የእግዚአብሔር መንፈስ ሥራ መለያ ምልክቶች

«ወዳጆች ሆይ፥ መንፈስን ሁሉ አትመኑ፥ ነገር ግን መናፍስት ከእግዚአብሔር ሆነው እንደ ሆነ መርምሩ።» (1ኛ ዮሐንስ 4:1)

በሴፕቴምበር 1741፣ መነቃቃቱ ጣራ በደረሰበት ወቅት፣ ኤድዋርድስ በዬል የምረቃ በዓል ላይ ከንቅናቄው ብርቱ ተቺዎች ብዙዎቹ በተገኙበት ጉባኤ ፊት ሰበከ። ንግግሩ «የእግዚአብሔር መንፈስ ሥራ መለያ ምልክቶች» በሚል ርእስ ታተመ። ሁኔታው ይህን ይጠይቅ ነበር። መነቃቃቱ እውነተኛ መለወጥን አስገኝቶ ነበር፤ ከዚያውም ጋር ጩኸትን፣ ራስን መሳትን፣ ራእዮችን፣ በአንድ ስፍራ ተቀምጠው የሚያገለግሉትን አገልጋዮች የሚያወግዙ ተዘዋዋሪ ሰባኪዎችን፣ ከእግዚአብሔር በቀጥታ መልእክት እንደ ተቀበሉ የሚናገሩ ሰዎችንም አስከትሎ ነበር። አንደኛው ወገን ነገሩ ሁሉ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው ብሎ አወጀ፤ ሌላኛው ወገን የጅምላ ስሜት መናወጥ ነው አለ። ኤድዋርድስ ሁለቱንም አልተቀበለም፤ መፈተኛዎችንም ለማቅረብ ተነሣ።

ምንም የማያረጋግጡ ዘጠኝ ነገሮች

የክርክሩ የመጀመሪያ አጋማሽ አሉታዊ ነው፤ ይበልጥ አዲስ ሐሳብ የያዘውም ይኸው አጋማሽ ነው። ኤድዋርድስ ሁለቱም ወገኖች ከገመቱት በተቃራኒ ወደ የትኛውም አቅጣጫ ማስረጃ የማይሆኑ ነገሮችን ይዘረዝራል። አንድ ሥራ ያልተለመደ መሆኑ፣ ወይም ከዚህ በፊት ባልታዩ መንገዶች መከናወኑ ምንም አያረጋግጥም። እግዚአብሔር ዘዴዎቹን የመድገም ግዴታ የለበትም፤ አዲስነትም ድጋፍም ተቃውሞም አይደለም። የአካል ውጤቶችን — እንባን፣ መንቀጥቀጥን፣ መቃተትን፣ ራስን መሳትን፣ መውደቅን — ማስከተሉ ምንም አያረጋግጥም። ኤድዋርድስ የዘላለም ነገሮችን በእውነት መገንዘብ ሥጋና ደም ያለውን አካል ሊያሸንፈው እንደሚችል ተቀበለ። እንዲህ ያሉ ውጤቶች በሌሎች ግፊት፣ በሕዝብ መሰብሰብ በሚፈጠር ግለትና በምናብ ሊመጡ እንደሚችሉም ተቀበለ። ስለዚህ ምንም አይወስኑም። ስለ ሃይማኖት ብዙ ጩኸትና ወሬ መኖሩ ምንም አያረጋግጥም። ሰዎች በምናባቸው ብርቱ ተጽዕኖ ማግኘታቸው ምንም አያረጋግጥም። ስብከቱ በአስፈሪ ነገሮች ላይ አብዝቶ ማተኮሩ ምንም አያረጋግጥም። ከተነኩት አንዳንዶቹ ራሳቸውን ማታለላቸው ስለ ሌሎቹ ምንም አያረጋግጥም። ደግሞም — ተቺዎቹ ሊቀበሉት ያልቻሉት ነጥብ ይህ ነው — ንቅናቄው ስሕተቶችን፣ የጥበብ ጉድለት ያለባቸውን ድርጊቶች፣ ቅሌቶችንም እንኳ መያዙ ስለ ምንጩ ምንም አያረጋግጥም። ኤድዋርድስ በቅዱሳት መጻሕፍትም ሆነ በታሪክ ውስጥ ከሰው ሞኝነት ነጻ የሆነ መነቃቃት ፈጽሞ እንዳልነበረ ተመለከተ፤ መነቃቃቶች የሚሆኑት በሰዎች መካከል ነውና። የአዳዲስ አማኞች ብልሹነት መለወጣቸው እውነት እንዳልሆነ ማስረጃ አይደለም፤ ገና ፍጹማን እንዳልሆኑ ማስረጃ ነው።

