ዓይናቸውም ተከፈተ፥ አወቁትም።

ቀላል መልእክት ላቀርብበት የምፈልገው ቃል የሚገኘው በሉቃስ ወንጌል 24:31 ላይ ነው፦ «ዓይናቸውም ተከፈተ፥ አወቁትም»።

በአንድ ወቅት «ኢየሱስ ራሱ» የሚለውን ቃል ርእስ አድርጌ ሰበክሁ፤ ወደ ቤቴም ስሄድ አብረውኝ ይሄዱ ለነበሩት እንዲህ አልኋቸው፦ «ኢየሱስ ራሱ ከእኛ ጋር ሆኖ ሳለ ፈጽሞ ሳናውቀው መቅረት እንዴት ይቻላል! ስለ ኢየሱስ ራሱ ያለውን እውነት ሁሉ መስበክና መስማት፥ ነገር ግን እርሱን አለማወቅ እንዴት ይቻላል!» ይህን ሳሰላስል በውስጤ ምን ያህል ጥልቅ ስሜት እንደ ተፈጠረ ልናገር አልችልም።

እነዚህ ደቀ መዛሙርት ከኢየሱስ ጋር እጅግ የተባረከ ጊዜ አሳልፈው ነበር፤ ነገር ግን በዚያ ምሽት ራሱን ከመግለጡ በፊት ተለይተውት ሄደው ቢሆን ኖሮ፥ እርሱ ኢየሱስ እንደ ነበረ ፈጽሞ እርግጠኞች ባልሆኑ ነበር፤ እንዳያውቁት ዓይናቸው ተይዞ ነበርና። ወዮ! ይህ በክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ውስጥ ያሉ እጅግ ብዙ ሰዎች ሁኔታ ነው። ክርስቶስ ከሙታን እንደ ተነሣ ያውቃሉ። ያምናሉ፤ ከሙታን ከተነሣው ክርስቶስ የሚመጡ የተባረኩ ልምምዶችም ብዙ ጊዜ አሏቸው።

ብዙ ጊዜ በጉባኤ ወቅት፥ ወይም በጸጥታ መጽሐፍ ቅዱስን በማንበብ ጊዜ፥ ወይም የእግዚአብሔር ጸጋ በሚጎበኝበት ወቅት ልባቸው ይቃጠላል፤ ሆኖም ልባቸው በውስጣቸው የሚቃጠል ሰዎች ስለ ሆኑትም እንኳ፥ እርሱ ኢየሱስ ራሱ መሆኑን አላወቁም ሊባል ይቻላል። እንግዲህ የምንፈልገው ታላቅ በረከት ምንድር ነው ብለህ ብትጠይቀኝ፥ መልሴ ይህ ነው፦ ስለ ኢየሱስ ራሱ ማሰብ፥ ስለ እርሱ መናገርና በእርሱ ማመን ብቻ ሳይሆን፥ በዚህ ክፍል ያሉት ደቀ መዛሙርት ወደ ደረሱበት ነጥብ፥ ወደ «አወቁትም» መድረስ ይገባናል። ሁሉ ነገር የሚገኘው በዚያ ነው።

ደቀ መዛሙርቱ ወደ ኤማሁስ ሲሄዱ የሆነውን ያን ታሪክ ሳነብ፥ በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ያሉ አራት ደረጃዎችን አገኝበታለሁ። እስቲ አስብ! በዚያች ቀን ጠዋታቸውን እንዴት ጀመሩ? ኢየሱስ የሞተ መስሎአቸው በሐዘንና በጭንቀት በተሞላ ልብ። ሕያው መሆኑን አላወቁም ነበር፤ የብዙ ብዙ ክርስቲያኖችም ሁኔታ ይኸው ነው። ወደ መስቀሉ ይመለከታሉ፥ በክርስቶስም ለመታመን ይታገላሉ፤ ነገር ግን ሁሉን የሚያደርግላቸው ሕያው ክርስቶስ እንዳለ የማመንን ብፅዕና ገና አልተማሩም። ኦ! መልአኩ ለሴቶቹ የተናገረው ያ ቃል! «ሕያውን ከሙታን መካከል ስለ ምን ትፈልጋላችሁ?» ሉቃስ 24:5። ሴቶቹ ሊቀቡት በሄዱት በሞተ ክርስቶስና በሕያው ክርስቶስ መካከል ያለው ልዩነት ምንድር ነው? ለሞተ ክርስቶስ እኔ ሁሉን ማድረግ አለብኝ፤ ሕያው ክርስቶስ ግን ሁሉን ያደርግልኛል።

ደቀ መዛሙርቱ ጠዋታቸውን በሐዘን ልብ ጀመሩ። ሌሊቱን ያለ እንቅልፍ ያሳለፉት ይመስለኛል። ኦ!

