ዘመኑን መዋጀት

«እንግዲህ እንደ ጥበበኞች እንጂ ጥበብ እንደሌላቸው ሳይሆን እንዴት እንድትመላለሱ በጥንቃቄ ተጠበቁ፤ ቀኖቹ ክፉዎች ናቸውና ዘመኑን ዋጁ።» (ኤፌሶን 5:15-16)

ባክስተር አንድ መቶ አርባ ያህል መጻሕፍትን አሳተመ። ይህን ያደረገው ሁለት ሺህ ነፍሳት ያሉበትን ደብር እያገለገለ፣ በሳምንት ሁለት ጊዜ እየሰበከ፣ በሳምንት ዐሥራ አራት ቤተሰቦችን የእምነት ትምህርት (ካቴኪዝም) እያስተማረ፣ እጅግ ሰፊ የደብዳቤ ልውውጥ እያካሄደ፣ በዘመኑ በነበሩት አብዛኞቹ የሥነ መለኮት ክርክሮች እየተሳተፈ ነው — ይህም ሁሉ ሲሆን ከሞላ ጎደል በዘመኑ ሁሉ በጽኑ ታምሞ ነበር። ጠንክሮ የሠራ ጤነኛ ሰው አልነበረም። ያለማቋረጥ በሥቃይ የሚኖር፣ በቅርቡ እሞታለሁ ብሎ የሚጠብቅ፣ የጀመረውን ዓረፍተ ነገር የማይጨርስ መስሎ የሚሠራ ሰው ነበር።

ጊዜ — የሕይወት ጥሬ ዕቃ

ስለ ጊዜ ያስተማረው ትምህርት ስለ ሰማይ ካስተማረው ትምህርት በቀጥታ የሚመነጭ ነው። ይህ ሕይወት የዘላለም ሁኔታ የሚወሰንበት አጭር ጊዜ ከሆነ፣ ጊዜ ከብዙ ሀብቶች እንደ አንዱ አይደለም። ዘላቂ ፋይዳ ያለው ነገር ሁሉ የሚሠራበት ጥሬ ዕቃ ነው፤ የሚሰጠውም ማንም በማያውቀው መጠን ነው።

«ጥበበኛ ልብ እናገኝ ዘንድ ቀኖቻችንን መቍጠር አስተምረን።» (መዝሙር 90:12)

«ነገ የሚሆነውን አታውቁምና። ሕይወታችሁ ምንድር ነው? ጥቂት ጊዜ ታይቶ ኋላ እንደሚጠፋ እንፍዋለት ናችሁና።» (ያዕቆብ 4:14)

ባክስተር ሁልጊዜ ያለ ዕድሜው እሞታለሁ ብሎ መጠበቁ በአንድ በኩል ስሕተት ነበር — እስከ ሰባ ስድስት ዓመቱ ኖሯልና። በሌላ በኩል ግን እርሱን ያነጸው ይኸው ነበር፤ የሚያባክነው ትርፍ ጊዜ አለኝ ብሎ አንድ ጊዜ እንኳ አላሰበምና።

ጊዜ በእርግጥ የሚሄድበት

ጊዜ ሾልኮ ስለሚያመልጥባቸው ቀዳዳዎች ተግባራዊ ነበር፤ ዝርዝሩም በሚያስደንቅ ሁኔታ ዛሬም ይሠራል። ሥራ ፈትነት — ይህንንም ከዕረፍት በጥንቃቄ ለየው። ዕረፍት አስፈላጊና ከእግዚአብሔር የተሰጠ ነው፤ ሥራ ፈትነት ግን ዕረፍትንም ሥራንም የማያፈራ ዓላማ ቢስ የሰዓታት ማባከን ነው። ከልክ ያለፈ እንቅልፍ — ይህን እንደ እውነተኛ መንፈሳዊ ጉዳይ ቈጠረው፤ በዚህ ረገድ ምናልባት ከሚገባው በላይ ጥብቅ ነበር። ጥቅም የሌለው ወሬ — በዚህ ውስጥ አብዛኛውን ሐሜትና ጭውውት ተብሎ የሚጠራውን ብዙ ነገር ጨመረ። ባክስተር ብዙ ክርስቲያኖች በሳምንት ውስጥ በከንቱ ንግግር የሚያሳልፉት ሰዓት ለሃይማኖታዊ ተግባራቸው ሁሉ በአንድነት ከሚሰጡት ሰዓት እንደሚበልጥ ገመተ። አላስፈላጊ መዝናኛ — መዝናኛን ፈቀደ፤ አስፈላጊ እንደ ሆነም አሰበ፤ ነገር ግን ለራሱ ሲባል የሚፈለግ ግብ ሳይሆን መሣሪያ — ለሥራ የሚያድስ ነገር — ተደርጎ እንዲቆጠር አጥብቆ ተናገረ። ለንግድና ለሥራ ከልክ ያለፈ ትኩረት — የሚገርመው ይህንንም ጠቀሰ። ሰው ሕይወቱን በሥራ ፈትነት እንደሚያጣ ሁሉ በሕጋዊ ሥራም ፈጽሞ ሊያጣው ይችላል፤ ስለዚህም በሁሉ ሊመሰገን ይችላል።

