በኤክስተር አዳራሽ ስለ ቅድስና የተሰጡ ንግግሮች (የመጀመሪያ ንግግር)

በዚህ ለተገኛችሁ ሁሉ ይህ ግልጽ እንደ ሆነ አስባለሁ፤ የሰውን አእምሮ ሊይዝ ከሚችለው ጥያቄ ሁሉ እጅግ አስፈላጊው ይህ ነው፦ እግዚአብሔርን ምን ያህል ልንመስለው እንችላለን? በሰማይ ፍጹም እርሱን ከመምሰላችንና፣ ለማለት ያህል፣ ለዘላለም በልቡ ውስጥ ከመኖራችን በፊት፣ ለዚያ ስንዘጋጅ እዚህ በምድር ላይ ወደ እግዚአብሔር ምን ያህል ልንቀርብ እንችላለን? ከእግዚአብሔር መንፈስ በጥቂቱም ቢሆን ያለው ሰው ሁሉ ሐሳባችንን ልናተኩርበት የምንችለው ከሁሉ የሚበልጥ ጥያቄ ይህ እንደ ሆነ ማስተዋል አለበት፤ ለእኔም ከምሥጢሮች ሁሉ የሚበልጥ ምሥጢር ይህ ነው፦ ከእግዚአብሔር መንፈስ በጥቂቱም ቢሆን ያለው ሰው ይህን የቅድስና በረከት ተመልክቶ፦ «በምድር ላይ ሊደረስበት የማይቻል እጅግ ታላቅ ቢመስልም እንኳ፣ እጅግ ያማረና እጅግ የተባረከ ነው። ባገኘሁት ምንኛ ደስ ባለኝ!» ከማለት እንዴት ሊቆጠብ ይችላል? የእግዚአብሔር መንፈስ ያለው ሰው ሁሉ አቋም ይህ መሆን አለበት ብዬ አስባለሁ፦ ይህን ይራብና ይጠማ ዘንድ፣ በአዳኙም ውብ መልክ እስኪነቃ ድረስ ፈጽሞ እንደማይጠግብ ይሰማው ዘንድ። ነገር ግን ወዮ! እንዲህ ሆኖ አናገኘውም። በብዙ ሁኔታዎች ክርስቲያን ነን ባዮች የሚያደርጉት የመጀመሪያው ነገር ይህን የቅድስና ትምህርት በምድር ላይ እንዳለ እጅግ የረከሰ ነገር አድርገው መቃወምና መጣል ነው።

ከጥቂት ቀናት በፊት በአንድ የሃይማኖት ክበብ ውስጥ መሪ የሆኑ አንድ ጨዋ ሰው፣ ማንም ሰው ቅዱስ ስለ መሆን ቢናገር ስለ ራሱም ሆነ ስለ ኢየሱስ ክርስቶስ ምንም እንደማያውቅ ያሳያል ሲሉ ሰማሁ።

እኔም እንዲህ አልሁ፦ «አምላኬ ሆይ! ቅድስናና ኢየሱስ ክርስቶስ እንደ ምድር ሁለት ጫፎች እርስ በርሳቸው የተራራቁ ከሆኑ ነገሩ ከባድ ደረጃ ላይ ደርሷል ማለት ነው። እኔ እርሱ የቅድስና ማዕከልና ምንጭ እንደ ሆነ አስብ ነበር። ማንኛውንም ቅድስና ልናገኝ የምንችለው በእርሱ ብቻ እንደ ሆነ፣ ቅድስናም በእኛ ውስጥ ሊሠራ የሚችለው በእርሱ በኩል እንደ ሆነ አስብ ነበር።» ይህ ምስኪን ሰው ግን ይህን ሐሳብ እንደ ከንቱ ነገር ቈጠረው።

እግዚአብሔር ራሱ ስለ ራሱ ይናገር! ያን አስተያየት ከሰማሁ ጀምሮ ከነፍሴ ጥልቅ እንዲህ እያልሁ እጮኻለሁ፦ «ጌታ ሆይ፣ ስለ ራስህ ተናገር፤ በሕዝብህ ልብ ላይ በኃይል ሥራ፤ አንቃቸውም። መጋረጃውን ከዓይናቸው አንሣ፤ በክርስቶስ ኢየሱስ ስለ እነርሱ ያለህ ዓላማ ምን እንደ ሆነ አሳያቸው። ግራ ተጋብተው ግቡን እንዲስቱ አትፍቀድ፤ አትተዋቸው፤ ነገር ግን ጌታ ሆይ፣ በልባቸው ግለጠው።» ሊገለጥ የሚችልበት ሌላ መንገድ የለም፤ ብትፈቅዱለትም በልባችሁ ይገልጠዋል።

