በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ

ሰዎችን ወደ ክርስቶስ በማምጣት ለሚገኝ ስኬት እጅግ መሠረታዊ የሆነ፣ ነገር ግን በብዙዎች ዘንድ እምብዛም ያልተረዳ አንድ ቅድመ ሁኔታ አለ፤ ስለዚህም ለብቻው አንድ ምዕራፍ ይገባዋል። ይህም በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ነው። በሐዋርያት ሥራ 1:5፣ በሉቃስ 24:49 (ከሐዋርያት ሥራ 1:8 ጋር አነጻጽር) እና በሐዋርያት ሥራ 2:4 ሦስት አገላለጾችን እናገኛለን፦ «በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ»፣ «ከላይ ኃይል እስክትለብሱ» እና «መንፈስ ቅዱስ ሞላባቸው»። እነዚህንና ተዛማጅ ክፍሎችን በጥንቃቄ ብናነጻጽር፣ እነዚህ ልዩ ልዩ አገላለጾች አንዱንና ያንኑ ልምምድ እንደሚያመለክቱ እናገኛለን። ይህን ርዕስ እያጠናን ስንሄድ እንደምናየው፣ ይህ ልምምድ ለክርስቶስ ተቀባይነት ያለውና ውጤታማ አገልግሎት ለመስጠት ፈጽሞ የግድ አስፈላጊ የሆነ ቅድመ ሁኔታ ነው።

1. በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ምንድን ነው?

1. አንድ ሰው በእርሱ ላይ መሠራቱን ወይም አለመሠራቱን ሊያውቅ የሚችልበት የተወሰነና የተለየ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው። ይህም ኢየሱስ ደቀ መዛሙርቱን ይህን ኃይል መልበስ እስኪቀበሉ ድረስ በኢየሩሳሌም እንዲቆዩ ካዘዛቸው ግልጽ ነው (ሉቃስ 24:49፤ ከሐዋርያት ሥራ 1:8 ጋር አነጻጽር)። ይህ እንደ ተቀበሉት ወይም እንዳልተቀበሉት ሊያውቁ የሚችሉት የተወሰነና የተለየ ሥራ ባይሆን ኖሮ፣ ይህ የክርስቶስ ትእዛዝ መቼ እንደ ተፈጸመና ምስክርነታቸውን ለመጀመር መቼ እንደ ተዘጋጁ በእርግጥ ሊያውቁ ባልቻሉም ነበር።

2. ከዳግመኛ የመወለድ ሥራው የተለየ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ ነው። ይህም ከሐዋርያት ሥራ 1:5 ይታያል፤ በዚያ ደቀ መዛሙርቱ፦ «እናንተ ግን ከጥቂት ቀን በኃላ በመንፈስ ቅዱስ ትጠመቃላችሁ» ተብለዋል። ነገር ግን ደቀ መዛሙርቱ ቀድሞውኑ ዳግመኛ የተወለዱ እንደ ነበሩ ከዮሐንስ 15:3፤ 13:10 እንረዳለን። ደግሞም ቀድሞውኑ አምነው በውኃ ስለ ተጠመቁ፣ ነገር ግን መንፈስ ቅዱስ ገና ስላልወረደባቸው አንዳንድ ሰዎች ከሚነግረን ከሐዋርያት ሥራ 8:15-16 ይታያል። ይኸው ነገር ደቀ መዛሙርት ስለ ነበሩ፣ ነገር ግን ካመኑ በኋላ መንፈስ ቅዱስን ስላልተቀበሉ አንዳንድ ሰዎች በሚነግረን በሐዋርያት ሥራ 19:1-6 ተገልጧል። እንግዲያውስ አንድ ሰው በመንፈስ ቅዱስ ሳይጠመቅ በመንፈስ ቅዱስ ዳግመኛ ሊወለድ ይችላል። እንዲህ ያለ ሰው የዳነ ነው፤ ነገር ግን ገና ለአገልግሎት ብቁ አልሆነም። እያንዳንዱ አማኝ መንፈስ ቅዱስ አለው (ሮሜ 8:9)፤ ነገር ግን እያንዳንዱ አማኝ በመንፈስ ቅዱስ የተጠመቀ አይደለም (የሐዋርያት ሥራ 8:12-16፤ 19:1-2)። ይሁን እንጂ እያንዳንዱ አማኝ በመንፈስ ቅዱስ ሊጠመቅ እንደሚችል በቅርቡ እናያለን።

3. በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ሁልጊዜ ከምስክርነት ወይም ከአገልግሎት ጋር የተያያዘ ነው (1ኛ ቆሮንቶስ 12:4-13፤ የሐዋርያት ሥራ 1:5-8፤ ሉቃስ 24:49፤ የሐዋርያት ሥራ 2:4፤ 4:8፣ 31፤ 7:55፤ 9:17፣ 20፤ 10:45-46፤ 19:6ን ተመልከት)። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ከኃጢአት ከመንጻት ጋር ቀጥተኛ ግንኙነት የለውም። ይህ በብዙ ምክንያቶች ልብ ልንለው የሚገባ አስፈላጊ ነጥብ ነው። በዚህ ርዕስ ላይ ሰዎች በመንፈስ ቅዱስ ቢጠመቁ አሮጌው ሥጋዊ ባሕርይ ከሥሩ ተነቅሎ እንደሚጠፋ እንዲጠብቁ የሚያደርግ አንድ የትምህርት መስመር አለ። ይህን አቋም የሚደግፍ አንድም የመጽሐፍ ቅዱስ መስመር የለም። ከላይ እንደ ተባለው፣ እንዲሁም በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የተጠቀሰባቸውን ክፍሎች ሁሉ የሚመረምር ማንኛውም ሰው ለራሱ ሊረዳ እንደሚችለው፣ ሁልጊዜ ከምስክርነትና ከአገልግሎት ጋር የተያያዘ ነው። በእርግጥ ታላቅ የሞራልና የመንፈሳዊ ከፍታ አብሮት ይመጣል፤ ደግሞም ወደ ፊት እንደምናየው ፈቃድን ሙሉ በሙሉ ለክርስቶስ አሳልፎ መስጠትን አስቀድሞ ይጠይቃል፤ ነገር ግን ቀዳሚውና የቅርብ ዓላማው ለአገልግሎት ብቁ ማድረግ ነው። መጽሐፍ ቅዱስ የሚገልጣቸውን መገለጦቹንና ውጤቶቹን ብንመለከት፣ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ምን እንደ ሆነ ይበልጥ የተወሰነ መረዳት እናገኛለን። (ሀ) በመጀመሪያ በዚህ ርዕስ ላይ ከሁሉ ይበልጥ በዝርዝር የሚናገረውን ክፍል፣ 1ኛ ቆሮንቶስ 12:4-13ን እንመልከት። በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ መገለጦች ወይም ውጤቶች በሰዎች ሁሉ ዘንድ አንድ ዓይነት እንዳልሆኑ ወዲያውኑ እናያለን። ለምሳሌ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የሚቀበለውን እያንዳንዱን ሰው ስኬታማ ወንጌላዊ ወይም አስተማሪ አያደርገውም። ፈጽሞ የተለየ ስጦታ ሊሰጥ ይችላል። ይህ እውነት ብዙ ጊዜ ችላ ይባላል፤ ከዚህም የተነሣ ብዙ ተስፋ መቁረጥና ጥርጣሬ ይከሰታል። መገለጦቹ ወይም ውጤቶቹ እግዚአብሔር የተለያዩ ሰዎችን በጠራባቸው የአገልግሎት መስመሮች መሠረት ይለያያሉ። አንዱ የወንጌላዊነትን ስጦታ፣ ሌላው የአስተማሪነትን፣ ሌላው የአስተዳደርን፣ ሌላው የረዳትነትን፣ ሌላው የእናትነትን ስጦታ ይቀበላል (1ኛ ቆሮንቶስ 12:28-31፤ ኤፌሶን 4:8፣ 11)። (ለ) 1ኛ ቆሮንቶስ 12:7፣ 11። በእያንዳንዱ ሰው ላይ አንድ ስጦታ ይኖራል። ያው አንድ ዓይነት ስጦታ ሳይሆን፣ የወንጌላዊነት ወይም የእረኝነት ወይም የአስተማሪነት ወይም ሌላ፣ የሆነ ስጦታ ይኖራል። (ሐ) 1ኛ ቆሮንቶስ 12:11። ለእያንዳንዱ ሰው የሚሰጠው ስጦታ ወይም ስጦታዎች ምን እንደሚሆኑ የሚወስነው መንፈስ ቅዱስ ራሱ ነው። አንድን የአገልግሎት ስፍራ መርጠን ከዚያም ለዚያ አገልግሎት ብቁ እንዲያደርገን መንፈስ ቅዱስን መለመን፣ ወይም አንድን ስጦታ መርጠን ከዚያም ያን ስጦታ እንዲሰጠን መንፈስን መለመን የእኛ ድርሻ አይደለም። የእኛ ድርሻ ራሳችንን ፈጽመን በመንፈስ ቅዱስ እጅ ማኖር ነው፤ እርሱ «እንደሚፈቅድ» ወደ ፈለገው ስፍራ፣ «እንደሚፈቅድ» ወደ መረጠው የአገልግሎት መስመር (የሐዋርያት ሥራ 13:2) እንዲልከን፣ «እንደሚፈቅድ» የፈለገውንም ስጦታ እንዲሰጠን። እርሱ ፍጹም ሉዓላዊ ነው፤ የእኛ ትክክለኛ ስፍራም ፍጹምና ያለ ቅድመ ሁኔታ ራሳችንን ለእርሱ አሳልፎ መስጠት ነው። ብዙዎች በረከቱን የሚያጡትና ተስፋ የሚቆርጡት በዚህ ነጥብ ላይ ነው። ትርፋማ ንግዱን ትቶ የወንጌላዊነትን ሥራ የጀመረ እጅግ ቅንና ራሱን የሚሠዋ አንድ ሰው አውቃለሁ። በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ ሰምቶ ነበር፤ ቢቀበለውም ለወንጌላዊነት ሥራ ብቁ እንደሚያደርገው እንዲያስብ ተመርቶ ነበር። ሰውየው ከአራት ሺህ ማይል በላይ ተጉዞ ወደዚህ አገር መጣ፤ ነገር ግን ሥራው አልተከፈተለትም። የወንጌላዊነትን ሥራ — ያ ሥራ የቱንም ያህል መልካም ቢሆን — ራሱ መርጦ ከዚያም መንፈስ ቅዱስ ለዚህ በራሱ ለመረጠው ሥራ ብቁ እንዲያደርገው መጠበቅ የእርሱ ድርሻ እንዳልሆነ እስኪያስተውል ድረስ በብዙ ግራ መጋባትና ጥርጣሬ ውስጥ ነበር። መንፈስ ወደሚፈቅደው ወደ ማንኛውም ሥራ ለመላክ ራሱን አሳልፎ ሰጠ። ወደ ተላከበትም ሥራ ሲገባ የመንፈስ ኃይል በላዩ መጣ፤ ይመኘው የነበረውንም ይህንኑ የወንጌላዊነት ስጦታ ተቀበለ። (መ) የሐዋርያት ሥራ 1:5፣ 8። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ሁልጊዜ ለአገልግሎት፣ ማለትም እግዚአብሔር ለሚጠራን አገልግሎት፣ ኃይልን ይሰጣል። በአንድ ከተማ ወደ ክርስቶስ የተመራ አንድ ያልተማረ ልጅ ነበር። በእጅግ ዝቅተኛ በሆነው ሥራው ውስጥ ለኢየሱስ መመስከር ጀመረ። በክርስቶስ ሥራ ውስጥ ከደረጃ ወደ ደረጃ እያደገ ሄደ። ስለ እርሱ ግድ የሚለው አንድ ጨዋ ሰው ትኩረቴን ወደ እርሱ ሳበው፤ ከእርሱ ጋር እንድገናኝም እንደሚወድ ነገረኝ። ያ ሰው ልጁን ወደ ቺካጎ አመጣው፤ እኔም አንድ ምሽት በአንዱ ድንኳናችን ውስጥ እንዲናገር ጋበዝሁት። ድንኳኑ እጅግ አስቸጋሪ በሆነ ሰፈር ውስጥ ነበር። በዚያው ድንኳን ውስጥ በአንድ ወቅት የተደራጀ ሁከተኛ ቡድን ስብሰባውን ለመበተን መጥቶ ነበር። ተሰብሳቢውን ይዞ ማቆየት አስቸጋሪ ነበር። ወጣቱ እጅግ ተራ በመሰለኝ መንገድ ንግግሩን ጀመረ፤ እንዲናገር በመጠየቄ የተሳሳትሁ መስሎኝ ፈራሁ፤ ነገር ግን እጸልይና ተሰብሳቢውን እከታተል ነበር። ንግግሩን ሲቀጥል — ከተበላሸው ሰዋስው በቀር — አንዳች የሚደንቅ ነገር አልነበረበትም። ነገር ግን ሰዎቹ ሁሉ ያደምጡ እንደ ነበር አስተዋልሁ። እስከ መጨረሻው ድረስ ማዳመጣቸውን ቀጠሉ። ክርስቶስን ለመቀበል የሚፈልግ ሰው ካለ ብዬ በጠየቅሁ ጊዜ፣ በድንኳኑ የተለያዩ ክፍሎች ሰዎች መቀበል እንደሚፈልጉ ለማሳየት ተነሡ። ነገሩን ሁሉ ሳሰላስል፣ ተናጋሪውን ቀድሞ ያውቀው ለነበረ አንድ ሰው ሁኔታውን ነገርሁት። እርሱም «በሄደበት ሁሉ እንዲሁ ነው» ብሎ መለሰልኝ። ምክንያቱ ምን ነበር? ይህ ያልተማረ ልጅ በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቆ ነበር፤ ኃይልንም ተቀብሎ ነበር። አንድ ምሽት በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ ካቀረብሁት ንግግር መጨረሻ ላይ፣ አንድ የወንጌል አገልጋይ መድረኩ ላይ ወደ እኔ መጥቶ፦ «ይህ ኃይል ያስፈልገኛል፤ አትጸልይልኝምን?» አለኝ። እኔም፦ «አሁኑኑ እዚሁ እንንበርከክ» ብዬ መለስሁለት፤ እንዲሁም አደረግን። ከጥቂት ሳምንታት በኋላ በዚያ አጠገብ ቆሞ የነበረ አንድ ሰው አገኘሁ። እርሱም፦ «በኒው ብሪተን አብረኸው የጸለይኸውን የወንጌል አገልጋይ ታስታውሰዋለህ? ወደ ቤተ ክርስቲያኑ ተመለሰ፤ ቤተ ክርስቲያኑ በእሑድ ምሽቶች ጢም ብሎ ይሞላል፤ ከተሰብሳቢዎቹ ብዙዎቹ ወጣቶች ናቸው፤ ሰዎችም ያለማቋረጥ እየተለወጡ ነው» አለኝ። በመንፈስ ቅዱስ ተጠምቆ «ኃይልን» ተቀብሎ ነበር። (ሠ) የሐዋርያት ሥራ 4:29-31። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ሁልጊዜ በምስክርነትና በአገልግሎት ድፍረትን ይሰጣል። ጴጥሮስ ለዚህ ጉልህ ምሳሌ ነው። በሐዋርያት ሥራ 4:8-12 ያለውን ጴጥሮስ በማርቆስ 14:66-72 ካለው ጴጥሮስ ጋር አነጻጽር። ምናልባት ይህን መጽሐፍ ከሚያነቡት መካከል ሌሎችን ለማነጋገርና ወደ ክርስቶስ ለመማረክ ታላቅ ምኞት ያለው፣ ነገር ግን ሊያሸንፈው የማይችለው ዓይናፋርነት እንቅፋት የሆነበት ሰው ይኖር ይሆናል። በመንፈስ ቅዱስ ብቻ ብትጠመቅ ያ ሁሉ ይሸነፋል።

