የእምነት ሕይወት

«እምነትም ተስፋ ስለምናደርገው ነገር የሚያስረግጥ፥ የማናየውንም ነገር የሚያስረዳ ነው።» (ዕብራውያን 11:1)

ባክስተር በ1660 በንጉሡ ፊት ስለ እምነት ሕይወት ሰበከ፤ ከዚያም በኋላ ስብከቱን አስፍቶ እጅግ ጠቃሚ ከሆኑት መጻሕፍቱ አንዱ አደረገው። የመጽሐፉ ዋና ሐሳብ የተራውን ክርስቲያን እውነተኛ ችግር የሚለይ ምርመራ ነው፤ ይህም ችግር እኛ አብዛኛውን ጊዜ የምንጠራው አይደለም።

ችግሩ ጥርጣሬ አይደለም

የአማኝ ችግር የአእምሮ ጕዳይ እንደ ሆነ እንገምታለን — በተቃውሞዎች እንደሚታወክና ጥያቄዎቹ መልስ እንደሚያስፈልጋቸው። ባክስተር ይህ እውነት የሆነው ለጥቂቶች ብቻ እንደ ሆነ አሰበ። አብዛኞቹ ክርስቲያኖች፣ እንደ እርሱ አባባል፣ አስተምህሮዎቹን ፈጽሞ አይጠራጠሩም። በቅንነት ይቀበሏቸዋል፤ ቢፈተኑ ይከራከሩላቸዋል፤ ነገር ግን ምንም አይነኳቸውም። ችግሩ አለማመን ሳይሆን እውን አለመሆን ነው። እግዚአብሔር በዚህ እንዳለ፣ ሰማይ እንደሚመጣ፣ ነፍሳት ዘላለማውያን እንደ ሆኑ እንቀበላለን — ነገር ግን የሚታየው ዓለም ብቸኛው ጠንካራ ዓለም እንደ ሆነ አድርገን እንኖራለን፤ ምክንያቱም በነቃንበት ቅጽበት ሁሉ በስሜት ሕዋሳታችን ላይ የሚጫነው እርሱ ነውና።

«እኛ የምናየውን አንመለከትም የማይታየውን እንጂ፤ የሚታየው የጊዜው ነውና፥ የማይታየው ግን የዘላለም ነው።» (2ኛ ቆሮንቶስ 4:18)

ባክስተር የተጠቀመበት ምሳሌ በሚቀጥለው መንገድ ላይ እሳት እንዳለ በሚያውቅ ሰውና እሳቱን በሚያየው ሰው መካከል ያለው ልዩነት ነው። ሁለቱም አንድ ዓይነት እውነት ያምናሉ። የሚንቀሳቀሰው ግን አንዱ ብቻ ነው።

እምነት — ሁለተኛ ዓይን

ስለ እምነት የሰጠው ትርጕም ከዚህ ይመነጫል። እምነት የማይታየው ዓለም እንደሚታየው ዓለም እውን የሚሆንልን ችሎታ ነው — የበለጠ እርግጥ በመሆን አይደለም፤ የእግዚአብሔር ቃል ከዓይኖቻችን ይበልጥ እርግጥ ነውና፤ ነገር ግን በዚያው መጠን በፊታችን ያለ በመሆን ነው። የተመረኰዘበት ምዕራፍ ዕብራውያን 11 ነው፤ ስለ ሙሴ የተነገረውንም አመለከተ።

«የንጉሡን ቍጣ ሳይፈራ የግብፅን አገር የተወ በእምነት ነበር፤ የማይታየውን እንደሚያየው አድርጎ ጸንቶአልና።» (ዕብራውያን 11:27)

«የማይታየውን እንደሚያየው አድርጎ።» ጕዳዩ ሁሉ በአንድ ሐረግ ውስጥ ይህ ነው። ሙሴ የሚታየውን ምክንያት ሁሉ በመቃወም ተግባር የፈጸመው የማይታየው ነገር ይበልጥ እውን ስለ ሆነለት ነው። ስለ አበው ደግሞ እንዲህ ይላል፦

«እነዚህ ሁሉ አምነው ሞቱ፥ የተሰጣቸውን የተስፋ ቃል አላገኙምና፤ ዳሩ ግን ከሩቅ ሆነው አዩትና ተሳለሙት…» (ዕብራውያን 11:13)

ባክስተር ቅደም ተከተሉን አወጣ፦ አዩ፣ ተረዱ፣ ተቀበሉ። መጀመሪያ ማየት — እምነት የሚሰጠው ማየት — ኑሮአቸውም ከዚያ ተከተለ።