ብዙ የሚያረጋግጡ አምስት ነገሮች

ኤድዋርድስ መሬቱን ካጸዳ በኋላ አዎንታዊ መፈተኛዎቹን በቀጥታ ከ1ኛ ዮሐንስ 4 ይወስዳል፤ እነርሱም በ1741 እንደ ነበሩ ዛሬም ጠቃሚዎች ናቸው። የኢየሱስን ክብር ከፍ ያደርጋልን? አንድ ሥራ ሰዎችን ክርስቶስ የእግዚአብሔር ልጅና ብቸኛ አዳኝ እንደ ሆነ ወደሚያይ ወደ ላቀ አመለካከት የሚመራቸው ከሆነ፣ ያ ሰይጣን የማያስመስለው ምልክት ነው፤ ለጥቅሙ ተቃራኒ ነውና።

«…ኢየሱስ ክርስቶስ በሥጋ እንደ መጣ የሚታመን መንፈስ ሁሉ ከእግዚአብሔር ነው።» (1ኛ ዮሐንስ 4:2)

ኃጢአትንና ዓለማዊነትን ይቃወማልን? ሰዎችን ከዓለማዊ ምኞቶችና ከዚህ ሕይወት ፍለጋዎች የሚያርቅ ንቅናቄ የራሱን መንግሥት ባዶ የማድረግ ፍላጎት በሌለው በዚህ ዓለም አምላክ እየተነዳ አይደለም። ለቅዱሳት መጻሕፍት ያለውን አክብሮት ይጨምራልን? እውነተኛ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ሰዎችን በቃሉ ላይ ያጸናቸዋል። ሰዎች የራሳቸውን ውስጣዊ ስሜት ከተጻፈው ቃል በላይ እንዲያከብሩ የሚመራ ማንኛውም ነገር — ምንም ያህል መንፈሳዊ ቢመስል — ወደ ተሳሳተ አቅጣጫ እየሄደ ነው። ወደ እውነት ይመራልን? የእውነት መንፈስ ሰዎችን በእውነት ስለ ሆኑ ነገሮች ያሳምናቸዋል፦ ስለ ራሳቸው ኃጢአተኛነት፣ ስለ ፍርድ እውነተኛነት፣ ስለ ክርስቶስ በቂነት። ለእግዚአብሔርና ለሰው ፍቅርን ያስገኛልን? ኤድዋርድስ ከሁሉ የበለጠ ክብደት የሰጠው ለዚህ ምልክት ነው። ግለት አይደለም፤ ቅንዓት አይደለም፤ እንቅስቃሴ አይደለም — ፍቅር ነው። የሐሰቱንም አምሳያ በትክክል ገለጸ፦ የላቀ መንፈሳዊነት አለኝ እያለ ሌሎችን ክርስቲያኖች የሚያወግዝ ብርቱ፣ ነቃፊና ከፋፋይ መንፈስ፣ ሌላ ምንም ይሁን ምን፣ የእግዚአብሔር መንፈስ አይደለም።

«ወዳጆች ሆይ፥ ፍቅር ከእግዚአብሔር ስለ ሆነ፥ የሚወደውም ሁሉ ከእግዚአብሔር ስለ ተወለደ እግዚአብሔርንም ስለሚያውቅ፥ እርስ በርሳችን እንዋደድ።» (1ኛ ዮሐንስ 4:7)