አሁን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ምን እንደ ሆነ ልንበይን የምንችልበት ደረጃ ላይ ደርሰናል። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ማለት የእግዚአብሔር መንፈስ በአማኙ ላይ ወርዶ ችሎታዎቹን ሁሉ በእጁ ማድረጉና በተፈጥሮው የእርሱ ያልሆኑትን፣ ነገር ግን እግዚአብሔር ለጠራው አገልግሎት ብቁ የሚያደርጉትን ስጦታዎች መስጠቱ ነው።

2. ለክርስቲያናዊ ሥራ ዝግጅት በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ አስፈላጊነት።

(1.) በሉቃስ 24:49 ኢየሱስ ሐዋርያትን «ከላይ ኃይል እስክትለብሱ ድረስ» በኢየሩሳሌም እንዲቆዩ አዘዛቸው። እነዚህ ሰዎች የክርስቶስ ሕይወት፣ ሞትና ትንሣኤ ምስክሮች እንዲሆኑ ተሾመው ነበር (ሉቃስ 24:45-48፤ የሐዋርያት ሥራ 1:22፤ 10:39-41)። ለዚህ ሥራ ድንቅና በቂ የሚመስል ሥልጠና አግኝተው ነበር። ከሦስት ዓመት በላይ ከአስተማሪዎች ሁሉ ከሚበልጠው ከኢየሱስ ራሱ ዘንድ ተምረዋል። የተአምራቱ፣ የሞቱ፣ የቀብሩ፣ የትንሣኤውና የዕርገቱ የዓይን ምስክሮች ነበሩ። ነገር ግን አሁንም አንድ ነገር ይጎድላቸው ነበር። ይህም ጉድለት እጅግ ወሳኝ ከመሆኑ የተነሣ ኢየሱስ ያ ጉድለት እስኪሟላ ድረስ ወደ ተሾሙበት ሥራ እንዲገቡ አልፈቀደላቸውም። ያ ጉድለትም በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ነበር። ተወዳዳሪ የሌለው የአገልግሎት ዝግጅት የነበራቸው ሐዋርያት ሌላው ሥልጠናቸው ሁሉ በመንፈስ ቅዱስ በመጠመቅ እስኪሟላ ድረስ ወደዚያ አገልግሎት እንዲገቡ ካልተፈቀደላቸው፣ ከእነርሱ ያነሰ ሥልጠና ያለን ማናችንም ይህን ለማድረግ መድፈራችን እንዴት ያለ ታላቅ ድፍረት ነው! ይህ ብቻም አይደለም፤ ኢየሱስ ራሱ እንኳ በተለየ ሁኔታ በመንፈስ ቅዱስ በኃይልም እስኪቀባ ድረስ ወደ አገልግሎቱ አልገባም (የሐዋርያት ሥራ 10:38፤ ከሉቃስ 3:22 እና 4:1፣ 14 ጋር አነጻጽር)። ይህ ጥምቀት ለክርስቲያናዊ ሥራ ፈጽሞ የግድ አስፈላጊ ዝግጅት ነው። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቃችንን ሳናውቅ ለክርስቶስ ለመሥራት ብንሞክር፣ ይህ ወይ ግልጽ የሆኑትን የእግዚአብሔርን ቃል መስፈርቶች አለማወቅ ነው፤ ወይም ደግሞ ከእኛ በኩል ከሁሉ የከፋ ድፍረት ነው።

(2.) በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ የእያንዳንዱ አማኝ መብት ነው። ይህም ከሐዋርያት ሥራ 2:39 ይታያል፦ «የተስፋው ቃል ለእናንተና ለልጆቻችሁ ጌታ አምላካችንም ወደ እርሱ ለሚጠራቸው በሩቅ ላሉ ሁሉ ነውና።» ዐውዱ፣ በዚህና በቀደመው ምዕራፍ «የተስፋው ቃል» የሚለው ቃል የተሠራበት መንገድ (1:4፤ 2:16፣ 33)፣ እንዲሁም በመጽሐፉ ሁሉ «የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ» የሚለው አገላለጽ የተሠራበት መንገድ፣ በዚህ ቁጥር ውስጥ ያለው «የተስፋው ቃል» በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ ተስፋ መሆኑን በማያወላውል ሁኔታ ያረጋግጣሉ፤ ቁጥሩም ይህ ተስፋ በቤተ ክርስቲያን ታሪክ ዘመናት ሁሉ እግዚአብሔር ወደ እርሱ ለሚጠራቸው ሁሉ፣ ማለትም ለእያንዳንዱ አማኝ እንደ ሆነ ይነግረናል። ይህ ጥምቀት ከሌለን ጥፋቱ የራሳችን ነው። ለእኛ የተሰጠ ነው፤ እንዲህ ብንጠመቅ ልንሠራው እንችል ለነበረው ሥራ ሁሉና ልንማርካቸው እንችል ለነበሩት ነፍሳት ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት ተጠያቂዎች ነን፤ ሥራው ባልተሠራበትና ነፍሳቱ ባልተማረኩበት መጠንም በደለኞች ነን።

3. በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅን እንዴት ልናገኘው እንችላለን?

