መግቢያ

«በዚያም የግሪክ ሰው አይሁዳዊም … መሆን አልተቻለም፥ ነገር ግን ክርስቶስ ሁሉ ነው፥ በሁሉም ነው።» (ቆላስይስ 3:11)

ስማቸው ከጥልቁ ሕይወት እንቅስቃሴ ጋር ተያይዞ ከሚጠራው ሰዎች መካከል ኤ. ቢ. ሲምፕሰን ለአንባቢው እንግዳ ሊሆን የሚችለው፣ አሻራው ግን ከሁሉ ይበልጥ በስፋት የተበተነው ሰው ነው። ዛሬ ተከታዮቹ በሚሊዮኖች የሚቆጠሩ ዓለም አቀፍ የሚስዮናውያን እንቅስቃሴ መሠረተ። በሰሜን አሜሪካ የመጀመሪያውን የመጽሐፍ ቅዱስ ኢንስቲትዩት አቋቋመ፤ የፈጠረውም ሥርዓት በየአህጉሩ ሁሉ ተቀድቷል። ወደ መቶ የሚጠጉ መጻሕፍትንና ከመቶ የሚበልጡ መዝሙራትን ጻፈ። በቀጥታም ሆነ በተዘዋዋሪ የሃያኛውን ክፍለ ዘመን የወንጌላውያን መንፈሳዊ ሕይወት ሥነ መለኮት በብዙ መንገድ ቀርጿል — ኤ. ደብሊው. ቶዘር መንፈሳዊ ልጁ ነበር፤ የሕይወት ታሪኩንም ጽፏል። ሆኖም የእርሱን አጽንዖቶች የተቀበሉ አብዛኞቹ ክርስቲያኖች ስሙን እንኳ ሰምተው አያውቁም።

በአራት ቃላት የተጠቃለለ

የሲምፕሰን ትምህርት ባልተለመደ ሁኔታ በቀላሉ ይጠቃለላል፤ ምክንያቱም እርሱ ራሱ አጠቃልሎታል። ባለ አራት ገጽ ወንጌል ብሎ ጠራው፤ ለአርባ ዓመታትም ሰበከው፦ ክርስቶስ አዳኛችን። ክርስቶስ ቀዳሻችን። ክርስቶስ ፈዋሻችን። ክርስቶስ የሚመጣው ንጉሣችን። ከአወቃቀሩ ይልቅ ሊፈጽመው የታሰበው ነገር ይበልጣል። አራቱም በአንድ ቃል እንደሚጀምሩ አስተውል። ሲምፕሰን ያቀረበው አራት አስተምህሮዎችን ሳይሆን በአራት ግንኙነቶች የሚገለጥ አንድ አካልን ነበር፤ ዋናው ነጥብም ይኸው ነበር። አንድ ታዋቂ የፈውስ ወንጌላዊ በመላው አገር በሚካሄድ የፈውስ ዘመቻ ራሱን እንዲያውል በአንድ ወቅት በጋበዘው ጊዜ፣ ሲምፕሰን ሠረገላው አራት መንኮራኩሮች እንዳሉትና ለአንዱ ራሱን ለመስጠት ሲል ሦስቱን ቸል ማለት እንደማይችል መለሰለት። ያ ዝንባሌ — ሙሉነትን የመሻት፣ ነገሮችን በተገቢው መጠናቸው የመያዝ፣ ማናቸውንም አንድ አጽንዖት ሁሉን ነገር አድርጎ ከመውሰድ የመቆጠብ ዝንባሌ — ከባሕርያቱ ሁሉ እጅግ ውድ የሆነው ነው፤ በአንድ ሐሳብ ላይ በተገነቡ አገልግሎቶች በተሞላ ዘመን እርሱን ማንበብ የሚያስገኘውም ጥቅም ከዚህ የተነሣ ነው።

«ነገሩ» ሳይሆን «እርሱ ራሱ»

