ማጠቃለያ

«ስለዚህ፥ የተወደዳችሁ ወንድሞቼ ሆይ፥ ድካማችሁ በጌታ ከንቱ እንዳይሆን አውቃችኋልና የምትደላደሉ፥ የማትነቃነቁም፥ የጌታም ሥራ ሁልጊዜ የሚበዛላችሁ ሁኑ።» (1ኛ ቆሮንቶስ 15:58)

ዐሥራ አምስት ምዕራፎች ሪቻርድ ባክስተር እጅግ ብዙ ነገሮችን ያስተማረ ሊያስመስሉት ይችላሉ። በአንድ በኩል እንዲህ ነው — መቶ አርባ ያህል መጻሕፍትን ጽፏል፤ በሁሉም ነገር ላይም አስተያየት ነበረው። ከሥሩ ያለው የሥራ መርሕ ግን አንድ ብቻ ነው፤ ከላይ ባለው ጥቅስም ተገልጧል። እርሱም ይህ ነው፦ ዘላለማዊነት እውነት ነው፤ ስለዚህ ሥራ። ሰውየው በሙሉ ይኸው ነው። የዝናው ሁለቱ ግማሾች — የሰማይ የሥነ መለኮት ሊቅነቱና የእረኝነት ትጋት አርአያነቱ — በአጋጣሚ በአንድ ሰው ውስጥ አብረው የተገኙ ሁለት የተለያዩ ፍላጎቶች አይደሉም። ምክንያትና ውጤት ናቸው። ማንበብና መጻፍ ለማይችሉ ሸማኔዎች በሳምንት ሁለት ቀን የእምነትን ትምህርት ያስተምር የነበረው እያንዳንዳቸው ለዘላለም ይኖራሉ ብሎ ስላመነ ነበር። ስለ ቅዱሳን ዕረፍት ጻፈ፤ ከዚያም ለማረፍ ምንም ጊዜ የሌለ ይመስል ኖረ፤ በዚህም ውስጥ አንዳችም ተቃርኖ የለም። ዘላለማዊነትን አስወግድ፣ ድካሙ አክራሪነት ይሆናል። ድካሙን አስወግድ፣ ዘላለማዊነቱ ተራ ስሜት ብቻ ይሆናል። ባክስተር ሁለቱን አጣምሮ ያዛቸው፤ በዚህ መጽሐፍ ያለው ሌላው ሁሉ ከዚህ ይመነጫል፦ የወንጌል ስብከቱ ጥድፊያ፣ ለግል ትምህርት የሰጠው ክብደት፣ ስለ ጊዜ የነበረው ቍምነገር፣ ቤተሰብን እንደ ሚስዮን መስክ መመልከቱ፣ ዋናው ነገር እንዲያ ታላቅ ሆኖ ሳለ በሁለተኛ ደረጃ ነገሮች ላይ ለመከፋፈል እምቢ ማለቱ።

የዚህ መጽሐፍ አደጋ

እዚህ ድረስ ካነበብህ አንድ የተለየ አደጋ አለ፤ ይህም በዚህ ተከታታይ ውስጥ ያሉትን ሌሎቹን መጻሕፍት ከሚያጋጥማቸው አደጋ ተቃራኒ ነው። ባክስተር ያደክማል። የሚያስቀምጠው መለኪያ እጅግ ከፍ ያለ ነው፤ ቃናው ያጣድፋል፤ ማንም ማለት ይቻላል ሊደርስበት የማይችል ትጋት ነበረው — ይህንንም ሁልጊዜ አልተገነዘበውም። ሕሊናው ስሱ የሆነ አንባቢ እርሱን አንብቦ ሲጨርስ በሕይወቱ አንድም ነገር በሚገባ እንዳላደረገ አምኖ፣ ከመነሣሣት ይልቅ ሽባ ሆኖ ሊቀር ይችላል። ይህ ግን አላግባብ መጠቀም ነው። ባክስተር የጻፈው የተዘናጉትን ለማንቃት እንጂ ፈቃደኞቹን ለመጨፍለቅ አልነበረም፤ የገዛ ሥነ መለኮቱም መታረሚያውን ይሰጣል። አማኙ ተቀባይነት የሚያገኘው በክርስቶስ ላይ ተመሥርቶ እንጂ በሚያፈራው ሥራ ብዛት ላይ አይደለም። ሌሎችን እንዲደክሙ ሲያበረታታ ዕድሜውን የፈጀው ሰው የራሱን ሕይወት የደመደመው ከአልጋው ላይ ሆኖ ደኅና ለመሆን እንደ ተቃረበ በመናገር ነበር — በቂ ሥራ እንደ ሠራ በመናገር አልነበረም።