አሁን ወደ ተግባራዊው ጥያቄ እንመጣለን፦ ለክርስቶስ በምንሠራው ሥራ ፈጽሞ የግድ አስፈላጊ የሆነውን ይህን በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ እንዴት ልናገኘው እንችላለን? ደግነቱ የዚህ ጥያቄ መልስ በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እጅግ በግልጽ ተነግሯል።

(1) «ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ» (የሐዋርያት ሥራ 2:38)። ይህን ጥምቀት ለማግኘት የመጀመሪያው እርምጃ ንስሐ ነው። ንስሐ ማለት «አሳብን መለወጥ» ማለት ነው፤ ስለ ኃጢአት፣ ስለ እግዚአብሔር፣ በዚህ ክፍል ደግሞ በተለይ (ዐውዱ እንደሚያሳየው) ስለ ክርስቶስ ያለንን አሳብ መለወጥ ነው። ወደ ተግባር የሚመራ እውነተኛ የአሳብ ለውጥ ነው — ከኃጢአት ሁሉ ዘወር እንድንል፣ ወደ እግዚአብሔር እንድንመለስ፣ ኢየሱስ ክርስቶስን ከመጣል ዘወር ብለን እንድንቀበለው የሚያደርግ ለውጥ። ሁለተኛው እርምጃ ኃጢአትን መተዋችንንና ኢየሱስ ክርስቶስን መቀበላችንን እግዚአብሔር በወሰነው መንገድ፣ ማለትም በኢየሱስ ክርስቶስ ስም በመጠመቅ፣ መመስከር ነው። ቢያንስ በአንድ አጋጣሚ (የሐዋርያት ሥራ 10:44-48) በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ከውኃ ጥምቀት ቀድሞ ነበር፤ ነገር ግን ይህ በግልጽ ልዩ ሁኔታ ነበር፤ እግዚአብሔርም፦ «ንስሐ ግቡ፥ ኃጢአታችሁም ይሰረይ ዘንድ እያንዳንዳችሁ በኢየሱስ ክርስቶስ ስም ተጠመቁ፤ የመንፈስ ቅዱስንም ስጦታ ትቀበላላችሁ» ይላል (የሐዋርያት ሥራ 2:38)።

(2) «እግዚአብሔር ለሚታዘዙት የሰጠው መንፈስ ቅዱስ» (የሐዋርያት ሥራ 5:32)። እዚህ የተገለጸው የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ቅድመ ሁኔታ «እርሱን መታዘዛችን» ነው። መታዘዝ እግዚአብሔር እንድናደርግ ከሚያዝዘን ነገሮች አንዳንዶቹን ብቻ ከመፈጸም የበለጠ ነው። ፈቃዳችንን፣ ራሳችንንና ያለንን ሁሉ ፈጽመን ለእርሱ አሳልፎ መስጠት ማለት ነው። ወደ እርሱ መጥተን ከልባችን እንዲህ ማለታችን ነው፦ «እነሆኝ፤ የአንተ ነኝ፤ በዋጋ ገዝተኸኛል፤ ባለቤቴ መሆንህን አምናለሁ። ውሰደኝ፤ እንደ ወደድኸው አድርገኝ፤ ወደ ወደድኸው ላከኝ፤ እንደ ፈቀድኸው ተጠቀምብኝ።» ራሳችንን እንዲህ ፈጽመን ለእግዚአብሔር መስጠት በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ ቅድመ ሁኔታ ነው፤ ብዙዎች ይህን በረከት የሚያጡትም በዚህ ነጥብ ላይ ነው። በአንድ ጉባኤ ማብቂያ ላይ አንድ ሰው ወደ መድረኩ ቸኩሎ መጥቶ፣ እኔን ለማነጋገር የምትፈልግ በታላቅ ጭንቀት ውስጥ ያለች አንዲት ሴት እንዳለች ነገረኝ። ወደ እርሷ ለመድረስ አንድ ሰዓት ፈጀብኝ፤ ነገር ግን በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ ካላት ብርቱ ናፍቆት የተነሣ አሁንም በታላቅ የአእምሮ ሥቃይ ውስጥ ሆና አገኘኋት። ሌሎች አነጋግረዋት ነበር፤ ነገር ግን ምንም የጠቀማት አይመስልም ነበር። ከኋላዋ ተቀምጬ፦ «ፈቃድሽን ሙሉ በሙሉ አሳልፈሽ ሰጥተሻል?» አልኋት። አላወቀችም። «የክርስቲያን ሠራተኛ መሆን ትፈልጊያለሽ፣ አይደል?» «አዎ።» «የእግዚአብሔር ፈቃድ ከሆነ ወደ ባልቲሞር ተመልሰሽ የቤት ሠራተኛ ለመሆን ፈቃደኛ ነሽ?» «አይ!» «የራስሽን ፈቃድ ሙሉ በሙሉ አሳልፈሽ እስካልሰጠሽ ድረስ ይህን በረከት ፈጽሞ አትቀበዪም።» «አሳልፌ ልሰጠው አልችልም።» «እግዚአብሔር ራሱ ፈቃድሽን አሳልፎ እንዲሰጥልሽ ትፈልጊያለሽ?» «አዎ።» «እንግዲያው እንዲያደርግልሽ እንለምነው።» ለመንነው፤ እርሱም ጸሎቱን ሰማ፤ ፈቃዷ አሳልፎ ተሰጠ፤ በመንፈስ ቅዱስ ተጠመቀች፤ እየተደሰተችም ከቤተ ክርስቲያኑ ወጣች።