ባለቤቴ ስለ ድካሞች በተናገረው ላይ አንድ ሁለት ቃል ብጨምር መልካም እንደ ሆነ ታሰበኝ፤ ምክንያቱም ድካሞችን ኃጢአት የሚያደርጉ ሰዎችን ያለማቋረጥ አገኛለሁ። የአዳማዊው ሕግ መስፈርቶች ፈጽሞ እንዳልቀነሱ አጥብቀው ይናገራሉ፤ ሐዋርያው እንደሚለው በወንጌላዊው የፍቅር ሕግ፣ ማለትም በክርስቶስ ሕግ ሥር ሳንሆን አሁንም በአዳማዊው ሕግ ሥር እንዳለን፣ ባለቤቴ የጠቀሳቸውም እነዚህ ጉድለቶችና ድካሞች ኃጢአቶች እንደ ሆኑ ይናገራሉ። እንደነዚህ ያሉ ሰዎች እንዲህ ያለውን ንድፈ ሐሳብ ለዘላለም የሚያፈርሰውን አንድ ክፍል ለምን እንደማያስቡ እደነቃለሁ፤ በዚያም ሐዋርያው፦ «እንግዲህ የክርስቶስ ኃይል ያድርብኝ ዘንድ በብዙ ደስታ በድካሜ ልመካ እወዳለሁ» ይላል።

እነዚህ ድካሞች ኃጢአቶች ቢሆኑ ኖሮ፣ አንድ የኢየሱስ ክርስቶስ ሐዋርያ በኃጢአቱ ሲመካ የሚያሳይ አስነዋሪ ተቃርኖ ይገጥመን ነበር! አያችሁ፣ የእርሱ ድካሞች ለክርስቶስ ክብርና ለመንግሥቱ መስፋፋት በጸጋ ሊሸነፉና ሊገዙ የሚችሉ የአእምሮና የአካል ጉድለቶች ብቻ ነበሩ።

«እንግዲህ የክርስቶስ ኃይል ያድርብኝ ዘንድ በብዙ ደስታ በድካሜ ልመካ እወዳለሁ»—ማለትም፣ በእነዚሁ ድካሞች ምክንያት የክርስቶስ ኃይል ከእነርሱ በላይ ከፍ እንዲያደርገኝ፣ ከእነርሱ ነጻ እንዲያደርገኝ፣ ገዢያቸውም እንዲያደርገኝ በእኔ ላይ ያድራል፤ ስለዚህም በአእምሮና በአካል ፍጹም ሰው ከምሆን ይልቅ በእነዚሁ ድካሞች አማካይነት ብርታቱንና ጸጋውን አብልጬ አከብራለሁ። በሌላ ስፍራም፦ «በመገለጥ ታላቅነት እንዳልታበይ የሥጋዬ መውጊያ፥ እርሱም የሚጎስመኝ የሰይጣን መልእክተኛ ተሰጠኝ» ይላል። አንዳንድ ሰዎች ይህ ኃጢአት ነበር ብለው ያስባሉ፤ ነገር ግን «የሰይጣን መልእክተኛ» የሚሉት ቃላት ይህ መውጊያ የጳውሎስ ድርጊት ወይም ዝንባሌ እንዳልነበረ፣ ይልቁንም በሰይጣን የደረሰበት ከውጭ የመጣ ፈተና ወይም መከራ እንደ ነበረ በእርግጥ ያሳያሉ። ከዚህም በላይ «ጸጋዬ ይበቃሃል» የሚለው መለኮታዊ ማረጋገጫ ኃጢአት ነው የሚለውን ሐሳብ ሊከለክል ይገባዋል። ጳውሎስ ይህ መውጊያ እንዲወገድለት ጌታን ሦስት ጊዜ ለመነ፤ ኃጢአት ቢሆን ኖሮ፣ በእርግጥ አገልጋዩ እንደ ጓጓው ሁሉ ጌታም እንዲወገድ ይጓጓ ነበር! ይህ መውጊያ፣ «የሥጋዬ» የሚለው ቃል እንደሚያመለክተው፣ አንዳች የአካል መከራ እንደ ነበረ ጥርጥር የለውም—በትዕግሥት በመታገሡ የክርስቶስ ብርታት በጳውሎስ ድካም የሚገንንበት አንዳች መከራ ወይም ኀዘን—«ኃይልን በሚሰጠው በክርስቶስ» ሊሸከማቸው ከሚችላቸው ነገሮች አንዱ።

