በትክክል መጀመር

በክርስትና ሕይወት ውስጥ በትክክል ከመጀመር የበለጠ አስፈላጊ ነገር የለም። በትክክል ከጀመርን በትክክል መቀጠል እንችላለን። በተሳሳተ መንገድ ከጀመርን ግን ተከትሎ የሚመጣው ሕይወት በሙሉ የተሳሳተ ሊሆን ይችላል። እነዚህን ገጾች ከሚያነብ ሰው መካከል በተሳሳተ መንገድ የጀመረ ቢኖር፣ እንደ ገና ጀምሮ በትክክል መጀመር እጅግ ቀላል ነገር ነው። በክርስትና ሕይወት ትክክለኛው አጀማመር ምን እንደ ሆነ በዮሐንስ 1:12 ተነግሮናል፦ «ለተቀበሉት ሁሉ ግን፥ በስሙ ለሚያምኑት ለእነርሱ የእግዚአብሔር ልጆች ይሆኑ ዘንድ ሥልጣንን ሰጣቸው።» የክርስትናን ሕይወት የምንጀምርበት ትክክለኛው መንገድ ኢየሱስ ክርስቶስን በመቀበል ነው። እርሱን ለሚቀበል ለማንኛውም ሰው የእግዚአብሔር ልጅ ይሆን ዘንድ ወዲያውኑ ሥልጣንን ይሰጠዋል። የዚህ መጽሐፍ አንባቢ በምድር ላይ ካሉት ሰዎች ሁሉ እጅግ ክፉው ቢሆንና በዚችው ቅጽበት ኢየሱስ ክርስቶስን ቢቀበል፣ በዚያችው ቅጽበት የእግዚአብሔር ልጅ ይሆናል። እግዚአብሔር ይህን ከላይ በተጠቀሰው ቍጥር ውስጥ ምንም ገደብ በሌለው አነጋገር ተናግሮታል። ማንም ሰው በሌላ መንገድ የእግዚአብሔር ልጅ ሊሆን አይችልም። አንድ ሰው ምንም ያህል በጥንቃቄ ቢያድግ፣ ከዚህ ዓለም ርኵሰትና ክፋት ምንም ያህል ተጠብቆ ቢኖር፣ ኢየሱስ ክርስቶስን እስኪቀበል ድረስ የእግዚአብሔር ልጅ አይደለም። እኛ «በእምነት በኩል … በክርስቶስ ኢየሱስ የእግዚአብሔር ልጆች» የምንሆነው (ገላትያ 3:26) በዚህ መንገድ ብቻ ነው እንጂ በሌላ በማንኛውም መንገድ አይደለም።

ኢየሱስ ክርስቶስን መቀበል ማለት ምን ማለት ነው? እግዚአብሔር ለሰው ሁሉ እንዲሆን ያቀረበውን ሁሉ ክርስቶስን ለራስህ አድርገህ መውሰድ ማለት ነው። ኢየሱስ ክርስቶስ የእግዚአብሔር ስጦታ ነው። «በእርሱ የሚያምን ሁሉ የዘላለም ሕይወት እንዲኖረው እንጂ እንዳይጠፋ እግዚአብሔር አንድያ ልጁን እስኪሰጥ ድረስ ዓለሙን እንዲሁ ወዶአልና» (ዮሐንስ 3:16)። አንዳንዶች ይህን አስደናቂ የእግዚአብሔር ስጦታ ይቀበላሉ። ይህን ስጦታ የሚቀበል ሁሉ የእግዚአብሔር ልጅ ይሆናል። ሌሎች ብዙዎች ግን ይህን አስደናቂ የእግዚአብሔር ስጦታ አይቀበሉም፤ ይህን የእግዚአብሔር ስጦታ የማይቀበል ሁሉ ይጠፋል። አሁን ተፈርዶበታል። «በእርሱ በሚያምን አይፈረድበትም፤ በማያምን ግን በአንዱ በእግዚአብሔር ልጅ ስም ስላላመነ አሁን ተፈርዶበታል» (ዮሐንስ 3:18)።

እንግዲህ እግዚአብሔር ልጁን ምን እንዲሆንልን ነው የሚያቀርብልን?