መታዘዝ ደግሞ በትልቁም በትንሹም ጉዳይ በቃሉ ወይም በመንፈሱ የተገለጠውን የእግዚአብሔርን ፈቃድ ማድረግ ማለት ነው። እግዚአብሔር እንድናደርግ ያዘዘንን ለማድረግ እምቢ ማለት፣ ወይም እንዳናደርግ ያዘዘንን አውቀን ማድረግ፣ በጣም ትንሽ በሆኑ ጉዳዮች እንኳ ቢሆን፣ ከዚህ በረከት ሊያግደን በቂ ነው። ስለዚህ ጉዳይ ስንጸልይ የቱንም ያህል ትንሽ ቢሆን ወደ አእምሯችን እየመጣ የሚያስጨንቀን ነገር ካለ፣ ወዲያውኑ ከእግዚአብሔር ጋር ልናስተካክለው ይገባናል። ሚስተር ፊኒ በመንፈስ ቅዱስ ለመጠመቅ በታላቅ ጭንቀት ለብዙ ቀናት ስለ ጸለየች፣ ነገር ግን መልስ ስላላገኘች አንዲት ሴት ይተርካል። በመጨረሻም አንድ ምሽት ስትጸልይ እጇን ወደ ራሷ ዘርግታ፣ በጸለየች ቁጥር ወደ አእምሮዋ ይመጣ የነበረውን አንድ ትንሽ ጌጥ አውልቃ ከእርሷ ጣለችው። ወዲያውኑ ለረጅም ጊዜ የተመኘችውን በረከት ተቀበለች። በጣም ትንሽ ነገር ይመስል ነበር፤ ነገር ግን ከእግዚአብሔር ጋር የሚያከራክራት ጉዳይ ስለ ነበር በረከቱን አግዶት ነበር።

(3.) «በሰማይ ያለው አባት ለሚለምኑት እንዴት አብልጦ መንፈስ ቅዱስን ይሰጣቸው?» (ሉቃስ 11:13)።

(ሀ) ለዚህ ጥምቀት የተወሰነ ጸሎት መኖር አለበት። መንፈስ ቅዱስ አስቀድሞ እዚህ አለ፤ እያንዳንዱ አማኝም መንፈስ አለው፤ ስለዚህ መንፈስ ቅዱስን ለማግኘት መጸለይ አይገባንም ተብሎ ብዙ ጊዜ ይነገራል። ይህ ክርክር መንፈስ ቅዱስ መኖርና ይህ የተለየ የመንፈስ ቅዱስ ሥራ መኖር የተለያዩ መሆናቸውን ቸል ይላል (1. 2.ን ተመልከት)። ደግሞም እግዚአብሔር «ለሚለምኑት … መንፈስ ቅዱስን» እንደሚሰጥ የሚናገረውን ግልጽ የቃሉን ትምህርት ይቃረናል። ከዚህም በላይ በሐዋርያት ሥራ መጽሐፍ ውስጥ በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ያለማቋረጥ ከጸሎት ጋር በተያያዘና ለጸሎት መልስ ሆኖ መሰጠቱ ይህ ክርክር ስሕተት መሆኑን ያሳያል (የሐዋርያት ሥራ 1:14፤ 2:1-4፤ 4:31፤ 8:15፣ 17)።

(ለ) ጸሎት ምኞትን ያመለክታል። ለእርሱ ጥልቅ ምኞት ከሌለ በስተቀር በመንፈስ ለመጠመቅ የሚደረግ እውነተኛ ጸሎት የለም። አንድ ሰው ያለዚህ በረከት እንደ ምንም ሊዘልቅ እንደሚችል እስካሰበ ድረስ ሊያገኘው አይችልም፤ ነገር ግን ዋጋው የቱንም ያህል ቢሆን ይህ ሊኖረው የግድ እንደሚገባ ወደሚሰማው ደረጃ ሲደርስ ለመቀበል በመንገዱ ብዙ ርቀት ሄዷል። ብዙ የወንጌል አገልጋዮችና ሌሎች ሠራተኞች ያለዚህ ስጦታ አገልግሎታቸውን መቀጠል እንደማይችሉ ወደሚሰማቸው ደረጃ ደርሰዋል፤ ከዚያም ስጦታው ብዙም ሳይቆይ ተከትሏል፤ የሥራቸውም ባሕርይ ሙሉ በሙሉ ተለውጧል።

