በአዳም፣ በክርስቶስ

«ሁሉ በአዳም እንደሚሞቱ እንዲሁ ሁሉ በክርስቶስ ደግሞ ሕያዋን ይሆናሉና።» (1ኛ ቆሮንቶስ 15:22)

ኒ ስለ ነጻ መውጣት ካስተማረው ነገር ሁሉ በስተ ጀርባ አንድ መሠረታዊ አሳብ አለ፤ ይህ ካልተጨበጠ ደግሞ የቀረው ሁሉ አይያያዝም። ይኸውም የሁለቱ ወኪል ሰዎች አሳብ ነው።

እንዴት እንደ ገባን

አንድ ቀላል ጥያቄ ጠይቅ፦ ኃጢአተኛ የሆንከው እንዴት ነው? ብዙ አማኞች አጥብቀው ቢጠየቁ ኃጢአተኞች የሆኑት ኃጢአትን በመሥራት ነው ብለው ይመልሳሉ። የኃጢአት ድርጊቶችን ፈጸሙ፤ እነዚያም ድርጊቶች ኃጢአተኞች አደረጓቸው። ኒ ግን ይህ ፍጹም የተገለበጠ አስተሳሰብ እንደ ሆነ፣ ሮሜ 5ም ይህንኑ እንደሚናገር ተከራከረ።

«ስለዚህ ምክንያት ኃጢአት በአንድ ሰው ወደ ዓለም ገባ በኃጢአትም ሞት፥ እንደዚሁም ሁሉ ኃጢአትን ስላደረጉ ሞት ለሰው ሁሉ ደረሰ፤ … በአንዱ ሰው አለመታዘዝ ብዙዎች ኃጢአተኞች እንደ ሆኑ፥ እንዲሁ ደግሞ በአንዱ መታዘዝ ብዙዎች ጻድቃን ይሆናሉ።» (ሮሜ 5:12፣ 19)

«በአንዱ ሰው አለመታዘዝ ብዙዎች ኃጢአተኞች እንደ ሆኑ»። በገዛ አለመታዘዛቸው አይደለም — በእርሱ አለመታዘዝ ነው። ኃጢአትን በመሥራት ኃጢአተኞች አልሆንም፤ ኃጢአትን የምንሠራው ኃጢአተኞች ሆነን ስለ ተወለድን ነው፤ ኃጢአተኞች ሆነን የተወለድነውም አዳም በወደቀ ጊዜ በአዳም ውስጥ ስለ ነበርን ነው። ኒ ነጥቡን ከዕብራውያን በተወሰደ ምስል አጠናከረ። ጸሐፊው ሌዊ ለብዙ ትውልዶች ገና ያልተወለደ ቢሆንም ለመልከ ጼዴቅ አሥራት እንደ ከፈለ ይከራከራል፤ ምክንያቱም «መልከ ጼዴቅ በተገናኘው ጊዜ ገና በአባቱ ወገብ ነበረና።» (ዕብራውያን 7:10)። ሌዊ በዚያ ነበር፤ በአብርሃም ውስጥ ነበር፤ አብርሃም ያደረገውንም ሌዊ አደረገ። ከሰው ዘር ሁሉ ጋርም እንዲሁ ነው። በአዳም ውስጥ ነበርን። የእርሱ ድርጊት የእኛ ድርጊት ነበር። የእርሱ ውድቀት የእኛ ውድቀት ነበር። ይህ እግዚአብሔር ከውጭ የሚጭንብን የሕግ ልብ ወለድ አይደለም፤ በእርግጥ የት እንደ ነበርን የሚገልጽ ሐቅ ነው።

እንዴት እንደ ወጣን

አሁን ደግሞ አመክንዮው በተቃራኒው አቅጣጫ ይሄዳል፤ ክብሩም ይኸው ነው። ጥፋታችን የመጣው በአንድ ሰው ውስጥ በመሆን ከሆነ፣ መዳናችንም በዚያው መንገድ ይመጣል — በሌላው ሰው ውስጥ በመሆን።