እንዴት ያለ አስከፊ ተስፋ መቍረጥ ነበር! ክርስቶስ የእስራኤል ታዳጊ ይሆናል ብለው ተስፋ አድርገው ነበር፤ እርሱ ግን የተረገመ ሞት ሲሞት አይተው ነበር። በዚያ በሳምንቱ መጀመሪያ ቀን ጠዋት በሐዘን ልብ ተነሡ — መራራው ሐዘን በቃል ሊገለጥ አይችልም። የብዙ ክርስቲያኖች ሕይወት ልክ እንደዚህ ነው።

በኢየሱስ ለማመንና በእርሱ ለመታመን፥ በእርሱም ተስፋ ለማድረግ ይሞክራሉ፤ ነገር ግን ደስታ የለም። ለምን? ራሱን የሚገልጥ ሕያው ክርስቶስ እንዳለ ስለማያውቁ ነው።

ከዚያም ሁለተኛው ደረጃ አለ። ያ ምንድር ነው? ክርስቶስ፦ «ልባችሁ ከማመን የዘገየ» ብሎ የሚናገርበት ደረጃ ነው፤ ሉቃስ 24:25-26። ከሴቶቹ መልእክቱን ሰምተው ነበር። አብሮአቸው ይሄድ ለነበረው እንግዳ እንዲህ ብለው ነገሩት፦ «ከእኛ ውስጥ ማልደው ከመቃብሩ ዘንድ የነበሩት አንዳንድ ሴቶች አስገረሙን፤ ሕያው ነው የሚሉ የመላእክትን ራእይ ደግሞ አየን ሲሉ መጥተው ነበር።» ሉቃስ 24:23። ክርስቶስም፦ «እናንተ የማታስተውሉ፥ ነቢያትም የተናገሩትን ሁሉ ልባችሁ ከማመን የዘገየ» ብሎ መለሰላቸው፤ ሉቃስ 24:25-26።

ዛሬ በተሰቀለው ክርስቶስ ብቻ ሳይሆን በሕያው ክርስቶስም ማመን እንዳለባቸው የሰሙና የሚያውቁ ብዙ ክርስቲያኖች አሉ፤ ይህንም ለመጨበጥና ለመቀበል ይሞክራሉ፥ ነገር ግን በረከት አያመጣላቸውም፤ ለምን? ከማመን ይልቅ ሊሰማቸው ስለሚፈልጉ ነው። በጸጥታ ራሳቸውን በእርሱ ላይ ጥለው፦ «ክርስቶስ፥ ሕያው ኢየሱስ፥ ሁሉን ያደርግልናል» ብለው በቀላሉ ከማመን ይልቅ፥ ሊሠሩለትና በጥረት ሊይዙት ይፈልጋሉ። ያ ሁለተኛው ደረጃ ነው። የመጀመሪያው ደረጃ ያለማወቅ ደረጃ ነው፤ ሁለተኛው ደረጃ የአለማመን ደረጃ ነው — ኢየሱስ ሕያው ነው የሚለውን ድንቅ እውነት ሊቀበል የማይችል የሚጠራጠር ልብ።

ከዚያም ሦስተኛው ደረጃ ይመጣል፦ የሚቃጠል ልብ። ኢየሱስ ወደ ሁለቱ ደቀ መዛሙርት መጣ፤ ከገሠጻቸውና፦ «እናንተ የማታስተውሉ፥ ነቢያትም የተናገሩትን ሁሉ ልባችሁ ከማመን የዘገየ» ካላቸው በኋላ፥ መጻሕፍትን ይከፍትላቸውና ነቢያት ያስተማሩትን ድንቅ ነገር ሁሉ ይነግራቸው ጀመር። ያን ጊዜ ዓይኖቻቸው ተከፈቱ፥ መጻሕፍትንም ማስተዋል ጀመሩ። ክርስቶስ መነሣት እንዳለበት ትንቢት መነገሩ እውነት መሆኑን አዩ። ሲናገርም ከእርሱ — ከሙታን ከተነሣው ሕያው — ብርቱ ኃይል ወጣ፥ በእነርሱም ላይ አረፈ፤ ልባቸውም በደስታና በሐሴት በውስጣቸው ሲቃጠል ይሰማቸው ጀመር።

ምናልባት አሁንም፦ «ልንደርስበት የምንፈልገው ደረጃ ይህ ነው» ትል ይሆናል። አይደለም፤ እዚያ እንድትቆም እግዚአብሔር አያድርገው። ወደዚያ ሦስተኛ ደረጃ፥ ወደ የሚቃጠል ልብ ልትደርስ ትችላለህ፥ ሆኖም አንድ ነገር አሁንም ይጐድላል፤ ይኸውም የክርስቶስ መገለጥ ነው። ደቀ መዛሙርቱ የመለኮታዊ ኃይሉን የተባረከ ልምምድ አግኝተው ነበር፥ እርሱ ግን ራሱን አልገለጠላቸውም ነበር፤ ኦ! በጉባኤዎችና በአብያተ ክርስቲያናት፥ በስብሰባዎችና ከእግዚአብሔር ቅዱሳን ጋር ባለ የተባረከ ኅብረት ልባችን በውስጣችን የሚቃጠለው ስንት ጊዜ ነው!

እነዚህ የእግዚአብሔር ጸጋና መንፈስ የሚሠሩባቸው ክቡር ልምምዶች ናቸው፤ ሆኖም አንድ ነገር ይጐድላል። ያ ምንድር ነው? ኢየሱስ ራሱ በእኛ ላይ ሲሠራ ቆይቷል፥ የትንሣኤ ሕይወቱም ኃይል ነክቶናል፤ ነገር ግን፦ «አግኝቼዋለሁ። ራሱን ገልጦልኛል» ማለት አንችልም። ኦ፥ ከጊዜ በኋላ በሚቀዘቅዝ፥ አልፎ አልፎ ብቻ ብልጭ ብሎ በሚመጣ በሚቃጠል ልብና፥ ኢየሱስ ራሱ ኃላፊነቴን ወስዶ፥ እየባረከኝና በየዕለቱ እየጠበቀኝ አዳኜ ሆኖ በሚገለጥበት በተባረከ መገለጥ መካከል ያለው ልዩነት እንዴት ታላቅ ነው!

