የጸሎት አገልግሎት

«መንግሥትህ ትምጣ፤ ፈቃድህ በሰማይ እንደ ሆነች እንዲሁ በምድር ትሁን።» (ማቴዎስ 6:10)

ኒ በአገልግሎቱ ዘመን ሁሉ ደጋግሞ ወደ ጸሎት ተመለሰ፤ ስለ እርሱ ያስተማረውንም በብዙ ስፍራዎች አሰባሰበ፤ በተለይም «እንጸልይ» በሚለው መጽሐፍና «የቤተ ክርስቲያን የጸሎት አገልግሎት» በሚል በታተሙት መልእክቶች። አቀራረቡ ለየት ያለ የሆነው በሚጀምርበት ጥያቄ ምክንያት ነው። ስለ ጸሎት የሚሰጠው አብዛኛው ትምህርት አማኙ የሚያስፈልገውን ከእግዚአብሔር እንዴት ሊያገኝ እንደሚችል ይጠይቃል። ኒ ግን ሌላ ነገር ጠየቀ፤ ለመሆኑ እግዚአብሔር አማኙ እንዲጸልይ የሚያስፈልገው ስለ ምንድን ነው?

እግዚአብሔር ልመናን ለመጠበቅ ራሱን አስሯል

መልሱ በምድር ላይ ስላለው ሥልጣን በሚያስተምረው ትምህርት ላይ የተመሠረተ ነው። እግዚአብሔር በዚህ ዓለም ላይ ያለውን ግዛት ለሰው ሰጠ (ዘፍጥረት 1:26፤ መዝሙር 115:16)። ሰው ወደቀ፤ ያም ግዛት በተግባር ወደ ቀማኛው ተላለፈ። በቤዛነት እግዚአብሔር ምድርን መልሶ ለማግኘት ይሠራል — ይህንንም የሚያደርገው እንደ ልማዱ በሉዓላዊ ትእዛዝ ብቻ ሳይሆን እርሱ የሚፈቅደውን በሚፈቅድ በተቤዠ የሰው ዘር በኩል ነው። ስለዚህ፣ ኒ እንደ ተከራከረው፣ እግዚአብሔር በገዛ ፈቃዱ ራሱን ወስኗል። እጅግ ብዙ ነገሮችን የሚያደርገው ሕዝቡ ሲለምኑ ብቻ ነው።

«… አትለምኑምና ለእናንተ አይሆንም።» (ያዕቆብ 4:2)

«ሰውም እንደ ሌለ አየ፥ የሚማልድም እንደ ሌለ ተደነቀ።» (ኢሳይያስ 59:16)

ይህን ብዙ ጊዜ በተደገመ ምሳሌ ገለጸው፤ የእግዚአብሔር ፈቃድ እንደ ባቡር ነው፤ ጸሎት ደግሞ ሐዲዱ ነው። ኃይሉ ሁሉ የባቡሩ ነው፤ ያለ ሐዲድ ግን የትም አይሄድም። ጸሎት አንዳችም ኃይል አያቀርብም — ያለ እርሱ ግን ኃይሉ አይደርስም። ይህ ጸሎት ለምን እንደሚጠቅም ያለንን ግንዛቤ ይለውጣል። ጸሎት በዋናነት ነገሮችን የምናገኝበት መንገድ አይደለም። የእግዚአብሔር ፈቃድ ወደ ምድር መግቢያ መንገድ የሚያገኝበት፣ ቤተ ክርስቲያን ከእግዚአብሔር ፈቃድ ጋር የምትስማማበት ነው።

«ደግሞ እላችኋለሁ፥ ከእናንተ ሁለቱ በምድር በማናቸውም በሚለምኑት ነገር ሁሉ ቢስማሙ በሰማያት ካለው ከአባቴ ዘንድ ይደረግላቸዋል።» (ማቴዎስ 18:19)

