ከመሰላሉ መዝለል

«ነገር ግን ኃጢአት በበዛበት ጸጋ ከመጠን ይልቅ በለጠ።» — ሮሜ 5:20

በእነዚያ ዓመታት እንግሊዝ ንጉሡን ወደ ዙፋኑ መልሳ ነበር፤ አዲስ ሕጎችም አምልኮ የእንግሊዝ ቤተ ክርስቲያንን ሥርዓት መከተል አለበት አሉ። እንደ ባንየን የራሳቸውን ስብሰባ ማድረግ ለማቆም እምቢ ያሉ ሰባኪዎች ሊታሰሩ ይችሉ ነበር። በኖቬምበር 1660፣ ለአምስት ዓመት ያህል ከሰበከ በኋላ፣ ባንየን ገና ሳይሰብክ በገጠር በተሰበሰቡ አማኞች መካከል ተያዘ። «ሕገ ወጥ ስብሰባዎችንና ድብቅ የአምልኮ ጉባኤዎችን» በማካሄድ ተከሰሰ፤ ይህም መንግሥት ያልፈቀዳቸው የሃይማኖት ስብሰባዎች ማለት ነው። ላለመስበክ ቃል ቢገባ ኖሮ በነጻ ሊለቀቅ ይችል ነበር። እርሱ ግን እምቢ አለ። ስለዚህ ወደ ቤድፎርድ ወኅኒ ቤት ገባ፤ በዚያም አሥራ ሁለት ዓመት ቆየ።

በዚያን ጊዜ የመጀመሪያ ሚስቱ ሞታ ነበር፤ እርሱም እንደ ገና አግብቶ ነበር። ሁለተኛዋ ሚስቱ ኤልዛቤጥ ከአራት ልጆች ጋር በቤት ቀረች፤ ከእነርሱም ታላቂቱ ዕውር ሆና የተወለደችው ልጁ ሜሪ ነበረች። ባንየን ይህ ያስከፈለውን ዋጋ አያለዝበውም። «ከሚስቴና ከምስኪን ልጆቼ መለየቴ በዚህ ስፍራ ብዙ ጊዜ ሥጋን ከአጥንት እንደ መንቀል ሆኖብኛል።» ከሁሉም በላይ «ከሁሉ ይልቅ ለልቤ ቅርብ የነበረችውን ምስኪኗን ዕውር ልጄን» እያሰበ ይጨነቅ ነበር።

እስቲ ራሱ ሲናገር ስማው፦ «ምስኪን ልጅ! አልሁ በልቤ፣ በዚህ ዓለም ዕድል ፈንታሽ እንዲሆን ምን ያህል ኀዘን ይጠብቅሽ ይሆን! ትደበደቢያለሽ፣ ትለምኛለሽ፣ ራብን፣ ብርድን፣ ዕራቍትነትንና ሺህ መከራዎችን ትቀበያለሽ፤ እኔ ግን አሁን ነፋስ እንኳ እንዲነፍስብሽ አልታገሥም።» ራሱን «ቤቱን በሚስቱና በልጆቹ ራስ ላይ እንደሚያፈርስ ሰው» አድርጎ ተመለከተ፤ ቢሆንም «ማድረግ አለብኝ፣ ማድረግ አለብኝ» ብሎ አሰበ። ጸንቶ ከቆመ እግዚአብሔር እንደሚጠብቃቸው አመነ። ነገር ግን ነገሩ ቀላል እንደ ነበረ፣ ወይም ቤተሰቡ ለምርጫው ዋጋ እንዳልከፈሉ ፈጽሞ አያስመስልም። ዋጋ ከፍለዋል።

