ትሕትና በኢየሱስ ሕይወት

«እኔ ግን በመካከላችሁ እንደሚያገለግል ነኝ።» (ሉቃስ 22:27)።

በዮሐንስ ወንጌል ውስጥ የጌታችን ውስጣዊ ሕይወት ተገልጦ ይታየናል። ኢየሱስ ከአብ ጋር ስላለው ግንኙነት፣ ስለሚመሩት ዓላማዎች፣ እንዲሁም የሚሠራበትን ኃይልና መንፈስ በሚገባ ስለ ማወቁ ደጋግሞ ይናገራል። ትሑት የሚለው ቃል በዚያ ባይገኝም፣ ትሕትናው በምን ላይ እንደ ቆመ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ በየትም ስፍራ ከዚህ ይበልጥ በግልጽ አናየውም። ይህ ጸጋ በእውነቱ ፍጥረት እግዚአብሔር ሁሉ ይሆን ዘንድ የሚሰጠው ቀላል ፈቃድ እንጂ ሌላ አይደለም ብለን ቀደም ሲል ተናግረናል፤ በዚህ ፈቃድም ፍጥረት ራሱን ለእግዚአብሔር ሥራ ብቻ አሳልፎ ይሰጣል።

በኢየሱስ እንደምናየው፣ በሰማይ የእግዚአብሔር ልጅ ሆኖም በምድርም ሰው ሆኖ ፍጹም የመገዛትን ስፍራ ያዘ፤ ለእግዚአብሔርም የሚገባውን ክብርና ምስጋና ሰጠው። ብዙ ጊዜ ያስተማረውም ነገር በራሱ ላይ እውነት ሆነ፦ «ራሱንም የሚያዋርድ ሁሉ ከፍ ይላል።»

(ማቴዎስ 23:12)። እንደ ተጻፈውም፦ «በዚህ ምክንያት ደግሞ እግዚአብሔር ያለ ልክ ከፍ ከፍ አደረገው» (ፊልጵስዩስ 2:9)።

ጌታችን ከአብ ጋር ስላለው ግንኙነት የሚናገርባቸውን ቃላት አድምጥ፤ ስለ ራሱም አይደለም እና ምንም የሚሉትን ቃላት እንዴት ሳያቋርጥ እንደሚጠቀም ተመልከት። ጳውሎስ ከክርስቶስ ጋር ያለውን ግንኙነት የገለጠበት እኔ አይደለሁም የሚለው ቃል፣ ክርስቶስ ከአብ ጋር ስላለው ግንኙነት የሚናገረው ነገር መንፈስ ራሱ ነው።

«ወልድ ከራሱ ሊያደርግ ምንም አይችልም» (ዮሐንስ 5:19)።

«እኔ ከራሴ አንዳች ላደርግ አይቻለኝም፤ እንደ ሰማሁ እፈርዳለሁ ፍርዴም ቅን ነው፥ የላከኝን ፈቃድ እንጂ ፈቃዴን አልሻምና።»

(ዮሐንስ 5:30)።

«ከሰው ክብርን አልቀበልም» (ዮሐንስ 5:41)።

«ፈቃዴን ለማድረግ አይደለም እንጂ የላከኝን ፈቃድ ለማድረግ ከሰማይ ወርጃለሁ» (ዮሐንስ 6:38)።

«ትምህርቴስ ከላከኝ ነው እንጂ ከእኔ አይደለም» (ዮሐንስ 7:16)፤ «እኔም በራሴ አልመጣሁም» (ዮሐንስ 7:28)፤ «…ከራሴ አንዳች እንዳላደርግ…» (ዮሐንስ 8:28)፤ «እርሱ ላከኝ እንጂ ከራሴ አልመጣሁምና» (ዮሐንስ 8:42)።

