ሁለተኛ ንግግር

እንግዲህ፥ ወንድሞች ሆይ፥ ሰውነታችሁን እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝና ሕያው ቅዱስም መሥዋዕት አድርጋችሁ ታቀርቡ ዘንድ በእግዚአብሔር ርኅራኄ እለምናችኋለሁ፥ እርሱም ለአእምሮ የሚመች አገልግሎታችሁ ነው። የእግዚአብሔር ፈቃድ እርሱም በጎና ደስ የሚያሰኝ ፍጹምም የሆነው ነገር ምን እንደ ሆነ ፈትናችሁ ታውቁ ዘንድ በልባችሁ መታደስ ተለወጡ እንጂ ይህን ዓለም አትምሰሉ። — ሮሜ 12:1-2 በጥቅሱ ውስጥ ስላለው «ዘንድ» ስለሚለው ቃል ሳስብ ነበር—«የእግዚአብሔር ፈቃድ እርሱም በጎና ደስ የሚያሰኝ ፍጹምም የሆነው ነገር ምን እንደ ሆነ ፈትናችሁ ታውቁ ዘንድ»። ይህ በመለኮታዊ ሕይወት ውስጥ ያለው እድገት፣ እንደ ሌሎቹ እድገቶች ሁሉ፣ እስከ መጨረሻው ድረስ፣ ወደ ክብር እስክንገባ ድረስ፣ የራሱ ቅድመ ሁኔታዎች አሉት። ፈጽሞ ካልነቃ ዓለማዊ ሁኔታ ኃጢአቱ በልቡ ወደ ወቀሰው ኃጢአተኛ ሁኔታ ለማደግ ቅድመ ሁኔታው ብርሃኑን መቀበል ነው። እግዚአብሔር በአሥር ሺዎች የሚቆጠሩትን ያነቃል፣ ያበራላቸዋልም፤ በሺዎች የሚቆጠሩትም ብርሃኑን ይጥላሉ—ወዲያውኑ ከራሳቸው ያርቁታል—ዓይናቸውን ይጨፍናሉ—ብርሃኑን አይቀበሉም። እነዚህ ወደ ባሰ ጨለማ ተመልሰው ከቀድሞው ይልቅ በበለጠ ጉጉት ኃጢአት ይሠራሉ፤—ብርሃኑን የሚቀበሉት ግን የነቁና ብርሃን የበራላቸው ነፍሳት ወደሚሆኑበት ሁኔታ ያድጋሉ።

ኃጢአቱን ለመተውና ክርስቶስን ለመከተል ፈቃደኛ ከሆነ ከሚታገል ኃጢአተኛ ሁኔታ ለማደግ የሚቀጥለው ቅድመ ሁኔታ እምነት ነው—የኃጢአትን ስርየት ይቀበል ዘንድ በጌታ በኢየሱስ ክርስቶስ ማመን ነው። ወደ ፊት በሚደረግ በእያንዳንዱ እድገትም፣ አማኙ ከመጀመሪያው ትምህርት ማለፍ ካለበት፣ እንደዚያ ለማለት ያህል አንዲት ጋት እንኳ ማደግ ካለበት፣ በዚያ እድገት ውስጥ የተካተተ ቅድመ ሁኔታ አለ! ለምሳሌ፣ ከተለወጠ በኋላ መንፈስ ቅዱስ ቀድሞ ያላየውን—ከሕይወቱ ጋር የማይስማማ—አንድ ነገር ቢገልጥለት፣ አንድ እርምጃ ወደ ፊት ለማደግ ቅድመ ሁኔታው ያንን ነገር መተው ነው!—ብርሃኑን መቀበልና ለእርሱ መታዘዝ ነው፤ ከብርሃኑ ቢሸሽና ባይቀበለው፣ ባይታዘዘውም፣ ይህን እስኪያደርግ ድረስ ከእንግዲህ ፈጽሞ አያድግም። መልካሙንና ደስ የሚያሰኘውን ፍጹሙንም የእግዚአብሔርን ፈቃድ ፈትነው ያውቁ «ዘንድ» የተሰጠውን ቅድመ ሁኔታ ስላልፈጸሙ፣ ወደ ፊት ከማደግ ይልቅ ከተለወጡ ወዲህ ወደ ኋላ የተመለሱ በሺዎች የሚቆጠሩ ክርስቲያኖች አሉ።

ቅድመ ሁኔታ ነበረ። ቅድመ ሁኔታ ባይኖር ኖሮ የእግዚአብሔርን ፈቃድ ፈትነው ባወቁ ነበር፤ ነገር ግን ሊፈጽሙት ያልፈለጉት ቅድመ ሁኔታ ነበረ፤ ስለዚህ በነበሩበት ቦታ ተጣብቀው ቀርተዋል— ይልቁንም ወደ ኋላ ተመልሰዋል።

