በማቦትሳ የነበረው አንበሳ

«ጌታ በእኔ አጠገብ ቆሞ አበረታኝ፥ … ከአንበሳ አፍም ዳንሁ።» — ከ2ኛ ጢሞቴዎስ 4

ዴቪድ በቤቱ ባሳለፈው የመጨረሻ ጠዋት፣ ቤተሰቡ ከሌሊቱ 11 ሰዓት ተነሡ። ዴቪድ መዝሙር 121ን ጮክ ብሎ አነበበ፤ ይህ መዝሙር ረድኤታችን ሰማይንና ምድርን ከሠራ ከእግዚአብሔር ዘንድ እንደ ሆነ ይናገራል። ከዚያም አባቱ ከእርሱ ጋር እስከ ግላስጎው በእግር ሄደ፤ በዚያም ተሰነባበቱ። ከዚያ በኋላ ዳግመኛ አልተያዩም።

በዲሴምበር 1840 ዴቪድ ወደ አፍሪካ በመርከብ ተጓዘ። በጉዞው ላይ የመርከቡ ካፒቴን በጨረቃና በከዋክብት እየተመራ መንገዱን እንዴት እንደሚያገኝ አስተማረው። በጁላይ 1841 የሮበርት ሞፋት የሚስዮን ጣቢያ ወደ ሆነችው ወደ ኩሩማን ደረሰ።

የሴትስዋናን ቋንቋ ለመማር ዴቪድ በባክዌና ሕዝብ መካከል ስድስት ወር ያህል ኖረ፤ በዚያም ከዚያ ቋንቋ ሌላ ምንም አልሰማም፣ አልተናገረምም። ከዚያም በ1843 ማቦትሳ በሚባል ስፍራ አዲስ የሚስዮን ጣቢያ ለመጀመር ረዳ።

በፌብሩዋሪ 1844 አንበሶች ከብቶቹን ያጠቁ ስለ ነበር፣ ዴቪድ እነርሱን ለማደን ከማቦትሳ ሰዎች ጋር ወጣ። በአንድ ዓለት ላይ ተቀምጦ በነበረ አንበሳ ላይ ተኮሰ። ጠመንጃውን እንደ ገና እየሞላ ሳለ አንድ ጩኸት ሰማ። «ደንግጬ በግማሽ ዞር ብዬ ስመለከት፣» ብሎ ጻፈ፣ «አንበሳው ልክ በእኔ ላይ ሊዘል ሲወረወር አየሁ።» አንበሳውም ትከሻውን ይዞ ጣለው። የሚገርመው፣ ምንም ሕመም ወይም ፍርሃት አልተሰማውም፤ የተሰማው እንደ ሕልም ያለ ስሜት ብቻ ነበር።

ከዚያም መባልዌ የሚባል አንድ ደፋር ክርስቲያን አስተማሪ አንበሳውን ለመምታት ጠመንጃውን አነሣ። ጠመንጃው ግን አልተኮሰም! አንበሳው ዴቪድን ትቶ በመባልዌ ላይ ዘለለ፤ እግሩንም አቆሰለው። ሌላ ሰው ጦር ይዞ ወደ አንበሳው ሮጠ፤ እርሱም ደግሞ ቆሰለ። ከዚያም በመጨረሻ አንበሳው ሞቶ ወደቀ። እኛ እስከምናውቀው ድረስ፣ ሁለቱም ደፋር ሰዎች ተፈወሱ።

የዴቪድ ክንድ ክፉኛ ተሰብሮ ነበር። በቀረው ዕድሜው ሁሉ የግራ ክንዱን ከትከሻው በላይ ማንሣት አይችልም ነበር። ነገር ግን ሁለት አፍሪካውያን ሰዎች ለእርሱ ሲሉ ሕይወታቸውን አደጋ ላይ ስለ ጣሉ በሕይወት ተረፈ።

በአደጋ ውስጥ ስንሆን እግዚአብሔር ከእኛ ጋር ነው፤ ብዙ ጊዜም በዙሪያችን ባሉ ደፋር ሰዎች አማካይነት ይረዳናል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ ጠበቅኸኝ አመሰግንሃለሁ። በችግር ውስጥ ስሆን ስለሚረዱኝ ሰዎች አመሰግንሃለሁ። እንደ መባልዌ ደፋርና ደግ እንድሆን እርዳኝ። አሜን።