«እኔ ግን የራሴን ክብር አልፈልግም» (ዮሐንስ 8:50)፤ «እኔ የምነግራችሁን ቃል ከራሴ አልናገረውም» (ዮሐንስ 14:10)።

«የምትሰሙትም ቃል የላከኝ የአብ ነው እንጂ የእኔ አይደለም» (ዮሐንስ 14:24)።

እነዚህ ቃላት የክርስቶስን ሕይወትና ሥራ ጥልቅ ሥሮች ይገልጡልናል። ሁሉን ቻይ የሆነው እግዚአብሔር ታላቁን የቤዛነት ሥራውን በእርሱ በኩል እንዴት ሊሠራ እንደ ቻለ ይነግሩናል። ክርስቶስ የአብ ልጅ እንደ መሆኑ የሚገባው የልብ ሁኔታ የትኛው እንደ ሆነ እንደ ቈጠረ ያሳዩናል። ክርስቶስ የፈጸመውና አሁንም የሚያካፍለው ቤዛነት ዋና ባሕርዩና ሕይወቱ ምን እንደ ሆነ ያስተምሩናል። እርሱም ይህ ነው፦ እግዚአብሔር ሁሉ ይሆን ዘንድ እርሱ ምንም አልነበረም። አብ በእርሱ ውስጥ ይሠራ ዘንድ ራሱን ከፈቃዱና ከኃይሉ ጋር ፈጽሞ አሳልፎ ሰጠ። ስለ ራሱ ኃይል፣ ስለ ራሱ ፈቃድና ስለ ራሱ ክብር፣ ከሥራዎቹና ከትምህርቱ ሁሉ ጋር ስለ መላው ተልእኮው፣ ስለ እነዚህ ሁሉ እንዲህ አለ፦ እኔ አይደለሁም፤ እኔ ምንም አይደለሁም፤ አብ ይሠራ ዘንድ ራሴን ለእርሱ ሰጥቻለሁ፤ እኔ ምንም አይደለሁም፣ አብ ሁሉ ነው።

ክርስቶስ ይህን ፍጹም ራስን የመካድ፣ ለአብ ፈቃድ ፍጹም የመገዛትና በእርሱ ላይ የመደገፍ ሕይወት የፍጹም ሰላምና ደስታ ሕይወት ሆኖ አገኘው። ሁሉን ለእግዚአብሔር በመስጠቱ ምንም አላጣም። እግዚአብሔር መታመኑን አከበረለት፤ ሁሉንም አደረገለት፤ ከዚያም በክብር በቀኙ ከፍ ከፍ አደረገው (የሐዋርያት ሥራ 5:31)።

ክርስቶስ በእግዚአብሔር ፊት እንዲህ ራሱን ስላዋረደ፣ እግዚአብሔርም ሁልጊዜ በፊቱ ስለ ነበረ፣ በሰዎችም ፊት ራሱን ማዋረድና የሁሉ አገልጋይ መሆን ቻለ። ትሕትናው፣ በዙሪያው ያሉ ሰዎች ስለ እርሱ የሚሉትንም ሆነ በእርሱ ላይ የሚያደርጉትን ከቁም ነገር ሳይቈጥር፣ እግዚአብሔር በእርሱ ውስጥ የወደደውን ያደርግ ዘንድ ራሱን ለእግዚአብሔር አሳልፎ መስጠት ብቻ ነበር።

የክርስቶስ ቤዛነት ብርታቱንና ፍሬውን የሚያገኘው በዚህ የልብ ሁኔታ፣ በዚህ መንፈስና ዝንባሌ ውስጥ ነው። የክርስቶስ ተካፋዮች የተደረግነውም ወደዚህ ዝንባሌ ያደርሰን ዘንድ ነው። መድኃኒታችን የሚጠራን እውነተኛ ራስን መካድ ይህ ነው፦ ራስ እግዚአብሔር ሊሞላው የሚገባ ባዶ ዕቃ ከመሆን በቀር በውስጡ ምንም መልካም ነገር እንደሌለ፣ አንዳች ለመሆን ወይም ለማድረግ የሚያቀርበውም ጥያቄ ለቅጽበት እንኳ ሊፈቀድለት እንደማይገባ አምኖ መቀበል ነው። ኢየሱስን መምሰል ከሁሉ በላይና ከሁሉ በፊት የሚገኘው በዚህ ነው፦ እግዚአብሔር ሁሉ ይሆን ዘንድ ከራሳችን ምንም አለመሆንና ምንም አለማድረግ። የእውነተኛ ትሕትና ሥርና ባሕርይ እዚህ አለ። ትሕትናችን እንዲህ ላይ ላዩን ብቻና ደካማ የሆነው ይህ ስላልተረዳንና ስላልፈለግነው ነው።

ኢየሱስ የዋህና በልቡ ትሑት እንደ ሆነ ከእርሱ መማር ይገባናል። እውነተኛ ትሕትና መነሻውንም ብርታቱንም የሚያገኘው ሁሉን በሁሉ የሚሠራ እግዚአብሔር እንደ ሆነ፣ የእኛም ስፍራ በፍጹም ራስን መስጠትና በእርሱ በመደገፍ ለእርሱ መገዛት፣ ከራሳችንም ምንም ለመሆንና ምንም ለማድረግ በሙሉ ፈቃድ መስማማት እንደ ሆነ ከማወቅ ነው ብሎ ያስተምረናል። ክርስቶስ ሊገልጠውና ሊያካፍለው የመጣው ሕይወት ይህ ነው፤ ለኃጢአትና ለራስ በመሞት በኩል የመጣ ለእግዚአብሔር የሆነ ሕይወት። ይህ ሕይወት እጅግ ከፍ ያለና ከአቅማችን በላይ እንደ ሆነ ከተሰማን፣ በእርሱ ልንፈልገው ይገባናል። ይህን የዋህና ትሑት ሕይወት በእኛ ውስጥ የሚኖረው በውስጣችን የሚያድረው ክርስቶስ ነው።