የሚዋጋበት ስፍራ

የዚህ ትንታኔ ተግባራዊ ዋጋ ጥረታችንን ወደ ሌላ አቅጣጫ መምራቱ ነው። ችግራችን ጥርጣሬ ቢሆን ኖሮ መድኃኒቱ ክርክር በሆነ ነበር። ችግራችን እውን አለመሆን ስለ ሆነ ግን መድኃኒቱ ትኩረት ነው — ባክስተር ለማሰላሰል ያን ያህል ክብደት የሰጠውም በትክክል ስለዚህ ነው። የማይታየው ሆን ብሎ ትኩረቱን ለሚሰጠው ሰው እውን ይሆናል፤ ለሌላው ሁሉ ግን የሐሳብ ጕዳይ ብቻ ሆኖ ይቀራል። ይህን በብዙ አቅጣጫዎች ተግባራዊ አደረገው። በገንዘብ ላይ። ሁለቱን ዓለማት በእውነት ያየ ሰው ስሌቱ ቀላል ሆኖ ያገኘዋል። ችግሩ ሰማያዊውን ሀብት ያነሰ ነው ብለን ማሰባችን አይደለም፤ ችግሩ ልናየው አለመቻላችን ነው፤ የሚታየው ገንዘብ ግን እዚሁ በእጃችን አለ። በመከራ ላይ። በ2ኛ ቆሮንቶስ 4 ያለው የጳውሎስ ስሌት — ቀላል መከራ የዘላለምን የክብር ክብደት እንደሚሠራልን — ከማስረጃው በተቃራኒ የሚቀርብ ማጽናኛ አይደለም። ሁለቱንም ወገኖች ማየት ለሚችል ለማንኛውም ሰው የሚገኝ በእርጋታ የተደረገ ንጽጽር ነው። በሞት ላይ። ለሃምሳ ዓመታት የራሱን ሞት ሲጠብቅ የኖረው ባክስተር፣ ሞትን መፍራት በአብዛኛው የማየት ጕድለት እንደ ሆነ ያምን ነበር። የሚፈራው ባዶነት ነው፤ ምክንያቱም ወደ ማዶ ያለው አይታይምና።

በየዕለቱ በእምነት መኖር

እምነት እንዴት እንደሚለማመድ ተግባራዊ ነበር፤ ነገሩም ወደ ማስታወስ ልማድ ይጠቃለላል። አማኙ በቀን ብዙ ጊዜ በእውነት ያለውን ነገር ሆን ብሎ ወደ አእምሮው ያመጣል፦ እግዚአብሔር በዚህ ክፍል ውስጥ እንዳለ፤ በፊቱ ያለው ሰው ለዘላለም እንደሚኖር፤ ይህ ሰዓት እየተመዘገበ እንደ ሆነ፤ ክርስቶስ በእግዚአብሔር ቀኝ እንዳለና እዚህ በሚሆነው ነገር ግድ የለሽ እንዳልሆነ። ከዚህ ምንም አዲስ መረጃ የለም። አስቀድሞ የተያዘውን እውቀት ሆን ብሎ በሥራ ላይ ማዋል ነው፤ ባክስተርም በብርቱ ክርስቲያንና በደነዘዘ ክርስቲያን መካከል ያለው ልዩነት ሁሉ ይህ በመደረጉ ወይም ባለመደረጉ ላይ እንዳለ አሰበ።

«እግዚአብሔርን ሁልጊዜ በፊቴ አየዋለሁ፥ በቀኜ ነውና አልታወክም።» (መዝሙር 16:8)

በዚህ ውስጥ ማንም በቅንነት ሊጠቀምበት የሚችል አንድ ፈተና አለ። አምናለሁ የምትለውን አንድ ነገር አስብ — እግዚአብሔር እንደሚያይህ፣ ወይም መልስ እንደምትሰጥ፣ ወይም ሰማይ እውን እንደ ሆነ። ከዚያም ያለፈውን ሳምንትህን ተመልከትና ይህን ባታምን ኖሮ ምን በተለየ ሁኔታ ታደርግ እንደ ነበር ራስህን ጠይቅ። መልሱ ምንም ከሆነ፣ እምነቱ ገና በሥራ ላይ አልዋለም፤ መድኃኒቱም ተጨማሪ መረጃ አይደለም።

እምነትና የተስፋ ቃሎች

እምነት በማይታየው መኖር ከሆነ፣ ጥያቄው የሚጨብጠው ምንድን ነው የሚል ነው — የባክስተር መልስም፦ የተወሰኑ የተስፋ ቃሎችን፣ በተወሰኑ ቃላት የሚል ነበር። ስለ እግዚአብሔር ባሕርይ በጠቅላላ መልካም ስሜት በመያዝ ብቻ የቆመን እምነት አይታገሠውም ነበር። ስለ እግዚአብሔር ያሉን ስሜቶች ይለዋወጣሉ፤ እርሱ የተናገረው ዓረፍተ ነገር ግን አይለወጥም።

«…ከመለኮት ባሕርይ ተካፋዮች በተስፋ ቃል እንድትሆኑ፥ በእነዚያ ክብርና በጎነት የተከበረና እጅግ ታላቅ የሆነ ተስፋን ሰጠን።» (2ኛ ጴጥሮስ 1:4)

