እጅህን ፈጽመህ ክፈት

«ድሀ ከምድሪቱ ላይ አይጠፋምና፤ ስለዚህ እኔ፦ በምድርህ ላይ ላለው ለወንድምህ፥ ለድሀህና ለችግረኛህ እጅህን ፈጽመህ ክፈትለት ብዬ አዝዝሃለሁ።» (ዘዳግም 15:11)

«የእውነተኛ በጎነት ምንነት» የተባለው ድርሰት በጎነት ምን እንደ ሆነ ይጠይቃል። ከዚያ እጅግ ቀለል ያለ አንድ የኤድዋርድስ ጽሑፍ ደግሞ በጎነት ምን እንደሚያስከፍል ይጠይቃል። «የክርስቲያን ልግስና» በሚል ርዕስ የታተመው ስብከት ክፍሉን የወሰደው ከዘዳግም አሥራ አምስተኛው ምዕራፍ ነው፤ በዚያም እስራኤል በድሀ ወንድሙ ላይ ልቡን እንዳያደነድን እጁንም እንዳይጨብጥ ታዝዟል። ከዚህም ክፍል ምንም ማምለጫ የማይተው ትምህርት ያወጣል፦ «የችግረኞችን ጕድለት ለመሙላት በልግስናና በፈቃደኝነት መስጠት የእግዚአብሔር ሕዝብ ፍጹምና የማይቀር ግዴታ ነው።» የቀረው ስብከት ለዚህ ዓረፍተ ነገር ይሟገታል፤ ከዚያም ምእመናኑ ሊያቀርቡት የሚችሉትን ማመካኛ ሁሉ አንድ በአንድ ያፈርሳል። ከሰበካቸው ነገሮች ሁሉ ልብን እጅግ ከሚመረምሩት አንዱ ነው።

እንደ ጸሎት ያለ ግዴታ

ኤድዋርድስ ክፍሉ አጥብቆ እንደሚናገር አስተዋለ። ትእዛዙ ይደጋገማል፤ ይጠነክራል፤ ፈቃደኛ ያልሆነ ልብ ሊያስባቸው የሚችሉትን ሐሳቦች አስቀድሞ ይከላከላል — ለምሳሌ የምሕረቱ ዓመት መቅረቡንና ብድሩ ፈጽሞ እንደማይመለስ። ስለዚህ ለድሀ መስጠት ለየት ያለ ልግስና ላላቸው ሰዎች ብቻ የተተወ ደስ የሚያሰኝ ተጨማሪ ነገር እንዳልሆነ ደመደመ። የግድ ልንፈጽመው የሚገባን ግዴታችን ነው፤ እርሱ እንዳለው፣ «መጸለይ፣ ወይም በሕዝብ አምልኮ ላይ መገኘት፣ ወይም ሌላ ማንኛውም ነገር ግዴታ የሆነውን ያህል ግዴታ ነው።» ክፍሉ እጅ ፈጽሞ እንዲከፈት እንደሚጠይቅም አመለከተ። አንድ ነገር መስጠት ብቻ አይበቃም። ሕጉ ለችግሩ የሚበቃውን መስጠት፣ ያለ ማጕረምረምም መስጠት ነው።

«ሰው ሆይ፥ መልካሙን ነግሮሃል፤ እግዚአብሔርም ከአንተ ዘንድ የሚሻው ምንድር ነው? ፍትሕን ታደርግ ዘንድ፥ ምሕረትንም ትወድድ ዘንድ፥ ከአምላክህም ጋር በትሕትና ትሄድ ዘንድ አይደለምን?» (ሚክያስ 6:8)

ይህ ጸሎት ሃይማኖት፣ ልግስና ደግሞ የሥነ ምግባር ጕዳይ ብቻ እንደ ሆነ አድርገው አምልኮን ከምሕረት በላይ የማስቀመጥ ዝንባሌ ያላቸውን ቁም ነገረኛ አብያተ ክርስቲያናት ልማድ ይቃረናል። ኤድዋርድስ ይህን ፈጽሞ አልተቀበለም። መጽሐፍ ቅዱስ ምሕረትን በሕግ ካለው ዋና ነገር አንዱ ብሎ ይጠራዋል፤ ሐዋርያው ዮሐንስም የእግዚአብሔር ፍቅር በአንድ ሰው ውስጥ ጨርሶ መኖሩን የሚያሳይ ፈተና ያደርገዋል።