እንግዲህ፣ ይኸውላችሁ፣ ከመጽደቅ ሁኔታ ወደዚህ ታላቅና የከበረ ደረጃ ለማደግ ቅድመ ሁኔታ አለ። በመጽደቅ ሁኔታ አማኙ በኃጢአት ላይ ኃይል ተሰጥቶታል፣ ኃጢአትም አይገዛውም፤ ሆኖም አንዳንድ ጊዜ በውስጡ በሚሠራው አሠራሩ ምክንያት ከኃይሉ በታች ይወድቃል። ከዚህ በንጽጽር ኃጢአት ከሚሠራበትና ንስሐ ከሚገባበት ሁኔታ፣ አማኙ ኃጢአት እስከማይሠራ ድረስ በክርስቶስ ወደሚኖርበት፣ እግዚአብሔርንም በፍጹም ልቡ፣ በፍጹም ነፍሱ፣ በፍጹም አሳቡና በፍጹም ኃይሉ ወደሚወድበት ደረጃ ማደግ— ከክርስቶስ ጋር እጅግ ተዋሕዶ በመንፈስ ቅዱስ ኃይል እየተመላለሰ ከበታቹ ያለበትን የፍቅርን ሕግ ወደሚፈጽምበት ደረጃ ማደግ—እላለሁ፣ ከዚያ ከመውጣትና ከመውረድ፣ ከመግባትና ከመውጣት፣ ከመውደቅና ከመነሣት ሁኔታ ወደዚህ ወደ ላቀው ደረጃ የሚደረገው እድገት የራሱ ቅድመ ሁኔታዎች አሉት።

ቅድመ ሁኔታዎቹ ባይኖሩ ኖሮ ዛሬ ወደዚያ ትወጡ ነበር፤ ቅድመ ሁኔታ ባይኖር ኖሮ እስራኤላውያን ወደ ከነዓን ይገቡ እንደ ነበረ፣ አብዛኞቻችሁ በአንድነት ትወጡ ነበር። በመልካሚቱ ምድር ውስጥ መሆንን የማይፈልግ ያህል ሞኝ የሆነ ሰው ፈጽሞ አላውቅም፤ መግባትን እንደሚፈልጉ የታወቀ ነው፤ ገብተውም ማሩንና ወተቱን ባገኙ ነበር፤ ነገር ግን ቅድመ ሁኔታዎቹ አሉ! እንግዲህ፣ እዚህ በግልጥ ተቀምጦላችኋል፤ በሌሎች ብዙ ክፍሎችም እንዲሁ በግልጥ ተቀምጦላችኋል።

መንፈስ ቅዱስ ቅድመ ሁኔታዎችን ከመደንገግ ይበልጥ የተጠነቀቀበት ነገር የለም። ታዲያ እነርሱ ምንድን ናቸው? «እንግዲህ፥ ወንድሞች ሆይ፥ ሰውነታችሁን እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝና ሕያው ቅዱስም መሥዋዕት አድርጋችሁ ታቀርቡ ዘንድ በእግዚአብሔር ርኅራኄ እለምናችኋለሁ»—ሕያውን ሰው—እናንተን፣ ሁላችሁንም፤ ያን ነገር አይደለም —በውስጣችሁ ያለውን አንድ ነገር አይደለም።

መንፈስ ቅዱስ ለክርስቲያኖች ሲናገር ያንን ኋለኛውን አነጋገር ፈጽሞ አይጠቀምም፤ ነገር ግን ሁልጊዜ እናንተ፣ የእናንተ፣ ሰውነታችሁ፣ ነፍሳችሁ፣ አእምሮአችሁ፣ ሰውን ሁሉ ይላል—እናንተን፣ «እግዚአብሔርን ደስ የሚያሰኝና ሕያው ቅዱስም መሥዋዕት … እርሱም ለአእምሮ የሚመች አገልግሎታችሁ ነው።» ደግሞስ እንዲሁ አይደለምን? ይህ ከልክ በላይ ነውን? እናንተን በገዛችሁ ጊዜ ከተዋዋለው ይበልጣልን? ከከፈለው ዋጋ ይበልጣልን? ይህ «ለአእምሮ የሚመች አገልግሎታችሁ» ነው።

እንግዲህ፣ ቅድመ ሁኔታው ይኸውና፦ «...ፈትናችሁ ታውቁ ዘንድ በልባችሁ መታደስ ተለወጡ እንጂ ይህን ዓለም አትምሰሉ።»