(ሐ) ጸሎቱ ውጤታማ እንዲሆን በእምነት መሆን አለበት (ማርቆስ 11:24)። ያዕቆብ ስለ ጥበብ የሚቀርበውን ጸሎት በተመለከተ እንዲህ ይላል፦ «ነገር ግን በምንም ሳይጠራጠር በእምነት ይለምን፤ የሚጠራጠር ሰው በነፋስ የተገፋና የተነቃነቀ የባሕርን ማዕበል ይመስላልና። ያ ሰው ከጌታ ዘንድ አንዳች እንዲቀበል አይምሰለው።» (ያዕቆብ 1:6-7)። ያው መርሕ ስለ መንፈስ ቅዱስ በሚቀርበው ጸሎትም ላይ እንደሚሠራ ግልጽ ነው። ብዙዎች በረከቱን የሚያጡት በዚሁ ነጥብ ላይ ነው። በእምነት ወደ እግዚአብሔር እንዴት መቅረብ እንደሚገባ 1ኛ ዮሐንስ 5:14-15 በግልጽ ያስተምራል፦ «በእርሱ ዘንድ ያለን ድፍረት ይህ ነው፤ እንደ ፈቃዱ አንዳች ብንለምን ይሰማናል። የምንለምነውንም ሁሉ እንዲሰማልን ብናውቅ ከእርሱ የለመነውን ልመና እንደ ተቀበልን እናውቃለን።» በመንፈስ ቅዱስ እንዲያጠምቀን ስንለምነው፣ በቃሉ ውስጥ በቁርጥ ተስፋ የተሰጠበት ስለ ሆነ እንደ ፈቃዱ የሆነን ነገር እንደ ለመንን እናውቃለን። ስለዚህ እንደሚሰማን እናውቃለን፤ ደግሞም «የምንለምነውንም ሁሉ እንዲሰማልን ብናውቅ ከእርሱ የለመነውን ልመና እንደ ተቀበልን እናውቃለን።» እንግዲያውስ ከላይ የተገለጹትን የመንፈስ ቅዱስ ስጦታ ቅድመ ሁኔታዎች እንዳሟላሁና ከእግዚአብሔር እንደ ለመንሁት እርግጠኛ በሆንሁ ጊዜ፣ ይህን በረከት የእኔ እንደ ሆነ የመቁጠር መብት አለኝ — ጸሎቱ ተሰምቷል፤ ከእርሱ የለመንሁትንም ልመና አግኝቻለሁ — ተነሥቼም በሥራዬ ውስጥ የመንፈስ ኃይል እንደሚታይ ተረድቼ ወደ ሥራዬ ልገባ እችላለሁ። አንድ ሰው ግን፦ «ታዲያ ምንም መገለጥ አንጠብቅምን?» ይል ይሆናል። አዎን እንጠብቃለን፤ ግን የት? በአገልግሎት ውስጥ። ጸሎቴ እንደ ተሰማ በእግዚአብሔር ቃል ሥልጣን ሳውቅ፣ እርሱ ወደሚጠራኝ ወደ ማንኛውም አገልግሎት የመግባትና በዚያ አገልግሎት ውስጥ የመንፈስ ኃይል እንደሚገለጥ በልበ ሙሉነት የመጠበቅ መብት አለኝ። ብዙዎች እንደሚያደርጉት መገለጡን እንደ ኤሌክትሪክ በሚነዝሩ ስሜቶች ወይም በልዩ የስሜት ልምምዶች መጠበቅ ወይም መፈለግ ስሕተት ነው። እነዚህ በመንፈስ ቅዱስ ከመጠመቅ ጋር አብረው ሊመጡ ይችላሉ፤ ብዙ ጊዜም ይመጣሉ። ነገር ግን መገለጦችን የምንፈልግበት ስፍራ አገልግሎት እንደ ሆነ፣ እጅግ አስፈላጊ፣ አስተማማኝና መጽሐፍ ቅዱሳዊ የሆኑት መገለጦችም በሥራችን ውስጥ እንደሚገኙ መጽሐፍ ቅዱስ በግልጽ ያስተምረናል (1ኛ ቆሮንቶስ 12:4-11)። «በመንፈስ ቅዱስ መጠመቃችንን እስክናውቅ ድረስ መጠበቅ አይገባንምን?» ተብሎ ይጠየቅ ይሆናል። በእርግጥ ይገባናል፤ ነገር ግን እንዴት እናውቃለን? መዳናችንን በምናውቅበት በዚያው መንገድ፣ በእግዚአብሔር ቃል ምስክርነት። ቅድመ ሁኔታዎቹን እንዳሟላሁና «እንደ ፈቃዱ» የሆነውን ይህን ስጦታ እንደ ለመንሁ ሳውቅ፣ ጸሎቴ እንደ ተሰማና ከእርሱ የለመንሁትን ልመና እንዳገኘሁ በእግዚአብሔር ቃል (1ኛ ዮሐንስ 5:14-15) አውቃለሁ። ከእግዚአብሔር ቃል ፍጹም በቂ ማስረጃ በቀር ሌላ ማስረጃ ሳይኖረኝ ተነሥቼ እግዚአብሔር ወደሚጠራኝ አገልግሎት የመግባት መብት አለኝ። «የቀደሙት ደቀ መዛሙርት ዐሥር ቀን አልጠበቁምን?» ተብሎ ደግሞ ይጠየቅ ይሆናል። አዎን ጠብቀዋል፤ ምክንያቱም በሐዋርያት ሥራ 2:1 በግልጽ ተሰጥቷል፦ «በዓለ ኀምሳ የተባለውም ቀን በደረሰ ጊዜ»። በብሉይ ኪዳን ምሳሌዎች የበዓለ ኀምሳ ቀን በእግዚአብሔር አሠራር መንፈስ ቅዱስ ለመጀመሪያ ጊዜ የሚሰጥበትና የበኵራት (የቤተ ክርስቲያን) መሥዋዕት የሚቀርብበት ቀን ሆኖ ተወስኖ ነበር፤ ስለዚህ መንፈስ ቅዱስ እስከዚያ ቀን ድረስ ሊሰጥ አልቻለም (ዘሌዋውያን 23:9-17)። ነገር ግን መንፈስ አንድ ጊዜ ከተሰጠ በኋላ ይህን በረከት በፈለጉት ሰዎች በኩል ረጅም የመጠበቅ ጊዜ አናገኝም (የሐዋርያት ሥራ 4:31፤ 8:15፣ 17፤ 9:17፣ 20፤ 19:6)። ሰዎች ዛሬ ለመጠበቅ የሚገደዱት ቅድመ ሁኔታዎቹን ስላላሟሉ፣ ወይም በእግዚአብሔር ቃል ላይ ብቻ ተመሥርተው በረከቱን በማመን የራሳቸው ስለማያደርጉ ብቻ ነው። ቅድመ ሁኔታዎቹን ባሟላንና በረከቱን የራሳችን ባደረግን ቅጽበት የእኛ ይሆናል (ማርቆስ 11:24)። ማንኛውም የእግዚአብሔር ልጅ ይህን መጽሐፍ አስቀምጦ ቅድመ ሁኔታዎቹን ሊያሟላ፣ በረከቱን ሊለምን፣ የራሱ ሊያደርገውና ሊያገኘው ይችላል። በጄኔቫ ሐይቅ በተደረገ የተማሪዎች የበጋ ትምህርት ቤት፣ ኤፍ. ቢ. ማየር በመንፈስ ቅዱስ ስለ መጠመቅ ካቀረበው ንግግር በኋላ አንድ ተማሪ ከእኔ ጋር ለመነጋገር ቀረ። ስለዚህ ቀደም ሲል ሰምቶ እንደ ነበረና ለወራት ሲፈልገው እንደ ቆየ፣ ነገር ግን ሊያገኘው እንዳልቻለ ነገረኝ። ፈቃዱን አሳልፎ እንዳልሰጠ አገኘሁ፤ ያም ብዙም ሳይቆይ ተስተካከለ። ከዚያም፦ «እንንበርከክና እግዚአብሔርን በመንፈስ ቅዱስ እንዲያጠምቅህ እንለምነው» አልሁት። እንዲሁም አደረገ። ያ ልመና «እንደ ፈቃዱ» ነበርን? ብዬ ጠየቅሁት። «አዎን።» «ጸሎቱ ተሰምቷልን?» ትንሽ ካመነታ በኋላ፦ «ተሰምቶ መሆን አለበት።» «የለመንኸውን አግኝተሃልን?» «ምንም አይሰማኝም።» በፊታችን ተከፍቶ ከነበረው መጽሐፍ ቅዱስ 1ኛ ዮሐንስ 5:15ን አነበብሁለት፦ «የምንለምነውንም ሁሉ እንዲሰማልን ብናውቅ ከእርሱ የለመነውን ልመና እንደ ተቀበልን እናውቃለን።» «ጸሎቱ ተሰምቷልን?» «አዎን።» «የለመንኸውን አግኝተሃልን?» «እግዚአብሔር እንዲህ ስለሚል አግኝቼ መሆን አለበት።» ተነሥተን ብዙም ሳንቆይ ተለያየን። ከጥቂት ቀናት በኋላ ወደ ትምህርት ቤቱ ስመለስ ወጣቱን እንደ ገና አገኘሁት። አሁን ፊቱ በደስታ ያበራ ነበር፤ መጀመሪያ በእግዚአብሔር ራቁት ቃል ብቻ ተመሥርቶ የወሰደውን በእርግጥ እንደ ተቀበለ ያውቅ ነበር።