«ነገር ግን የዚህ ዓለም ገንዘብ ያለው፥ ወንድሙም የሚያስፈልገው ሲያጣ አይቶ ያልራራለት ማንም ቢሆን፥ የእግዚአብሔር ፍቅር በእርሱ እንዴት ይኖራል?» (1ኛ ዮሐንስ 3:17)

ባለቤቶች ሳንሆን መጋቢዎች

የሙግቱ እምብርት ስለ ንብረት የሚያስተምረው ትምህርት ነው። ለጉባኤው «ንብረታችሁ ከእግዚአብሔር የተዋሳችሁት ብቻ ነው» አላቸው፤ እርሱ በሚያዝዘው መንገድ እንዲጠቀሙበት የተሰጠ። በዋጋ ተገዝተናልና የራሳችን አይደለንም፤ የራሳችን ካልሆንን ደግሞ በእጃችን ያለው ማንኛውም ነገር የራሳችን አይደለም። ቤተሰቡ እየተቸገረ የጌታውን ንብረት የሚያከማች መጋቢ አስተዋይ እየሆነ አይደለም። እየመዘበረ ነው። እግዚአብሔርም ችግረኞችን የራሱ ተቀባዮች አድርጓቸዋል።

«ለድሀ የሚራራ ለእግዚአብሔር ያበድራል፥ በጎነቱንም መልሶ ይከፍለዋል።» (ምሳሌ 19:17)

«…ከሁሉ ከሚያንሱ ከእነዚህ ወንድሞቼ ለአንዱ እንኳ ስላደረጋችሁት ለእኔ አደረጋችሁት…» (ማቴዎስ 25:40)

ከዚያም ይበልጥ ጠልቆ ወደ ራሱ ወደ ወንጌል ሄደ። እያንዳንዱ ክርስቲያን የሚኖረው ባልተገባው ቸርነት ነው። እኛ ለገንዘባችን እንደምንሳሳ ክርስቶስ ለደሙ ቢሳሳ ኖሮ፣ ወይም እኛ ከመስጠት ራሳችንን ለማዳን እንደምንቸኩል እርሱም ከመሞት ራሱን ለማዳን ቢቸኩል ኖሮ ምን እንሆን ነበር? ብሎ ጠየቀ። «በቸርነት ብቻ የምንኖር እኛ ቸርነት ቢጎድለን ምንኛ የማይገባ ነው!» የክርስቲያን ሥነ ምግባር ሁሉ በአንድ ዓረፍተ ነገር ይኸው ነው፤ ይቅር ለተባሉ ሰዎች ልግስና የምርጫ ጕዳይ ያልሆነውም ስለዚህ ነው።

«የጌታችንን የኢየሱስ ክርስቶስን ቸር ስጦታ አውቃችኋልና፤ ሀብታም ሲሆን፥ እናንተ በእርሱ ድህነት ባለ ጠጎች ትሆኑ ዘንድ ስለ እናንተ ድሀ ሆነ።» (2ኛ ቆሮንቶስ 8:9)

ለማመካኛዎቹ የተሰጠ መልስ

የስብከቱ ረጅሙ ክፍል ተቃውሞዎቹን አንድ በአንድ ያነሣል፤ ኤድዋርድስ ምእመናኑ ወደ ቤታቸው ሲመለሱ የሚነጋገሩትን የሰማ ይመስላል። በእውነት የከፋ ችግር ውስጥ አይደለም፤ መኖር ይችላል። ኤድዋርድስ ወንድማማቾች ለመረዳዳት አጥንት እስኪሰበር እንደማይጠብቁ መለሰ፤ አብረን በጉዞ ላይ ያለን እንግዶችና መጻተኞች ነንና፤ በመንገድ ላይ ችግር ያጋጠመው ወንድም ከጕድጓድ የሚወጣው ብቻ ሳይሆን ሸክሙንም እንዲሸከም ይረዳል። ደስ የማያሰኝና ውለታ ቢስ ሰው ነው። ኤድዋርድስ ጠላቱን የረዳውን ሳምራዊውን፣ በጻድቃንና በኃጢአተኞች ላይ ዝናቡን የሚያዘንበውንም አብን አመለከተ።

