እርሱ ራሱ

«በእርሱ የመለኮት ሙላት ሁሉ በሰውነት ተገልጦ ይኖራልና። … በእርሱ ሆናችሁ ተሞልታችኋል።» (ቆላስይስ 2:9-10)

ሲምፕሰን አንድ መዝሙር ጽፏል፤ ይህ መዝሙር ማን እንደ ጻፈው በረሱ ቦታዎች እንኳ ዛሬም ይዘመራል፤ ርዕሱም አጭር ነው፦ «እርሱ ራሱ»። ስንኞቹ አንድን ሽግግር ይከተላሉ። ቀድሞ በረከቱን ይፈልግ የነበረውንና አሁን ግን ጌታን የሚፈልገውን፤ ቀድሞ በስሜት ይኖር የነበረውንና አሁን ግን በቃሉ ላይ የሚያርፈውን፤ ቀድሞ ስጦታዎቹን ይሻ የነበረውንና አሁን ግን ሰጪውን ብቻ የሚሻውን፤ ቀድሞ ሁልጊዜ ይለምን የነበረውንና አሁን ግን ሁልጊዜ የሚያመሰግነውን ሰው ይገልጻሉ። እያንዳንዱ ስንኝ ተመሳሳይ መታጠፊያ ያደርጋል — ክርስቶስ ከሚሰጠው ነገር ወደ ክርስቶስ ራሱ። ይህ የገዛ ሕይወቱ ታሪክ ነው። በዚህ መጽሐፍ ውስጥ ላለው ሌላው ሁሉ ቁልፉም ይኸው ነው።

የ«ነገሩ» አድካሚ ፍለጋ

ሲምፕሰን የአገልግሎቱን የመጀመሪያ ዘመን ያሳለፈው ብዙ ትጉህ ክርስቲያኖች ወዲያውኑ በሚያውቁት ሁኔታ ውስጥ ነበር። ስኬታማ ነበር። አስተምህሮው ትክክለኛ ነበር። ሰውነቱ እስኪፈርስ ድረስ ሠራ — ከአንድ ጊዜም በላይ። አንድ የጎደለ ነገር እንዳለም ያውቅ ነበር፤ ሕሊናቸው ስሱ የሆኑ ሰዎች እንደሚያደርጉትም ያንን ነገር መፈለግ ጀመረ፦ ሌላ ተጨማሪ ልምምድ በመሻት። ጠለቅ ያለ ራስን መቀደስ። የበለጠ ሙሉ በረከት። በሌሎች ላይ የሚያየውንና በራሱ ውስጥ ሊያገኘው ያልቻለውን ኃይል። የዚህ ዓይነቱ ፍለጋ ችግር ከእያንዳንዱ መድረስ በኋላ አዲስ ባዶነት መከተሉ ነው። በረከቱን ታገኛለህ፤ በጥቂት ሳምንታት ውስጥም ሌላ ያስፈልግሃል። የክርስትና ሕይወትህ በመካከላቸው እየረዘሙ የሚሄዱ ሸለቆዎች ያሉባቸው ተከታታይ ከፍታዎች ይሆናል፤ መንፈሳዊ ጤንነትህም ለመጨረሻ ጊዜ በመንፈሳዊ ጉባኤ ከተገኘህ ምን ያህል ጊዜ እንደ ሆነ ላይ የተመሠረተ ይሆናል። ሲምፕሰን ከዚህ ያመለጠው በተሻለ ልምምድ አልነበረም። ያመለጠው ሲለምን የነበረው ፈጽሞ የተሳሳተውን ዓይነት ነገር እንደ ነበረ በማወቁ ነበር።

ክርስቶስ በዋነኛነት ነገሮችን አይሰጥም

ይህ ማስተዋል አንድ ጊዜ ከተነገረ በኋላ ያን ያህል ዋጋ ያስከፈለ ለመሆን እጅግ ቀላል ይመስላል። ክርስቶስ አንድ ለጋስ ሰው ከመጋዘን ስጦታዎችን እንደሚያከፋፍል በዋነኛነት በረከቶችን አያከፋፍልም። ራሱን ይሰጣል፤ በረከት ሁሉ ከእርሱ ተለይቶ በጎኑ የሚሰጥ ሳይሆን በእርሱ ውስጥ የተካተተ ነው።