መጀመሪያ ላይ ሕጉን ስለማያውቅ ይሰቀል ይሆናል ብሎ ፈራ። ለሳምንታት ያህል ከእግዚአብሔር ምንም አልተሰማውም፤ የመስቀያውን መሰላል ሲወጣ ቢንቀጠቀጥና ፊቱ ቢገረጣ ወንጌልን ያሳፍራል ብሎም ፈራ። ከዚያም ነገሩን በልቡ ቈረጠ። እግዚአብሔር ያጽናናው ወይም አያጽናናው እንደ ሆነ መምረጥ ይችላል፤ የባንየን ድርሻ ግን ጸንቶ መቆም ነበር። «እግዚአብሔር ካልደረሰልኝ፣ አልሁ በልቤ፣ ዓይኔን ተሸፍኜም ቢሆን ከመሰላሉ ወደ ዘላለም እዘላለሁ፤ ብሰጥምም ብዋኝም፣ መንግሥተ ሰማያት ትምጣ ሲኦል ይምጣ፤ ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ብትቀበለኝ ተቀበለኝ፤ ካልሆነም ስለ ስምህ ራሴን አሳልፌ እሰጣለሁ።» ሰይጣን ኢዮብ እግዚአብሔርን የሚያገለግለው ለሚያገኘው ጥቅም ብቻ ነው ብሎ እንዴት እንደ ተሳለቀ አስታወሰ፤ ምንም ነገር ሳያገኙ እንኳ እግዚአብሔርን ማገልገል የቅን ልብ ምልክት እንደ ሆነም ወሰነ።

እስር ቤቱም በሕይወቱ ሁሉ ከእግዚአብሔር ጋር እጅግ የቀረበበትን ጊዜ ሰጠው። «በሕይወቴ ዘመን ሁሉ እንደ አሁን ወደ እግዚአብሔር ቃል እንዲህ ያለ ታላቅ መግቢያ አግኝቼ አላውቅም።» ይህን መጽሐፍ የጻፈው በዚያ ነበር፤ ከዓመታት በኋላም ያንኑ ጉዞ በታሪክ መልክ የሚተርከው የመንገደኛው ጉዞ ተጻፈ። በ1672 ከእስር ተፈታ፤ በ1688 ሞተ።

መጽሐፉን የሚደመድመው በድል አድራጊነት ፉከራ ሳይሆን በቅንነት ነው። አሁንም በልቡ ውስጥ «ሰባት አስጸያፊ ነገሮችን» ያገኛል፤ የመጀመሪያው «ወደ አለማመን ማዘንበል» ነው። አንዳንድ ጊዜ አንዲት የመጽሐፍ ቅዱስ መስመር ሊሸከመው ከሚችለው በላይ ትሆንበት ነበር፤ በሌላ ጊዜ ደግሞ «መጽሐፍ ቅዱስ ሁሉ እንደ ደረቅ እንጨት ሆኖብኛል» ይላል። ነገር ግን ወዴት መሮጥ እንዳለበት ተምሮ ነበር። «ከእንባዎች ሁሉ በክርስቶስ ደም የሚፈልቁት እጅግ የሚበልጡ ናቸው።»

የባንየን ታሪክ ከዚያ በኋላ ፈጽሞ በማይጠራጠር ሰው አይደመደምም። የሚደመደመው ደኅንነቱን የጠበቀው እርሱ እግዚአብሔርን አጥብቆ መያዙ ፈጽሞ እንዳልነበረ በሚያውቅ ሰው ነው። የጠበቀው እግዚአብሔር እርሱን አጥብቆ መያዙ ነበር። በመጨረሻ እምነት ማለት ስሜት ቢኖርም ባይኖርም ክርስቶስ እንደሚቀበለው በመታመን ዓይንን ተሸፍኖ መዝለል ሆኖ ተገኘ።

በዚህ ሳምንት የምታደርገው አንድ ነገር፦ በባንየን ዘይቤ አጭርና ከልብ የሆነ ጸሎት ጻፍ፦ «ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ብትቀበለኝ ተቀበለኝ።» ከዚያም የምትፈራውን አንድ ነገር፣ እንዲሁም (እንደ ባንየን ልጅ ሜሪ) ለእግዚአብሔር በአደራ ልትሰጠው የምትፈልገውን አንድ ሰው ጥቀስ። በዚህ ሳምንት በየቀኑ ይህን ጸልይ።