ይህን የምንናፍቅ ከሆንን፣ እስከዚያው ድረስ ከሁሉ በላይ እግዚአብሔር በየቅጽበቱ ሁሉን በሁሉ እንደሚሠራ የባሕርዩን እውቀት ቅዱስ ምሥጢር እንፈልግ። ይህ ምሥጢር፣ ተፈጥሮ ሁሉ፣ ፍጥረት ሁሉ፣ ከሁሉም በላይ ደግሞ እያንዳንዱ የእግዚአብሔር ልጅ ምስክር ሊሆንለት የተጠራበት ምሥጢር ነው፦ ፍጥረት ሕያው እግዚአብሔር የጥበቡን፣ የኃይሉንና የቸርነቱን ባለ ጠግነት የሚገልጥበት ዕቃና መተላለፊያ ከመሆን በቀር ምንም አለመሆኑ ነው። የበጎነትና የጸጋ ሁሉ፣ የእምነትና የተወደደ አምልኮ ሁሉ ሥሩ ይህ ነው፦ ከተቀበልነው በቀር ምንም እንደሌለን ማወቃችንና፣ ለዚያም በጥልቅ ትሕትና ተዋርደን እግዚአብሔርን መጠበቃችን ነው።

ኢየሱስ ከእግዚአብሔር ጋር እንደ ነበረው ሁሉ ከሰዎች ጋር በነበረው ግንኙነትም እንዲሁ ትሑት የሆነው፣ ይህ ትሕትና ስለ እግዚአብሔር ሲያስብ ብቻ የሚቀሰቀስና የሚሠራ ጊዜያዊ ስሜት ሳይሆን የመላ ሕይወቱ መንፈስ ስለ ነበረ ነው። እግዚአብሔር ለፈጠራቸውና ለወደዳቸው ሰዎች ሲል ራሱን የእግዚአብሔር አገልጋይ አድርጎ ተመለከተ። ስለዚህም እግዚአብሔር በእርሱ በኩል የፍቅር ሥራውን ይሠራ ዘንድ ራሱን የሰዎች አገልጋይ አድርጎ መቍጠሩ የተገባ ነበር። የራሱን ክብር ለመፈለግ ወይም ራሱን ለመከላከል ኃይሉን ለማሳየት ለቅጽበት እንኳ አላሰበም። መንፈሱ ሁሉ እግዚአብሔር ይሠራበት ዘንድ ለእርሱ የተሰጠ ሕይወት መንፈስ ነበረ።

ክርስቲያኖች የኢየሱስን ትሕትና የቤዛነቱ ዋና ባሕርይ፣ የእግዚአብሔር ልጅ ሕይወት ብፅዕና፣ ከአብ ጋር ያለው ብቸኛው እውነተኛ ግንኙነት፣ ስለዚህም ከእርሱ ጋር ዕድል ይኖረን ዘንድ ኢየሱስ ሊሰጠን የሚገባው ነገር እንደ ሆነ አድርገው እስኪያጠኑት ድረስ ይህ አይሆንም። ያን ጊዜ ግን እውነተኛ፣ ሰማያዊና በግልጥ የሚታይ ትሕትና በእጅጉ መጕደሉ ሸክምና ኀዘን ይሆንብናል፤ የተለመደው ሃይማኖታችንም ይህን፣ ክርስቶስ በውስጣችን ለመኖሩ የመጀመሪያውንና ዋናውን ምልክት ለማግኘት ሲባል ወደ ጎን ይደረጋል።

ወንድሜ ሆይ፣ ትሕትናን እንደ ልብስ ታጥቀሃልን? ስለ ዕለት ተዕለት ሕይወትህ ጠይቅ። ኢየሱስን ጠይቅ። ወዳጆችህን ጠይቅ።

ዓለምንም ጠይቅ። ገና በሚገባ ያላወቅኸውን ሰማያዊ ትሕትና በኢየሱስ ስለ ገለጠልህ፣ በእርሱም በኩል ምናልባት ገና ያልቀመስኸው ሰማያዊ ብፅዕና ወደ አንተ ሊገባ ስለሚችል እግዚአብሔርን ማመስገን ጀምር።