4. በመንፈስ ቅዱስ የመጠመቅ መደጋገም።

ይህን ርዕስ ከመተዋችን በፊት አንድ ተጨማሪ ነገር መባል አለበት። በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ በተደጋጋሚ መታደስ የሚያስፈልገው ልምምድ ነው። ይህም ጴጥሮስ ከሌሎች ጋር በመንፈስ ቅዱስ የተሞላበትን የሐዋርያት ሥራ 2:4ን፣ ጴጥሮስ እንደ ገና የተሞላበትን የሐዋርያት ሥራ 4:8ን፣ እንዲሁም ጴጥሮስ ከሌሎች ጋር ደግሞ ዳግመኛ የተሞላበትን የሐዋርያት ሥራ 4:31ን በማነጻጸር ይታያል። በክርስቲያናዊ አገልግሎት ለሚያጋጥመው ለእያንዳንዱ አዲስ ፈተና አዲስ መሞላት ያስፈልጋል፤ ልንፈልገውም ይገባል። በአንድ ወቅት በመንፈስ ቅዱስ መጠመቅ ምን ማለት እንደ ሆነ በተሞክሮ ያወቁ፣ ዛሬ ግን በዚያ አሮጌ ልምምድ ኃይል ለመሥራት የሚሞክሩና ያለ እግዚአብሔር የሚሠሩ ብዙዎች አሉ። እግዚአብሔር ሊጠቀምባቸው ከመቻሉ በፊት አዲስ ጥምቀት ያስፈልጋቸዋል፤ ሊኖራቸውም የግድ ነው።