ነገር ግን ከአራቱ መንኮራኩሮች በታች ከዚህም የቀለለ አንድ ነገር አለ፤ ሲምፕሰን በዚህ ተከታታይ መጻሕፍት ውስጥ የተካተተበትም ምክንያት ይኸው ነው። ከመዝሙሮቹ ሁሉ ይበልጥ የሚጠቀሰው መዝሙሩ የሚጀምረው እርሱ ያለፈበትን አንድ ለውጥ በመግለጽ ነው፦ ቀድሞ በረከቱ ነበር፣ አሁን ግን ጌታ ነው፤ ቀድሞ ስሜቱ ነበር፣ አሁን ግን ቃሉ ነው፤ ቀድሞ ስጦታዎቹን ይፈልግ ነበር፣ አሁን ግን ሰጪውን ብቻ። መዝሙሩ «እርሱ ራሱ» ይባላል፤ ርዕሱም የሥነ መለኮቱ ሙሉ ማጠቃለያ ነው። ሲምፕሰን ለዓመታት መንፈሳዊ ልምምዶችን ሲያሳድድ ኖሮ ነበር — ጠለቅ ያለ ራስን መቀደስ፣ የበለጠ ሙሉ በረከት፣ በሌሎች ላይ ያየውን ኃይል — ነገር ግን ከእያንዳንዱ መድረስ በኋላ አዲስ ባዶነት እንደሚከተል አገኘ። ይህን አዙሪት የሰበረው ክርስቶስ በዋነኛነት ነገሮችን እንደማይሰጥ ማወቁ ነበር። ክርስቶስ ራሱን ይሰጣል፤ ሌላው ሁሉ በእርሱ ውስጥ ተካትቷል።

«በክርስቶስ በሰማያዊ ስፍራ በመንፈሳዊ በረከት ሁሉ የባረከን የጌታችን የኢየሱስ ክርስቶስ አምላክና አባት ይባረክ።» (ኤፌሶን 1:3)

በዚህ መጽሐፍ ዐሥራ ስድስት ምዕራፎች ሁሉ ውስጥ የሚዘልቀው ክር ይህ ነው፤ ስታነብም ደጋግመህ ልትጠይቀው የሚገባህ ጥያቄ ይህ ነው፦ የምፈልገው ከእርሱ አንድ ነገር ነው ወይስ እርሱን ራሱን?

ይህ መጽሐፍ እንዴት እንደ ተደራጀ

ዐሥራ ስድስት አጫጭር ምዕራፎች ትምህርቱን ያቀርባሉ፤ ከዚያ ማዕከላዊ አጽንዖት ይጀምራሉ፣ በሠረገላው አራት መንኮራኩሮች በኩል ያልፋሉ፣ ከዚያም ስለ ራስ ሕይወትና ስለ ክርስቶስ ሕይወት፣ ስለ መንፈስ ቅዱስ፣ ስለ እምነትና ስለ ጸሎት ወዳስተማረው ይገባሉ፤ በመጨረሻም የሕይወቱን የኋለኛውን እኩሌታ ወደ ዋጡት ሁለት ነገሮች ይደርሳሉ፦ በደጁ ወደ ነበሩት የተረሱ ድሆችና ከባሕር ማዶ ወንጌል ወዳልደረሳቸው አሕዛብ። እያንዳንዱ ምዕራፍ በተግባር ነጥቦችና በጸሎት ይደመደማል። ሲምፕሰን ይህን አጥብቆ በጠየቀ ነበር። በአእምሮ መረዳት ብቻ የሚቆም እውነትን ፈጽሞ አይታገሥም ነበር፤ እያንዳንዱን አስተምህሮ የሚመዝነውም የተለወጠ ሕይወትንና ወደ መከሩ የተላከ ሠራተኛን ያስገኝ እንደ ሆነ በማየት ነበር። በቀን አንድ ምዕራፍ፣ ወይም በሳምንት አንድ ምዕራፍ አንብብ። በተግባር ነጥቦቹ ላይ ቆም በል። ጸሎቱን ጸልይ፤ ይልቁንም የራስህን ጸሎት ጸልይ።

