ድል ነሺዎቹና ሽልማቱ

«እኔ ደግሞ ድል እንደ ነሣሁ ከአባቴም ጋር በዙፋኑ ላይ እንደተቀመጥሁ፥ ድል ለነሣው ከእኔ ጋር በዙፋኔ ላይ ይቀመጥ ዘንድ እሰጠዋለሁ።» (ራእይ 3:21)

የምንመለከተው የመጨረሻው የኒ ትምህርት ዘርፍ ለእንቅስቃሴው አጣዳፊነቱንና ስለ መከራ ያለውን ስም የሰጠው ነው። ይኸውም ስለ ድል ነሺዎች የሚያስተምረው ትምህርት ነው፤ ይህንንም እጅግ በተሟላ ሁኔታ ያቀረበው «የእግዚአብሔር ዕቅድና ድል ነሺዎቹ» በሚል በታተሙት ንግግሮች ውስጥ ሲሆን፣ ስለ መንግሥቱና ስለ ቤተ ክርስቲያን በጻፈው አብዛኛው ጽሑፍ ውስጥም ይዘልቃል።

የእግዚአብሔር ዘላለማዊ ዓላማ

ኒ የጀመረው ከውድቀቱ ሳይሆን ከውድቀቱ በፊት ከነበረው ዓላማ ነው። በዘፍጥረት 1:26 የታወጀው የእግዚአብሔር አሳብ መልኩን የሚሸከምና ግዛቱን የሚያስፈጽም ዘር ነበር። ኃጢአት አቋረጠው፤ ቤዛነት ያገለግለዋል። መዳን፣ በእርሱ አቀራረብ፣ የእግዚአብሔር ዕቅድ መጨረሻ ሳይሆን የመጀመሪያው ዓላማ መልሶ የሚገኝበት መንገድ ነው።

«ይህም በክርስቶስ ኢየሱስ በጌታችን የፈጸመው የዘላለም አሳብ ነበረ።» (ኤፌሶን 3:11)

ፍጻሜውም የጋራ ነው፤ የተዘጋጀ አካል፣ የተዘጋጀች ሙሽራ፣ የምትወርድ ከተማ።

ድል ነሺዎቹ

ኒ ግን እግዚአብሔር ሁልጊዜ ስለሚሠራበት መንገድ አንድ ነገር አስተዋለ። ሁሉ ሲወድቅ እግዚአብሔር ቅሬታን ይወስዳል፤ በቅሬታውም በኩል ሁሉን መልሶ ያገኛል። ኖኅ በጥፋት ውኃ ጊዜ። ለበአል ያልሰገዱት ሰባት ሺህ። የጌዴዎን ሦስት መቶ ሰዎች። በዘሩባቤል መሪነት የተመለሱት ምርኮኞች። ይህንም በቤተ ክርስቲያን ላይ ተገበረው። ጌታ በእስያ ላሉት ለሰባቱ አብያተ ክርስቲያናት የተናገረው ቃል ለጉባኤዎቹ በሙሉ የተላከ ነው፤ ተስፋው ግን ያለ ልዩነት ይጠብባል፦ «ድል ለነሣው»። ለቤተ ክርስቲያን በሙሉ አይደለም — በውስጧ ድል ለሚነሡት ነው።

«ድል የሚነሣ ይህን ይወርሳል አምላክም እሆነዋለሁ እርሱም ልጅ ይሆነኛል።» (ራእይ 21:7)

ድል ነሺዎቹ፣ በኒ ትምህርት፣ የተለየ መዳን ያላቸው የበላይ የክርስቲያኖች መደብ አይደሉም። በእርግጥ መደበኛውን የክርስቲያን ሕይወት የሚኖሩት አማኞች ብቻ ናቸው — መስቀሉ ሥራውን የሠራባቸው — እግዚአብሔርም ለአካሉ በሙሉ ያለውን ዓላማ ለማረጋገጥ ይጠቀምባቸዋል።

