እጅግ አሳዛኙ በጋ

«አባቴና እናቴ ቢተዉኝ እንኳ፥ እግዚአብሔር ይቀበለኛል።» — ከመዝሙር 27

በ1908፣ ጃክ ዘጠኝ ዓመት ሲሆነው እናቱ በጠና ታመመች። ሐኪሞቹ ካንሰር እንዳለባት አገኙ። በቤት ውስጥ ቀዶ ሕክምና ተደረገላት፤ ለጥቂት ጊዜም የተሻላት መሰለ። በበጋው ግን በሽታው ተመለሰ። ቤቱ በነርሶችና በሐኪሞች ተሞላ፤ ልጆቹም ወደ ክፍሏ እንዳይገቡ ተከለከሉ። ምን እየሆነ እንዳለ በትክክል አልገባቸውም ነበር።

ጃክ ጸለየ። እግዚአብሔር ጸሎትን እንደሚመልስ ተምሮ ነበር፤ ስለዚህ እናቱን እንዲፈውሳት በሙሉ ልቡ እግዚአብሔርን ለመነ። ኦገስት 23 ቀን 1908 እናቱ ሞተች። ከዚያም ጃክ ከሞት እንድትነሣ ጸለየ። እርሷ ግን አልተመለሰችም።

ለመላው ቤተሰብ እጅግ አስከፊ ዓመት ነበር። የጃክ አባት በዚያው ዓመት የገዛ አባቱንና ወንድሙን አጣ። በኀዘን እጅግ ተሞልቶ ስለ ነበር ልጆቹን እንዴት እንደሚያጽናና አላወቀም። ስለዚህ ጃክና ዋርኒ እርስ በርሳቸው ተደጋገፉ። ከዚያን ጊዜ ጀምሮ ከቀድሞው ይበልጥ ተቀራረቡ።

ገና አንድ ወር ሳይሞላ አባታቸው ሁለቱንም ልጆች በእንግሊዝ ወደሚገኝ አዳሪ ትምህርት ቤት ላካቸው። ባሕሩን በሌሊት መርከብ ተሻገሩ፤ ጃክም ያ ጉዞ ምን ያህል አሳዛኝ እንደ ነበረ ፈጽሞ አልረሳውም። ትምህርት ቤቱ መጥፎ ነበር፤ ርእሰ መምህሩም ጨካኝ ነበር፤ ጃክም በዚያ እጅግ ደስታ አጥቶ ነበር።

በዚያም እንኳ አንድ መልካም ነገር ሆነ። በዚያ ትምህርት ቤት ሳለ ጃክ የክርስትና እምነት በእውነት አስፈላጊ እንደ ሆነ ተደርጎ ወደሚሰበክበት ቤተ ክርስቲያን ተወሰደ። ለጥቂት ጊዜም ከልቡ መጸለይና መጽሐፍ ቅዱሱን ማንበብ ጀመረ።

ጃክ ካደገ በኋላም እናቱን ማጣት ምን እንደሚመስል ያስታውስ ነበር። በዚህም ምክንያት ላዘኑ ብዙ ሰዎች ደግና ለስላሳ ደብዳቤዎችን መጻፍ ቻለ። እግዚአብሔር ያ አሳዛኝ ነገር እንዳይሆን አላስቀረውም። ነገር ግን ከጃክ ጋር ነበር፤ ያንንም ኀዘን እንኳ ለመልካም ተጠቀመበት። እኛም ስናዝን እግዚአብሔር ቅርባችን ነው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ላዘኑ ልጆች ቅርብ ስለ ሆንህ አመሰግንሃለሁ። እባክህ የሚወዱትን ሰው ያጡትን የማውቃቸውን ሰዎች ሁሉ አጽናናቸው። አሜን።