ኦ! በአንድ ጊዜ ወደ እርሱ መለወጥና ይህን ዓለም መምሰል ብትችሉ ኖሮ ችግሩ ሁሉ ባበቃ ነበር። ወዲያውኑ የሚለወጡ ብዙ ሰዎችን አውቃለሁ፤ ነገር ግን ይህን ዓለም አለመምሰል—በዚህ እንዴት ቆመው እንደሚያፈገፍጉ! በዚያ ዋጋ ሊያገኙት አይፈልጉም።

ውዱ ፊኒ በአንድ ወቅት እንዳለው፦ «ወንድሜ ሆይ፣ እግዚአብሔርን ልታገኘው ከፈለግህ፣ እዚያ ላይ በሲኦል ማዕረግና ሽንገላ ሁሉ መካከል አታገኘውም፤ ስለ እርሱ ብለህ ወደ ታች መውረድ ይኖርብሃል።» ነገሩ ይኸው ነው—«ይህን ዓለም አትምሰሉ።»

ሁሉም ሰው ምን ማለቴ እንደ ሆነ እንዲያውቅ እጅግ በተጠቆመና በተሟላ መንገድ ለመናገር በሞከርሁባቸው፣ ከነፍሳት ጋር በምንነጋገርባቸው ስብሰባዎች ከተገኘሁ በኋላ፣ ወደ ምሳ ወይም ወደ እራት ማዕድ ስሄድ ሰዎች ቅንጣት ታህል እንዳልተረዱ፣ ወይም ቢረዱም እንደማይቀበሉት ሳይ ከዚያ የበለጠ የሚያቆስለኝ ነገር የለም።

ኦ! ምሥጢሩ ይህ ነው—ከትዕቢታቸውና ከከፍተኛነታቸው ወርደው መምጣት አይፈልጉም። ነገር ግን እስኪከሱ ድረስ ቢጮኹና ቢጸልዩ፣ ዘመናቸውንም ሁሉ በሐዘን ቢኖሩ እንኳ፣ እግዚአብሔር ለእንደነዚህ ላሉ ነፍሳት ራሱን አይገልጥም። ቅድመ ሁኔታውን አይፈጽሙም—«ይህን ዓለም አትምሰሉ»፤ ዓለምን መምሰላቸውን ለአንድ የእራት ግብዣ እንኳ ያህል አይተዉም።

የማውቃቸው ብዙዎች ዓለምን መምሰላቸውን እስከ ራስ ጌጣቸው ቅርጽ ድረስ እንኳ አይተዉም። እግዚአብሔርን ከማያውቁ፣ ዓለማውያን፣ ባዶና ጥልቀት ከሌላቸው ሰዎች ጋር መጠያየቅን እስከ መተው ድረስ ዓለምን መምሰላቸውን አይተዉም። የቤት ሥርዓታቸው እስኪናጋ ድረስ ዓለምን መምሰላቸውን አይተዉም—አይ፣ የልጆቻቸው፣ የአገልጋዮቻቸውና የወዳጆቻቸው መዳን በዚያ ላይ የተመሠረተ ቢሆን እንኳ። የግድ አስፈላጊ የሆነው የራሳቸው ምቾት ነው፤ ከዚያም በእግዚአብሔር በኩል የምታገኘውን ውሰድ። «ይህ ሊኖረን ይገባል፤ ያም ሊኖረን ይገባል፤ ከዚያም ጌታ ኢየሱስ ክርስቶስ በመጨረሻ መጥቶ ሁሉንም ቢቀድስልን እጅግ እናመሰግነዋለን፤ ነገር ግን እነዚህን ነገሮች ልንተው አንችልም።»

ኦ! ወዳጆች ሆይ፣ እላችኋለሁ፣ ይህ ፈጽሞ አይሆንም። እግዚአብሔር ቢረዳኝ፣ እነግራችኋለሁ፤ ልነግራችሁም ግድ ነው፤ ምክንያቱም በየቀኑ በማየውና በምሰማው ነገር ወደ ነፍሴ ተገፍቶ ገብቷል። ሰዎች ወደ እነዚህ ስብሰባዎች ይመጣሉ፤ ያቃስታሉ፣ ይጮኻሉ፣ ለእርዳታም ወደ እኛ ይመጣሉ፤ እኛም እነርሱን በማነጋገርና ምክር በመስጠት፣ ምን ማድረግ እንዳለባቸውም በመንገር ምስኪን አእምሮአችንንና ሰውነታችንን እናደክማለን፤ ወደ ዋናው ነጥብ ስንደርስ ግን እንዲህ የሚሉ ሆነው እናገኛቸዋለን፦ «ኧረ! አይሆንም፤ አትሳሳቱ፤ እነዚህን ነገሮች ልንሠዋ አንፈልግም። ጌታ ወደ መቅደሶቻችን ገብቶ ባገኛቸው ሁኔታ የማይቀበላቸው ከሆነ ልናገኘው አንችልም። እነዚህን ነገሮች ልንተው አንችልም።»