ይህ የረካ ልብ ደረጃ ነው። ኦ፥ ወንድሜ ሆይ፥ እኅቴ ሆይ! ለአንተ የምለምነው ይህንኑ ነው፤ አንተም ለራስህ እንደምትለምነው እርግጠኛ ነኝ። እኔም ለራሴ እለምናለሁ። ጌታ ኢየሱስ ሆይ! ከሙታን እንደ ተነሣው፥ እንደ ኢየሱሳችን፥ እንደ ተወዳጃችንና እንደ ኃያላችን በመለኮታዊ ክብርህ እናውቅህ ዘንድ ይሁንልን። ኦ! ያዘኑ ሰዎች ይህን መቀበል ቢያቅታቸውና፦ «የሃይማኖትን ደስታ እስከ አሁን አላወቅሁም» ቢሉ፥ ስሙ፤ እንዴት እንደምትችሉ ልንነግራችሁ ነው። ሁሉ በዚህ በአንድ ነገር ላይ ያተኩራል፦ ትንሽ ልጅ ቀን በቀን በእናቱ እቅፍ እንደሚኖር፥ ዓመት በዓመትም በእናቱ ዓይን ሥር እንደሚያድግ፥ አንተም በሕይወትህ ዕለት ሁሉና ሰዓት ሁሉ ከቅዱሱ ኢየሱስ ጋር በኅብረት መኖር ትችላለህ። እርሱ ያደርግልሃል።

ና፥ ያዘነው ልብህም ተስፋ ማድረግ ይጀምር። ራሱን ይገልጣልን? ለደቀ መዛሙርቱ አድርጎታል፤ ለአንተም ያደርገዋል። ምናልባት አንዳንዶች ከያዘነ ልብ አልፈው፥ ሆኖም፦ «የምፈልገውን ገና አላገኘሁም» የሚል ስሜት አላቸው። ልብህን ብትከፍት፥ ሁሉን ትተህ በቀላሉ ብታምንና የሚፈልገውን እንዲያደርግ ብትፈቅድለት ይመጣል። እግዚአብሔር ይመስገን! ይመጣል። ኢየሱስ ራሱን ይገልጣል!

ምናልባት የሚቃጠል ልብ ደረጃ ላይ ደርሰህ ብዙ የተባረኩ ልምምዶችን መናገር ትችል ይሆናል፤ ነገር ግን እንደ ምንም ብሎ በሥሩ ላይ ትል አለ። ልምምዶቹ አይጸኑም፥ ልብም እጅግ ተለዋዋጭ ነው። ኦ፥ ና፥ ወዳጄ ሆይ! ክርስቶስን ተከተል። እንዲህ በል፦ «ኢየሱስ ሆይ፥ እናውቅህ ዘንድ ራስህን ግለጥልን። የሕይወትን ውኃ ለመጠጣት ብቻ አንለምንም፤ ምንጩንም እንፈልጋለን። በብርሃን ለመታጠብ ብቻ አንለምንም፤ የጽድቅ ፀሐይንም በልባችን ውስጥ እንፈልጋለን።

የነካንን፥ ልባችንን ያሞቀንንና የባረከንን አንተን ለማወቅ ብቻ አንለምንም፤ ነገር ግን የማይለወጠው ኢየሱስ በልባችን ውስጥ እንደሚኖርና ለዘላለም ከእኛ ጋር እንደሚኖር ማወቅ እንፈልጋለን።»

እንግዲህ ላቀርበው የፈለግሁት ጥያቄ ይመጣል፦ «የተባረከው ጌታችን ራሱን የሚገልጠው በምን ሁኔታዎች ነው?» ወይም በሌላ አነጋገር፥ ኢየሱስ ራሱን የሚገልጠው ለማን ነው?

ከእነዚህ ደቀ መዛሙርት ጋር እንዴት እንደ ተመላለሰ ማየት ብቻ ይበቃናል፤ መልሱንም እናገኛለን። መልሱ ምንድር ነው? በመጀመሪያ፥ ክርስቶስ ራሱን የገለጠው ስለ እርሱ ሲሉ ሁሉን ለተዉ ለእነዚያ ደቀ መዛሙርት እንደ ሆነ እዚህ የማገኝ ይመስለኛል።

እንዲህ ብሎአቸው ነበር፦ «እኔን መከተል የሚወድ ቢኖር፥ ራሱን ይካድ መስቀሉንም ተሸክሞ ይከተለኝ»፤ ማቴዎስ 16:24፤ እነርሱም እንዲሁ አደረጉ። ከድካማቸውና ከታማኝነት ጕድለታቸው ሁሉ ጋር እስከ መጨረሻው ክርስቶስን ተከተሉ። እንዲህም አላቸው፦ «እናንተ በፈተናዎቼ ከእኔ ጋር ጸንታችሁ የኖራችሁ ናችሁ፤ እኔም አባቴ እንደ ሰጠኝ መንግሥትን እሰጣችኋለሁ» ሉቃስ 22:28-29። ፍጹማን ሰዎች አልነበሩም፥ ነገር ግን ስለ እርሱ ለመሞት ፈቃደኞች ነበሩ። ወደዱት፥ ታዘዙት፥ ተከተሉትም። ሁሉን ትተው ነበር፤ ለሦስት ዓመትም ክርስቶስን በትጋት ሲከተሉ ቆይተው ነበር። አንተ፦ «አስደናቂ መገኘቱ እንዲኖረኝ ክርስቶስ ከእኔ የሚፈልገው ምን እንደ ሆነ ንገረኝ። ክርስቶስ በዚህ ከሁሉ በላቀና በተሟላ መንገድ ራሱን የሚገልጥለት ሰው ባሕርይ ምን እንደ ሆነ ንገረኝ» ትላለህ። እኔም፦ «ሁሉን ሊተውና ሊከተለው የተዘጋጀ ሰው ነው» ብዬ እመልሳለሁ።