የዚህች ትንሽ መጽሐፍ ዘላቂ ዋጋ ቀላሉን ብይን እምቢ ማለቷ ነው። በ1741 ሁለቱም ወገኖች አንድ ብቻ ብይን ፈልገው ነበር፦ ሁሉም ከእግዚአብሔር ነው፣ ወይም ሁሉም ቅዠት ነው። ኤድዋርድስ ይበልጥ ከባዱንና ይበልጥ ትክክለኛውን አቋም አጥብቆ ያዘ — በእውነተኛ ሰዎች መካከል በሚሆን በማንኛውም እውነተኛ የእግዚአብሔር እንቅስቃሴ ውስጥ እውነተኛ ጸጋና የሰው ልክ ማለፍ ተቀላቅለው እንደሚገኙ፣ የመለየት ሥራም ሙሉውን ከመደገፍ ወይም ከማውገዝ ይልቅ እነርሱን መለያየት እንደ ሆነ። ያም አሁንም የበሰለ ክርስቲያን አቋም ነው፤ ዛሬም በትክክል በዚያው መንገድ የማይመች ነው።

ልብን ሳይሆን ሥራን መመዘን

ኤድዋርድስ በዚህ ምዕራፍ ውስጥ ባለው ሁሉ ላይ አንድ አስፈላጊ ገደብ አስቀመጠ፤ ይህን ገደብ ችላ ማለትም እጅግ ብዙ ጉዳት አድርሷል። ምልክቶቹ የተሰጡት አንድን ሥራ — ንቅናቄን፣ አገልግሎትን፣ አጠቃላይ ክስተትን — ለመመዘንና ራስን ለመመርመር ነው። ስለ ግለሰቦች መንፈሳዊ ሁኔታ ብይን ለመስጠት የተሰጡ አይደሉም።

ይህን አጥብቆ የተናገረው መነቃቃቱ በትክክል ያንን በደል አስከትሎ ስለ ነበር ነው። በራሳቸው የተማመኑ ወጣት አዳዲስ አማኞች የተወሰኑ አገልጋዮችን ያልተለወጡ ብለው ያውጁ፣ በራሳቸው የመለየት ችሎታ ተመርኩዘው ጉባኤዎችን ይከፋፍሉ፣ ስለ ሌሎች ሰዎች ነፍስ የተሰማቸውን እንደ መገለጥ ይቈጥሩ ነበር። ኤድዋርድስ ይህን በእነዚያ ዓመታት ከተፈጸሙት እጅግ ጎጂ ነገሮች እንደ አንዱ ቈጠረው፤ በንቅናቄው ቀናተኞች ዘንድ የነበረውን ተቀባይነት ብዙ ዋጋ ያስከፈለው ቢሆንም ይህንኑ በግልጽ ተናገረ።

«ስለዚህም በጨለማ የተሰወረውን ደግሞ ወደ ብርሃን የሚያወጣ የልብንም ምክር የሚገልጥ ጌታ እስኪመጣ ድረስ ጊዜው ሳይደርስ አንዳች አትፍረዱ።» (1ኛ ቆሮንቶስ 4:5)

አመክንዮው ካስተማረው ሌላ ነገር ሁሉ ጋር የሚስማማ ነበር። ልብ ከሁሉ ይልቅ ተንኰለኛ ከሆነና ለባለቤቱ እንኳ የማይታወቅ ከሆነ፣ ስለ ሌላ ሰው ውስጣዊ ሁኔታ ያለን እርግጠኝነት ሞኝነት ነው። ምግባርን እናያለን፤ ነፍስን አናይም። ልብን የሚያነብ እግዚአብሔር ብቻ ነው፤ ይህንንም ሥራ ለሌላ አላስተላለፈም።

«እግዚአብሔር እንደ ሰው አያይምና፤ ሰው ፊትን ያያል፥ እግዚአብሔር ግን ልብን ያያል።» (1ኛ ሳሙኤል 16:7)