«ነገር ግን ጠላቶቻችሁን ውደዱ፤ መልካም አድርጉ፤ ምንም ተስፋ ሳታደርጉም አበድሩ፥ ዋጋችሁም ታላቅ ይሆናል፥ የልዑልም ልጆች ትሆናላችሁ፥ እርሱ ለማያመሰግኑ ለክፉዎችም ቸር ነውና።» (ሉቃስ 6:35)

ሁኔታውን አላውቅም፤ ምናልባት እያስመሰለ ይሆናል። ኤድዋርድስ ይህ የናባል ተቃውሞ እንደ ሆነ ተናገረ፤ መጽሐፍ ቅዱስ በናባል ላይ እንዴት እንደ ፈረደም አሳሰባቸው። በተቻለን መጠን ማጣራት ትክክል ነው፤ ቢሆንም «ምጽዋት የማይገባቸውን ብዙዎች መስጠት ምጽዋት የሚገባውን አንዱን ባዶ እጁን ከመስደድ ይሻላል።» አልለመነም። እንግዲያስ ጠይቀህ እወቅ፤ ባልንጀራን እንዲለምን ማድረግ በራሱ ቸርነት ማጣት ነውና። ችግሩን በራሱ ላይ ያመጣው እርሱ ነው። እንግዲያስ ክርስቶስ ይቅር እንዳለህ ይቅር በለው፤ በሞኝነቱ ቢጸናም ልጆቹን አስብ። ከተማው ለድሆች ያስባል። ኤድዋርድስ ሕጉ የሚደርሰው እጅግ ለተቸገሩት ብቻ እንደ ሆነ መለሰ፤ ሕጉ ከሚደርስበት ውጭ የተቸገረ ማንም የለም ብሎ የሚያስብ ሰው ሆን ብሎ ፊቱን እያዞረ መሆን እንዳለበትም ተናገረ።

ከሁሉ የሰላው ማስተዋሉ ከገንዘብ ይልቅ ስለ ማየት ነው። ልግስና የጎደላቸው ሰዎች፣ አለ፣ ዓይኖቻቸውን ይሰውራሉ። ለጋስ ልብ የሌሎችን ችግር ፈጥኖ ያያል፤ የሚረዳው ሰውም ፈጽሞ አያጣም፤ ቈጥቋጣ ልብ ግን ለእርዳታ የሚገባውን አንድም ሰው በእውነት ማየት አይችልም።

«ለድሀ የሚሰጥ አያጣም፤ ዓይኑን የሚሰውር ግን ብዙ ርግማን ያገኘዋል።» (ምሳሌ 28:27)

በጥንቃቄ ልታነበው የሚገባህ ስፍራ

እዚህ ላይ ሁለት ማስጠንቀቂያዎች ያስፈልጋሉ። የመጀመሪያው ኤድዋርድስ የሽልማት ተስፋዎችን አጥብቆ መግፋቱ ነው፤ ልግስና በዘላለማዊ ነገሮች ብቻ ሳይሆን በውጫዊ ጕዳዮችም የመባረኪያ መንገድ እንደ ሆነ ተከራከረ። ይህን በቅንነት አለዘበው፤ የተስፋው ቃል የጊዜ ሰሌዳ እንደሌለውና እግዚአብሔር ፈጽሞ ከማናያቸው የከፉ ኪሳራዎች እየጠበቀን ሊሆን እንደሚችል ተናገረ፤ ነገር ግን ሙግቱን ለብቻው የሚወስድ አንባቢ መስጠትን እንደ ትርፍ ማግኛ ኢንቨስትመንት ወደ መቍጠር ሊንሸራተት ይችላል። የመጽሐፍ ቅዱስ የተስፋ ቃሎች እውነተኛ ናቸው፤ በነጻ ሰጥተው በድህነት የሞቱ አማኞችም እውነተኛ ናቸው። ክርስቶስ ስለ ሰጠ ስጥ፤ የሚመለሰውንም ለእግዚአብሔር ተወው።