ክርስቶስ ራሱን ሙሉ በሙሉ ሊሰጠኝ ከሆነ፥ እኔ ሙሉ በሙሉ ለእርሱ መሆኔን ማወቅ አለበት፤ ስለ ራስን መቀደስና ራስን መስጠት — ከክፉ ነገር ሁሉ ብቻ ሳይሆን ከብዙ የተፈቀዱ ነገሮች፥ አስፈላጊ ከሆነም ከሕይወት ራሱ እንኳ — የተነገሩት እነዚህ ቃላት ኢየሱስ ከእኛ የሚጠይቀው ምን እንደ ሆነ እንድናስተውል ይመሩን ዘንድ እግዚአብሔር ጸጋ እንደሚሰጥ እታመናለሁ። የኬፕ ጄኔራል ሚሽን መሪ ቃል «እግዚአብሔር አንደኛ» የሚል ነው።

በአንድ በኩል ያ ውብ መሪ ቃል ነው፤ ሆኖም ብዙ ጊዜ በተሳሳተ መንገድ የሚረዳ መሪ ቃል ስለ ሆነ ሁልጊዜ አልረካበትም። እግዚአብሔር አንደኛ ማለት «እኔ» ሁለተኛ፥ ሌላ ነገር ሦስተኛ፥ ሌላ ነገር ደግሞ አራተኛ ማለት ሊሆን ይችላል። በዚህ መንገድ እግዚአብሔር በቅደም ተከተል አንደኛ ነው፤ ነገር ግን እግዚአብሔር ከተከታታይ ኃይላት አንዱ ብቻ ይሆናል፥ ይህ ደግሞ እግዚአብሔር የሚፈልገው ስፍራ አይደለም። «እግዚአብሔር አንደኛ» የሚለው ቃል ትርጉም በእውነት «እግዚአብሔር ሁሉ፤ እግዚአብሔር ሁሉ ነገር» ማለት ነው፤ ክርስቶስ የሚፈልገውም ያ ነው። ሁሉን ለመተው ፈቃደኛ መሆን፥ ምን እንደሚናገርና ምን እንደሚያደርግ ክርስቶስ እንዲያስተምረው ራስን ማስገዛት፥ ክርስቶስ የሚመጣለት ሰው የመጀመሪያው ምልክት ነው። ይህን እርምጃ ለመውሰድና፦ «ኢየሱስ ሆይ! ሁሉን እተዋለሁ፤ ሁሉን ትቻለሁ፤ ራስህን ግለጥ» ለማለት አልተዘጋጀህምን? ኦ፥ ወንድሜ ሆይ! ኦ፥ እኅቴ ሆይ! አታመንታ። በልብህ ተናገረው፤ ይህም አዲስ መሥዋዕት በተባረከው በእግዚአብሔር በግ እግር ሥር የሚቀመጥበት ጊዜ ይሁን።

ሁለተኛ ሐሳብ አለ። በመጀመሪያ እርሱን ለመከተል ሁሉን የመተው፥ እርሱን በመታዘዝ ሁሉን የመስጠት፥ በቀላል ፍቅርና መታዘዝም ብቻ የመኖር ሐሳብ አለ። ነገር ግን ይህ ሙሉ የክርስቶስ መገለጥ የሚሰጠው ሰው የሚያስፈልገው ሁለተኛ ነገር አለ። በአለማመኑ መወቀስ አለበት።

«እናንተ የማታስተውሉ፥ ነቢያትም የተናገሩትን ሁሉ ልባችሁ ከማመን የዘገየ»፤ ሉቃስ 24:25። ኦ! ወንድሜ ሆይ፥ እኅቴ ሆይ፥ በእግዚአብሔር ልጆች ልብ ውስጥ በሩን እየዘጋና ልብን በክርስቶስ ፊት እየቈለፈ ያለውን የአለማመን ብዛት ማየት ብንችል፥ እንዴት በተደነቅንና ባፈርን ነበር!

አለማመን በሌለበት፥ ይልቁንም እምነት ባለበት፥ ክርስቶስ ከመግባት ሊቀር አይችልም። ሕያው እምነት፥ ሙሉ እምነት ባለበት ከመምጣት ሊቀር አይችልም። ልብ ተከፍቶአል፥ ልብ ተዘጋጅቶአል፤ ውኃ ወደ ጕድጓድ ስፍራ በተፈጥሮ እንደሚፈስ፥ እንዲሁ ክርስቶስ በእምነት ወደ ተሞላ ልብ በተፈጥሮ መግባቱ የግድ ነው።

«ራሴን ለጌታ ኢየሱስ ሰጥቻለሁ። ብዙ ጊዜ አድርጌዋለሁ፤ በጸጋውም በየዕለቱ እያደረግሁት ነው፤ ምን ያህል በትጋት እንደማደርገው እግዚአብሔር ያውቃል፤ በዚህም ላይ የእግዚአብሔር ይሁንታ አለኝ፤ እግዚአብሔር እንደ ባረከኝ አውቃለሁ» ለሚሉ ለአንዳንድ ትጉ ነፍሳት እንቅፋቱ ምንድር ነው?

