እስኪመጣ ድረስ

«ለአሕዛብም ሁሉ ምስክር እንዲሆን ይህ የመንግሥት ወንጌል በዓለም ሁሉ ይሰበካል፥ በዚያን ጊዜም መጨረሻው ይመጣል።» (ማቴዎስ 24:14)

የሲምፕሰን ሕይወት ሁሉ ያተኮረው በአንድ ጥቅስ ላይ ነበር፤ እርሱም በዚህ ምዕራፍ መጀመሪያ ላይ ያለው ጥቅስ ነው። ጥቅሱን ከክርስቶስ መመለስ ጋር በግልጽ የተቈራኘ ሥራ አድርጎ አነበበው፤ ይህም ፈጽሞ እንዳያርፍ አደረገው። ወንጌል ለአሕዛብ ሁሉ መድረስ አለበት፤ ከዚያም መጨረሻው ይመጣል። ሥራው ገና አላለቀም፤ ስለዚህ ሂድ።

የሚታይ ፍጻሜ ያለው ሥራ

ይህን እምነት የሚጋሩት የሲምፕሰን ዘመነኞች የአንድ ትውልድ መፈክር በሆነ ሐረግ ገለጹት፦ «ዓለምን በዚህ ትውልድ ወንጌል ማዳረስ»። ይህ ሊፈጸም፣ ደግሞም በቅርቡ ሊፈጸም እንደሚችል አመኑ። አልተፈጸመም። ከመቶ ዓመት በላይ ካለፈ በኋላም ሥራው ገና አላለቀም፤ በ1890ዎቹ በልበ ሙሉነት የተዘጋጁት የጊዜ ሰሌዳዎችም ዛሬ የዋህነት ይመስላሉ። ነገር ግን የጊዜ ሰሌዳው አለመሳካት ዋናውን ቁም ነገር አይነካውም፤ ይህንንም አጥርተን ልንረዳው ይገባል። ጌታ መቼ እንደ ሆነ አልተናገረም። እንደሚሆን ግን ተናገረ፤ ትእዛዙንም ከመገኘቱ ተስፋ ጋር በአንድ እስትንፋስ ሰጠ።

«ያዘዝኋችሁንም ሁሉ እንዲጠብቁ እያስተማራችኋቸው … እነሆም እኔ እስከ ዓለም ፍጻሜ ድረስ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ።» (ማቴዎስ 28:20)

የአማኙ ሥራ ሥራው የሚጠናቀቅበትን ቀን ማስላት አይደለም። ያ ቀን ሲደርስ እየሠራ መገኘት ነው።

እርግጠኛ የሆነው ፍጻሜ

ሲምፕሰንን በሥራው ስፋት ተስፋ ከመቁረጥ የጠበቀው ሥራው እንዴት እንደሚጠናቀቅ ማወቁ ነበር። ፍጻሜው ተገልጿል፤ መግለጫውም አሻሚ አይደለም።

«ከዚህ በኋላ አየሁ፥ እነሆም፥ አንድ እንኳ ሊቆጥራቸው የማይችል ከሕዝብና ከነገድ ከወገንም ከቋንቋም ሁሉ እጅግ ብዙ ሰዎች ነበሩ፤ ነጭ ልብስም ለብሰው የዘንባባንም ዝንጣፊዎች በእጆቻቸው ይዘው በዙፋኑና በበጉ ፊት ቆሙ።» (ራእይ 7:9)

ሕዝብ ሁሉ። ቋንቋ ሁሉ። ሊቈጠር የማይችል እጅግ ብዙ ሰው። ይህ ሚስዮኑ ይሳካ ይሆናል የሚል ተስፋ አይደለም፤ የውጤቱ ዘገባ ነው።

ይህም ማለት የሚስዮን ሥራ ቁማር አይደለም። አስቀድሞ እርግጠኛ በሆነ ነገር ውስጥ መሳተፍ ነው። ክፍት ሆኖ የቀረው ብቸኛ ጥያቄ በዚህ የመሳተፍ ዕድል የሚከበረው ማን ነው የሚለው ብቻ ነው።

ቀኑን ማፋጠን

በጴጥሮስ መልእክት ውስጥ ሲምፕሰን ከቁም ነገር የወሰደውና አብዛኞቹ አንባቢዎች ግን አልፈውት የሚሄዱት አንድ አስገራሚ ሐረግ አለ።

«የእግዚአብሔርን ቀን መምጣት እየጠበቃችሁና ወደ እርሱ እየቸኰላችሁ» (2ኛ ጴጥሮስ 3:12)

