሜ 6:7)

እኛ ለሆንነው ነገር እግዚአብሔር የሰጠው መልስ ማሻሻል፣ ማደስ ወይም ማፈን አይደለም። መግደል ነው። አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር ተሰቅሏል። እግዚአብሔር ልጁን የላከው አሮጌውን ፍጥረት እንዲጠግን አይደለም፤ አሮጌውን ፍጥረት ፍጻሜ አደረሰው፤ አዲስንም ጀመረ። ኒ ልዩነቱን በተለመደው ግልጽነቱ በምሳሌ አስረዳ። የሰው ልብስ ቢቆሽሽ ታጥበዋለህ። ሰውየው ራሱ በማይድን በሽታ ቢያዝ ግን ልብሱን ማጠብ አይረዳውም፤ በሰውየው ራሱ ላይ አንድ ነገር መደረግ አለበት። ደሙ ያጥባል፤ መስቀሉ ይሰቅላል። ደሙን የመስቀሉን ሥራ እንዲሠራ መጠየቅ ሳሙናን ካንሰር እንዲፈውስ እንደ መጠየቅ ነው።

ቅደም ተከተሉ ሊገለበጥ የማይችለው ለምንድን ነው

ኒ እነዚህ በቅደም ተከተላቸው እንዲጠበቁ አጥብቆ የሚናገርበት የእረኝነት ምክንያት አለ። በይቅርታ ላይ ከመጽናታቸው በፊት ከክርስቶስ ሞት ጋር አንድ ወደ መሆን የሚዘረጉ አማኞች መስቀሉን አዲስ ዓይነት የሥራ መንገድ ያደርጉታል። ተቀባይነት ለማግኘት ሲሉ ራሳቸውን ለመስቀል ይሞክራሉ — ይህም ወንጌል ሊያስቆመው የመጣው ያው ማብቂያ የሌለው የድካም ዙር ነው። በመጀመሪያ ስለ ደሙ እርግጠኛ ሁን። ፈጽመህ በዚያ ላይ እረፍ። ሕሊና ይንጻ፤ ከሳሹም ዝም ይበል። ከዚያም በማይናወጥ መሬት ላይ ቆመህ መስቀሉ በአሮጌው ሰው ላይ ምን እንዳደረገ ለማወቅ ወደ ፊት ቀጥል።

«እንግዲህ በእምነት ከጸደቅን በእግዚአብሔር ዘንድ በጌታችን በኢየሱስ ክርስቶስ ሰላምን እንያዝ፤ … አሮጌው ሰዋችን ከእርሱ ጋር እንደ ተሰቀለ እናውቃለን» (ሮሜ 5:1፤ 6:6)

መጀመሪያ ሰላም። ከዚያም ነጻ መውጣት። የጳውሎስ ቅደም ተከተል ይህ ነው፤ ኒም አድማጮቹ ይህን እንዲገለብጡት አልፈቀደም።

በቀላሉ ሊታለፍ ስለሚችል አንድ ተጨማሪ ምልከታ እንጨምር። ደሙም መስቀሉም በእኛ የተደረጉ ሳይሆኑ ለእኛና በእኛ ላይ የተደረጉ ነገሮች ናቸው። አማኙ ለሁለቱም ከእምነት በቀር አንዳች አያዋጣም። በኒ ትምህርት ውስጥ ራስን መስቀል የሚባል ነገር የለም። ይህን የሚሞክሩ ሰዎች ሁልጊዜ አንዱን እጃቸውን ቸንክረው ሌላውን ነጻ ትተው ይገኛሉ።

የማይረጋጋ ሕሊና

ለብዙ ትጉህ አማኞች የሚነሣ አንድ ችግር አለ፤ ኒም ብዙ ጊዜ ስለ እርሱ ይናገር ነበር፤ ምክንያቱም ግድ የለሾችን ከሚያስጨንቀው እጅግ በላይ ቅኖችን ያስጨንቃልና። ሰው ኃጢአቱን ይናዘዛል። ተስፋውን ያውቃል፤ ሊጠቅሰውም ይችላል። ሆኖም ክሱ ይቀጥላል። ከሳምንታት በኋላ ትዝታው ብቅ ይላል፤ የቀድሞው ክብደትም እንደ ገና ይጫነዋል፤ እርሱም እንደ ገና ይናዘዛል፣ ደግሞም ይናዘዛል፤ ጉዳዩም ፈጽሞ አይዘጋም። የኒ ምርመራ ግልጽ ነበር፦ እግዚአብሔር ያነጻውን ዘወትር የሚኰንን ሕሊና የሚያሳየው ትሕትናን አይደለም። አለማመንን ነው።

«ነውር የሌለው ሆኖ በዘላለም መንፈስ ራሱን ለእግዚአብሔር ያቀረበ የክርስቶስ ደም እንዴት ይልቅ ሕያውን እግዚአብሔርን ልታመልኩ ከሞተ ሥራ ሕሊናችሁን ያነጻ ይሆን?» (ዕብራውያን 9:14)