1. ከሁሉ አስቀድሞ፣ እግዚአብሔር ኢየሱስን ኃጢአታችንን ተሸካሚ እንዲሆንልን ያቀርብልናል። ሁላችን ኃጢአት ሠርተናል። ኃጢአት ያልሠራ ወንድ ወይም ሴት፣ ወንድ ልጅ ወይም ሴት ልጅ የለም (ሮሜ 3:22-23)። ከእኛ ማንም ኃጢአት አልሠራንም ቢል ራሱን ያታልላል፤ እግዚአብሔርንም ሐሰተኛ ያደርገዋል (1ኛ ዮሐንስ 1:8፣ 10)። እንግዲህ እያንዳንዳችን የራሳችንን ኃጢአት መሸከም አለብን፤ አለዚያም ሌላ ሰው በእኛ ፋንታ ሊሸከመው ይገባል። የራሳችንን ኃጢአት ራሳችን የምንሸከም ብንሆን፣ ከእግዚአብሔር ፊት ለዘላለም መጣል ይሆንብን ነበር፤ እግዚአብሔር ቅዱስ ነውና። «እግዚአብሔር ብርሃን ነው ጨለማም በእርሱ ዘንድ ከቶ የለም» (1ኛ ዮሐንስ 1:5)። ነገር ግን እኛ ራሳችን ኃጢአታችንን እንዳንሸከም እግዚአብሔር ራሱ በእኛ ፋንታ የሚሸከምልን ሌላ አዘጋጅቶልናል። ይህ ኃጢአት ተሸካሚ የእግዚአብሔር የገዛ ልጁ ኢየሱስ ክርስቶስ ነው፤ «እኛ በእርሱ ሆነን የእግዚአብሔር ጽድቅ እንሆን ዘንድ ኃጢአት ያላወቀውን እርሱን ስለ እኛ ኃጢአት አደረገው» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:21)። ኢየሱስ ክርስቶስ በቀራንዮ መስቀል ላይ በሞተ ጊዜ፣ በእኛ ፋንታ እርግማን ሆኖ ከሕግ እርግማን ዋጀን (ገላትያ 3:13)። እንግዲህ ክርስቶስን መቀበል ማለት እግዚአብሔር ስለ ልጁ የሰጠውን ይህን ምስክርነት ማመን ነው፤ ኢየሱስ ክርስቶስ በእርግጥ ኃጢአታችንን በሥጋው በመስቀል ላይ እንደ ተሸከመ ማመን (1ኛ ጴጥሮስ 2:24)፣ ኢየሱስ ክርስቶስም በእኛ ፋንታ ስለ ተሸከመው እግዚአብሔር ኃጢአታችንን ሁሉ ይቅር እንደሚል በእርሱ መታመን ነው። «እኛ ሁላችን እንደ በጎች ተቅበዝብዘናል፤ ከእኛ እያንዳንዱ ወደ ገዛ መንገዱ ተመልሶአል፤ እግዚአብሔርም የሁላችንን በደል በእርሱ ላይ አኖረ» (ኢሳይያስ 53:6)። ያለፈውም፣ የአሁኑም፣ የሚመጣውም መልካም ሥራችን ከኃጢአታችን ይቅርታ ጋር አንዳች ግንኙነት የለውም። ኃጢአታችን ይቅር የሚባለው በምንሠራው በማንኛውም መልካም ሥራ ምክንያት አይደለም፤ ይቅር የሚባለው ክርስቶስ በእኛ ፋንታ በቀራንዮ መስቀል ላይ በፈጸመው የማስተስረያ ሥራ ምክንያት ነው። በዚህ የማስተስረያ ሥራ ብናርፍ መልካም ሥራ እንሠራለን፤ ነገር ግን መልካም ሥራችን የመዳናችን ፍሬና ክርስቶስን ኃጢአታችንን ተሸካሚ አድርገን የማመናችን ውጤት ይሆናል። መልካም ሥራችን የመዳናችን መሠረት አይደለም፤ ይልቁንም የመዳናችን ውጤትና ማስረጃው ነው። መልካም ሥራችንን ከመዳን መሠረት ጋር ፈጽሞ እንዳንቀላቅል እጅግ መጠንቀቅ አለብን። ይቅር የተባልነው በክርስቶስ ሞት እና በመልካም ሥራችን አይደለም፤ ይቅር የተባልነው በክርስቶስ ሞት ብቻና በሙሉ ነው። ይህን በግልጽ ማየት የእውነተኛው የክርስትና ሕይወት ትክክለኛ አጀማመር ነው።