«እርሱ ፍጥረታችንን ያውቃልና፥ ትቢያ እንደ ሆንን ዐሰበ።» (መዝሙር 103:14)

ስለዚህ አንድ ነገር ውሰድ። ፕሮግራሙን በሙሉ አይደለም — አንድ ነገር ብቻ። የቤተሰብ አምልኮ ሰዓት ወስን፤ ወይም ከአንድ ሰው ጋር በየጊዜው መገናኘት ጀምር፤ ወይም ስለሚመጣው ነገር ለማሰላሰል ሃያ ደቂቃ ለይ። የባክስተር ዘዴ ፈጽሞ ታላቅነት አልነበረም፤ ለዓመታት የጸና መጠነኛ ልምምድ ነበር።

ልትይዛቸው የሚገቡ ሁለት ነገሮች

የመጀመሪያው፣ ተራ ሰዎች ያላቸው ዘላለማዊ ክብደት ነው። ባክስተር ለዘመናዊቷ ቤተ ክርስቲያን አንድ ስጦታ ካለው ይኸው ነው። ምንም የማያስደንቁ ሁለት ሺህ ሰዎች የሚኖሩባትን የሸማኔዎች ከተማ ተመለከተ፤ ሁለት ሺህ የማይሞቱ ነፍሳትንም አየ፤ ይህም የቀን መቍጠሪያውን በሙሉ አስተካከለው። ከማንኛውም ዘዴ ይልቅ ያ ራእይ ነው ከዚያ ወዲህ ሁሉም ያደነቀውን አገልግሎት ያስገኘው። ሁለተኛው፣ የዝርዝሩ አጭርነት ነው። ባክስተር ለአርባ ዓመታት ሲከራከር ኖሮ፣ ለማመን የግድ አስፈላጊ የሆኑት ነገሮች ተከራካሪዎች ከሚገምቱት ያነሱና ግልጽ እንደ ሆኑ፣ እግዚአብሔርን በሚፈሩ ክርስቲያኖች መካከል ያለው ልዩነት እኛ ከምናስበው እንደሚያንስ፣ እግዚአብሔርን በሚፈሩትና በማይፈሩት መካከል ያለው ልዩነት ግን እንደሚበልጥ ደመደመ። ይህን እያንዳንዱ ትውልድ መስማት ያስፈልገዋል፤ ግን የትኛውም ትውልድ ብዙም ሊሰማው ፈልጎ አያውቅም።