«እናንተ ግን ከእርሱ በክርስቶስ ኢየሱስ ናችሁ፥ እርሱም ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን።» (1ኛ ቆሮንቶስ 1:30)

«እናንተ ግን ከእርሱ በክርስቶስ ኢየሱስ ናችሁ።» ይህ የእግዚአብሔር ሥራ ነው። ኒ ማንም ሰው ወደ አዳም እንዴት እንደ ገባ ሊያስረዳ ችሎ እንደማያውቅ ማመልከት ይወድ ነበር — ወደ ክርስቶስ እንዴት እንደ ገባም ማንም ማስረዳት አያስፈልገውም። ሁለቱም የእግዚአብሔር ድርጊቶች ናቸው፤ ሁለቱም እኩል እውነተኞች ናቸው። አዲስ ኪዳን ስለ አማኙ እነዚያን አስደናቂ ነገሮች ሊናገር የሚችለው ስለዚህ ነው። ከእርሱ ጋር ተሰቅለናል (ገላትያ 2:20)። ከእርሱ ጋር ተቀብረናል (ሮሜ 6:4)። ከእርሱ ጋር ተነሥተናል (ቆላስይስ 3:1)። ከእርሱ ጋር ተቀምጠናል (ኤፌሶን 2:6)። እነዚህ ለውስጣዊ ልምምዳችን የተሰጡ ዘይቤዎች አይደሉም። የታሪክ መግለጫዎች ናቸው። ክርስቶስ በሞተ ጊዜ በእርሱ ውስጥ የነበረ ሁሉ ሞተ። ሌላ ሊሆን አይችልም ነበር። በመስቀል ላይ በተቸነከረው ሰው ውስጥ ከነበርክ አንተ ለብቻህ በመስቀል ላይ መቸንከር አያስፈልግህም።

ሁለት ፍጥረቶች እንጂ አንድ የተሻሻለ ፍጥረት አይደለም

እዚህ ላይ ኒ ብዙዎች የሚስቱትን ውጤት አጥብቆ አስገነዘበ። የእግዚአብሔር ዘዴ መጠገን አይደለም። መተካት ነው።

«ስለዚህ ማንም በክርስቶስ ቢሆን አዲስ ፍጥረት ነው፤ አሮጌው ነገር አልፎአል፤ እነሆ፥ ሁሉም አዲስ ሆኖአል።» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:17)

በአዳም ያለው አሮጌው ፍጥረት እየታደሰ አይደለም። በመስቀል ላይ ተፈርዶበታል፣ ተኰንኗል፣ ፍጻሜም አግኝቷል፤ በተነሣው ክርስቶስም አዲስ ፍጥረት ተጀምሯል። ራስን የማሻሻያ ዕቅዶች የቱንም ያህል ቅን ቢሆኑ ከጉዳዩ ውጭ የሆኑት ስለዚህ ነው። እግዚአብሔር የተሻለ አዳምን አይፈልግም። ለአዳም ከመቀበር በቀር ምንም ዕቅድ የለውም። ኒ ይህን ንጽጽር እንደ «ክብርት ቤተ ክርስቲያን» እና «ወደ መልኩ መለወጥ» ባሉ ሥራዎቹ በሰፊው አብራርቶታል፤ እስከ ዘፍጥረት ድረስም መልሶ ይከተለዋል — የፊተኛው አዳምና ሙሽራው፣ የኋለኛው አዳምና የእርሱ ሙሽራ። ተግባራዊው ጫፉ ግን ቀላልና ልብን የሚመረምር ነው። ስትወድቅ ሁለት ዓይነት ምላሽ ልትሰጥ ትችላለህ። እግዚአብሔር አስቀድሞ ሊያደርገው እምቢ ያለውን ነገር — አሮጌውን ሰው መጠገንን — ልትጀምር ትችላለህ። ወይም እግዚአብሔር በክርስቶስ ወደ ሰጠህ አዲስ ስፍራ ዘወር ብለህ በዚያ ልትቆም ትችላለህ።