መዳንና ሽልማት

ኒ እጅግ አከራካሪ የሆነውን የፍጻሜ ዘመን ልዩነቱን ያስቀመጠው እዚህ ላይ ነው፤ ይህም በትክክል ተገልጦ ከዚያ በኋላ መመርመር አለበት። ሥራዎቻቸውን ገና በጠዋቱ የተዋሐዳቸውን ሮበርት ጎቬትን፣ ጂ. ኤች. ፔምበርንና ዲ. ኤም. ፓንተንን በመከተል — መጽሐፍ ቅዱስ በጸጋ በእምነት የሆነውንና ሊጠፋ የማይችለውን መዳን፣ እንደ ሥራ የሚሰጠውንና ሊታጣ የሚችለውን ሽልማት ለይቶ ያስቀምጣል ብሎ ያምን ነበር። አማኝ ሁሉ ይድናል። አማኝ ሁሉ ግን አይነግሥም።

«ማንም በእርሱ ላይ ያነጸው ሥራ ቢጸናለት ደመወዙን ይቀበላል፤ የማንም ሥራ የተቃጠለበት ቢሆን ይጎዳበታል፥ እርሱ ራሱ ግን ይድናል ነገር ግን በእሳት እንደሚድን ይሆናል።» (1ኛ ቆሮንቶስ 3:14-15)

«መልካም ቢሆን ወይም ክፉ እንዳደረገ፥ እያንዳንዱ በሥጋው የተሠራውን በብድራት ይቀበል ዘንድ ሁላችን በክርስቶስ በፍርድ ወንበር ፊት ልንገለጥ ይገባናልና።» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:10)

ከዚህም በመነሣት አንዳንድ አማኞች በሚመጣው መንግሥት ንግሥና ውስጥ እንደሚገቡ ሌሎች ግን እንደማይገቡ፣ የሺህ ዓመቱ ንግሥና ለክርስቲያን ሁሉ የተሰጠ መብት ሳይሆን ሽልማት እንደ ሆነ፣ አማኝም እውነተኛ ጉዳት ሊደርስበት እንደሚችል — መዳኑን ማጣት ግን ፈጽሞ እንደማይሆን — አስተማረ።

መመዘን

በመዳንና በሽልማት መካከል ያለው ልዩነት በግልጽ መጽሐፍ ቅዱሳዊ ነው። ከላይ ያሉት ክፍሎች ያስተምሩታል፤ የመክሊቱና የምናኑ ምሳሌዎችም እንዲሁ ያስተምሩታል። ይህን ቸል የሚሉ አማኞች አዲስ ኪዳን ፈጽሞ ወደማይፈቅደው ግድየለሽነት ያዘነብላሉ። ከዚያ ያለፈው ዝርዝር ግን — ከፊል ንጥቀት፣ አንዳንድ አማኞች ከሺህ ዓመቱ መንግሥት መገለላቸው፣ ለታማኝ ያልሆኑ የማስተካከያ ቅጣት ጊዜ — የተመሠረተው በግልጽ አነጋገሮች ላይ ሳይሆን በተከታታይ ግምታዊ ድምዳሜዎች ላይ ነው፤ አብዛኞቹ የወንጌላውያን ተርጓሚዎችም አልተቀበሉትም። እነዚህ ቅን አማኞች ለረጅም ጊዜ የተለያዩባቸው ጉዳዮች ናቸው፤ ጥበበኛ አንባቢም አጥብቆ አይጨብጣቸውም። በቀላሉ መታየት የሌለበት ግን ከሥራቸው ያለው የሥነ ምግባር ነጥብ ነው፤ ይህም በማያሻማ ሁኔታ ሐዋርያዊ ነው፤ አንድ ክርስቲያን አሁን የሚኖረው ኑሮ በዚያን ጊዜ ዋጋ ይኖረዋል።

«ነገር ግን ለሌሎች ከሰበክሁ በኋላ ራሴ የተጣልሁ እንዳልሆን ሥጋዬን እየጎሰምሁ አስገዛዋለሁ።» (1ኛ ቆሮንቶስ 9:27)