«ቀን ሳለ የላከኝን ሥራ ላደርግ ይገባኛል፤ ማንም ሊሠራ የማይችልባት ሌሊት ትመጣለች።» (ዮሐንስ 9:4)

እንዴት ይዋጃል

መመሪያዎቹ የሚያስደንቁ አይደሉም፤ ግን ውጤታማ ናቸው። ጥሪህን እወቅ፤ ሰዓቶችህንም በአብዛኛው በፊትህ ለሚቀርበው ማንኛውም ነገር ሳይሆን ለእርሱ ስጥ። ቀኑን አስቀድመህ አቅድ፤ ያልታቀደ ጊዜ ሁልጊዜ ማለት ይቻላል የሚጠፋ ጊዜ ነውና። ዋናውን ነገር አቅም እያለህ መጀመሪያ አድርግ። ቍርጥራጭ ጊዜያትን ተጠቀም — ባክስተር በተረፈች ሩብ ሰዓት እጅግ ያምን ነበር፤ ብዙው ጽሑፉም የተጻፈው በእንዲህ ያሉ ክፍተቶች ነው። በቀኑ መጨረሻም ገምግም፤ ይህም የጊዜ አጠቃቀምን ከራስ መመርመር ልምምድ ጋር ያገናኘዋል።

«እጅህ ለማድረግ የምታገኘውን ሁሉ በኃይልህ አድርገው፤ በምትሄድበት በሲኦል ሥራና አሳብ እውቀትና ጥበብ አይገኙምና።» (መክብብ 9:10)

በቅንነት የሚሰጥ ማሻሻያ

እዚህ ላይ ባክስተር መታረም ያስፈልገዋል፤ ይህን አለመናገርም ቅንነት የጐደለው ይሆናል። ራሱን እጅግ አብዝቶ አስጨነቀ፤ ይህም ዋጋ እንዳስከፈለው የሚያሳስብ ምክንያት አለ። ጤናው ዘመኑን ሁሉ እጅግ የተጎሳቈለ ነበር፤ አብዛኛው ከተፈጥሮው የመጣ ቢሆንም፣ ከፊሉ ግን ማንም ሰውነት ሊሸከመው የማይችል የኑሮ ሥርዓት ውጤት እንደ ነበረ የተረጋገጠ ነው ማለት ይቻላል። ማቆም ሲገባው ሠራ፤ ለአንድ ምእመን ከቶ በማያደርገው ሁኔታም በራሱ ላይ ጨከነ። ስለዚህ ትምህርቱ ሰዎችን በሚጎዳ መንገድ ሊወሰድ ይችላል፤ ምርታማነትን አስቀድሞ በሚያመልክ ዘመን ደግሞ አደጋው ቀላል አይደለም። ሁለት ማስተካከያዎች ያስፈልጋሉ። ዕረፍት የተፈቀደ ብቻ ሳይሆን የታዘዘ ነው። እግዚአብሔር በሳምንቱ ውስጥ የዕረፍት ቀን አኖረ፤ እንደ ፈቃዳችንም የምንተወው አላደረገውም።

«እናንት ራሳችሁ ብቻችሁን ወደ ምድረ በዳ ኑና ጥቂት ዕረፉ አላቸው፤ የሚመጡና የሚሄዱ ብዙዎች ነበሩና፥ ለመብላት እንኳ ጊዜ አጡ።» (ማርቆስ 6:31)

ይህ ጌታ በእውነት አስፈላጊ በሆነ ሥራ በእውነት ለተጠመዱ ሠራተኞች የሰጠው መመሪያ ነው።

ደግሞም ዋጋችን በምናመርተው ነገር አይለካም። በሕመም፣ በዕድሜ ወይም በሁኔታ ምክንያት ከሥራ የተከለከለ አማኝ በእግዚአብሔር ፊት ካለው ስፍራ አንዳች አላጣም። ከሰው ሁሉ ይልቅ ባክስተር ይህን ማወቅ ይገባው ነበር፤ በተሻሉት ጊዜያቱም ያውቀው ነበር።

እንግዲያስ ዘመኑን ዋጁ — ነገር ግን ለትክክለኛዎቹ ነገሮች ዋጁት፤ ስትደክሙም መተኛት ከእነዚያ አንዱ እንደ ሆነ አስታውሱ።

ተራ ሥራ እንደ አገልግሎት

ይህ አስፈላጊ ሚዛን ነው፤ ስለ ጊዜ የሚናገር ምዕራፍ በዓለማዊ ሥራ የሚያልፉ ሰዓቶች ከእግዚአብሔር የተቀነሱ ሰዓቶች ናቸው የሚል ስሜት ሊተው ይችላልና። ባክስተር እንዲህ እንዳልሆኑ አጥብቆ ያምን ነበር። በ«የክርስቲያን መመሪያ» ውስጥ ስለ ጥሪ ያቀረበው ትምህርት የእጅ ሙያዎችን፣ ግብርናን፣ ንግድንና የቤት አስተዳደርን በሰፊው ይዳስሳል፤ እነዚህንም እንደ አሳዛኝ ግዴታዎች ሳይሆን እንደ እውነተኛ አገልግሎት ይመለከታቸዋል።