«እናንተ ግን ከእርሱ በክርስቶስ ኢየሱስ ናችሁ፥ እርሱም ከእግዚአብሔር ዘንድ ጥበብና ጽድቅ ቅድስናም ቤዛነትም ሆነልን።» (1ኛ ቆሮንቶስ 1:30)

ይህን በዝግታ አንብበው። ጳውሎስ ክርስቶስ ጥበብን፣ ጽድቅን፣ ቅድስናንና ቤዛነትን ይሰጠናል አይልም። ክርስቶስ እነዚህ ሆነልን ይላል። እርሱ የሚያቀርባቸው ሸቀጦች አይደሉም፤ እርሱ ለእኛ የሆነው እነርሱ ናቸው። እርሱን ማግኘት እነርሱን ማግኘት ነው፤ ከእርሱ ተለይቶ እነርሱን መፈለግ ደግሞ ብርሃንን ከፀሐይ ሌላ በሆነ ቦታ እንደ መፈለግ ነው።

«እኛ ሁላችን ከሙላቱ ተቀብለን በጸጋ ላይ ጸጋ ተሰጥቶናል።» (ዮሐንስ 1:16)

የሲምፕሰን ባለ አራት ገጽ ወንጌል በሙሉ የቆመው በዚህ ላይ ነው። መዳንን፣ መቀደስን፣ ፈውስንና ዳግም ምጽአትን እንደ አራት ርዕሶች አልሰበከም። የሰበከው ክርስቶስ አዳኛችንን፣ ክርስቶስ ቀዳሻችንን፣ ክርስቶስ ፈዋሻችንን፣ ክርስቶስ የሚመጣው ንጉሣችንን ነበር — ከአንድ አካል ጋር ያሉ አራት ግንኙነቶች። አካሉን አስወግድ፤ የሚቀርህ አራት አስተምህሮዎች ብቻ ናቸው፤ ይህ ደግሞ ፈጽሞ የተለየና እጅግ የደኸየ ነገር ነው።

ፈተናው

የሲምፕሰን ትምህርት ለአማኝ የሚያቀርበው አንድ ጥያቄ አለ፤ ምቹ ጥያቄም አይደለም። እግዚአብሔር በሕይወት እስካለህ ድረስ ከዚህ በኋላ አንዳች ባይሰጥህስ? አሁን መልሱን የምትጠብቀው ጸሎት አይመለስም። ከሚያደቅቅህ ሁኔታ እፎይታ አታገኝም። ተጨማሪ ጠቃሚነት የለም፣ ልታስተውለው የምትችለው እድገት የለም፣ የምትመሰክረው ልምምድም የለም። ታዲያ ክርስቶስ ራሱ አሁንም በቂ ይሆንልሃል?

«በሰማይ ከአንተ በቀር ማን አለኝ? በምድርም ከአንተ በቀር የምሻው የለም።» (መዝሙር 73:25)

ብዙዎቻችን ይህን በቅንነት ስንጠይቅ፣ ለእግዚአብሔር ያለን ፍቅር ብለን የምንጠራው ብዙው ነገር እርሱ ለእኛ ለሚያደርገው ነገር ያለን ፍቅር እንደ ሆነ እናገኛለን — መሰጠታችንም በቅርቡ ባደረገልን ነገር መጠን ከፍ ዝቅ እንደሚል። ይህን ማወቅ ለተስፋ መቁረጥ ምክንያት አይደለም። የሲምፕሰን መዝሙር የሚገልጸው ለውጥ መጀመሪያ ነው። ሲምፕሰን ይህ በረከቶችን ዋጋ ቢስ እንደማያደርጋቸውም በጥንቃቄ ጨምሮ ተናግሯል። እግዚአብሔር እውነተኛ ስጦታዎችን ይሰጣል፤ ደስ እንዲለንባቸውም ይፈልጋል። ጥያቄው የቅደም ተከተል ጥያቄ ነው። ስጦታውን ብትፈልግ ልታገኘው ትችላለህ፤ ነገር ግን ባዶ ሆነህ ትቀራለህ፤ ሰጪውን ብትፈልግ ግን ስጦታዎቹ ከእርሱ ጋር አብረው ይመጣሉ — በላላ እጅ የሚያዙ፣ ከእንግዲህም ሊያቆሙህ ወይም ሊጥሉህ የማይችሉ ሆነው።