ብዙ መጽሐፍ ቅዱሶች በኅዳጋቸው ይህን «የዚያን ቀን መምጣት እያፋጠናችሁ» ብለው ይተረጕሙታል። የቤተ ክርስቲያን መታዘዝ ከፍጻሜው ጊዜ ጋር አንዳች ግንኙነት አለው የሚለው ሐሳብ አስቸጋሪ ነው፤ ክርስቲያኖችም በተለያየ መንገድ ተረድተውታል። ነገር ግን ጴጥሮስ ይህን ያስቀመጠው ስለ እግዚአብሔር ትዕግሥት — ማንም እንዲጠፋ እንደማይወድ — ከተናገረ በኋላ ወዲያውኑ ነው፤ ይህም ግንኙነቱ ሲምፕሰን ያየው ራሱ መሆኑን ያመለክታል።

«… ጌታ ስለ ተስፋ ቃሉ አይዘገይም፥ ነገር ግን ሁሉ ወደ ንስሐ እንዲደርሱ እንጂ ማንም እንዳይጠፋ ወዶ ስለ እናንተ ይታገሣል።» (2ኛ ጴጥሮስ 3:9)

መዘግየቱ ምሕረት ነው። ያለውም ገና ከውጭ ያሉት ሰዎች እንዲገቡ ነው። ይህም በአንድ ጊዜ ለአስቸኳይነት የሚሟገትና ትዕግሥት ማጣትን የሚቃወም ክርክር ነው።

የእርሱ ፍጻሜ

የሲምፕሰን የመጨረሻ ዓመታት ከባድ ነበሩ። እየደከመና ግራ እየተጋባ ሄደ፤ የሚወዱትን ሰዎች ያስጨነቀ የመንፈሳዊ ጨለማ ወቅት አለፈበት፤ ከመሠረተው እንቅስቃሴም ገለል አለ። ኦክቶበር 29 ቀን 1919 በሰባ አምስት ዓመቱ በናያክ ዐረፈ። ንጉሡ በቅርቡ ይመጣል ብሎ ለሰዎች ሲናገር አርባ ዓመት ገደማ አሳልፎ ነበር። ንጉሡ በእርሱ ዘመን አልመጣም፤ ሲምፕሰንም ሰው ሁሉ እንደሚሞት ሞተ። ሀብት አላወረሰም። ያወረሰው የማሠልጠኛ ትምህርት ቤት፣ መጽሔት፣ የመዝሙር መጽሐፍ፣ በድሆች የተሞላ ድንኳን፣ እንዲሁም ፈጽሞ ባልጎበኛቸው መስኮች ላይ የሚሠሩ በመቶዎች የሚቈጠሩ ሠራተኞችን ነበር። ከዚህ ያደገው እንቅስቃሴ ዛሬ በአብዛኛው እርሱ በጸለየላቸው አገሮች ሰዎች የተዋቀረ ነው፤ ከገዛ አገሩ ውስጥ ይልቅም ከአገሩ ውጭ እጅግ የሰፋ ነው። ይህን ለምኖ ነበር፤ አላየውም፤ ቢሆንም ሆነ።

«ስለዚህ፥ የተወደዳችሁ ወንድሞቼ ሆይ፥ ድካማችሁ በጌታ ከንቱ እንዳይሆን አውቃችኋልና የምትደላደሉ፥ የማትነቃነቁም፥ የጌታም ሥራ ሁልጊዜ የሚበዛላችሁ ሁኑ።» (1ኛ ቆሮንቶስ 15:58)

በዚህ ጉዳይ ላይ የመጽሐፍ ቅዱስ የመጨረሻው ቃል አንድ ልመናና ከዚያም አንድ መልስ ነው።

«ይህን የሚመሰክር። አዎን፥ በቶሎ እመጣለሁ ይላል። አሜን፥ ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ና።» (ራእይ 22:20)

ሲምፕሰን ሕይወቱን ያሳለፈው በእነዚህ በሁለቱ ዓረፍተ ነገሮች መካከል ባለው ጊዜ ውስጥ ነበር። ሁላችንም እንዲሁ ነን። ብቸኛው ጥያቄ በዚህ ጊዜ ምን እናደርግበታለን የሚለው ነው።

ከዚያ ቀን ወደ ኋላ እየተመለከቱ መኖር

ሲምፕሰን ሰሚዎቹ ውሳኔዎቻቸውን ከሩቁ ጫፍ ሆነው እንዲወስኑ ብዙ ጊዜ ያሳስባቸው ነበር — አሁን የሚሻል የሚመስለውን ሳይሆን በዚያን ጊዜ የሚሻል የሚመስለውን እንዲጠይቁ።

«መልካም ቢሆን ወይም ክፉ እንዳደረገ፥ እያንዳንዱ በሥጋው የተሠራውን በብድራት ይቀበል ዘንድ ሁላችን በክርስቶስ በፍርድ ወንበር ፊት ልንገለጥ ይገባናልና።» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:10)