የእግዚአብሔርን ፈቃድ መጸለይ

ከዚህ የተነሣ የጸሎት የመጀመሪያው ድካም መናገር ሳይሆን ማግኘት ነው።

ኒ አማኞች ልመናን ከማቅረባቸው በፊት የእግዚአብሔርን አሳብ እንዲፈልጉ አስተማረ፤ አብዛኛው ጸሎት በመጨረሻው ላይ ሃይማኖታዊ ማሰሪያ የተቀጠለበት የገዛ ምርጫዎቻችን ማቅረቢያ ብቻ እንደ ሆነ ሲናገርም አይራራም ነበር። ጌታ ራሱ የሰጠው አርአያ የሚጀምረው «መንግሥትህ ትምጣ፤ ፈቃድህ … ትሁን» በማለት ነው — እንጀራን የሚለምነው ከዚያ በኋላ ብቻ ነው።

«በእርሱ ዘንድ ያለን ድፍረት ይህ ነው፤ እንደ ፈቃዱ አንዳች ብንለምን ይሰማናል።» (1ኛ ዮሐንስ 5:14)

የመንፈስ እርዳታ የግድ የሚያስፈልገውም ስለዚህ እንደ ሆነ አስተዋለ። እንዴት እንድንጸልይ እንደሚገባን አናውቅም፤ መንፈስ ራሱ ግን በውስጣችን ይማልዳል (ሮሜ 8:26)። በዚህ ግንዛቤ መሠረት እውነተኛ ጸሎት ከሰማይ ይመነጫል፤ በመንፈስ ወደ አማኙ ልብ ይወሰዳል፤ ወደ እግዚአብሔር ተመልሶ ይጸለያል፤ መልስም ያገኛል። አማኙ ምንጩ ሳይሆን መተላለፊያው ነው።

በጸሎት ውስጥ ያለ ሥልጣን

ኒ የተለያዩ የጸሎት ዓይነቶችን ለይቶ አስቀመጠ፤ ለሥልጣን ጸሎትም ልዩ አጽንዖት ሰጠ — ይኸውም እግዚአብሔርን ከመማጸን ይልቅ በክርስቶስ ድል ላይ ተመሥርቶ ሁኔታውን የሚያዝዝ ጸሎት ነው። በታንኳው ውስጥ ተኝቶ ወደ ነበረው ጌታ አመለከተ። ደቀ መዛሙርቱ እንዲያድናቸው ለመኑት፤ እርሱ ግን ተነሥቶ ነፋሱን ተናገረው። በቀይ ባሕር አጠገብ መጮኹን አቁሞ በትሩን እንዲያነሣ ወደ ታዘዘው ወደ ሙሴ አመለከተ። ስለ መክፈቻዎቹ ወደ ተሰጠውም ተስፋ አመለከተ፦

«የመንግሥተ ሰማያትንም መክፈቻዎች እሰጥሃለሁ፤ በምድር የምታስረው ሁሉ በሰማያት የታሰረ ይሆናል፥ በምድርም የምትፈታው ሁሉ በሰማያት የተፈታ ይሆናል።» (ማቴዎስ 16:19)

ከክርስቶስ ጋር የተቀመጠችው ቤተ ክርስቲያን ሰማይ አስቀድሞ የወሰነውን በምድር ላይ የማወጅ ሥልጣን ተሰጥቷታል። ኒ ግን ይህን ወዲያውኑ በአጥር ከለለው፤ አጥሩም ወሳኝ ነው፤ እንዲህ ያለው ጸሎት ትክክል የሚሆነው በእግዚአብሔር ፈቃድ ክልል ውስጥ ብቻ፣ ደግሞም ከመገዛት ስፍራ ብቻ ነው። መታዘዝን ያልተማረ አማኝ የሚሠራበት ሥልጣን የለውም፤ ይህን መሞከሩም ትምክህት ነው።