በአለማመናቸው አልተወቀሱም። «እናንተ የማታስተውሉ፥ ነቢያትም የተናገሩትን ሁሉ ልባችሁ ከማመን የዘገየ»። ወንድሙን ደንቆሮ ስለሚል ሰው ክርስቶስ የተናገረውን ታውቃለህን? ሆኖም እዚህ አፍቃሪው የእግዚአብሔር ልጅ ለተወደዱት ደቀ መዛሙርቱ የሚናገረው ሌላ ቃል ሊያገኝ አልቻለም፦ «እናንተ የማታስተውሉ፥ ነቢያትም የተናገሩትን ሁሉ ልባችሁ ከማመን የዘገየ»። ጌታ ኢየሱስ ይህን የራሱን ሙሉ መገለጥ እንዲሰጥህ ትፈልጋለህን? በእርሱ ፈጽሞ ስላላመንህ የማታስተውል ሰነፍ መሆንህን ለማመን ፈቃደኛ ነህን? «ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ጥፋቱ የእኔ ነው።

እነሆ፥ እኔን የራስህ ልታደርገኝ እየናፈቅህ በዚያ ነህ። ራስህን ልትገልጥ እየጠበቅህ ከታመኑ ተስፋዎችህ ጋር በዚያ ቆይተሃል።» አንድ ሰው ሌላውን እየወደደ ራሱን ሊገልጥለት የማይናፍቅ ሰምተህ ታውቃለህን?

ክርስቶስ ራሱን ለመግለጥ ይናፍቃል፤ ነገር ግን በአለማመናችን ምክንያት አይችልም። ፈጽመን አፍረንና ተሰብረን፦ «አምላኬ ሆይ፥ ይህ ምንድር ነው? ክርስቶስ እንዳይገባ በበሩ ላይ መሰናክል የሚያኖር፥ እርሱ እጅግ ቅርብ ሆኖ ሳለ ኢየሱስን እንዳላይ ዓይኔን የሚያሳውር ይህ የአለማመን ልብ! እነሆ፥ እርሱ ለአሥር ወይም ለሃያ ዓመት በዚህ ቆይቷል፤ ከጊዜ ወደ ጊዜ የሚቃጠል ልብ እየሰጠኝ፥ ከፍቅሩና ከጸጋው ጥቂት እየቀመስሁ፥ ሆኖም ልቤን ወርሶ ሳይቋረጥ ከእኔ ጋር የሚኖርበትን የእርሱን መገለጥ አላገኘሁም» ብለን እንድንጮኽ እግዚአብሔር በአለማመናችን ይውቀሰን። ኦ! እግዚአብሔር በአለማመን ይውቀሰን። ለሚያምን ሁሉ ይቻላልና እንመን። ያ የእግዚአብሔር ቃል ነው፤ ይህ በረከት፥ የኢየሱስን መገለጥ መቀበል፥ ሊመጣ የሚችለው ማመንንና በእርሱ መታመንን ለሚማሩ ብቻ ነው።

ይህ ልዩ የክርስቶስ መገለጥ የሚመጣላቸው ሰዎች ሌላም ምልክት አለ፤ እርሱም እስኪያገኙት ድረስ አያርፉም።

ታሪኩን ታውቀዋለህ። ወደሚሄዱበት ስፍራ ሲቀርቡ ልባቸው ይቃጠል ነበር፤ ክርስቶስም ሩቅ የሚሄድ መሰላቸው። ፈተናቸው፤ በጸጥታ እንዲሄድ ቢተዉት ኖሮ፥ በሚቃጠል ልብ ልምምድ ቢረኩ ኖሮ፥ እጅግ የሚበልጥን ነገር ባጡ ነበር። ነገር ግን በዚያ አልረኩም። በዚያ ምሽት ወደ ደቀ መዛሙርቱ ተመልሰው፦ «ኦ፥ እንዴት ያለ የተባረከ ከሰዓት በኋላ አሳለፍን! እንዴት ያለ ድንቅ ትምህርት ተማርን!» በማለት አልረኩም። አይደለም! የሚቃጠለው ልብና የተባረከው ልምምድ፦ «ከእኛ ጋር እደር» እንዲሉ አደረጋቸው፤ እንዲገባም ግድ አሉት። እንዲገባ አስገደዱት።

ሁልጊዜ የያዕቆብን ታሪክ ያሳስበኛል፦ «ካልባረክኸኝ አልለቅቅህም።» ዘፍጥረት 32:26። ለኢየሱስ መገለጥ የሚያዘጋጀን ያ መንፈስ ነው። ኦ! ውድ ወዳጄ ሆይ፥ አንዳንድ ጊዜ የሰማነውን ያን ድንቅ በረከት የተመለከትነው በዚህ መንፈስ ነበርን? «ኦ! ጌታዬ ኢየሱስ ሆይ፥ ባላስተውለውም፥ ልጨብጠው ባልችልም፥ ትግሌም ምንም ባይጠቅም፥ አልለቅቅህም።

በምድር ያለ ኃጢአተኛ ኢየሱስን በየዕለቱ፥ በየሰዓቱና በየደቂቃው በትንሣኤ ኃይል በልቡ ውስጥ ሲኖር፥ በውስጡ ሲያበራ፥ በፍቅርና በደስታ ሲሞላው ሊኖረው ቢችል፥ ይህ የሚቻል ከሆነ እኔ እፈልገዋለሁ።» ይህ የአንተ ቋንቋ ነውን? ኦ! እንግዲያስ ናና፦ «ጌታ ኢየሱስ ሆይ፥ ካልባረክኸኝ አልለቅቅህም» በል። ይህ ጥያቄ ብዙ ጊዜ ይጠየቃል፦ «የብዙ ክርስቲያኖች ሕይወት የደከመበት ምክንያት ምንድር ነው?» ችግሩ ምንድር ነው? የሚጐድላቸው ምንድር ነው?