ነገር ግን ልብ በሉ፣ ይህ ጳውሎስ በኃጢአት እንዳይወድቅ ለመጠበቅ በእግዚአብሔር የተፈቀደ ተግሣጽ ነበር፤ ከኃጢአት ራሱ ፍጹም የተለየ ነገር ነው። ስለ እግዚአብሔር፦ «እርሱ ራሱስ ማንንም አይፈትንም» ተብሎ ተጽፏል። ጌታ ይህን ወደ ጳውሎስ የላከው ትሑት እንዲያደርገው አልነበረም—ከዚያ በፊትም ትሑት ነበርና—ነገር ግን በትሕትና እንዲጠብቀው ነው። ለሁላችንስ አንድ ነገር አይልክምን? በትሕትና እንድንጠበቅ በሥጋ መከራና ጭንቀት አያስፈልገንምን? ነገር ግን በትሕትና እንድንጠበቅ እነዚህ ነገሮች ስለሚያስፈልጉን፣ ትዕቢት በውስጣችን እየኖረና እየገዛን ነው ለማለት ይህ ማስረጃ ይሆናልን? ይልቁንም የተቃራኒው ማስረጃ ነው።

ኦ፣ ሰዎች ስለዚህ የቅድስና በረከት ሲጠይቁ ይህን አንድ ነገር በአእምሯቸው ቢይዙ—ይህ በረከት ከኃጢአት መዳን እንደ ሆነ!—በድርጊት፣ በዓላማ፣ በሐሳብ ከሚሠራ ኃጢአት!

በዌስት ኤንድ ከሰጠኋቸው ቀደምት አገልግሎቶች በኋላ ብዙም ሳይቆይ የጻፈችልኝ አንዲት ወጣት ሴት በቅርቡ የላከችልኝ ውብ ደብዳቤ አለኝ። ለአራት ወይም ለአምስት ዓመታት ያህል፣ እንደማስበው፣ ዘወትር ለሚከብባት ለአንድ ኃጢአት የታሰረች ባሪያ እንደ ነበረች ነገረችኝ፤ የመጀመሪያ ደብዳቤዋም የተስፋ መቍረጥ ጩኸት ነበር። ስትታገል፣ ስትጋደልና ስትጸልይ ኖራለች፤ ሲገዛት የነበረውንም ኃጢአት ለማሸነፍ ሞክራለች።

አልፎ አልፎ ድል ታገኝ ነበር፤ ከዚያም እንደገና ትወድቅ ነበር፤ እንዲህም አለች፦ «ከሐሳቤና ከምናቤ ጋር የተያያዘ እጅግ ረቂቅ ነገር ስለ ሆነ መቼም ልድን እንደምችል አይመስለኝም።» ለደብዳቤዋ መልስ ጻፍሁላት፤ በኢየሱስ ክርስቶስ ያላትን እምነትና ተስፋ ለማበረታታትም ሞከርሁ። ይህ አለማመን እርሱን ምን ያህል እንደሚያዋርድ፣ ገብቶ በልቧ እንዲነግሥ ብቻ ብታምነው ሐሳብንና ምናብን ራሱን ሊያነጻና ሊያጠራ እንደሚችል አሳየኋት። ጥቂት ወደ ፊት ተራመደች፤ ሌላም ደብዳቤ ጻፈችልኝ። እንደገና ጻፍሁላት፤ ይበልጥ እንድታምንም አበረታታኋት። ሐሳቧን ሊያነጻ እንደሚችል እስከ ማሰብ ድረስ መድረስ እንዳልቻለች ተናገረች። ሐሳቦቿን በተግባር ከማዋል ሊያድናት እንደሚችል እስከ ማመን ደርሳ ነበር፤ ሊያነጻቸው እንደሚችል ግን ማመን አልቻለችም።