ምክሩ የተስፋ ቃሎችን ሆን ብሎ መሰብሰብ ነበር — የት እንዳሉ ማወቅ፣ መጻፍ፣ ለተወሰኑ ችግሮች የተወሰኑ የተስፋ ቃሎች መያዝ፣ ችግሩ በሚመጣበት ጊዜ ፍለጋው ያን ጊዜ እንዳይጀመር። አርአያው አብርሃም ነው፤ ጳውሎስም ነገሩ እንዴት እንደሚሠራ በጥንቃቄ ይገልጻል።

«ነገር ግን በእግዚአብሔር የተስፋ ቃል ባለማመን አልተጠራጠረም፤ ለእግዚአብሔር ክብርን እየሰጠ በእምነት በረታ እንጂ፤ የሰጠውንም ተስፋ ደግሞ ሊፈጽም እንዲችል አጥብቆ ተረዳ።» (ሮሜ 4:20-21)

ሁለት ነገሮች አጽንተው ያቆሙታል፦ የተሰጠ የተስፋ ቃልና የሚችል አምላክ። በታሪኩ ውስጥ በአብርሃም ስሜቶች ላይ የተመሠረተ ምንም ነገር የለም፤ ስሜቶቹ ደግሞ በዘፍጥረት ምስክርነት መሠረት ብዙ ጊዜ ደካማ ነበሩ። ባክስተር ብዙ ግራ መጋባትን የሚያስቀር አንድ ልዩነት ጨመረ። አንዳንድ የተስፋ ቃሎች ፍጹማን ናቸው፤ ያለ ቅድመ ሁኔታም ለአማኝ ሁሉ ይሆናሉ — ኃጢአትን ይቅር ማለት፣ መንፈስ በውስጥ መኖሩ፣ እስከ መጨረሻ መጠበቅ። ሌሎቹ ከቅድመ ሁኔታዎች ጋር የተያያዙ ናቸው፤ አንዳንዶቹ ደግሞ እግዚአብሔር በየትኛውም የተለየ ጕዳይ ራሱን ቃል ያላስገባባቸውን ውጤቶች የሚመለከቱ ናቸው። ሁለተኛውን ዓይነት እንደ መጀመሪያው አድርጎ መጠየቅ ተስፋ መቍረጥን ያመጣል፤ በመጨረሻም እግዚአብሔር ቃሉን አይጠብቅም ወደሚል መደምደሚያ ያደርሳል። የትኛው የትኛው እንደ ሆነ እወቅ። ከዚያም የመጀመሪያውን ያለ ምንም ማመንታት ጨብጥ።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. የምትቀበለውን አንድ አስተምህሮ ውሰድና ባታምነው ኖሮ ባለፈው ሳምንት ምን በተለየ ሁኔታ ታደርግ እንደ ነበር ራስህን ጠይቅ። ከመልሱ ጋር ቈይ።

2. ነገ ሦስት ጊዜ ሆን ብለህ ማስታወስን ተለማመድ፦ እግዚአብሔር በዚህ አለ፤ ይህ ሰው ዘላለማዊ ነው፤ ይህ ሰዓት እየተመዘገበ ነው።

3. ስለ ገንዘብ የሚደረግ ውሳኔ በከበደህ ጊዜ፣ የንጽጽሩን ሁለቱንም ወገኖች በቅንነት ጥራ። ችግሩ አብዛኛውን ጊዜ የማየት እንጂ የመርሕ አይደለም።

4. በፈራህ ጊዜ፣ ወደ እግዚአብሔር ሳይሆን ወደ ችግሩ እየተመለከትህ እንደ ሆነ ራስህን ጠይቅ። ከዚያም ተመልከት።

5. ችግርህ የአእምሮ ካልሆነ እንደ አእምሮ ችግር መቍጠርህን ተው። ለክርክሮች ልትሰጠው የነበረውን ጊዜ በምትኩ ለትኩረት ስጠው።

ጸሎት

ጌታ ሆይ፥ በእኔ ላይ ምንም ለውጥ ያላመጡ ብዙ ነገሮችን አምናለሁ፤ ያንንም እምነት ብዬ ጠርቼዋለሁ።

ችግሬ አንተን መጠራጠሬ አይደለም። ችግሬ ይህ ክፍል እውን እንደ ሆነልኝ አንተ እውን አለመሆንህ ነው፤ ስለዚህም በማየው ነገር እኖራለሁ።

እምነት የሚሰጠውን ማየት ስጠኝ። የማይታየውን እንደማየው አድርጌ እንድጸና አድርገኝ።

የማይታየውን ዛሬ አቅርብልኝ — መገኘትህን፣ በዙሪያዬ ያሉ ሰዎችን ክብር፣ የምሰጠውን መልስ — በእውነትም የማደርገውን ይለውጥ። አሜን።