ገና ከመጀመሪያው አንድ ተጨማሪ ነገር መነገር አለበት፤ በግልጽ ቢነገርም ይሻላል። ይህ የጀግና አምልኮ መጽሐፍ አይደለም፤ ሲምፕሰን በጥንቃቄ ሊነበብ የሚገባባቸው ቦታዎችም አሉ። ስለ መለኮታዊ ፈውስ ያስተማረው ትምህርት ለብዙዎች በረከት ሆኗል፤ በሌሎች ላይ ደግሞ እውነተኛ ጉዳት አድርሷል። ሲምፕሰን ራሱ በ1881 ከተፈወሰ በኋላ የሕክምና እርዳታን ፈጽሞ ተወ፤ ሌሎችንም ለሥጋቸው ክርስቶስን ብቻ እንዲታመኑ አስተማረ። እርሱን ከተከተሉት አንዳንዶቹ ሊታከሙ በሚችሉ ሕመሞች ሞቱ። አንዳንዶቹ ደግሞ ሕመማቸው መቀጠሉ የእምነት ጉድለት እንዳለባቸው የሚያረጋግጥ እንደ ሆነ ተነገራቸው፤ ወይም ራሳቸው እንዲህ ብለው ደመደሙ — ይህም ከዚያ ወዲህ ቅን አማኞችን ሲያደቅቅ የኖረ ጭካኔ ነው። «ክርስቶስ ፈዋሻችን» የሚለው ምዕራፍ እርሱ ያስተማረውን፣ በውስጡ በእውነት መጽሐፍ ቅዱሳዊ የሆነውን፣ ገደብ ሊበጅለት የሚገባውንም ቦታ ያቀርባል። እባክህ ያንን ምዕራፍ ማስጠንቀቂያዎቹን ሳትዘል አንብበው። መቀደስ ከመለወጥ በኋላ በእምነት የሚቀበሉት፣ በግልጽ የሚታወቅ ሁለተኛ ቀውስ ነው የሚለው አስተምህሮው እግዚአብሔርን በሚፈሩ በብዙ ክርስቲያኖች ዘንድ ተቀባይነት አለው፤ እነዚያኑ ክፍሎች በተለየ መንገድ የሚያነቡ ሌሎች ብዙዎች ደግሞ አይቀበሉትም። «ፈጽሞ የተቀደሰ» የሚለው ምዕራፍ እርሱ እንዳስተማረው ያቀርበዋል፤ አለመስማማቱ የት እንዳለም በቅንነት ያመለክታል። ወንጌል በራሱ ትውልድ ውስጥ ወደ ሕዝብ ሁሉ ተወስዶ የጌታን መመለስ ሊያፋጥን ይችላል ብሎ የነበረው ተስፋ ደግሞ የተሳሳተ ሆኖ ተገኘ — እንዲህ ያለ ተስፋ ሁሉ እንደ ተሳሳተው። ሸክሙ ትክክል ነበር። የጊዜ ሰሌዳው ግን ትክክል አልነበረም። ታዲያ እርሱን ለምን እናነበዋለን? ምክንያቱም በዋናው ጉዳይ ላይ እጅግ ትክክል ነበር፤ ያስተማረውንም ብዙ ዋጋ ከፍሎ ኖሮታል። እርሱን የመሰለ ስጦታ ላለው ሰው ሊገኙ ከሚችሉት እጅግ ምቹ መድረኮች ሁለት ጊዜ ርቆ ማንም ሊቀበላቸው ላልፈለገው ሰዎች ሊሠራ ወጣ። እርሱ ራሱ የሚያስፈልገውን ገንዘብ ሰጠ። ብዙዎቹ ወዳልተመለሱባቸው ቦታዎች በመቶ የሚቆጠሩ ሚስዮናውያንን ላከ፤ የገዛ ልጆቹንም ቀበረ። ስለዚህ የዚህ መጽሐፍ ምክር የመጽሐፍ ቅዱስ ምክር ነው፦ «ሁሉን ፈትኑ፥ መልካሙን ያዙ» (1ኛ ተሰሎንቄ 5:21)። እያንዳንዱን ምዕራፍ በእግዚአብሔር ቃል መዝን። ሲምፕሰን ታማኝ በሆነበት ቦታ — በክርስቶስ ሁሉን በቂነት፣ በውስጥ በሚኖረው መንፈስ፣ የመላዋ ቤተ ክርስቲያን የሚስዮን ግዴታ በሆነው ነገር ላይ በእርግጥ ታማኝ ነው — በደስታ ተቀበለው፤ በሥራም ላይ አውለው። ከተጻፈው አልፎ በሚሄድበት ቦታ ደግሞ ምልክት አድርግበት፣ ወደ ጎን አኑረው፤ አንዳችም አታጣም።

በመጨረሻም ይህ መጽሐፍ ስለሚያስበው አንባቢ አንድ ቃል። ሲምፕሰን የጻፈው በአሥራ ዘጠነኛው ክፍለ ዘመን መጨረሻ ለነበሩ የሰሜን አሜሪካ ሰዎች ነበር፤ በስደተኞች እየተሞላች በነበረች ከተማ ውስጥ፣ ዘመናዊው የሚስዮን እንቅስቃሴ ኃይል እየሰበሰበ በነበረበት ወቅት። ዛሬ የሚነበበው ስለ እነርሱ በጸለየባቸውና ፈጽሞ ባላያቸው ቦታዎች ነው። የመሠረተው እንቅስቃሴ ዛሬ ከሠራበት አገር ውስጥ ይልቅ ከዚያ አገር ውጭ እጅግ ይበልጣል፤ ይህም ባስደሰተው ነበር፤ ፈጽሞም ባላስደነቀው ነበር። አንድን የተለየ አካባቢ በአእምሮው ይዞ አልጻፈም፤ ርዕሰ ጉዳዩ ባሕል ሳይሆን አካል ነበርና። ይህ መጽሐፍ በየትም ቦታ ቢገለጥ፣ ወደ የትኛውም ቋንቋ ቢወሰድ፣ የሚያስጨንቀው ጥያቄ ቀድሞውኑ በዚያ ይጠብቃል።