በስብሰባው መክፈቻ ላይ የተነበበውን ጥቅስ ታስታውሳላችሁ—ዮሐንስ 17:14፦ «...እኔም ከዓለም እንዳይደለሁ ከዓለም አይደሉምና ዓለም ጠላቸው።» ይህ ትርጉም አለው! ይህንኑ እውነት የሚያስተምሩ ሌሎች መቶ ጥቅሶችም አሉ። እንግዲህ፣ ትርጉሙ ምንድን ነው? ጌታ እንድናየው ይርዳን!

እንደ ተቀረው ዓለም እንዳንሆን ማለት አይደለምን?—እንደ ዓለም በአንድ ዓይነት መመሪያዎች እንዳንመራ ወይም በአንድ ዓይነት መርሆች እንዳንመላለስ?—ዓለማውያን ሰዎች ለምድራዊና ለዓለማዊ ነገሮች የሚሰጡትን ያን ክብደት እንዳንሰጥ ማለት አይደለምን? በዘሪው ምሳሌ ውስጥ ያሉትን እነዚያን የሚያስፈሩ ቃላት አስባችኋቸው ታውቃላችሁ? ማርቆስ 4:19፦ «...የዚህም ዓለም አሳብና የባለጠግነት ማታለል የሌላውም ነገር ምኞት ገብተው ቃሉን ያንቃሉ፥ የማያፈራም ይሆናል።»—የሚያስጸይፉ ነገሮች አይደሉም፣ ከሥነ ምግባር የወጡ ነገሮች አይደሉም፣ አሳፋሪ ነገሮች አይደሉም፤ ነገር ግን የሌላውም ነገር ምኞት ነው።

በሌላ ጥቅስ፣ ፊልጵስዩስ 3:19፦ «...አሳባቸው ምድራዊ ነው።» ከመንግሥቱ ነገሮች ይልቅ ለዓለማዊ ነገሮችና ለሌሎች ነገሮች የበለጠ ክብደት ይሰጣሉ። ስለ መንግሥቱ እየዘመሩ እርሱን ፊተኛ እናደርጋለን ቢሉም፣ በተግባር እነዚህን ነገሮች ፊተኛ ያደርጓቸዋል፤ ምድራዊ ነገሮችን ፊተኛ ያደርጋሉ፤ ስለዚህም ምድራዊ ነገሮቻቸው ስለ እርሱ ነገሮች እንዲናጉ አይፈቅዱም፤ ታዲያ እርሱ የሚታለል ይመስላችኋልን? የሚሸወድ ይመስላችኋልን? ሊያመልኩትና ሊያገለግሉት ሚሊዮኖች መላእክትና የመላእክት አለቆች ያሉት ታላቁ የሰማይ አምላክ በእንደነዚህ ያሉ ሰዎች ላይ ክብሩን ያፈስሳል፣ ራሱንም ይገልጥላቸዋል፣ ይጠቀምባቸዋልም ብላችሁ ታስባላችሁን?

አይመስለኝም! «በፍቅራችሁ ውስጥ ፊተኛ እሆናለሁ» ይላል።

እናንተ እዚህ ያላችሁ ሴቶች፣ በባሎቻችሁ ፍቅር ውስጥ ፊተኛና ብቸኛ እንዳልሆናችሁ ብታውቁ ምን ትላላችሁ? እናንተስ ባሎች፣ በሚስታችሁ ፍቅር ውስጥ ብቸኛ እንዳልሆናችሁ፣ ፍቅሯም በእናንተና በሌላ ሰው መካከል እንደ ተከፈለ ብታውቁ ከእርሷ ጋር ትኖራላችሁን?