ቤተ ክርስቲያን ለክርስቶስ ጥሪ የምትሰጠው ምላሽ እንዴት ጥቂት ነው! ቤተ ክርስቲያን ክርስቶስ እንድትሆን የሚፈልገውን የምትሆነው እንዴት በጥቂቱ ነው! የችግሩ ሁሉ ምክንያት ምንድር ነው? የተለያዩ መልሶች ሊሰጡ ይችላሉ፤ ነገር ግን ሌሎቹን መልሶች ሁሉ የሚያጠቃልል አንድ መልስ አለ፤ ይኸውም፥ እያንዳንዱ አማኝ በውስጡ እንደሚኖር ጌታ፥ እንደሚያረካ ዕድል ፈንታ የሆነውን የግል ክርስቶስን የግል ሙሉ መገለጥ ይሻል የሚለው ነው። ጌታ ኢየሱስ እዚህ በምድር በነበረ ጊዜ ደቀ መዛሙርቱን ከሌሎች ሰዎች የለያቸው ምን ነበር? ከዓሣ መረቦቻቸውና ከቤቶቻቸው ወሰዳቸው፥ በዙሪያውም ሰበሰባቸው፤ እነርሱም ኢየሱስን አወቁት። እርሱ መምህራቸው ነበር፥ ጠበቃቸውም፤ እነርሱም ተከተሉት።

በክርስቶስ ደቀ መዛሙርት — ወደ መንግሥተ ሰማያት ለመድረስ ብቻ ተስፋ በሚያደርጉት ሳይሆን በሙሉ ልባቸው በሆኑት የክርስቶስ ደቀ መዛሙርት — እና በሌሎች ሰዎች መካከል ልዩነት የሚያደርገው ምንድር ነው? ይህ ነው፦ በቀኑ ሰዓት ሁሉ ከኢየሱስ ጋር በኅብረት መሆን፤ ክርስቶስ በምድር ሳለ እነዚያን ሰዎች ለሦስት ዓመት ቀን በቀን ከእርሱ ጋር ማቆየት እንደ ቻለ፥ እንዲሁ ክርስቶስ አሁን በምድር ሳለ ሊያደርገው ያልቻለውን በሰማይ ሆኖ ማድረግ ይችላል፤ ይኸውም በዓለም ሁሉ ካለ አማኝ ሁሉ ጋር በቅርብ ኅብረት መቆየት ነው። ለእግዚአብሔር ክብር ይሁን!

ያን በኤፌሶን ያለውን ቃል ታውቃለህ፦ «ይህ የወረደው ሁሉን ይሞላ ዘንድ ከሰማያት ሁሉ በላይ የወጣው ደግሞ ያው ነው።» ኤፌሶን 4:10። ጌታዬ ኢየሱስ ከምድር ሕይወት ተለይቶ ወደ ሰማይ ለምን ተወሰደ? የምድር ሕይወት በስፍራ የተወሰነ ሕይወት ስለ ሆነ ነው፤ በሰማይ ያለው ሕይወት ግን ወሰንም ዳርቻም ስፍራም የሌለበት ሕይወት ነው፤ ክርስቶስም በእግዚአብሔር ኃይል፥ በሁሉ ስፍራ በሚገኘው በእግዚአብሔር ኃይል፥ እዚህ ያለውን እያንዳንዱን ሰው ሊሞላና ከእያንዳንዱ አማኝ ጋር ሊሆን ይችል ዘንድ ወደ ሰማይ ተወሰደ። ልቤ በእምነት ሊያገኘው የሚፈልገው ይህን ነው፤ ይህ የሚቻል ነው፥ ይህ ተስፋ ነው፥ ይህ የብኵርና መብቴ ነው፤ ሊኖረኝም እፈልጋለሁ፤ በእግዚአብሔርም ጸጋ፦ «ኢየሱስ ሆይ፥ ራስህን ለነፍሴ ሙሉ በሙሉ እስክትገልጥ ድረስ አላርፍም» ለማለት እፈልጋለሁ።

በክርስቲያን ሕይወት ውስጥ ሦስተኛው ደረጃ በምለው፥ በሚቃጠል ልብ ደረጃ፥ ብዙ ጊዜ እጅግ የተባረኩ ልምምዶች አሉ። የዚያ ደረጃ ሌላው ታላቅ ምልክት ምን እንደ ሆነ ታውቃለህን? በእግዚአብሔር ቃል ደስ መሰኘት ነው። ደቀ መዛሙርቱ የሚቃጠል ልባቸውን እንዴት አገኙ? በዚያ እንግዳ በሆነው የመጻሕፍት መከፈት ነው። ሁሉን የተለየና አዲስ አስመሰለው፥ ከዚህ በፊት ፈጽሞ ያላዩትንም አዩ። ትምህርቱ ምን ያህል ድንቅ፥ ምን ያህል ሰማያዊ እንደ ሆነ ከመሰማት ሊቀሩ አልቻሉም።