አንድ ጊዜ ደግሞ መልሼ ጻፍሁላት፤ ጌታም እየረዳኝ፣ ኢየሱስ በመንፈስ ቅዱሱ አነሣሽነት የልባችንን ሐሳብ እንኳ እንዴት ሊያነጻ እንደሚችል ላሳያት ሞከርሁ፤ እግዚአብሔር ይመስገን፣ ሌላ እርምጃ ወደ ፊት ተራመደች። ከዚያ ወዲህ ሁለት ደብዳቤዎች ደርሰውኛል። በመጀመሪያው እንዲህ አለች፦ «ጊዜያዊ ብቻ እንዳይሆን በመፍራት በመንቀጥቀጥ ደስ ይለኛል፤ ነገር ግን ምንጩን እንዲያነጻ አምኜዋለሁ፤ እርሱም በእርግጥ አድርጎታል ማለት አለብኝ፤ በእነዚያ ሐሳቦች ፋንታ ቅዱስ ሐሳቦች አሉኝ፤ ሰይጣን አንዳች ነገር ወደ አእምሮዬ ቢያመጣ እጅግ ስለሚያስጠላኝ የሚሞላኝን ኀዘንና ድንጋጤ ልነግርሽ አልችልም።» እያበረታታኋት እንደገና ጻፍሁላት፤ ሌላም ደብዳቤ ደረሰኝ፤ በእርሱም እንዲህ አለች፦ «የልቤን ሐሳብ ማንጻቱ እውነት ነው፤ አሁንም ሐሳቤ እርሱን ደስ እንደሚያሰኘው፣ ላለፉት ለእነዚያ ሁሉ ዓመታት የሕይወቴ ችግርና ሥቃይ ከነበረው ከዚህ ኃጢአት እንዳዳነኝ አውቃለሁ።»

እንግዲህ ልነግራችሁ የምፈልገው ይህ ነው፦ ለአንዱ ማድረግ የሚችለውን ለሌላውም ማድረግ ይችላል። በዚህ ከተሳሳትሁ ጉዳዩን በሙሉ እተወዋለሁ። እግዚአብሔር ሕዝቡ ንጹሓን እንዲሆኑ የማይፈልግ ከሆነ፣ የወንጌልን ዘመን ዓላማና ግብና ትእዛዝ ፈጽሞ አልተረዳሁም ማለት ነው። ንጹሓን ሳይሆኑ ራሳቸውን እንደ ንጹሓን እንዲቈጥሩ ማለቴ አይደለም። ኧረ በፍጹም! እግዚአብሔር ሕዝቡ ንጹሓን እንዲሆኑ እንደሚፈልግ፣ በልባቸውም ያለው ንጽሕና የኢየሱስ ክርስቶስ ወንጌል ዋና ሐሳብ፣ ፍጻሜና ዓላማ እንደ ሆነ ደጋግመን ተነግሮናል፤ እንዲህ ካልሆነ ጉዳዩን በሙሉ እተወዋለሁ—ፈጽሞ ተታልያለሁ።

ለዚህም ማስረጃ እንዲሆኑ ሁሉን በአንድ የሚጠቀልሉ የሚመስሉ ሁለት ሦስት ጥቅሶችን መርጫለሁ፤ ለማለት ያህል ማጠቃለያ ጥቅሶች ናቸው። በመጀመሪያ፣ ለምሳሌ ያህል፣ ባለቤቴ አጥብቆ ሊያስረዳ የሞከረውን እወስዳለሁ፦ «ይህ የእግዚአብሔር ፈቃድ እርሱም መቀደሳችሁ ነውና።» ይሁን እንጂ መቀደስ የሰውም ፈቃድ መሆን ያለበት አንድ ትርጉም፣ ያውም አስፈላጊ ትርጉም አለ። የእኔም ፈቃድ መሆን አለበት፤ የእኔ ፈቃድ ካልሆነ መለኮታዊው ፈቃድ በእኔ ላይ ፈጽሞ ሊፈጸም አይችልም። እግዚአብሔር እንድቀደስ እንደሚፈልግ፣ እኔም ልቀደስ መፈለግ አለብኝ። በመጽሐፍ ቅዱስ ውስጥ እግዚአብሔር ሊቀድሳችሁ ከሰጣቸው ተስፋዎች ይልቅ ራሳችሁን እንድትቀድሱ የሚያሳስቡ ምክሮች እኩል፣ እንዲያውም የበለጠ ቍጥር አላቸው።