2. እግዚአብሔር ኢየሱስን ከኃጢአት ኃይል ነጻ አውጪያችን እንዲሆን ያቀርብልናል። ኢየሱስ መሞት ብቻ ሳይሆን ከሞት ተነሥቷል። ዛሬ ሕያው አዳኝ ነው። በሰማይና በምድር ሥልጣን ሁሉ አለው (ማቴዎስ 28:18)። እጅግ ደካማውን ኃጢአተኛ እንኳ ሳይሰናከል ሊጠብቀው ይችላል (ይሁዳ 24)። እርሱ በእርሱ በኩል ወደ አብ የሚመጡትን ሁሉ ከጥልቁ የኃጢአት ጕድጓድ ብቻ ሳይሆን «ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል»። («ስለ እነርሱም ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት ይኖራልና ስለዚህ ደግሞ በእርሱ ወደ እግዚአብሔር የሚመጡትን ፈጽሞ ሊያድናቸው ይችላል።» — ዕብራውያን 7:25) «እንግዲህ ልጁ አርነት ቢያወጣችሁ በእውነት አርነት ትወጣላችሁ» (ዮሐንስ 8:36)። ኢየሱስን መቀበል ማለት እግዚአብሔር በቃሉ ስለ እርሱ የነገረንን ይህን ማመን ነው፤ በእርግጥ ከሙታን እንደ ተነሣ ማመን፣ አሁን ሕያው ሆኖ እንደሚኖር ማመን፣ ከመሰናከል ሊጠብቀን ኃይል እንዳለው ማመን፣ ዕለት ዕለትም ከኃጢአት ኃይል ሊጠብቀን ኃይል እንዳለው ማመን፣ ይህንም እንዲያደርግልን በቀላሉ በእርሱ መታመን ነው።

በየዕለቱ በኃጢአት ላይ ድል የመንሣት ምስጢሩ ይህ ነው። ኃጢአትን በራሳችን ብርታት ለመዋጋት ብንሞክር መውደቃችን አይቀርም። ነገር ግን በየቀኑና በየሰዓቱ እንዲጠብቀን ከሙታን ወደ ተነሣው ክርስቶስ በቀላሉ ቀና ብለን ብንመለከት፣ እርሱ ይጠብቀናል። በተሰቀለው ክርስቶስ በኩል ከኃጢአት በደለኛነት ነጻ እንወጣለን፤ ኃጢአታችን ሁሉ ተደምስሷል፤ ከኵነኔ ሁሉ ነጻ ነን፤ በኃጢአት ኃይል ላይ በየዕለቱ ድል የምናገኘው ግን ከሙታን በተነሣው ክርስቶስ በኩል ነው። አንዳንዶች ክርስቶስን ኃጢአት ተሸካሚ አድርገው ይቀበሉትና ይቅርታን ያገኛሉ፤ ነገር ግን ከዚያ አልፈው አይሄዱም፤ ስለዚህ ሕይወታቸው የዕለት ዕለት ውድቀት ይሆናል። ሌሎች ግን ከሙታን የተነሣ አዳኛቸው አድርገውም ይቀበሉታል፤ በዚህም በኃጢአት ላይ ድል ወደ መንሣት ልምምድ ይገባሉ። በትክክል ለመጀመር እርሱን ኃጢአት ተሸካሚያችን አድርገን በመቀበል ይቅርታን ማግኘት ብቻ ሳይሆን፣ ከሙታን የተነሣ አዳኛችን፣ ከኃጢአት ኃይል ነጻ አውጪያችንና ጠባቂያችን አድርገንም በመቀበል በኃጢአት ላይ የዕለት ዕለት ድልን ማግኘት አለብን።