ኒ ራሱ የሰጠው አንድ ማስጠንቀቂያ አለ። በክርስቶስ መሆን ማለት በክርስቶስ ውስጥ መዋጥ፣ ወይም ስብዕናችንን ማጣት፣ ወይም መለኮት መሆን ማለት አይደለም። አማኙ ፍጥረትና አገልጋይ ሆኖ ይኖራል። የተለወጠው እንደ ሰው ያለን ተፈጥሮ ሳይሆን የሚገዛን ራስ፣ ዘራችን፣ በእግዚአብሔር ፊት ያለን አቋምና ፍጻሜያችን ነው። ከአንዱ ሰው ወጥተን ወደ ሌላው ተዛውረናል።

«እርሱም ከጨለማ ሥልጣን አዳነን፥ ወደ ፍቅሩም ልጅ መንግሥት አፈለሰን።» (ቆላስይስ 1:13)

አፈለሰን። አዛወረን። አሻገረን። ይህ ገና የሚጠበቅ ሳይሆን አስቀድሞ የተፈጸመ ፍልሰት ቋንቋ ነው።

የሚያውጀው መቀበር

ጳውሎስ የሮሜ 6:6ን ታላቅ ቃል ከመናገሩ ቀደም ብሎ አንባቢዎቹ ሁሉ ወደ ተለማመዱት አንድ ነገር ይጠቅሳል።

«ወይስ ከክርስቶስ ኢየሱስ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ የተጠመቅን ሁላችን ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ እንደ ተጠመቅን አታውቁምን? እንግዲህ … ከሞቱ ጋር አንድ እንሆን ዘንድ በጥምቀት ከእርሱ ጋር ተቀበርን።» (ሮሜ 6:3-4)

ኒ በዚህ ላይ ብዙ ይናገር ነበር፤ ከዚህም ያወጣው ነጥብ ቀላል ነው። ሕያውን አንቀብርም። መቅበር የምናደርገው አስቀድመው ለሞቱት ነው። ስለዚህ ጥምቀት የመሞቻ መንገድ አይደለም። አስቀድሞ ለተፈጸመ ሞት በአደባባይ የሚሰጥ እውቅና ነው። ወደ ውኃው የሚወርደው አማኝ አሮጌውን ሕይወቱን ለማቆም እየሞከረ አይደለም፤ በእግዚአብሔር ስሌት አስቀድሞ ሬሳ የሆነውን አካል እያስወገደ ነው። ጥምቀትን መሰቀልን ለማግኘት የሚያገለግል መንፈሳዊ ዘዴ አድርጎ መቍጠር ቅደም ተከተሉን ፈጽሞ መገልበጥ ነው። ይህም ሥርዓቱ በሌሎች ስፍራዎች ሁልጊዜ የማይሰጠውን ክብደት በትምህርቱ ውስጥ ሰጠው። በዚህ መረዳት መሠረት ጥምቀት አማኙ በእግዚአብሔር ፊት፣ በቤተ ክርስቲያን ፊት፣ እንዲሁም — ኒ እንደሚጨምረው — በጨለማ ኃይላት ፊት የሚገዛውን ራስ እንደ ለወጠና ዘሩን እንደ ለወጠ የሚያውጅበት ነው። ከአዳም ወጥቷል። የሌላው ሆኗል። ኒ ጉዳዩን በግሉ ለምን አጥብቆ እንደ ያዘውም ይህ ያስረዳል። በሕፃንነቱ በሜቶዲስት ቤተ ክርስቲያን የተጠመቀ ቢሆንም ከተለወጠ በኋላ ያ ጥምቀት የገዛ የእምነት ድርጊቱ ፈጽሞ እንዳልነበረ ደመደመ፤ በ1921ም በውኃ ውስጥ በመጥለቅ ተጠመቀ። ይህም በቤተሰቡ ዘንድ ከነበረው ክብር የተወሰነውን አስከፈለው። እርሱ ግን ይህን ወደ ሌላ የተዛወረ ሰው የመጀመሪያ የአደባባይ ድርጊት አድርጎ ቆጠረው።

