ስምዖን ንሲባምቢ፦ እሳት ያቀጣጠለው ሰው

ስምዖን ንሲባምቢ በምሥራቅ አፍሪካ፣ በኡጋንዳ የሚኖር ሀብታምና የተከበረ ሰው ነበር። በመንግሥት ውስጥ የጤና ባለሙያ ሆኖ ጥሩ ሥራ ነበረው፤ ያማረ ልብስና የተመቸ ቤትም ነበረው። ቀድሞውንም ቤተ ክርስቲያን የሚሄድ ሰው ነበር። ከውጭ ሲታይ፣ አንድ ሰው ሊመኘው የሚችለው ሁሉ ነበረው።

ስምዖን ግን አልረካም። በውስጡ አንድ ነገር ከዚህ ቀደም ካወቀው በላይ እግዚአብሔርን ለማወቅ ይራብ ነበር — የተከበረ ብቻ ሳይሆን እውነተኛ፣ ሕያውና ደስታ የሞላበት እምነት ይፈልግ ነበር። ኢየሱስን በማወቅ እስካሁን ካገኘው እጅግ የበለጠ ነገር አለ የሚለውን ስሜት ሊያስወግደው አልቻለም።

አንድ ቀን ስምዖን ጆ ቸርች የሚባል ወጣት እንግሊዛዊ ሐኪም አገኘ፤ እርሱም ልክ እንደ ስምዖን ተመሳሳይ ረኃብ ነበረበት። ሁለቱ ሰዎች ከመጽሐፍ ቅዱስ በቀር ምንም ሳይዙ ለአንድ ሙሉ የሳምንት መጨረሻ ራሳቸውን ለይተው ቈዩ፤ እያነበቡና እየጸለዩ እግዚአብሔር በመንፈሱ እንዲሞላቸውና በእውነት አዲስ እንዲያደርጋቸው ለመኑ። እግዚአብሔርም ተገናኛቸው። በስምዖን ልብ ውስጥ ፈጽሞ የማይጠፋ እሳት ተቀጣጠለ።

ያን ደስታ ለራሱ ብቻ ይዞ መቀመጥ አልቻለም። ስምዖን ጥሩ ሥራውን ትቶ በኡጋንዳ መንገዶች ላይ መጓዝ ጀመረ። ሀብታሙንም ድኻውንም፣ እንግዳውንም ወዳጁንም፣ ሊሰማው ፈቃደኛ የሆነውን ማንኛውንም ሰው እያስቆመ፣ እነርሱም ኢየሱስን ማወቅ፣ መታጠብና መንጻት፣ አዲስም መሆን እንደሚችሉ ነገራቸው። ሰዎች አንድ ሰው እንዲህ ለማድረግ ጥሩ ሥራውን መተዉ እንግዳ ነገር መሰላቸው — ነገር ግን በፊቱ ላይ ያለውን ደስታ ሊክዱት አልቻሉም።

ሌሎች ከስምዖን እሳቱን ተቀበሉ፤ ከእነርሱ ደግሞ ሌሎች ተቀበሉ፤ ነበልባሉም ከመንደር ወደ መንደር፣ ከአገር ወደ አገር ተስፋፋ። ይህም ታላቁ የምሥራቅ አፍሪካ መነቃቃት ሆነ፤ በኡጋንዳ፣ በሩዋንዳ፣ በኬንያና በታንዛኒያ ሁሉ ላይ የወረደ የአዲስ ሕይወት ማዕበል ነበር፤ በመቶ ሺዎች የሚቈጠሩ ሰዎችን ሕይወት ለወጠ — እስከ ዛሬም ድረስ እየነደደ ነው። ስምዖን ንሲባምቢ በቀላሉ እሳቱን ያቀጣጠለው ሰው ተብሎ ይታወሳል።