ሄለን ሮዝቪር፦ በጨለማ ውስጥ እግዚአብሔርን የታመነችው ሐኪም

ሄለን ሮዝቪር ከእንግሊዝ የመጣች ጐበዝ ወጣት ሐኪም ነበረች። በአገሯ በሽተኞችን እያከመች የተመቸ ኑሮ መኖር ትችል ነበር። ይልቁንም የሕክምና ቦርሳዋን ሸክፋ በአፍሪካ እምብርት ወደምትገኘው ወደ ኮንጎ ሄደች፤ በዚያ ሐኪሞች ከሞላ ጎደል አልነበሩም።

በዚያ ሄለን በሕይወቷ ሠርታ በማታውቀው ሁኔታ ተግታ ሠራች። ከምንም በሚባል ነገር ሆስፒታል ሠራች። እርሷ ከሄደች በኋላም ፈውሱ እንዲቀጥል፣ ወጣት አፍሪካውያን ወንዶችንና ሴቶችን ነርሶችና ሐኪሞች እንዲሆኑ አሠለጠነች። ከዚያ በፊት ሐኪም አይተው የማያውቁ በሺህ የሚቈጠሩ በሽተኞችን አከመች። ሥራው እጅግ አድካሚ፣ ግን ደግሞ ድንቅ ነበር።

ከዚያም ኃይለኛ ዐመፅ በአገሪቱ ሁሉ ተስፋፋ፤ ወታደሮችም የሚስዮን ጣቢያውን ያዙ። ሄለን ተማርካ በታላቅ ጭካኔ ተሠቃየች፤ ለወራትም ትኑር ወይም ትሙት ሳታውቅ በፍርሃትና በሥቃይ ኖረች። ያ በሕይወቷ ከሁሉ የጨለመ ጊዜ ነበር።

ቢሆንም በዚያ ጨለማ ውስጥ፣ ሄለን እግዚአብሔር ፈጽሞ ያልረሳችውን አንድ ጥያቄ እንደ ጠየቃት ተሰማት። ጥያቄው ይህን መከራ ልትሸከሚው ትችያለሽ? የሚል አልነበረም፤ ይልቁንም ይበልጥ እንግዳና ይበልጥ ርኅሩኅ የሆነ ነገር ነበር፦ ለምን እንደ ሆነ ባልነግርሽ እንኳ፣ ይህን በአደራ ስለ ሰጠሁሽ ልታመሰግኚኝ ትችያለሽ? ይህ ሥቃዩን አላስወገደውም። ነገር ግን ብቻዋን እንዳልሆነችና እንዳልተረሳች ስላወቀች፣ ፍርሃቷን ወደ ጸጥ ያለ ድፍረት ለወጠው።

በመጨረሻ በተፈታች ጊዜ፣ ሁሉም ሄለን ለዘለቄታው ወደ እንግሊዝ ትመለሳለች ብለው ጠበቁ፤ ብትመለስም ማንም ባልወቀሳት ነበር። እርሷ ግን ካረፈች በኋላ ተመልሳ ሄደች — ወደ ኮንጎ፣ መሥራቷን፣ ማከሟንና ማስተማሯን ልትቀጥል። በቀጣዮቹ ዓመታት ፈውሱ በእርሷ ብቻ ላይ ሳይመሠረት ለዘለቄታው እንዲቀጥል፣ አዲስ ትውልድ አፍሪካውያን ሐኪሞችንና ነርሶችን በማሠልጠን ረዳች።

ሄለን ሮዝቪር በቀረው ረጅም ዕድሜዋ በጨለማ ውስጥ የተማረችውን ለሰዎች ስትናገር ኖረች፦ እግዚአብሔር በከባድ ሰዓታችን ከእኛ ጋር እንዳለ፣ መከራችንንም በእጁ ላይ ስናኖረው ፈጽሞ በከንቱ እንደማያባክነው።