የዕብራውያን መልእክት ክርክር የሚያጠነጥነው በዚሁ ነጥብ ላይ ነው። የቀድሞዎቹ መሥዋዕቶች ያለ ማቋረጥ የሚደጋገሙት በትክክል ሕሊናን ማሳረፍ ስላልቻሉ ነበር — «እንደዚህማ ባይሆን፥ የሚያመልኩት አንድ ጊዜ ነጽተው ከዚያ በኋላ በሕሊናቸው ኃጢአትን ስላላወቁ ማቅረብን በተዉ አልነበረምን?» (ዕብራውያን 10:2)። የተፈጸመ ሥራ የተረጋጋ ሕሊናን ያስገኛል። ሕሊናችን ፈጽሞ የማይረጋጋ ከሆነ ሥራውን እንዳልተፈጸመ አድርገን ስለምንይዘው ነው። ደግሞም ኒ በሰገነት ላይ ወደ ነበረው ወደ ጴጥሮስ አመለከተ፤ ርኩስ አድርጎ የሚቆጥረውን እንዲበላ ሦስት ጊዜ ተነገረው፤ ከመጀመሪያው ጉዳይ እጅግ አልፎ የሚሠራ ተግሣጽም ተሰጠው፦ «እግዚአብሔር ያነጻውን አንተ አታርክሰው» (የሐዋርያት ሥራ 10:15)። እግዚአብሔር ንጹሕ ብሎ ያወጀውን ርኩስ ብሎ መጥራትን መቀጠል ራስን ዝቅ ማድረግ አይደለም። እርሱን መቃወም ነው። ከዚህ የሚከተለው ተግባራዊ ምክር ጽኑ ነበር። ኃጢአትን አንድ ጊዜ፣ በሚገባ፣ በስሙ እየጠራህ ተናዘዝ። መንጻቱን ተቀበል። ካሳ መክፈል የሚገባህ ከሆነ ክፈል። ከዚያም መዝገቡን እንደ ገና ለመክፈት እምቢ በል። ትዝታው ሲመለስ እንደ ገና አትናዘዝ፤ ይልቁንም ጉዳዩ ስለ ተፈጸመ እግዚአብሔርን አመስግን፤ አሳብህንም ወደ ሌላ አዙር።

«ከክፉ ሕሊና ለመንጻት ልባችንን ተረጭተን … በተረዳንበት እምነት በቅን ልብ እንቅረብ» (ዕብራውያን 10:22)

ሙሉ የእምነት እርግጠኝነት ትምክህት አይደለም። ደሙ እንዲያስገኘው የታሰበው ውጤት ነው።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. በዚህ ሳምንት ክስ ሲመጣ — መምጣቱም አይቀርም — በአንድ ዓረፍተ ነገር መልስ መስጠትን ተለማመድ፦ «ይህ እውነት ነው፤ የኢየሱስ ክርስቶስም ደም ዋጋውን አስቀድሞ ከፍሎበታል።» የመሻሻል ቃል አትጨምር።

2. የመዳን ዋስትናህ ያረፈው በደሙ ላይ ነው ወይስ በገዛ ስሜትህ ላይ እንደ ሆነ መርምር። ከሁለቱ በቅርቡ የተለወጠው የትኛው እንደ ሆነ አስተውል።

3. የቱንም ያህል ይቅርታ ፈጽሞ ያልፈወሰውን አንድ ልማድ ወይም ዝንባሌ በስሙ ጥራ። ያ የደሙ ሳይሆን የመስቀሉ ጉዳይ ነው። እንደዚያው አድርገህ ወደ እግዚአብሔር አቅርበው።

4. በዚህ ሳምንት ዘጸአት 12ን እና ዕብራውያን 9ን አንድ ላይ አንብብ። አንተ የምታየውን ሳይሆን እግዚአብሔር የሚያየውን ጠይቅ።

5. ራስህን ለመስቀል ስትሞክር ቆይተህ ከሆነ አቁም። እንደ አለማመን ተናዘዘው፤ ያለ አንተ ተሳትፎ በተፈጸመው ነገርም እረፍ።

ጸሎት

ጌታ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ ልጅህ ደም አመሰግንሃለሁ። ስለ ኃጢአቴ ስለማዝነው ኀዘን አይደለም፤ ስለ ውሳኔዎቼ አይደለም፤ ስለ ሃይማኖታዊ ተግባሬ አይደለም — ስለ ደሙ፣ ስለ ደሙ ብቻ።

ከሳሹ ሲመጣ ከዚህ ሌላ ምንም እንዳላቀርብ አስተምረኝ። ሕሊናዬ ሲፈርድብኝ ከልቤ እንደምትበልጥ፣ አንተም አስቀድመህ እንደ ረካህ አስታውሰኝ።

አባት ሆይ፣ አሁንም በውስጤ ለሚኖረው ኃጢአት ደግሞ መስቀሉን አሳየኝ። እንድሻሻል አልለምንም። ክርስቶስ እኔ በነበርኩበት ስፍራ ይኖር ዘንድ ወደ ፍጻሜ እንድደርስ እለምናለሁ። አሜን።