ስለ ሰውየው የመጨረሻ ቃል

ስለ ውድቀቶቹ በቅንነት ተናግረናል። ስለ መጽደቅ ያስተማረው ትምህርት በገዛ ወገኑ ብዙዎች ዘንድ የወንጌልን ነጻነት የሚያጐድፍ ሆኖ ተፈርዶበታል፤ «እምነትና መጽደቅ» የሚለው ምዕራፍም ተቃውሞው ለምን ክብደት እንዳለው ያቀርባል። ተከራካሪ ነበር፤ ስለ ክርስቲያኖች ሰላም ከጻፉ እንግሊዛውያን ጸሐፊዎች ሁሉ ታላቁ ሰው ከሞላ ጎደል ከሁሉም ጋር ተጣልቷል። እጅግ አብዝቶ ጻፈ፤ ይህንንም አምኗል። የታመመ ሥጋውን ከሚችለው በላይ አስጨነቀው፤ ይህንንም ታማኝነት ብሎ ጠራው። የፖለቲካ ፍርዱ፣ በራሱ ምስክርነት፣ ደጋግሞ የተሳሳተ ነበር። ከእነዚህ አንዱም የሚነሣው እርሱን ለማሳነስ አይደለም። የሚነሣው እርሱ ራሱ ስለ ራሱ ስላነሣው ነው — በሰፊው፣ በግለ ታሪኩ ውስጥ፤ ያም ግለ ታሪክ በእንግሊዝኛ ቋንቋ ከተጻፉት ራስን የመመዘን ጽሑፎች እጅግ ቅን ከሆኑት አንዱን ይዟል — በእርጅናው ዘመን ያለ አንድ ሰው አእምሮው የተለወጠባቸውን መንገዶች እየዘረዘረ፣ በሠላሳ ዓመቱ ከነበረው ይልቅ እርግጠኝነቱ እንደ ቀነሰ፣ በብልጠት እንደማይደነቅ፣ ለመፍረድም እንደሚዘገይ ያገኘበት ጽሑፍ። ይህ ከብዙ ሰዎች በጎነት ይበልጥ ዋጋ አለው። ከራሱ ስሕተቶች አንዳች የተማረ መምህር አንድም ስሕተት ሠርቶ ከማያውቅ መምህር ይበልጥ ይጠቅማል።

«ነገር ግን የኃይሉ ታላቅነት ከእግዚአብሔር እንጂ ከእኛ እንዳይሆን ይህ መዝገብ በሸክላ ዕቃ ውስጥ አለን።» (2ኛ ቆሮንቶስ 4:7)

ኪደርሚንስተር ለብዙ ትውልዶች አስታወሰችው። ለአንድ አውራጃ የአገልጋዮች ማኅበር በችኰላ የጻፈው መመሪያ ከሦስት ምዕተ ዓመታት ተኩል በኋላም ለሥነ መለኮት ተማሪዎች በትምህርት ይሰጣል። በሠላሳ አንድ ዓመቱ የሞት አልጋዬ ነው ብሎ ባሰበው አልጋ ላይ ሆኖ የጻፈው መጽሐፍ ከዚያ ወዲህ የሚሞቱትን ሲያጽናና ኖሯል። ከእነዚህ አንዱንም አልጠበቀም። የጠበቀው በጸደይ ወራት ሞቶ መገኘትን ነበር።

ጸሎት

ጌታ ሆይ፣ በዘላለማዊነት አምናለሁ፤ ነገር ግን በሳምንቴ ውስጥ ከሞላ ጎደል ምንም አልለወጠም።

የባክስተርን ዓይን ስጠኝ — በዙሪያዬ ያሉትን ተራ ሰዎች ተመልክቼ ከከዋክብት ዕድሜ የሚበልጡ ነፍሳትን እንዳይ፣ ያም ሰዓቶቼን የማሳልፍበትን መንገድ እንዲያስተካክል።

ማድረግ በማልችለው ነገር ከመጨፍለቅ ጠብቀኝ። አንድ ነገር ይዤ በእርሱ ለዓመታት ታማኝ እንድሆን አድርገኝ።

ዝርዝሬንም አሳጥርልኝ። ታላላቆቹን ነገሮች አጥብቄ፣ ትንንሾቹን ነገሮች ላላ አድርጌ፣ ወንድሜንም ሁሉ በፍቅር እንድይዝ አድርገኝ።

ደኅና ልሆን ተቃርቤአለሁ፤ ወደ ቤቴም ቀርቤአለሁ። እስከዚያ ድረስ በተመደብሁበት ስፍራ አጽናኝ። አሜን።