እዚህ ላይ መደምደም ተገቢ የሆነ ነገር አለው፤ ይህ ትምህርት ላስተማረው ሰው ንድፈ ሐሳብ አልነበረምና።

ዋችማን ኒ ስለ ድል ነሺዎች የተናገረው በቅርቡ ለሚበተኑ፣ ለሚታሰሩና አንዳንዶቹም ለሚገደሉ ሠራተኞች ነበር። እርሱ ራሱ የሕይወቱን የመጨረሻ ሃያ ዓመታት በእስር አሳለፈ፤ በቀረበለት ቅድመ ሁኔታ ነጻነቱን ለመቀበል እምቢ አለ። የቀድሞ የሥራ ባልደረቦቹ አወገዙት፤ በቀብሯ ላይ እንዲገኝ ሳይፈቀድለት ሚስቱን ቀበረ፤ ክርስቶስ ስለ ኃጢአተኞች የሞተና ዳግመኛ የተነሣ የእግዚአብሔር ልጅ እንደ ሆነ፣ እርሱም አሁንም ይህን እንደሚያምን የሚያረጋግጥ ወረቀት ከትራሱ ሥር ይዞ በአንሁዊ በሚገኝ የጉልበት ሥራ እርሻ ላይ ሞተ። አክሊሉ ድል ለሚነሡ ይሰጣል ብሎ ሰብኮ ነበር። የተናገረውን ከልቡ ማለቱን እንዲያረጋግጥ ተጠየቀ።

«እስከሞት ድረስ የታመንህ ሁን የሕይወትንም አክሊል እሰጥሃለሁ።» (ራእይ 2:10)

የተዘጋጀችው ሙሽራ

የኒ የድል ነሺዎች ትምህርት የሚያልመው ፍጻሜ አለው፤ ፍጻሜውም ግለሰባዊ አይደለም። ይህን እጅግ በተሟላ ሁኔታ ያቀረበው «ክብርት ቤተ ክርስቲያን» በሚለው መጽሐፉ ውስጥ ሲሆን፣ ከመጽሐፍ ቅዱስ የመጀመሪያ ገጾች እስከ መጨረሻዎቹ የሚዘልቅን አንድ ክር ተከታተለ። የጀመረው ከዔድን ነው፤ ሆን ተብሎ የተደረገ ነው ብሎ ከሚያምንበት ዝርዝር። ሔዋን አዳም እንደ ተሠራ ከአፈር ለብቻዋ አልተሠራችም፤ ከባድ እንቅልፍ በላዩ ሳለ ከተከፈተው ጎኑ፣ ከሰውየው ተወሰደች።

«እግዚአብሔር አምላክም በአዳም ላይ ከባድ እንቅልፍ ጣለበት፥ አንቀላፋም፤ ከጎኑም አንዲት አጥንት ወሰደ … እግዚአብሔር አምላክም ከአዳም የወሰዳትን አጥንት ሴት አድርጎ ሠራት።» (ዘፍጥረት 2:21-22)

ኒ በዚህ ውስጥ የኋለኛውን አዳም ጥላ አየ፤ በመስቀል ላይ ከተከፈተው ጎኑ ቤተ ክርስቲያን ወጣች — ከሙሽራው ጋር አንድ ባሕርይ ያላት፣ ከሞቱ የተገኘች ሙሽራ።

«… ክርስቶስ ደግሞ ቤተ ክርስቲያንን እንደ ወደዳት ለእርስዋም ራሱን አሳልፎ እንደ ሰጠ … በቃሉ በውኃ መታጠብ አንጽቶ እንዲቀድሳት፥ … እድፈት ወይም የፊት መጨማደድ ወይም እንዲህ ያለ ነገር ሳይሆንባት ቅድስትና ያለ ነውር ትሆን ዘንድ ክብርት የሆነችን ቤተ ክርስቲያን ለራሱ እንዲያቀርብ ፈለገ።» (ኤፌሶን 5:25-27)

እንግዲህ ፍጻሜው ሰርግ ነው።

«የበጉ ሰርግ ስለ ደረሰ ሚስቱም ራስዋን ስላዘጋጀች ደስ ይበለን ሐሤትም እናድርግ ክብርንም ለእርሱ እናቅርብ።» (ራእይ 19:7)