ይህ ማለት ማንኛውም ዓይነት መመዘን ተከልክሎብናል ማለት አይደለም። ኤድዋርድስ ትምህርትን መመዘን፣ ምግባርን መገምገም፣ ኃጢአት በግልጽ ባለበትም በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተግሣጽ መፈጸም እንደምንችልና እንደሚገባንም በግልጽ ተናግሯል። የተከለከለው ሌላ ሰው በእግዚአብሔር ፊት ስላለው አቋም እርግጠኛ ብይን መስጠት ነው። በአሠራሩ ውስጥ በተዘዋዋሪ የሚታይ፣ ልንይዘው የሚገባ አንድ ተግባራዊ መመሪያ አለ። ጥብቅ መፈተኛዎችን በራስህ ላይ፣ ከሁሉ የበለጠ ቸር የሆነውን ትርጓሜ ደግሞ ለሌሎች ተጠቀም። አብዛኞቻችን በተፈጥሮ ተቃራኒውን እናደርጋለን፤ ይህንንም መለየት ብለን እንጠራዋለን።

«ፍቅር ይታገሣል፥ ቸርነትንም ያደርጋል … ሁሉን ይታገሣል፥ ሁሉን ያምናል፥ ሁሉን ተስፋ ያደርጋል፥ በሁሉ ይጸናል።» (1ኛ ቆሮንቶስ 13:4, 7)

«ሁሉን ያምናል፥ ሁሉን ተስፋ ያደርጋል።» ይህ የዋህነት አይደለም። እግዚአብሔር ብቻ ሊያየው የሚችለውን ማየት እንደማይችል የሚያውቅ፣ እርግጠኝነት በሌለበትም ወደ የትኛው አቅጣጫ እንደሚያዘነብል የወሰነ ሰው አቋም ነው።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. አምስቱን አዎንታዊ መፈተኛዎች በምትገመግመው በማንኛውም ንቅናቄ ወይም አገልግሎት ላይ ተጠቀምባቸው — የራስህን ቤተ ክርስቲያን፣ ራስህንም ጨምሮ።

2. የሚታዩ መገለጫዎችን ወደ የትኛውም አቅጣጫ እንደ ማስረጃ መቍጠርህን ተው። በቅጽበቱ ምን እንደሚመስሉ ሳይሆን በአምስት ዓመታት ውስጥ ምን እንደሚያፈሩ ጠይቅ።

3. ከልክ ባለፉ ነገሮቹ ምክንያት አንድን ሥራ በሙሉ ያጣጣልህበት ስፍራ ካለ እንደገና አስብበት። እርሻውን ከማቃጠል ይልቅ ስንዴውን ከገለባው ለይ።

4. የአምስተኛውን ምልክት ሐሰተኛ አምሳያ ተጠንቀቅ፦ ሌሎችን አማኞች የሚያወግዝ ቅንዓት፣ ምንም ያህል መንፈሳዊ ቢመስል፣ ፍቅር አይደለም።

5. የራስህ መንፈሳዊ ተሞክሮዎች ክርስቶስን ይበልጥ እንድታከብርና ሰዎችን ይበልጥ በእውነት እንድትወድ እንዳደረጉህ ራስህን ጠይቅ። ካላደረጉህ አጥብቀህ አትያዛቸው።

ጸሎት

ጌታ ሆይ፣ ተጠራጣሪነት የሌለበትን የመለየት ጸጋ፣ ሁሉን ያለ ማመዛዘን የማይቀበል ግልጽነትንም ስጠኝ። ወደ አንዱ ወይም ወደ ሌላው አዘነብላለሁ፤ ሁለቱን በአንድ ጊዜ ይዤ የምገኝበት ጊዜ ግን ጥቂት ነው።

አንተ በምትሠራበት ስፍራ፣ ውጫዊ መልኩ ስላስቀየመኝ አንተን እንዳልቃወም አድርገኝ። ማታለል ባለበት ስፍራ ደግሞ ስሜቱ ብርቱ ስለ ነበረ እንዳልቀበለው አድርገኝ።

የራሴን ተሞክሮ በምልክቶችህ ፈትን፦ ክርስቶስን ከፍ ያደርጋልን? ከዓለም ይመልሰኛልን? ወደ ቃልህ ይነዳኛልን? ወደ እውነት ይመራኛልን? እንድወድስ ያደርገኛልን?

ካላደረገ ማወቅን እመርጣለሁ። አሜን።