3. ነገር ግን እግዚአብሔር ኢየሱስን ኃጢአታችንን ተሸካሚና ከኃጢአት ኃይል ነጻ አውጪያችን አድርጎ ብቻ ሳይሆን፣ ጌታችንና ንጉሣችን አድርጎም ያቀርብልናል። በሐዋርያት ሥራ 2:36 እንዲህ እናነባለን፦ «እንግዲህ ይህን እናንተ የሰቀላችሁትን ኢየሱስን እግዚአብሔር ጌታም ክርስቶስም እንዳደረገው የእስራኤል ወገን ሁሉ በእርግጥ ይወቅ።» «ጌታ» ማለት መለኮታዊ ገዢ ማለት ነው፤ «ክርስቶስ» ማለትም የተቀባ ንጉሥ ማለት ነው። ኢየሱስን መቀበል ማለት እርሱን መለኮታዊ ገዢያችን አድርጎ መውሰድ ነው፤ አእምሮአችን ፍጹም እምነቱን የሚሰጠው፣ ቃሉን ያለ ምንም ጥርጣሬ የምናምነው፣ ከሰዎች መካከል እጅግ ብዙ ጠቢባን የትምህርቱን እውነትነት ቢጠራጠሩ ወይም ቢክዱ እንኳ እኛ የምናምነው እርሱን ማድረግ ነው፤ ደግሞም የሕይወታችንን ፍጹም ቍጥጥር በደስታ የምናስረክበው ንጉሣችን አድርጎ መውሰድ ነው። ስለዚህ ከዚህ ጊዜ ጀምሮ ጥያቄው ፈጽሞ «እኔ ምን ማድረግ እወዳለሁ?»፣ «ሌሎች ምን እንዳደርግ ይነግሩኛል?» ወይም «ሌሎች ምን ያደርጋሉ?» አይሆንም፤ ጥያቄው በሙሉ «ንጉሤ ኢየሱስ ምን እንዳደርግ ይፈልጋል?» የሚል ይሆናል። ትክክለኛ አጀማመር ለኢየሱስ ጌትነትና ንጉሥነት ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ ራስን መስጠትን ያካትታል።

ኢየሱስ አዳኝ ብቻ ሳይሆን ጌታና ንጉሥም መሆኑን አለመረዳት በክርስትና ሕይወት ብዙ የተሳሳተ አጀማመርን አስከትሏል። እርሱን አዳኛችን፣ ኃጢአታችንን ተሸካሚና ከኃጢአት ኃይል ነጻ አውጪያችን አድርገን እንጀምራለን፤ ነገር ግን አዳኝ ብቻ አድርገነው መቆም የለብንም፤ ጌታና ንጉሥ አድርገን ልናውቀው ይገባናል። በክርስትና ሕይወት ትክክለኛ አጀማመር ውስጥ አሳባችንንም አካሄዳችንንም ያለ ምንም ቅድመ ሁኔታ ለኢየሱስ ከመስጠት የበለጠ አስፈላጊ ነገር የለም። ከልብህ፣ ደግመህም ደጋግመህ፦ «ሁሉ ለኢየሱስ!» በል። ብዙዎች የሚወድቁት ከዚህ ፍጹም ራስን መስጠት ስለሚያፈገፍጉ ነው። ኢየሱስን በግማሽ ልባቸው፣ በከፊል ማንነታቸውና በከፊል ንብረታቸው ማገልገል ይፈልጋሉ። ከኢየሱስ አንዳች ነገር መከልከል የመሰናከልና የውድቀት ጎስቋላ ሕይወት ማለት ነው።