«በጥምቀትም ከእርሱ ጋር ተቀብራችሁ፥ በጥምቀት ደግሞ፥ ከሙታን ባስነሣው በእግዚአብሔር አሠራር በማመናችሁ፥ ከእርሱ ጋር ተነሣችሁ።» (ቆላስይስ 2:12)

በዚያ ቍጥር ያለውን ሚዛን ልብ በል፦ ተቀብራችሁ፣ ተነሣችሁም። ጥምቀት የቀብር ሥርዓት ብቻ አይደለም። የሚወርደው ሰው ይወጣል፤ የሚወጣውም የአዲሱ ፍጥረት ወደ ሆነ ሕይወት ነው። ክርስቲያኖች በጥምቀት አፈጻጸምና በሚጠመቁት ሰዎች ጉዳይ ይለያያሉ፤ ይህ መጽሐፍም ያንን ክርክር አይዘጋውም። በዚያ ረገድ የማንም እምነት ምንም ቢሆን ግን ከበስተ ጀርባው ያለው አስተምህሮ ጸንቶ ይቆማል፤ መልሶ ሊያዝም ይገባዋል፦ ውኃው እግዚአብሔር አስቀድሞ ለፈጸመው ዝውውር ይመሰክራል።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. በኤፌሶን ምዕራፍ አንድ ውስጥ «በክርስቶስ» የሚለውን ሐረግ (እንዲሁም «በእርሱ» እና «በእርሱም» የሚሉትን) ፈልግ። በዚያ ስለ አንተ እውነት እንደ ሆነ የተነገረውን ሁሉ ዘርዝር። ዝርዝሩን ጮክ ብለህ አንብብ።

2. በሚቀጥለው ጊዜ ስትወድቅ ወዲያውኑ የምትሰጠውን ምላሽ አስተውል። አዳምን ለመጠገን እየሞከርክ ነውን? በስሙ ጥራው፤ ይልቁንም ሆን ብለህ በክርስቶስ ወዳለህ ስፍራ ዘወር በል።

3. በእግዚአብሔር ፊት ያለህ አቋም ከአፈጻጸምህ ጋር እንደሚዋዥቅ ታምን እንደ ሆነ ራስህን በቅንነት ጠይቅ። በስሜትህ እንዲህ ከሆነ ይህንኑ ለእግዚአብሔር ንገረው፤ በሐቁ ላይ እንዲያጸናህም ለምነው።

4. በዚህ ወር ስለ ሁለቱ አዳሞች ለአንድ ሰው አስረዳ — ለልጅ፣ ለአዲስ አማኝ፣ ለወዳጅ። ማስተማርህ በእርግጥ እንደ ተረዳኸው ወይም እንዳልተረዳኸው ይገልጣል።

5. አንተ ላላዘጋጀኸውና ልትቀለብሰው ለማትችለው ዝውውር እግዚአብሔርን በተለይ አመስግን።

ጸሎት

አባት ሆይ፣ በአዳም ተወለድሁ፤ ይህንንም አልመረጥሁም። በክርስቶስ ተደርጌአለሁ፤ ይህንንም በጥረቴ አላገኘሁትም። ሁለቱም የአንተ ሥራ ናቸው፤ በሁለቱም ፊት እሰግዳለሁ።

አስቀድመህ ከሰቀልከው ሰው አንዳች መልካም ነገር መጠበቅን እንዳቆም አስተምረኝ። አስቀድመህ በኰነንከው ተፈጥሮ ምክንያት ተስፋ መቁረጥን እንዳቆም አስተምረኝ። ከአዳም ፈጽሞ ዓይኔን አንሥቼ ልጅህን ብቻ እንድመለከት አድርገኝ።

በእርሱ ውስጥ ነኝ። ዛሬ የማደርገው ምንም ነገር ወደዚያ ሊያስገባኝ አይችልም፤ ዛሬ የማደርገው ምንም ነገር ከዚያ ሊያስወጣኝም አይችልም። ያ የጸና ስፍራ ለማስበው፣ ለምናገረውና ለማደርገው ሁሉ መሠረት ይሁን። አሜን።