«ነገር ግን አስቀድማችሁ የእግዚአብሔርን መንግሥት ጽድቁንም ፈልጉ፥ ይህም ሁሉ ይጨመርላችኋል።» (ማቴዎስ 6:33)

ዕረፍት ላጡት የሚሰጠው

በዚህ ትምህርት ውስጥ ያለው ተግባራዊ እፎይታ ታላቅ ነው፤ ሲምፕሰን ለደከሙት ሰዎች ያን ያህል ትርጉም የነበረውም በዚህ ምክንያት ነው።

የሚያስፈልግህ አንድ ልምምድ ከሆነ፣ ደጋግመህ ልታገኘው ግድ ነው፤ ለዘወትርም ተጋላጭ ነህ — ለባሕርይህ፣ ለጤንነትህ፣ ለሁኔታዎችህ፣ ላለፈው እሑድ ስብሰባ ጥራት። የሚያስፈልግህ አካል ከሆነ ግን፣ ያም አካል በውስጥህ የሚኖርና ፈጽሞ እንደማይተውህ ቃል የገባልህ ከሆነ፣ ስለ እርሱ ያለህ ስሜት ከፍ ዝቅ ቢልም እንኳ አቅርቦትህ ከፍ ዝቅ አይልም።

«እርሱ ራሱ። አልለቅህም ከቶም አልተውህም ብሎአልና።» (ዕብራውያን 13:5)

ሲምፕሰን አማኞች ተጨማሪ መንፈስ ቅዱስ እንዲሰጣቸው መለመንን ትተው መንፈስ ቅዱስ ከእነርሱ ምን ያህሉን እንደ ያዘ ማስተዋል እንዲጀምሩ አስተማረ። ችግሩ ፈጽሞ የአቅርቦት ጉድለት አልነበረም።

ይህ ከንድፈ ሐሳብ ወደ ተግባር መሸጋገሩን የምትፈትንበት መንገድ አለ፤ ለመፈጸምም አንድ ሳምንት ያህል ይወስዳል። የገዛ ጸሎትህን አዳምጥ። ምን ያህሉ ክርስቶስን አንድ ነገር እንደሚለምን፣ ምን ያህሉስ በቀላሉ እርሱን ብቻ እንደሚፈልግ ቍጠር። አብዛኞቻችን ሁለተኛው ዓምድ ባዶ ሊሆን የቀረበ ሆኖ እናገኘዋለን፤ የመጀመሪያውን ዓምድ ደግሞ የአምልኮ ሕይወት ብለን ስንጠራው ኖረናል።

የነፍስ መክሳት

በመዝሙረ ዳዊት ውስጥ የለመኑትን የማግኘትን አደጋ የሚገልጽ አንድ ጥቅስ አለ፤ ሲምፕሰንም ብዙ ጊዜ ወደ እርሱ ይመለስ ነበር።

«የለመኑትንም ሰጣቸው፤ በነፍሳቸው ላይ ግን ክሳትን ሰደደ።» (መዝሙር 106:15)