ቀጣዩ ጥቅስ ያዕቆብ 4:8 ነው፦ «ወደ እግዚአብሔር ቅረቡ ወደ እናንተም ይቀርባል። እናንተ ኃጢአተኞች፥ እጆቻችሁን አንጹ፤ ሁለት አሳብም ያላችሁ እናንተ፥ ልባችሁን አጥሩ።» ይህ የተጻፈው ወደ ኋላ ለተመለሱ ሰዎች ነበር፤ አማኞች ነን ሲሉ ለነበሩ፣ ነገር ግን ተመልሰው በሥጋዊ ምኞታቸውና ፍትወታቸው ገዥነት ሥር ለወደቁ ሰዎች። ጉዳዩ ሁሉ የተጠቃለለ የሚመስልባቸው ሌሎች ሁለት ሦስት ጥቅሶችም አሉ፤ ለምሳሌ ቲቶ 2:14፦ «...ከዓመፅ ሁሉ እንዲቤዠን፥ መልካሙንም ለማድረግ የሚቀናውን ገንዘቡም የሚሆነውን ሕዝብ ለራሱ እንዲያነጻ፥ ስለ እኛ ነፍሱን ሰጥቶአል።»—ማለትም እኛን ሊያነጻ። ደግሞም 1ኛ ጢሞቴዎስ 1:5 በቤዛነት ዘዴ ሁሉ ውስጥ የእግዚአብሔርን ዓላማና ግብ ያሳያል፦ «የትእዛዝ ፍጻሜ ግን ከንጹሕ ልብና ከበጎ ሕሊና ግብዝነትም ከሌለበት እምነት የሚወጣ ፍቅር ነው»—የነጻና ንጹሕ ሆኖ የተጠበቀ ሕሊና፤ ነጽቶ እንደገና ቢቆሽሽ ኖሮ በጎ ሳይሆን ክፉ ሕሊና ይሆን ነበርና። ደግሞም በ1ኛ ዮሐንስ 3:3፦ «በእርሱም ይህን ተስፋ የሚያደርግ ሁሉ እርሱ ንጹሕ እንደ ሆነ ራሱን ያነጻል።» እንግዲህ እላለሁ፣ እነዚህ ማጠቃለያ ጥቅሶች ናቸው፤ የቤዛነት ፍጻሜና ዓላማ ሁሉ ይህ እንደ ሆነ የሚያሳዩ ተመሳሳይ ትርጉም ያላቸው ሌሎች ብዙ ጥቅሶችም አሉ፦ ወደ ንጽሕና እንደሚመልሰን፣ ወደ ጽድቅ መልሶ እንደሚያመጣን፣ ሕያውን እግዚአብሔርን ልታመልኩ ከሞተ ሥራ ሕሊናችሁን እንደሚያነጻ—ካለፈው ማንጻት ብቻ ሳይሆን ሕያውን እግዚአብሔርን ታመልኩ ዘንድ ነጽታችሁ እንድትኖሩ እንደሚጠብቃችሁ፤ ይህም የሚሆነው ደሙ ለሕሊና በመሠራቱ እንደ ሆነ፣ ከዚያም መንፈስ ቅዱስ በንጽሕናና ለጽድቅ በመታዘዝ ሁኔታ እየጠበቀን በኃይሉ እንደሚያጸናው ነው።

እንግዲህ እላለሁ፣ ይህ የክርስትና ዋና ሐሳብ ካልሆነ አልገባኝም ማለት ነው። እግዚአብሔር ይህን ሊያደርግልኝ ካልቻለ—ኢየሱስ ክርስቶስ ይህን ሊያደርግልኝ ካልቻለ፣ በእርሱ መምጣት ምን ጥቅም አገኛለሁ?

በእነዚህ መልእክቶች ውስጥ እግዚአብሔር በመጨረሻ ለክርስቲያኑ ስለሚያደርግለት ነገር ከተጻፈው ይልቅ፣ እያንዳንዱ ክርስቲያን ይህን፣ ያንንና ሌላውንም እንዲሆን፣ ይህን፣ ያንንና ሌላውንም እንዲያደርግ የሚያሳስበው እጅግ ይበልጣል!