ኦ! ከመጽሐፍ ቅዱሳቸው ጋር መሆን የሚችሉበትን ጊዜ የቀኑ ምርጥ ጊዜ አድርገው የሚቆጥሩ፥ አዲስ ሐሳብ ከማግኘት የበለጠ ምንም የማይወዱ ብዙ ክርስቲያኖች አሉ፤ አልማዝ ቈፋሪ አልማዝ ሲያገኝ፥ ወይም ወርቅ ቈፋሪ የወርቅ ቍራጭ ሲያገኝ ደስ እንደሚለው፥ እነርሱም ከመጽሐፍ ቅዱስ አዲስ ሐሳብ ሲያገኙ ደስ ይላቸዋል፥ ይመገቡበታልም። ሆኖም ለእግዚአብሔር ቃል ካላቸው ያ ሁሉ ፍላጎትና ልብን በደስታ ከሚያነቃቃው ያ ሁሉ ጋር፥ ወደ ሥራቸው ሲሄዱ ወይም የዕለት ተግባራቸውን ሲያከናውኑ አሁንም አንድ ነገር ይጐድላል።

ኢየሱስ ከጊዜ ወደ ጊዜ ሊሰጣቸው ከሚችላቸው ብዙና ልዩ ልዩ በረከቶች ሁሉ ወጥተን፥ ኢየሱስ ራሱን ወደሚያስታውቅበት ወደዚያ የአንዱ የተባረከ አንድነት መምጣት አለብን፤ ኢየሱስ ራሱ ራሱን ሊያስታውቅ ፈቃደኛ ነው። ኦ! «አንተና እኔ የምንፈልገው፥ ብዙዎቻችንም ስንናፍቀው የኖርነው ይህ አይደለምን?» ብዬ ብጠይቅ፥ «የምፈልገው ያ ነው» ብለህ እንደምትመልስ እርግጠኛ ነኝ።

ከዚህ የሚመጣው ብፅዕና ምን እንደሚሆን አስብ። ብዙ ጊዜ እንዲህ ብለህ ትዘምራለህ፦ «ኦ! አዳኜ የሚሰጠው ሰላም! ከዚህ በፊት ያላወቅሁት ሰላም፤ በእርሱ ይበልጥ መታመንን ከተማርሁ ወዲህ መንገዴ ይበልጥ በራ።» በቅርቡ በፍሪ ስቴት ከሚኖር ሰው ያች ትንሽ ስንኝ በችግርና በመከራ መካከል እንዴት ያለ ድንቅ መጽናናትና ብርታት እንደ ሆነችለት የሚገልጽ ደብዳቤ ደረሰኝ። አዎን፤ ነገር ግን ያ ሰላም እንዴት ሊጠበቅ ይችላል? ሰላምን ያመጣው የክርስቶስ መገኘት ነበር። ማዕበሉ ደቀ መዛሙርቱን ሊውጥ ሲያስፈራራ፥ ሰላምን የሰጠው የክርስቶስ ራሱ መገኘት ነበር።

ኦ! ክርስቲያን ሆይ፥ ሰላምና ዕረፍት ትፈልጋለህን? ኢየሱስ ራሱ ሊኖርህ ይገባል። ስለ ንጽሕና ትናገራለህ፥ ስለ መንጻትና ከኃጢአት ስለ መዳን ትናገራለህ። እግዚአብሔር ይመስገን፤ ሕያው ኢየሱስ መጥቶ ኃይልን ሲሰጥ፥ መዳኑና መንጻቱ እነሆ እዚህ አለ። ያን ጊዜ ይህ ከሙታን የተነሣው ክርስቶስ፥ ይህ በዙፋኑ ላይ ያለው ሰማያዊ ክርስቶስ፥ ራሱን ለእኛ ሲያስታውቅ ይኖረናል። በእርግጥ ያ የንጽሕና ምሥጢርና የብርታት ምሥጢር ይሆናል።

የብዙዎች ብርታት ከየት ይመጣል? ከኢየሱስ ጋር ካለ የግል ወዳጅነት ደስታ። እነዚያ ደቀ መዛሙርት በሚቃጠል ልባቸው ብቻ ወደ ሌሎቹ ደቀ መዛሙርት ሄደው ቢሆን ኖሮ፥ መጻሕፍትንና ተስፋዎችን ስላብራራላቸው ሰው ድንቅ ነገር ሊነግሩአቸው በቻሉ ነበር፤ ነገር ግን፦ «ኢየሱስን አየነው» ማለት ባልቻሉ ነበር። «ኢየሱስ ሕያው ነው። በዚህ እርግጠኞች ነን» ሊሉ በቻሉ ነበር፤ ነገር ግን ያ ሌሎቹን ባላረካቸው ነበር። አሁን ግን ሄደው፦ «እርሱን ራሱን አየነው። ራሱን ገልጦልናል» ሊሉ ቻሉ። ሁላችንም ለክርስቶስ በመሥራት ደስ ይለናል፤ ነገር ግን በክርስቶስ ቤተ ክርስቲያን ሁሉ፥ በመድረክ ካሉ አገልጋዮች አንሥቶ እስከ ደካማው ሠራተኛ ድረስ፥ የደስታና የብፅዕና ጕድለት ቅሬታ አለ።