እስራኤል በምድረ በዳ ሥጋ ፈለጉ። እስኪያገኙትም ድረስ አጉረመረሙ። እግዚአብሔር ልመናቸውን ልክ እንደ ለመኑት ሰጣቸው፤ በዚያ መሰጠት ውስጥ ግን ሊጠብቁት ያላሰቡት አንድ ነገር ጠፋ። ማስጠንቀቂያው እግዚአብሔር ስለ ለመንን ይቀጣናል የሚል አይደለም። በገዛ ፍላጎታችን የተፈጸመልን ልመና ከቀድሞው ይበልጥ ከስተን እንድንቀር ሊያደርገን ይችላል የሚል ነው፤ ምክንያቱም በእርግጥ ያስፈለገን ነገሩ ሳይሆን ያንን ነገር የከለከለን አምላክ ነበር፤ እኛ ግን ይህን እንዳናስተውል በድርድር ተጠምደን ነበር። ሲምፕሰን ይህን በቀጥታ መንፈሳዊ ልምምዶችን ከማሳደድ ጋር አዛመደው። አንድ አማኝ ልቡን በአንድ የተለየ በረከት ላይ ሊያደርግ ይችላል — የኃይል ልምምድ፣ ፈውስ፣ አገልግሎት፣ ለአንድ የቆየ ችግር መፍትሔ — በእውነተኛ ትጋትም ሊከተለው፣ ሊቀበለውም፣ ነገር ግን ከበፊቱ ይበልጥ ወደ እግዚአብሔር ያልቀረበ ሆኖ ራሱን ሊያገኘው ይችላል። ጸሎት ከተመለሰለት ሕይወት ጋር አብሮ ሊኖር የሚችል መክሳት አለ። መፍትሔው መለመንን ማቆም አይደለም። ከስጦታው ይልቅ ሰጪውን መፈለግ ነው፤ ይህም መልሱ ሲመጣ፣ ማዕከሉ አስቀድሞ በሌላ ስፍራ ወደ ተተከለ ሕይወት እንዲመጣ ነው።

«በእግዚአብሔር ደስ ይበልህ፥ የልብህንም መሻት ይሰጥሃል።» (መዝሙር 37:4)

ያ ጥቅስ ብዙ ጊዜ በበቂ መጠን ለእግዚአብሔር ያደርን ከሆንን እርሱ የምንፈልገውን ሁሉ ያቀርብልናል የሚል ተስፋ ሆኖ ይነበባል። ሲምፕሰን ግን በተቃራኒው አነበበው፤ የጥቅሱ አወቃቀርም ይደግፈዋል፦ ደስታው ይቀድማል፤ በጌታ ደስ በመሰኘት ሂደት ውስጥም ምኞቶቻችን ራሳቸው እርሱ ሊሰጣቸው ደስ ወደሚለው ነገሮች ይለወጣሉ።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. ከባዱን ጥያቄ በቀጥታ ጠይቅ፦ እግዚአብሔር ከዚህ በኋላ አንዳች ባይሰጥህ ክርስቶስ ራሱ በቂ ይሆንልሃል? ትክክለኛውን መልስ ሳይሆን እውነተኛውን መልስህን ንገረው።

2. የአንድ ሳምንት ጸሎትህን መርምር። ምን ያህሉ ስጦታን ፈለገ? ምን ያህሉስ ሰጪውን ፈለገ?

3. ከክርስቶስ ተለይቶ ሊገኝ እንደሚችል አድርገህ ስታሳድደው የነበረውን አንድ በረከት ለይተህ እወቅ። እርሱን ፈልግ፤ በረከቱም ከእርሱ ጋር አብሮ ይምጣ።

4. መንፈሳዊ ደኅንነትህ ለመጨረሻ ጊዜ ብርቱ ልምምድ ካገኘህ ምን ያህል ጊዜ እንደ ሆነ ላይ የተመሠረተ መሆኑን አስተውል። እንዲህ ከሆነ፣ ሲምፕሰን ያመለጠው ከዚያው ዓይነት አዙሪት ነው።

5. በዚህ ሳምንት ከእግዚአብሔር አንዳች ሳትለምን ዐሥራ አምስት ደቂቃ አሳልፍ፤ በቀላሉ እርሱን ብቻ አስተውል።

ጸሎት

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ከአንተ ይልቅ በረከቶችህን ፈልጌአለሁ፤ ያንንም መሰጠት ብዬ ጠርቼዋለሁ።

ልምምዶችን አሳድጃለሁ፤ ከሁለት ሳምንት በኋላም ባዶ ሆኛለሁ። መንፈሳዊ ጤንነቴን በእሑድ በተሰማኝ ስሜት ለክቻለሁ። ይቅር በለኝ።

አንተ ጥበብና ጽድቅ፣ ቅድስናና ቤዛነት ሆነህልኛል። የእነዚህ ነገሮች ክምችት አያስፈልገኝም። አንተ ታስፈልገኛለህ፤ አንተም የእኔ ነህ።

ዕድል ፈንታዬ ሁን። ሰጪውን እንድፈልግ አድርገኝ፤ ስጦታዎቹም በወደዱበት ይውደቁ። አሜን።