የጸሎቱ ክፍል

«አፍህን አስፋ፥ እሞላዋለሁም።» — ከመዝሙር 81

አንድ ቀን ፔንግዌርን ጆንስ የተባሉ ከዌልስ የመጡ ሚስዮናዊ ሉዲያና በምትባል ከተማ በሚደረግ ስብሰባ ላይ ሊናገሩ መጡ። ሌሊቱን ሙሉ በባቡር ተጉዘው ነበር። ደክሟቸው ነበር፤ ከሰዓት በኋላ ስለሚያቀርቡት ንግግርም ተጨንቀው ነበር።

በጠዋት ሻይ ላይ አንድ ዝምተኛ አሜሪካዊ «ላገኝህ እፈልጋለሁ፤ በሩ ላይ እጠብቅሃለሁ» አላቸው። ጆን ነበር። በሩ ላይም «ከእኔ ጋር ወደ ጸሎቱ ክፍል ና» አላቸው። ጠዋት 8 ሰዓት ገደማ ገቡ፤ እስከ ከሰዓት በኋላ 3 ሰዓት ተኩል ድረስም ጸለዩ! አቶ ጆንስ መድከማቸውን ረሱ፤ መጨነቃቸውንም ረሱ።

ከዚያም ጆን ወደ ስብሰባው አዳራሽ ሸኝቷቸው፣ እጃቸውን ይዞ «ግባና ተናገር፤ ያ የአንተ ሥራ ነው። እኔ ስለ አንተ ልጸልይ ወደ ጸሎቱ ክፍል እመለሳለሁ፤ ያ የእኔ ሥራ ነው» አላቸው። በዚያም ቀን እግዚአብሔር ብዙ ሰዎችን አነጋገረ።

በሲያልኮት ስብሰባዎች ጆን በጸሎቱ ክፍል ምንጣፍ ላይ በግንባሩ ተደፍቶ መጸለይ ይወድ ነበር። አንድ ጊዜ በዚህ ምዕራፍ መጀመሪያ ያለውን የመጽሐፍ ቅዱስ ጥቅስ ጸለየ፤ «አስፋ» የሚለውንም ቃል ደጋግሞ ተናገረ፦ «አስፋ፣ ጌታ ሆይ። አስፋ።» እግዚአብሔር ሕዝቡ ታላላቅ ነገሮችን ተስፋ እንዲያደርጉ እንዲያደርጋቸው እየለመነ ነበር።

የጸሎቱ ክፍል የሚያሳዝን ስፍራ አልነበረም። አንድ ሰው ከእግዚአብሔር ጋር ሰላም ሲያገኝ ጆን አንዳንድ ጊዜ በደስታ ከመሞላቱ የተነሣ እጆቹን ያጨበጭብ፣ እንዲያውም ይጨፍር ነበር፤ ሌሎችም ተቀላቅለው እግዚአብሔርን ያመሰግኑ ነበር!

ጆን ብዙ ጊዜ መብላትንና መተኛትን ይረሳ ነበር፤ የሚረዳው ወጣት ልጅም በዚህ ምክንያት ያለቅስ ነበር። አንድ ጊዜ ግን የምሳ ደወል ሲደወል አንድ ወዳጁ «አባት ሆይ፣ እንድሄድ ፈቃድህ ነውን?» እያለ ሲያንሾካሹክ ሰማው። ከዚያም «አባት ሆይ፣ አመሰግንሃለሁ» አለና በፈገግታ ወደ ምሳ ሄደ።

አንዳንድ ሰዎች ይናገራሉ፤ አንዳንድ ሰዎች ደግሞ ስለ እነርሱ ይጸልያሉ። ሁለቱም የእግዚአብሔር ሥራ ናቸው። ለአስተማሪህ፣ ለቤተ ክርስቲያንህ ወይም ለወዳጆችህ ስትጸልይ አንተም የእግዚአብሔርን ሥራ እየሠራህ ነው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ ሌሎች ሰዎች በመጸለይ ልረዳቸው ስለምችል አመሰግንሃለሁ። ስለ አንተ የሚያስተምሩኝን ሁሉ እባክህ ባርካቸው። አሜን።