«ለሰው ሳይሆን ለጌታ እንደምታደርጉ፥ የምታደርጉትን ሁሉ በትጋት አድርጉት፥ ከጌታ የርስትን ብድራት እንድትቀበሉ ታውቃላችሁና። የምታገለግሉት ጌታ ክርስቶስ ነውና።» (ቆላስይስ 3:23-24)

ጳውሎስ የሚናገረው ለባሪያዎች ነው። በሮማውያን ዓለም እጅግ የተዋረደው ድካም እንኳ ለክርስቶስ እንደሚደረግ አገልግሎት ሊሠራና ከእርሱ ብድራት ሊቀበል ከቻለ፣ ከዚህ ሥርዓት ውጭ የሆነ ቅን ሥራ የለም። ባክስተር በዘመኑ ያልተለመዱና ዛሬም ጠቃሚ የሆኑ ተግባራዊ ድምዳሜዎችን አወጣ። ምርጫ ባለህ ጊዜ ጥሪህን የምትመርጠው በሚያስገኝልህ ክፍያ ሳይሆን ለሌሎች በሚሰጠው ጥቅም ይሁን። በሚገባ አድርገው። የክርስቲያን ዝርክርክ ሥራ ምስክርነት ነው — መልካም ምስክርነት ግን አይደለም። አብዛኛው መታዘዝህ በእውነት የሚፈጸምበት ስፍራ እንደ ሆነ ቍጠረው። በሃያ ዓመቱ ወደ ጌታ ተመልሶ በሰባ ዓመቱ የሚሞት ሰው ምናልባት ዘጠና ሺህ ሰዓት በሥራ ያሳልፋል፤ በግልጽ ሃይማኖታዊ በሆኑ ተግባራት የሚያሳልፈው ደግሞ የዚያን ትንሽ ክፍል ብቻ ነው። ቅድስና በዘጠና ሺሁ ሰዓት ውስጥ መሥራት ካልቻለ፣ ብዙ ዋጋ አይኖረውም።

«ለሥራ ከመትጋት አትለግሙ፤ በመንፈስ የምትቃጠሉ ሁኑ፤ ለጌታ ተገዙ።» (ሮሜ 12:11)

ባክስተር እነዚህን ሦስቱን እንደ አንድ ትእዛዝ አጣመራቸው፤ ጳውሎስም እንዲሁ አድርጓል። በሥራ መትጋት፣ የመንፈስ ግለትና ክርስቶስን ማገልገል የአንድ ሕይወት ሦስት የተለያዩ ክፍሎች አይደሉም።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. ባለፈው ሳምንት ሰዓቶችህ በእርግጥ የት እንደ ሄዱ ተከታተል። በግምትህና በእውነታው መካከል ያለው ክፍተት ራሱ ግኝቱ ነው።

2. የነገውን ቀን ዛሬ ማታ አቅድ። ያልታቀደ ጊዜ ሁልጊዜ ማለት ይቻላል የሚጠፋ ጊዜ ነው።

3. ትልቁን አንድ ቀዳዳህን ለይ — ሥራ ፈትነት፣ ወሬ፣ ስክሪኖች ወይም ከልክ ያለፈ ሥራ — ሁሉንም በአንድ ጊዜ ሳይሆን ያንን አንዱን አስተካክል።

4. ቍርጥራጭ ጊዜያትን ተጠቀም። በየጊዜው በሥራ ላይ የምትውል ሩብ ሰዓት ከብዙ ሰዎች መልካም ምኞት ይበልጥ ትደመራለች።

5. ዕረፍትህን ያለ በደለኝነት ስሜት ውሰድ። የታዘዘ ነው፤ ዋጋህም በምታመርተው ነገር ላይ የተመካ አይደለም።

ጸሎት

አባት ሆይ፣ የተወሰነ የቀናት ቍጥር ሰጥተኸኛል፤ ቍጥሩን ግን አላውቀውም።

እንድቈጥራቸው አስተምረኝ። ሰዓቶቼ የት እንደሚሄዱ አሳየኝ፤ በፊትህ በምቆምበት ጊዜ ዋጋ በሚኖረው ነገር ላይ እንዳውላቸው ቍርጠኝነትን ስጠኝ።

ከሥራ ፈትነት አድነኝ፤ ታማኝነት መስሎ ከሚታይ ነገር ግን ፍርሃት ብቻ ከሆነ መጣደፍም እንዲሁ አድነኝ።

ማቆም በሚያስፈልገኝም ጊዜ ያለ ኀፍረት እንዳቆም አድርገኝ — በማመርተው ነገር ሳይሆን ልጅህ ባደረገው ነገር ዋጋ እንደምትሰጠኝ እያወቅሁ። አሜን።