«ልኖር መጥቻለሁ»

«ከእነዚህ ከታናናሾቹ አንዱ እንዲጠፋ በሰማያት ያለው አባታችሁ ፈቃድ አይደለም።» — ከማቴዎስ 18

በዚያ ዘመን በደቡብ ሕንድ አንዳንድ ትናንሽ ልጃገረዶች በቤተ መቅደሶች እንዲኖሩ ተሰጥተው ነበር፤ በዚያም ደኅንነት አልነበራቸውም፤ የሚንከባከባቸውም አልነበረም። ኤሚ ልትረዳቸው እጅግ ናፈቀች፤ ነገር ግን እንዴት እንደምትችል አላወቀችም።

በማርች 1901 መጀመሪያ ላይ በአንድ ምሽት፣ ሰባት ዓመት ገደማ የሆናት አንዲት ትንሽ ልጅ ኤሚ በምትኖርባት በፓናይቪላይ መንደር ከቤተ ክርስቲያኑ ውጭ ብቻዋን ተገኘች። እየጨለመ ነበር። አንዲት ደግ ክርስቲያን ሴት ለሌሊቱ ወደ ቤቷ ወሰደቻት። ጠዋት ላይ ልጅቱ አንዲትን የውጭ አገር ሴት ማየት እንደምትፈልግ ተናገረች፤ ሴቲቱም ወደ ኤሚ አመጣቻት።

ኤሚ በበረንዳው ላይ ተቀምጣ ነበር። ትንሿ ልጅ በቀጥታ ወደ እርሷ ሮጣ ምንም ሳትፈራ በጭኗ ላይ ወጣች። ስሟ ፕሪና ነበር። «ልኖር መጥቻለሁ» አለች።

ፕሪና ገና ሕፃን ሳለች በአንድ ቤተ መቅደስ ከሚኖሩ ሴቶች ጋር እንድትኖር ተሰጥታ ነበር። በዚያ የሚወዳት አልነበረም፤ ደኅንነትም አልነበራትም። አንድ ጊዜ አምልጣ እናቷን ለማግኘት ለሦስት ቀናት በእግሯ ተጓዘች። እናቷ አለቀሰች፤ ነገር ግን ከእርሷ ጋር አላስቀረቻትም። ከዚያም የቤተ መቅደሱ ሴቶች ፕሪናን ለማስፈራራት ከኤሚ ወዳጆች አንዷን እያመለከቱ «ልጅ ሰራቂዋ አማል» ብለው ጠሯት፤ ትርጉሙም ልጆችን የምትሰርቅ እመቤት ማለት ነው። ስለዚህ ፕሪና ያቺን እመቤት ሄዳ ለማግኘት ወሰነች! ብቻዋንም በእግሯ ወደ ፓናይቪላይ ሄደች።

ብዙም ሳይቆይ የቤተ መቅደሱ ሴቶች መልሰው ሊወስዷት መጡ። ፕሪና ፈርታ ነበር፤ ነገር ግን በሁሉም ፊት ቆማ «እንቢ! እንቢ!» ብላ ጮኸች። ኤሚና የዎከር ባልና ሚስት፣ አደገኛ ቢሆንም እንኳ፣ በደኅንነት ሊያስቀምጧት ወሰኑ። አንዲት ሴት ፕሪና ጥቂት ገንዘብ፣ አራት ፔኒ ተኩል ብቻ፣ ወስዳለች አለች፤ ሚስዮናውያኑም ከፈሉት። በኋላም ኤሚ ኢየሱስ ስለ እኛ እንዴት ዋጋ እንደ ከፈለ ስታስተምራት፣ ፕሪና «ስለ እኔ ምን ያህል እንደ ከፈልሽ አውቃለሁ — አራት ፔኒ ተኩል!» አለች።

ኢየሱስ እያንዳንዱ ልጅ፣ አንድም ሳይቀር፣ በእግዚአብሔር ዘንድ ዋጋ እንዳለው ተናገረ። እግዚአብሔር ፕሪናን ብቻዋን በነበረች ጊዜ አያት፤ አንተንም ያይሃል።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ እያንዳንዱ ልጅ፣ እኔም ጭምር፣ በአንተ ዘንድ ዋጋ ስላለው አመሰግንሃለሁ። እባክህ በየቦታው ያሉትን ልጆች ጠብቅ፤ የሚወዷቸውንም ሰዎች እንዲያገኙ እርዳቸው። አሜን።