ፍጹም ራስን የመስጠት ሕይወት በመንገዱ ሁሉ የደስታ ሕይወት ነው። ከዚህ በፊት ይህን አድርገህ የማታውቅ ከሆንህ፣ ዛሬ ከእግዚአብሔር ጋር ለብቻህ ሆነህ በጕልበትህ ተንበርክከህ «ሁሉ ለኢየሱስ!» በል፤ ከልብህም አስበው። በታላቅ ትጋት ተናገረው፤ ከልብህ ጥልቀት ተናገረው። ምን ማለት እንደ ሆነና ምን እያደረግህ እንዳለህ እስክትረዳ ድረስ በዚያ ቆይ። አንድ ሰው ይህን እርምጃ በእውነት ሲወስድ ወደ ፊት የሚራመደው እርምጃ ድንቅ ነው። አስቀድመህ ወስደኸው ከሆነ እንደ ገና ውሰደው፤ ደጋግመህ ውሰደው። ሁልጊዜ አዲስ ትርጉም አለው፤ አዲስ በረከትም ያመጣል። በዚህ ፍጹም ራስን መስጠት ውስጥ የእውነት መክፈቻ ይገኛል። ሁሉን ለሚሰጥ ሰው ጥርጣሬዎች በፍጥነት ይጠፋሉ (ዮሐንስ 7:17)። በዚህ ፍጹም ራስን መስጠት ውስጥ የጸሎት ኃይል ምስጢር ይገኛል (1ኛ ዮሐንስ 3:22)። በዚህ ፍጹም ራስን መስጠት ውስጥ መንፈስ ቅዱስን ለመቀበል ከሁሉ የላቀው ቅድመ ሁኔታ ይገኛል (የሐዋርያት ሥራ 5:32)።

ክርስቶስን ጌታህና ንጉሥህ አድርገህ መቀበል፣ እስካወቅኸው ድረስ በእያንዳንዱ ጥቃቅን የሕይወት ጕዳይ ለፈቃዱ መታዘዝን ያካትታል። ክርስቶስን ጌታቸውና ንጉሣቸው አድርገው እንደ ተቀበሉት የሚነግሩን፣ በዚያው ጊዜ ግን በንግዳቸው፣ በቤተሰብ ሕይወታቸው፣ በማኅበራዊ ሕይወታቸውና በግል አካሄዳቸው በየዕለቱ የማይታዘዙት ሰዎች አሉ። እንደነዚህ ያሉ ሰዎች ራሳቸውን ያታልላሉ። በየዕለቱ በሁሉ ነገር ልትታዘዘው የማትጣጣር ከሆንህ ኢየሱስን ጌታህና ንጉሥህ አድርገህ አልተቀበልኸውም። እርሱ ራሱ እንዲህ ይላል፦ «ስለ ምን። ጌታ ሆይ፥ ጌታ ሆይ፥ ትሉኛላችሁ፥ የምለውንም አታደርጉም?» (ሉቃስ 6:46)።

ይህን ሁሉ ጠቅለል አድርገን ስንናገር፣ የክርስትናን ሕይወት የምትጀምርበት ትክክለኛው መንገድ ይህ ነው፦ ኢየሱስ ክርስቶስን ኃጢአትህን ተሸካሚ አድርገህ መቀበልና ኢየሱስ ክርስቶስ በአንተ ፋንታ ስለ ሞተ እግዚአብሔር ኃጢአትህን ይቅር እንደሚል በእርሱ መታመን፤ ስለ አንተ ሊያማልድ ዘወትር በሕይወት የሚኖረውንና አንተን ለመጠበቅ ኃይል ሁሉ ያለውን ከሙታን የተነሣ አዳኝህ አድርገህ መቀበልና ዕለት ዕለት እንዲጠብቅህ በእርሱ መታመን፤ የአሳብህንና የሕይወትህን ፍጹም ቍጥጥር የምታስረክበው ጌታህና ንጉሥህ አድርገህም መቀበል። የክርስትና ሕይወት ትክክለኛ አጀማመር፣ ብቸኛውም ትክክለኛ አጀማመር ይህ ነው። ይህን አጀማመር ከጀመርህ ተከትሎ የሚመጣው ሁሉ በንጽጽር ቀላል ይሆናል። ይህን አጀማመር ካልጀመርህ ግን አሁኑኑ ጀምር።