በዚያ ቁጥር ውስጥ ያሉ ሁለት ቃላት የኒን ሸክም በሙሉ ተሸክመዋል። «ራስዋን ስላዘጋጀች» — ሙሽራዪቱ የምታደርገው ነገር አለ፤ ደግሞም በራሱ የሚሆን አይደለም። «ሚስቱም» — በነጠላ ቍጥር፤ ዝግጁነቱ የጋራ ነው። ግለሰባዊ ሙሽራ የሚባል ነገር የለም። የድል ነሺዎች ትምህርት ተገቢ መጠኑን የሚያገኘው እዚህ ነው፤ ትምህርቱ ሊጋብዘው ከሚችለው አላግባብ አጠቃቀምም የሚጠበቀው በዚሁ ነው። ድል ነሺዎቹ ወንድሞቻቸውን በልጠው በመገኘታቸው የሚሸለሙ መንፈሳዊ ልሂቃን አይደሉም። እግዚአብሔር ሥራውን ሊሠራባቸው የቻለባቸው ሰዎች ናቸው፤ የዚያም ሥራ ዓላማ የእነርሱ የግል ልዩነት ሳይሆን የሁሉም ዝግጁነት ነው። መከሩ ሳይሆኑ በኵራቱ ናቸው፤ መድረሻው ሳይሆኑ ቀዳሚው ጦር ናቸው። በዚህ መንገድ ሲገባ ትምህርቱ ከመንፈሳዊ ፉክክር ፍጹም ተቃራኒውን ያስገኛል። ይህን የተረዳ ሰው ከድል ነሺዎች ጋር እንዴት ሊቈጠር እንደሚችል አይጠይቅም። ለአካሉ የሚጠቅም ለመሆን ምን እንደሚያስከፍለው ይጠይቃል፤ ነጥብ መቍጠሩንም ያቆማል — ይህም በኒ አነጋገር መስቀሉ ሥራውን መጀመሩን የሚያሳይ ጥሩ ምልክት ነው።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. በዚህ ሳምንት የክርስቶስን የፍርድ ወንበር በእውነት በፊትህ አድርገህ ኑር። አንድን የተወሰነ ውሳኔህን ይንካው።

2. በገዛ አእምሮህ ውስጥ በተፈጸመው — በመዳንህ — እና ገና ባልተፈጸመው — በታማኝነትህ — መካከል በግልጽ ለይ።

3. በእንጨትና በሣር በአገዳም የምትሠራበትን አንድ ዘርፍ ለይተህ እወቅ — ከእሳቱ የማይተርፍ እንቅስቃሴ። አቁመው፤ ወይም እንደ ገና ሥራው።

4. አከራካሪ ዝርዝሮችን አላልተህ ያዝ፤ የሥነ ምግባር አጣዳፊነቱን ግን አጥብቀህ ያዝ። ስለ መንግሥቱ ጥቃቅን ነጥቦች ከማንም ጋር አትለያይ።

5. ነጻነትህን ቢያስከፍልህ እንኳ አሳልፈህ ለመስጠት እምቢ የምትለው ምን እንደ ሆነ ጠይቅ። ከዚያም ያ እውነት እንደ ሆነ አድርገህ አሁን እየኖርህ እንደ ሆነ ጠይቅ።

ጸሎት

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ትመጣለህ፤ እኔም በፊትህ እቆማለሁ፤ እሳቱም የሠራሁትን ይፈትነዋል።

መዳኔ አጠራጣሪ ባለመሆኑ አመሰግንሃለሁ — ሙሉ በሙሉ በተፈጸመው ሥራህ ላይ ያርፋል። ታማኝነቴ ግን እጅግ አጠራጣሪ ነው፤ እስከዚያች ቀን ከመተውህ ይልቅ አሁን ከእኔ ጋር እንድትሠራ እለምንሃለሁ።

ለክብሩ ብዬ ሳይሆን ነፍሳቸውን እስከ ሞት ድረስ ያልወደዱ ሕዝብ ሊኖሩህ ስለሚገባህ ድል ነሺ አድርገኝ። የቱንም ያህል ቢያስከፍለኝ እስከ መጨረሻው ታማኝ አድርገህ ጠብቀኝ። አሜን።