መጽናት፣ ደግሞም ሥርዓቱ

በመጨረሻም ያለ ጭንቀት መጽናትን አስተማረ። በዓመፀኛው ዳኛ ፊት የቆመችው መበለት፣ በእኩለ ሌሊት የመጣው ወዳጅ፣ ባዶ ሰማይን እንዲመለከት ሎሌውን ሰባት ጊዜ የላከው ኤልያስ — እነዚህ የተሰጡን እግዚአብሔር ስለሚያመነታ ሳይሆን ጸሎት ውጊያ ስለ ሆነና ውጊያም ጊዜ ስለሚወስድ ነው።

«ሳታቋርጡ ጸልዩ።» (1ኛ ተሰሎንቄ 5:17)

በተግባርም ኒ መዝገብ መያዝን አጥብቆ መከረ — የተወሰኑ ልመናዎችን፣ ቀኖችን፣ መልሶችን። ድፍን ጸሎት ድፍን እምነትን ያስገኛል፣ ብሎ አስተዋለ፤ አንድም የተወሰነ ነገር ፈጽሞ የማይለምን አማኝ እግዚአብሔር መመለሱንና አለመመለሱን ፈጽሞ አያውቅም።

ከመልሱ በፊት ምስጋና

ኒ ከሁሉ በላይ ከፍ ያለ ደረጃ ያለው አድርጎ የሚያየው አንድ ተጨማሪ የጸሎት ዓይነት አለ፤ ከእኛ አብዛኞቻችን በመጨረሻ የምንደርስበትም እርሱን ነው።

«ከሕዝቡም ጋር ከተማከረ በኋላ በሠራዊቱ ፊት እየሄዱ፦ ‹ምሕረቱ ለዘላለም ነውና እግዚአብሔርን አመስግኑ› እያሉ የቅድስናን ውበት የሚያመሰግኑትን ለእግዚአብሔርም የሚዘምሩትን አቆመ።» (2ኛ ዜና መዋዕል 20:21)

የኢዮሣፍጥ ሁኔታ በማንኛውም የጦር ስሌት ተስፋ ቢስ ነበር፤ የገዛ ጸሎቱም ይህን አምኖ ነበር፦ «የምናደርገውን አናውቅም፤ ነገር ግን ዓይኖቻችን ወደ አንተ ናቸው» (2ኛ ዜና መዋዕል 20:12)። ቀጥሎ ያደረገው ዘማሪዎቹን ከወታደሮቹ ፊት ማስቀደም ነበር። ምስጋናው የወጣው ከድሉ በኋላ ሳይሆን ከውጊያው በፊት ነው። የኒ ነጥብ ምስጋና ውጤትን የምናገኝበት ዘዴ ነው የሚል አልነበረም። በዚህ ላይ ጽኑ ነበር፤ ምስጋና አንድን ነገር ለማስገኘት በሚቀርብበት ቅጽበት ግብይት ይሆናል፤ አምልኮ መሆኑም ይቀራል። ነጥቡ ምስጋና የሚያውጀው ነገር ነው። መልሱ ከመድረሱ በፊት እግዚአብሔርን ማመስገን ጉዳዩ በእርሱ ዘንድ አስቀድሞ እንደ ተፈጸመ በተገኘው እጅግ ተግባራዊ መንገድ መግለጽ ነው። በእኩለ ሌሊት ወደ ነበረው የፊልጵስዩስ ወኅኒ ቤትም አመለከተ፤ በዚያ ጀርባቸው የደማና እግራቸው በግንድ የታሰረ ሁለት ሰዎች ሌሎቹ እስረኞች እስኪያደምጧቸው ድረስ በከፍተኛ ድምፅ መዝሙር ዘመሩ (የሐዋርያት ሥራ 16:25)። የምድር መናወጡ የመጣው ከዚያ በኋላ ነው። ዝማሬው የተፈጠረው በመፈታታቸው ምክንያት አልነበረም፤ ከመፈታታቸው ቀደመ፤ የሆነውም አንዳችም ማበረታቻ በማይሰጡ ሁኔታዎች ውስጥ ነበር።

