መግቢያ

መለኮታዊ የልብ ማበርቻ

እግዚአብሔርንም ለሚወዱት እንደ አሳቡም ለተጠሩት ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ እናውቃለን።

ሮሜ 8:28።

መግቢያ

አምብሮስ እንዳለው መጽሐፍ ቅዱስ በሙሉ የነፍስ ግብዣ ከሆነ፣ ሮሜ 8 በዚያ ግብዣ ላይ የቀረበ አንድ ምግብ ሊሆን ይችላል፤ በጣፋጭ ልዩ ልዩነቱም የእግዚአብሔርን ሕዝብ ልብ እጅግ ሊያድስና ሊያነቃቃ ይችላል። ሐዋርያው ከዚህ በፊት ባሉት ቍጥሮች የመጽደቅንና የልጅነትን ታላላቅ ትምህርቶች እየዋኘ ሲሻገር ነበር፤ እነዚህም እጅግ ከባድና ጥልቅ ምሥጢራት ከመሆናቸው የተነሣ፣ የመንፈስ እርዳታና መሪነት ባይኖረው ኖሮ፣ ቶሎ ከአቅሙ በላይ ወደ ሆነ ጥልቀት በዋኘ ነበር። በዚህ ቍጥር ግን ሐዋርያው ያንን ደስ የሚያሰኝ የመጽናናት አውታር ይነካል፦ «እግዚአብሔርንም ለሚወዱት … ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ እናውቃለን።» ክብደት የሌለው አንድም ቃል የለበትም፤ ስለዚህ ምንም እንዳይጠፋ የዚህን ወርቅ ብናኝ ሁሉ እለቅማለሁ።

በጥቅሱ ውስጥ ሦስት ዋና ዋና ቅርንጫፎች አሉ።

አንደኛ፣ የከበረ መብት፤ ነገር ሁሉ ለበጎ ይደረጋል።

ሁለተኛ፣ የዚህ መብት ባለ ድርሻ የሆኑት ሰዎች። እነርሱም በሁለት መንገድ ተገልጸዋል፤ እግዚአብሔርን የሚወዱ ናቸው፤ የተጠሩም ናቸው።

ሦስተኛ፣ የዚህ ውጤታማ መጠራት መነሻና ምንጭ፤ ይህም በዚህ ቃል ተገልጿል፦ «እንደ አሳቡም»።

አንደኛ፣ የከበረው መብት። በዚህ ውስጥ ልናጤናቸው የሚገቡ ሁለት ነገሮች አሉ። 1. የመብቱ እርግጠኛነት — «እናውቃለን»። 2. የመብቱ ታላቅነት — «ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ»።

1. የመብቱ እርግጠኛነት፦ «እናውቃለን»። ይህ የሚያወላውል ወይም አጠራጣሪ ጕዳይ አይደለም። ሐዋርያው ተስፋ እናደርጋለን ወይም እንገምታለን አይልም፤ ነገር ግን ልክ በሃይማኖት መግለጫችን ውስጥ እንዳለ አንቀጽ ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ እናውቃለን ይላል። ከዚህም የወንጌል እውነቶች ግልጽና የማይሳሳቱ መሆናቸውን አስተውል።

ክርስቲያን ስለሚይዘው እውነት ወደ ተራ ግምት ብቻ ሳይሆን ወደ እርግጠኛነት ሊደርስ ይችላል። መሠረታዊ እውነቶችና ጥበብ ያለባቸው አባባሎች ለአእምሮ ግልጽ እንደ ሆኑ ሁሉ፣ የሃይማኖት እውነቶችም ለእምነት ግልጽ ናቸው። ሐዋርያው «እናውቃለን» ይላል። ክርስቲያን የወንጌልን ምሥጢራት ፍጹም በሆነ እውቀት ባያውቅም፣ እርግጠኛ እውቀት ግን አለው። «ዛሬስ በመስተዋት በድንግዝግዝ እንደምናይ ነን» (1ኛ ቆሮንቶስ 13:12)፤ ስለዚህ የእውቀት ፍጹምነት የለንም፤ ነገር ግን «በመጋረጃ በማይከደን ፊት የጌታን ክብር እንደ መስተዋት እያብለጨለጭን» እናያለን (2ኛ ቆሮንቶስ 3:18)፤ ስለዚህ እርግጠኛነት አለን። የእግዚአብሔር መንፈስ ሰማያዊ እውነቶችን በአልማዝ ጫፍ እንደሚቀረጽ አድርጎ በልብ ላይ ይቀርጻቸዋል። ክርስቲያን በኃጢአት ውስጥ ክፋት፣ በቅድስና ውስጥ ደግሞ ውበት እንዳለ ያለ ስሕተት ሊያውቅ ይችላል። በጸጋ ሁኔታ ውስጥ እንዳለም ሊያውቅ ይችላል። «ከሞት ወደ ሕይወት እንደ ተሻገርን እናውቃለን» (1ኛ ዮሐንስ 3:14)።