«አይሆንም!» ትላላችሁ፤ «ልቧ ከሌላ ጋር በተከፈለ ሴት ላይ ፍቅሬን፣ ጊዜዬን፣ ስጦታዎቼንና ያለኝን ሁሉ አላባክንም። ልቧ ተከፍሎ እንዲኖር ከፈለገች ወደዚያ ወደ ሌላው ትሂድ።»

እንግዲህ እግዚአብሔር ቀናተኛ አምላክ እንደ ሆነ ታውቃላችሁ፤ የሚያፌዙበትን ያውቃል፤ ነጭ ልብስ ለብሰው ከእርሱ ጋር ይሄዱ ዘንድ ዓለምን መምሰል የማይሠዉትንም ያውቃል። ደግሞም ማንም ስለ እነርሱ የሚያስበውን ወይም ሰዎች ስለ እነርሱ የሚናገሩትን ከቁብ የማይቆጥሩትን፣ ከእርሱ ጋር ይሄዱ ዘንድና የመንግሥቱን ጥቅም ያስፋፉ ዘንድ እንደ ሞኞችና እንደ አክራሪዎች ሊቆጠሩ ፈቃደኞች የሆኑትን፣ ሰውነታቸውን የእርሱ መሣሪያዎች፣ ቤቶቻቸውንም የእርሱ መቅደሶች አድርገው ብቻ የሚቆጥሩትን፣ የቁርስ ሰዓታቸው፣ የምሳ ሰዓታቸው፣ የቀትር መክሰስ ሰዓታቸው ወይም ሌላ ማንኛውም ሰዓታቸው ቢናጋ፣ እንዲያውም ሁሉ ነገር ከመንግሥቱ ጥቅም በታች ሁለተኛ ቢሆን ፈቃደኞች የሆኑትን ያውቃል።

ሁሉን ነገር—ልጆቻችንን፣ ሥራችንን፣ ቤቶቻችንን፣ ሁሉንም ነገር—ለእርሱ አገልግሎት ማቅረብ አለብን። በትክክል ከተረዳሁት፣ ዓለምን አለመምሰል ይህ ነው።

ከመደምደሜ በፊት፣ ይህን በረከት ለማግኘት ለሚመኙት ይረዳቸው ዘንድ አንድ ቃል ልናገር። ሌላ መንገድ የለም። ዙሪያ ጥምጥም መሄድ ምንም አይጠቅምም። አትምሰሉ፣ ነገር ግን ተለወጡ። እነዚህ ሁለቱ ፈጽሞ ተቃራኒዎች ናቸው። ዓለምን መምሰል ከመረጣችሁ መለወጥ አትችሉም፤ መለወጥ ካልፈለጋችሁ ዓለምን መምሰል ግድ ይሆንባችኋል። እንግዲህ ዓለምን መምሰል ትተዋላችሁን? እንዲህ ከሆነ፣ እያንዳንዳችሁ በዚህ ጠዋት ልትለወጡ ትችላላችሁ—ወደ ምድሪቱ ውጡ። ሁላችሁም ዛሬ ልትድኑ፣ መኖሪያችሁንም በክርስቶስ ልታደርጉ፣ እርሱን ላገኙት የሚመጣውን ኃይልና ክብር ሁሉ ልታገኙ ትችላላችሁ፤ ከሚወጣና ከሚወርድ፣ ከሚገባና ከሚወጣ ምስኪንና ጎስቋላ ሰው አሳዛኝ ሁኔታ ወደ ዳነ ወንድ—ወደ ዳነች ሴት—ወደ አሸናፊ የእግዚአብሔር ቅዱስ የከበረ ከፍታ ልታድጉ ትችላላችሁ!

እምነት እምነቴ ወደ አንተ ቀና ብሎ ያያል— እምነቴ፣ ትንሽና ዘገምተኛ ቢሆንም፤ የደከሙ ዓይኖቹን አንሥቶ ያያል፣ በረከቱንም አሁን ይጠይቃል። ድንቅ ስጦታህን ከሩቅ ያያል፤ ፍጹም ፍቅርህን ይካፈል ዘንድ ይጠይቃል፣ አይፈራም፣ ሊፈራም አይችልም።

እምነቴ አንተን አጥብቆ ይይዛል— እምነቴ፣ ደካማና ዝለል ቢሆንም፤ የሚንቀጠቀጡ እጆቹን ያነሣል፣ እየተንቀጠቀጠ፣ ግን እየተጣደፈ። መንግሥቱን አሁን በኃይል ይወስዳታል፣ አንተም፣ የመጨረሻ መጠጊያው ሆይ፣ እስክታትመውና እስክትቀድሰው ድረስ ይጠብቃል።

እምነቴ አንተን አጽንቶ ይይዛል፣ እምነቴ፣ አሁንም ትንሽ፣ ግን እርግጠኛ፣ መልሕቁ በአንተ ብቻ ይጸናል፣ መገኘትህ ንጹሕ አድርጎ የሚጠብቀኝ። አንተም ሁልጊዜ፣ ልታይና ልትሰማ፣ በሌሊትም በቀንም፣ እጅግ ቅርብ ነህ— ለእኔ እጅግ ቅርብ ነህ።