ምሥጢሩ የሚገኘው እዚህ እንደ ሆነ እስቲ እንመርምር፤ ይኸውም ጌታ ኢየሱስ መጥቶ ራሱን መምህራችን አድርጎ ሲያሳየንና ሲናገረን ነው። ኢየሱስ ከእኛ ጋር ሲሆን፥ እንድንሄድ የሚፈልገው ኢየሱስ እንደ ሆነ፥ የሚልከንና የሚረዳንም ኢየሱስ እንደ ሆነ እያሰብን እያንዳንዱን እርምጃ ስንሄድ፥ ያን ጊዜ ምስክርነታችን ብሩህ ይሆናል፤ ሌሎች አማኞችንም ይረዳል፤ እነርሱም እንዲህ ብለው ማስተዋል ይጀምራሉ፦ «ለምን እንደ ወደቅሁ አሁን አያለሁ። ቃሉን ወሰድሁ፥ በረከቱን ወሰድሁ፥ እንደ መሰለኝም ሕይወቱን ወሰድሁ፤ ነገር ግን ሕያው ኢየሱስ አልነበረኝም።»

አሁን፦ «ይህ መገለጥ እንዴት ይመጣል?» ብለህ ብትጠይቅ፥ ወንድሜ ሆይ፥ እኅቴ ሆይ፥ ያ ማንም ሰው ሊናገረው የማይችል፥ ኢየሱስ ለራሱ የሚጠብቀው ምሥጢር ነው። ክርስቶስ፥ ከሙታን የተነሣው፥ ወደ አዲስ ሕይወት የገባው በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ነው። የትንሣኤ ሕይወቱ ከሞቱ በፊት ከነበረው ሕይወቱ ፈጽሞ የተለየ ነው። የምናነበውን ታውቃለህ፦ «አወቁትም።» ሉቃስ 24:31። ራሱን ገለጠ፥ ከዚያም ተሰወረ። ያ የክርስቶስ ራእይ ይህን ያህል ዋጋ ነበረውን? በቅጽበት ጠፋ። ሆኖም ሰማይን፥ ዘላለምን፥ ሁሉን ነገር የሚያህል ዋጋ ነበረው። ለምን? ከዚያ ወዲህ ክርስቶስ በሥጋ እንደ ሆነ የሚታወቅ አልነበረምና። ከዚያ ወዲህ ክርስቶስ ሰማይን በሚሞላው በመንፈስ ኃይል፥ የመለኮት ኃይል በሆነው በመንፈስ ኃይል፥ ልባችንን በሚሞላው በመንፈስ ኃይል ነበረ። ከዚያ ወዲህ ክርስቶስ በሰማይ ሕይወት ሊኖር ነበር።

እግዚአብሔር ይመስገን፤ ክርስቶስ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል ራሱን ለእያንዳንዳችን ሊገልጥ ይችላል፤ ነገር ግን ኦ፥ ወንድሜ ሆይ፥ ይህ በክርስቶስና በአንተ መካከል ያለ ምሥጢር ነው። ይህን ማረጋገጫ ያዝ፦ «ዓይናቸውም ተከፈተ፥ አወቁትም»፤ ለአንተም እንደ ተጻፈ እመን። አንተ፦ «ሌሎቹን ሦስት ደረጃዎች አውቄአለሁ፤ ሕያው ክርስቶስን ባለማወቄ ያዘነ ልብ ያለበትን ደረጃ፥ ከአለማመኔ ጋር ስታገል ለማመን የዘገየ ልብ ያለበትን ደረጃ አውቄአለሁ፤ ታላቅ የደስታና የብፅዕና ጊዜያት ሲኖሩ የሚቃጠል ልብ ያለበትንም ደረጃ አውቃለሁ» ትላለህ።

እንዲህ ትላለህን? ኦ፥ እንግዲያስ ናና የረካውን ልብ አራተኛውን ደረጃ እወቅ፤ ለዘላለም ደስ የተሰኘውን ልብ፥ ደስታውን በውስጡ ሊይዝ የማይችለውን፥ ነገር ግን ተመልሶ ወደ ኢየሩሳሌም የሚሄደውንና፦ «እውነት ነው። ኢየሱስ ራሱን ገልጦአል። አውቀዋለሁ፥ ይሰማኛል» የሚለውን ልብ። ኦ! ወንድሜ ሆይ፥ ኦ! እኅቴ ሆይ፥ ይህ መገለጥ እንዴት ይመጣል? ኢየሱስ ይነግርሃል። ዝም ብለህ ወደ ጌታ ኢየሱስ ና፥ በፊቱም ቀላል የሕፃን ጸሎት አቅርብ፤ እኔም፥ ባሪያው፥ መጥቼ እጅህን ይዤ እንዲህ እላለሁ፦ «ና፥ አሁን ሥራዬ ተፈጽሟል። ወደ እግዚአብሔር በግ፥ ከሙታን ወደ ተነሣው አመልክቻለሁ። ሥራዬ ተፈጽሟል።»

ወደ ቅዱሱ ፊቱ እንግባ፤ ከዚህ በፊት ፈልገኸው የማታውቅ ከሆንህ ጀምር፤ እንዲህ ብለህ መለመን ጀምር፦ «ኦ! አዳኝ ሆይ፥ ይህ ብፅዕና በየደቂቃው ከእኔ ጋር እንዲሆን፤ ኢየሱስ ራሱ፥ ለዘላለም ዕድል ፈንታዬ።»

«ኢየሱስ ራሱ» «እነሆ፥ ሁልጊዜ ከእናንተ ጋር ነኝ»