«እንግዲህ ዘወትር ለእግዚአብሔር የምስጋናን መሥዋዕት፥ ማለት ለስሙ የሚመሰክሩ የከንፈሮችን ፍሬ፥ በእርሱ እናቅርብለት።» (ዕብራውያን 13:15)

መሥዋዕት የሚለው ቃል ትክክለኛ ነው። ሁሉም መልካም በሆነበት ጊዜ የሚቀርብ ምስጋና ምንም አያስከፍልም። በጨለማ ውስጥ የሚቀርብ ምስጋና ግን አንድ ነገር ያስከፍላል፤ መባ የሚያደርገውም ልክ ይኸው ነው። ኒ ብዙ መከራ ሊቀበሉ ለተቃረቡ ሰዎች የሰጠው ምክር ምስጋናን የስሜት ጉዳይ ሳይሆን ሥርዓት እንዲያደርጉት ነበር፤ ጸሎትን በእርሱ እንዲጀምሩ፣ በተለይም በችግር ጊዜ እንዲለማመዱት፣ ሁኔታዎች ተገቢ እስኪያደርጉት ድረስ ለመጠበቅም እምቢ እንዲሉ።

«በነገር ሁሉ አመስግኑ፤ ይህ በክርስቶስ ኢየሱስ ወደ እናንተ የእግዚአብሔር ፈቃድ ነውና።» (1ኛ ተሰሎንቄ 5:18)

«በነገር ሁሉ» ነው፣ ብሎ በጥንቃቄ አመለከተ — «ስለ ነገር ሁሉ» አይደለም። ክፉውን መልካም እንድንለው አልተጠየቅንም። በመካከሉ እግዚአብሔርን እንድናገኘውና ይህንንም እንድንናገር ተጠይቀናል።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. በዚህ ሳምንት ጸሎትህን እግዚአብሔር የሚፈልገው ምን እንደ ሆነ በመጠየቅ ጀምር፤ በመለመን የምታሳልፈውን ያህል ጊዜም በማድመጥ አሳልፍ።

2. የተወሰኑ ልመናዎችን ከቀናቸው ጋር በጽሑፍ መዝግብ። በየወሩ ከልሰው፤ መልሶቹንም መዝግብ።

3. ሌላ አንድ አማኝ ፈልግ፤ በማቴዎስ 18 መሠረት በአንድ የተወሰነ ጉዳይ ላይ አብራችሁ ተስማሙ።

4. እግዚአብሔር በክርስቶስ አስቀድሞ የፈጸመውን እንዲያደርግ ስትማጸን በነበርህበት ጉዳይ አቋምህን ለውጥ፤ አመስግነው፤ ቁምም።

5. ለአንድ ሳምንት ጸሎቶችህን መርምር። ምን ያህሉ ስለ ምቾትህ፣ ምን ያህሉስ ስለ መንግሥቱ ነበር?

ጸሎት

አባት ሆይ፣ በሕዝብህ ጸሎት በኩል ለመሥራት መርጠሃል፤ እኔም ብዙ ጊዜ ሐዲዱን ሳልዘረጋ ትቻለሁ።

ስምህ ብቻ የተለጠፈባቸው የገዛ ምኞቶቼ ብቻ ስለ ነበሩ ጸሎቶች ይቅር በለኝ። አፌን ከመክፈቴ በፊት አሳብህን መፈለግን አስተምረኝ።

መንፈስ ቅዱስ ሆይ፣ እንዴት እንደምጸልይ የማላውቀውን በውስጤ ጸልይ። የማይለቅ ጽናትን፣ ያለ እርሱም ሥልጣን ትምክህት ብቻ የሚሆንበትን መገዛት ስጠኝ። መንግሥትህ ትምጣ። ፈቃድህ ትሁን። አሜን።