ይህ መዳንን የሚወስነው ፍርድ አይደለም፤ ለአማኙ መዳን በመስቀሉ ላይ ተወስኗል። ይህ የአንድን ሕይወት ሥራ መመዘን ነው፤ ጳውሎስም በሌላ ስፍራ እያንዳንዱ የሠራውን የሚፈትን እሳት አድርጎ ይገልጸዋል።

«ማንም በእርሱ ላይ ያነጸው ሥራ ቢጸናለት ደመወዙን ይቀበላል፤ የማንም ሥራ የተቃጠለበት ቢሆን ይጎዳበታል፥ እርሱ ራሱ ግን ይድናል ነገር ግን በእሳት እንደሚድን ይሆናል።» (1ኛ ቆሮንቶስ 3:14-15)

ከዚህ ሁለት ነገሮች ይከተላሉ፤ ሲምፕሰንም ሁለቱንም አጥብቆ ያዘ። እውነተኛ ዋስትና አለ። «እርሱ ራሱ ግን ይድናል» — ሥራው ያልጸናለት አማኝ በዚህ ምክንያት አይጠፋም። በዚህ ትምህርት ውስጥ በክርስቶስ በሚታመን ሰው ላይ ሽብር ሊፈጥር የሚገባ አንዳች ነገር የለም። ደግሞም እውነተኛ ቁም ነገር አለ። የክርስትና ሕይወትን በማይዘልቁ ነገሮች ላይ ማሳለፍ፣ ከብዙ እንቅስቃሴ በኋላም የሚታይ እጅግ ጥቂት ነገር ይዞ መድረስ ይቻላል። ሲምፕሰን አብዛኞቻችን ከከባድ ኃጢአት ይልቅ በዚህ አደጋ ውስጥ እንዳለን ያስብ ነበር፤ ምክንያቱም ይህ ምንም ውሳኔ አይጠይቅም — ዝም ብሎ መንሳፈፍ ብቻ ይበቃዋል። የመከረው ተግባራዊ ልምምድ ራስን ወደ ፊት አሻግሮ መመልከት ነው። በአሁኑ ጊዜ አብዛኛውን ጉልበትህን የያዘውን ነገር አስብ፤ በዚያም ቀን በእርሱ ደስ ይልህ እንደ ሆነ በቅንነት ራስህን ጠይቅ። ከዚያም ደጋግመህ የምታስተላልፈውን ነገር — እርቁን፣ መስጠቱን፣ መሄዱን — አስብ፤ ያንኑ ጥያቄ ጠይቅ። መልሶቹ ብዙውን ጊዜ ወዲያውኑ ይገኛሉ፤ ይህም በራሱ ትምህርት ሰጪ ነው።

ለማሰላሰልና ለተግባር

1. ስለ ጊዜ ሰሌዳው ይበልጥ ግልጽ የሆነ ስሜት እስኪሰማህ መጠበቅህን ተው። ትእዛዙ የተሰጠው ያለ ጊዜ ሰሌዳ ነው።

2. ያልተጠናቀቀ አንድ ሥራ — አንድ ሰው፣ አንድ ስፍራ፣ አንድ ተግባር — ያዝ፤ ለአንድ ሳምንት ሳይሆን ለአንድ ዓመት ራስህን ስጥበት።

3. ራእይ 7:9 ተስፋ መቁረጥህን ያስወግድልህ። ውጤቱ ተስፋ የሚደረግ ብቻ ሳይሆን አስቀድሞ የተዘገበ ነው።

4. መዘግየቱን ገና ላልገቡት የተደረገ ምሕረት አድርገህ ቍጠረው፤ ይህም ስለ ዓለም ሁኔታ የምትናገርበትን መንገድ ይቅረጸው።

5. እርሱ በሚገለጥበት ጊዜ ምን እያደረግህ ልትገኝ እንደምትወድ ራስህን ጠይቅ፤ በዚህም ሳምንት ያንኑ አብልጠህ ማድረግ ጀምር።

ጸሎት

ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ወንጌል ለአሕዛብ ሁሉ እንደሚደርስና ከዚያም መጨረሻው እንደሚመጣ ተናገርህ። ይህን አምኛለሁ፤ ነገር ግን ከእኔ ጋር ምንም ግንኙነት እንደሌለው ሆኜ ኖሬአለሁ።

ሥራው ገና አላለቀም። ከእርሱ የእኔን ድርሻ አሳየኝ፤ ልትሰጠኝ ያልወደድኸውን የጊዜውን እርግጠኝነት እንድጠብቅም አትተወኝ።

ውጤቱ አጠራጣሪ ስላልሆነ አመሰግንሃለሁ — በዙፋንህ ፊት ከሕዝብና ከቋንቋ ሁሉ እጅግ ብዙ ሰዎች እንደሚቆሙ፣ ለዚህም የሚደከም ድካም ሁሉ ከንቱ እንደማይሆን።

እስከ መጨረሻ የምደላደልና የማልነቃነቅ አድርገኝ። አሜን፥ ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ና። አሜን።