ወደ መንግሥተ ሰማያት እንደሚሄድም ሊያውቅ ይችላል። «ድንኳን የሚሆነው ምድራዊ መኖሪያችን ቢፈርስ፥ በሰማይ ያለ በእጅ ያልተሠራ የዘላለም ቤት የሚሆን ከእግዚአብሔር የተሠራ ሕንጻ እንዳለን እናውቃለን» (2ኛ ቆሮንቶስ 5:1)። ጌታ በመዳን ጕዳይ ሕዝቡን በጥርጣሬ ውስጥ አይተዋቸውም። ሐዋርያው እናውቃለን ይላል። ወደ ቅዱስ መተማመን ደርሰናል። የእግዚአብሔር መንፈስም የገዛ ልምዳችንም በዚህ ላይ ማኅተማቸውን ያኖራሉ።

እንግዲህ በጥርጣሬና በማመንታት ውስጥ አንረፍ፤ ይልቁንም በሃይማኖት ነገሮች ወደ እርግጠኛነት ለመድረስ እንትጋ። ያቺ ሰማዕት ሴት፦ «ስለ ክርስቶስ መከራከር አልችልም፤ ስለ ክርስቶስ ግን መቃጠል እችላለሁ» እንዳለች ይሁን። ለእውነቱ ምስክሮች እንድንሆን እንጠራ እንደ ሆነ እግዚአብሔር ያውቃል፤ ስለዚህ በእርሱ በሚገባ ተመሥርተንና ጸንተን መገኘት ይገባናል። ተጠራጣሪ ክርስቲያኖች ከሆንን፣ ወላዋይ ክርስቲያኖች እንሆናለን። ክሕደት ከአለማመን በቀር ከየት ይመጣል? ሰዎች በመጀመሪያ እውነትን ይጠራጠራሉ፤ ከዚያም ከእውነት ይወድቃሉ። ኦ፣ የእግዚአብሔር መንፈስ እንዲቀባህ ብቻ ሳይሆን እንዲያትምህም ለምነው (2ኛ ቆሮንቶስ 1:22)።

2. የመብቱ ታላቅነት፦ «ነገር ሁሉ ለበጎ እንዲደረግ»።

ይህ በእምነት እጅ እንዳለ እንደ ያዕቆብ በትር ነው፤ በእርሱም ወደ እግዚአብሔር ተራራ በደስታ ልንሄድ እንችላለን። ይህ ካላረካን ወይም ካላስደሰተን ሌላ ምን ያረካናል? ነገር ሁሉ ለበጎ አብሮ ይሠራል። «አብረው ይሠራሉ» የሚለው ይህ አገላለጽ ከመድኃኒት የተወሰደ ነው። ብዙ መርዛማ ቅመሞች በአንድነት ተደርገው በመድኃኒት ቀማሚው ብልሃት ሲለዝቡ ፍቱን መድኃኒት ይሆናሉ፤ ለታማሚውም መልካም አብረው ይሠራሉ። እንዲሁ የእግዚአብሔር መግቦቶች ሁሉ በመለኮታዊ ጥበብ ተለዝበውና ተቀድሰው ለቅዱሳን እጅግ መልካም ለሆነው ነገር አብረው ይሠራሉ። እግዚአብሔርን የሚወድና እንደ አሳቡ የተጠራ ሰው በዓለም ያለው ነገር ሁሉ ለበጎው እንደሚሆን አርፎ ሊተማመን ይችላል። ይህ የክርስቲያን የልብ ማበርቻ ነው፤ ሊያሞቀው ይችላል፤ በበትሩ ጫፍ ያለውን ማር በቀመሰ ጊዜ «ዓይኖቹ በሩ» እንደ ተባለለት እንደ ዮናታን ያደርገዋል (1ኛ ሳሙኤል 14:27)። ክርስቲያን ራሱን ለምን ያጠፋል? ነገር ሁሉ ለበጎው በጣፋጭ ሁኔታ ሲተባበር፣ እንዲያውም በአንድነት ሲመክር፣ በጭንቀት ራሱን ለምን ይገድላል? የጥቅሱ ፍሬ ነገር ይህ ነው፤ እግዚአብሔር ከልጆቹ ጋር የሚያደርጋቸው ልዩ ልዩ አያያዞች ሁሉ በልዩ መግቦት ለበጎአቸው ይለወጣሉ። «ኪዳኑን ለሚጠብቁ የእግዚአብሔር መንገድ ሁሉ ምሕረትና እውነት ነው» (መዝሙር 25:10)። መንገድ ሁሉ ምሕረት ካለበት፣ እንግዲያስ ለበጎ ይሠራል።