«እንጀራህን በውኃ ላይ ጣለው፥ ከብዙ ቀን በኋላ ታገኘዋለህና።» (መክብብ 11:1)

ሁለተኛው በዚህ መጽሐፍ አስቀድሞ ተነግሯል፤ እንደገናም መነገር አለበት። ስለ ተዘረጋው እጅ የሚናገረው ይህ ስብከት የተሰበከው በባርነት የገዛቸው ሰዎች በቤቱ በሚኖሩበት ሰው ነው። ሙግቱ ከአብዛኞቹ ሰሚዎቹ ይልቅ እርሱን አብልጦ ይፈርድበታል። ይህ ሙግቱን አያደክመውም። እርሱ ራሱ ላስተማረው ነገር አንድ ተጨማሪ ማስረጃ ነው፦ እጅግ ግልጽ የሆነው ግዴታ በሙሉ እምነት ሊሰበክ፣ ያም ሆኖ ሰባኪውን ከሁሉ አብልጦ በሚያስከፍለው ነጥብ ላይ ሊታለፍ ይችላል።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. በዚህ ወር መስጠትን ከጸሎት ጋር በአንድ ደረጃ አስቀምጠው። መደበኛና መሥዋዕትነት ያለበት መጠን ወስን፤ እንደ ምርጫ ሳይሆን እንደ ተወሰነ ነገር ቍጠረው።

2. ስላልተመለከትህ ብቻ ያላየኸው የማን ችግር እንደ ሆነ ራስህን ጠይቅ። የአንድን ባልንጀራህን ሁኔታ እርሱ መለመን ሳያስፈልገው ቀድመህ እወቅ።

3. ብዙ ጊዜ የተጠቀምህባቸውን ማመካኛዎች መርምር። እያንዳንዱን ከኤድዋርድስ መልስ ጎን አስቀምጠውና ከእነርሱ የትኞቹ እንደሚተርፉ ተመልከት።

4. ደስ የማያሰኝህን ወይም ውለታ ቢስ የሆነን አንድ ሰው በጸጥታ እርዳ፤ ምንም መልስም አትጠብቅ።

5. የምትሰጠው ትርፍ ለማግኘት ነው ወይስ የጸጋ ባለ ዕዳ ሆነህ? ራስህን መርምር። መጠኑን ብቻ ሳይሆን ዓላማህንም አስተካክል።

6. በዚህ ሳምንት ንብረቶችህን እንደ ተዋስሃቸው ዕቃዎች ተመልከታቸው፤ ባለቤቱንም በእነርሱ ምን እንዲደረግ እንደሚፈልግ ጠይቀው።

ጸሎት

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ባለ ጠጋ ሳለህ ስለ እኔ ድሀ ሆንህ፤ ያለኝም ሁሉ ከአንተ የተዋስሁት ነው።

እጄን ጨብጬ አስተዋይነት ብዬ ጠራሁት። ዓይኖቼን ሰውሬ ከዚያ በኋላ የተቸገረ ሰው አጣሁ አልሁ። ይቅር በለኝ።

በአጠገቤ ያሉትን ችግረኞች እንዳይ ዓይኖቼን ክፈት፤ እጄንም ፈጽመህ ክፈት። ሳላጕረመርም፣ የሚመለስልኝንም ሳልቈጥር እንድሰጥ አድርገኝ።

የምኖረው በቸርነትህ ብቻ ነው። ቸርነት የጎደለኝ ሰው እንድሆን አትተወኝ። አሜን።