ይህ ከእኛ ውጭ ብቻ የቆመ ክርስትና አይደለም—በእነዚህ መልእክቶች ውስጥ ያለው ተቀምጦ በስሜት መዋኘትና ክርስቶስን በሰማያት እንዳለ ብቻ ማሰብ አይደለም፤ ይልቁንም በሁሉም መንገድ እርሱን ወደ ታች፣ እዚሁ ወደ ልባችንና ወደ ሕይወታችን ያወርደዋል፤ የማያቋርጡት ምክሮቹም ይህን ሁኑ፣ ይህንና ያንን አድርጉ የሚሉ ናቸው።

እነዚህ መልእክቶች በእኛ ውስጥ የሚፈጸምን እውነተኛና ተግባራዊ ለውጥ ያሳያሉ፤ ይዞ ለመሞት የሚበቃውም ይህ ብቻ ነው። በእናንተ ውስጥ ካልተፈጸመ፣ እላችኋለሁ፣ በሰላም መሞት አትችሉም። ውድ ባለቤቴ እንደ ነገራችሁ፣ ወደ ነገሥታት ንጉሥ ፊት ለመቅረብ ከመድፈራችሁ በፊት መንጻት ትፈልጋላችሁ። ቀና ብላችሁ የእግዚአብሔርን ፊት እንድትመለከቱና እንዲህ እንድትሉ የሚያስችላችሁ፣ ባሕርያችሁን ሁሉ የሚሸፍን ውብ የሆነ የሥነ ምግባር ቅንነትና ጽድቅ ስሜት ትፈልጋላችሁ፦ «አዎን፣ እወድሃለሁ፤ አውቅሃለሁ፤ አንተም ታውቀኛለህ፤ ትወደኛለህም፤ አንድም ነን። የምትወደውን እወዳለሁ፤ የምትሻውንም እሻለሁ። ‹ከጌታ ጋር ተባብረን አንድ መንፈስ› ሆነናል።» ያን ትፈልጋላችሁ፤ ከዚያ ያነሰ ነገር ይዞ ለመሞት አይበቃም። ታዲያ ለምን አታገኙትም? ታገኙታላችሁን? እግዚአብሔር በእኛ ውስጥ እንዲሠራው ለምን አንፈቅድለትም? ትሞክሩታላችሁን? ሰዎች ዘወትር፦ «እንናፍቀዋለን፤ ብናገኘውም ደስ ባለን» ይላሉ። እግዚአብሔር እንዲያደርገው ትፈቅዱለታላችሁን? ለችግራችሁ ሁሉ ሥር የሆነውን ጥልቅ አለማመን ታስወግዳላችሁን? ሰዎች እግዚአብሔር ይህን ሊያደርግላቸው እንደሚችል በእውነት አያምኑም፤ ለችግራቸውም ሥሩ ይህ ነው። እርሱ ግን ሊያደርገው ይችላል፤ እንደሚያደርገውም ተስፋ ሰጥቷል። ትንበረከኩና፦ «እንደ ቃልህ ይሁንልኝ» ትላላችሁን?

«አዳኝ ተወለደ።»

ኢየሱስ አዳኝ ሆኖ ተወለደ፤ ከውጭ፦ ከእንግዶች ማደሪያው ውጭ፣ በንቀት ተገፍቶ። ተጣለ፦ ስለ እኔ ተጣለ፣ አዳኜ፣ ንጉሤ፤ ይህን የጠፋውን ሊያስገባ ተጣለ።

ኢየሱስ አዳኝ ሆኖ ተወለደ፤ ሰው፦ የሕማም ሰው፣ የተመታ፣ በግርፋት የተቈሰለ፤ በግርፋት፦ በግርፋት፣ ጌታ ሆይ፣ ነፍሴ ተፈወሰች፤ በግርፋት፣ በግርፋትህ፣ ይቅርታዬ ታተመ።

ኢየሱስ አዳኝ ሆኖ ተወለደ፤ በጉ፦ የእግዚአብሔር በግ ደሙን አፈሰሰ፣ ተሸከመም ኃጢአቴን፤ ኃጢአቴ፦ ኃጢአቴ መሥዋዕቱን ገደለ፤ ኃጢአቴን በጉ ያስወግዳል።

ኢየሱስ አዳኝ ሆኖ ተወለደ ሊያድን፦ በሌሊት፣ በቀትር፣ በማለዳ ሊያድን። ሊጠብቅ፦ ከኃጢአት፣ ከጥርጥር፣ ከፍርሃት ሊጠብቅ፤ ሊጠብቅ፣ እነሆ! ጠባቂው በዚህ አለና።

ኢየሱስ አዳኝ ሆኖ ተወለደ፤ ንጉሥ፦ ንጉሥ ነው! የክብሩን ቀንድ ከፍ አድርጉ፤ ዘምሩም፦ ሰማያት ሆይ፣ ዘምሩ!

መቃብሩን ሰበረ፤ ምድር ሆይ፣ ዘምሪ! ሊያድን ሕያው ነው!