ለተጠሩት የሚሆኑ ምክሮች

ከመረመራችሁ በኋላ በውጤታማ መጠራት እንደ ተጠራችሁ ብታገኙ፣ የምመክራችሁ ሦስት ነገሮች አሉ።

1. በመጥራታችሁ የተገለጠውን የእግዚአብሔርን ነጻ ጸጋ አድንቁ፤ ስገዱለትም — እግዚአብሔር እጅግ ብዙዎችን አልፎ፣ ጥበበኞችንና ባለ ማዕረጎችን ትቶ፣ የነጻው ጸጋ ዕጣ በእናንተ ላይ መውደቁ! ከባርነት ሁኔታ፣ የዲያብሎስን ወፍጮ ከመፍጨት አውጥቶ ከምድር መኳንንት በላይ ማስቀመጡ፣ የክብርንም ዙፋን እንድትወርሱ መጥራቱ! በጕልበታችሁ ተንበርከኩ፤ በድል አድራጊ የምስጋና እልልታ ፈንድቁ፤ የእግዚአብሔርን ምሕረት መታሰቢያ ለማሰማት ልባችሁ ዐሥር አውታር ያለው በገና ይሁን። ከእናንተ ይልቅ ለነጻ ጸጋ ባለ ዕዳ የሆነ የለም፤ ስለዚህም ከእናንተ ይልቅ በምስጋና ጫፍ ላይ ከፍ ብሎ ሊወጣ የሚገባው የለም። እንደ ጣፋጩ ዘማሪ እንዲህ በሉ፦ «አምላኬ ንጉሤ ሆይ፥ ከፍ ከፍ አደርግሃለሁ፤ በየቀኑ እባርክሃለሁ፥ ስምህንም ለዘላለም አመሰግናለሁ» (መዝሙር 145:1-2)። የምሕረት ምሳሌዎች የሆኑት የምስጋና መለከቶች ሊሆኑ ይገባቸዋል። ምስጋናችሁ ይበልጥ ንጹሕ ወደሚሆንበትና በአንድ ድምፅ ከፍ ብሎ ወደሚዘመርበት ወደ ሰማይ ለመሄድ ናፍቁ።

2. ገና ያልተጠሩትን እዘኑላቸው። በቀይ ልብስ ያጌጡ ኃጢአተኞች የሚያሳዝኑ እንጂ የሚያስቀኑ አይደሉም፤ እነርሱ «በሰይጣን ሥልጣን» ሥር ናቸው (የሐዋርያት ሥራ 26:18)። በየዕለቱ በጥልቁ ጕድጓድ አፋፍ ላይ ይረግጣሉ፤ ሞትስ ወደዚያ ቢጥላቸው ምን ይሆናል! ኦ፣ ላልተለወጡ ኃጢአተኞች እዘኑላቸው። የጠፋ በሬ ወይም አህያ ካሳዘናችሁ፣ መንገዷንም አእምሮዋንም ስታ በኵነኔ ገደል አፋፍ ላይ ያለችውን፣ ከእግዚአብሔር ርቃ የምትባዝነውን ነፍስ አታዝኑላትምን?

ይህ ብቻ አይደለም፤ ለኃጢአተኞች ማዘን ብቻ ሳይሆን ጸልዩላቸውም። እነርሱ ቢረግሙም እናንተ ጸልዩ፤ አእምሮአቸውን ለሳቱ ሰዎች ትጸልያላችሁ፤ ኃጢአተኞችም አእምሮአቸውን የሳቱ ናቸው። «ወደ ልቡም ተመልሶ» (ሉቃስ 15:17)። አባካኙ ልጅ ከመለወጡ በፊት ልቡ በቦታው እንዳልነበረ ይመስላል። ክፉዎች ወደ መገደያቸው እየሄዱ ናቸው፤ ኃጢአት የሚያንቃቸው ገመድ ነው፤ ሞት ከመሰላሉ ገፍትሮ ይጥላቸዋል፤ ሲኦልም የሚቃጠሉበት ስፍራ ነው፤ እንዲህ ባለ አደጋ ውስጥ ስታዩአቸውስ አትጸልዩላቸውምን?

3. እናንተ በውጤታማ መጠራት የተጠራችሁ፣ ከፍ ያለውን መጠራታችሁን አክብሩ። «እንግዲህ በጌታ እስር የሆንሁ እኔ በተጠራችሁበት መጠራታችሁ እንደሚገባ ትመላለሱ ዘንድ እለምናችኋለሁ» (ኤፌሶን 4:1)። ክርስቲያኖች ተገቢውን ሥርዓት ሊጠብቁ፣ የሚያምረውንም ሊያስተውሉ ይገባቸዋል። በእግዚአብሔር እንደ ተጠሩ የሚናገሩ ብዙዎች በልቅና ሥርዓት በሌለው አካሄዳቸው በሃይማኖት ላይ ነውር የሚያመጡበትና በዚህም የእግዚአብሔር መንገዶች የሚሰደቡበት ጊዜ ስለ ሆነ፣ ይህ ጊዜውን የጠበቀ ምክር ነው። ሳልቪያን እንዲህ ብሏል፦ «አሕዛብ ክርስቲያኖች አሳፋሪ ኑሮ ሲኖሩ ሲያዩ ምን ይላሉ? በእርግጥ ክርስቶስ ከዚህ የተሻለ ነገር አላስተማራቸውም ይላሉ።» ሰማያዊ መጠራታችሁን በማቃለል ክርስቶስን ታሰድቡታላችሁን? ዳግመኛስ መከራ እንዲቀበል ታደርጉታላችሁን? ሰው በጸሎት እጆቹን ሲያነሣ በዚያው እጅ ደግሞ ሲጨቍን ማየት፤ ያው አንደበት አንድ ጊዜ እግዚአብሔርን ሲያመሰግን በሌላ ጊዜ ደግሞ ሲዋሽና ሲያማ መስማት፤ ሰው በቃሉ እግዚአብሔርን ሲያምን በሥራው ግን ሲክደው ማየት ከሚያሳዝኑ ነገሮች ሁሉ አንዱ ነው። ኦ፣ ይህ ምንኛ የማይገባ ነው! መጠራታችሁ ቅዱስ መጠራት ነው፤ እናንተስ ቅዱሳን ያልሆናችሁ ትሆናላችሁን? ሌሎች እንደሚያደርጉት እናንተም እንደ ልባችሁ ልትሆኑ እንደምትችሉ አታስቡ። ስእለት የነበረበት ናዝራዊ ራሱን ለእግዚአብሔር ለየ፤ ከወይን ጠጅም ሊከለከል ቃል ገባ፤ ሌሎች ወይን ጠጅ ቢጠጡም ለናዝራዊው ያን ማድረግ አይገባውም ነበር። እንዲሁም ሌሎች ልቅና ከንቱ ቢሆኑም፣ በውጤታማ መጠራት ለእግዚአብሔር ለተለዩት ይህ አይገባም። አበቦች ከአረም ይልቅ መዓዛቸው የጣፈጠ አይደለምን? እናንተ አሁን «ለርስቱ የተለየ ወገን» ልትሆኑ ይገባችኋል (1ኛ ጴጥሮስ 2:9)፤ በክብር ብቻ ሳይሆን በአካሄድም የተለያችሁ። ከፍ ያለውን መጠራታችሁን ስለሚያዋርድ የኃጢአትን እንቅስቃሴ ሁሉ ተጸየፉ።

ጥያቄ፦ ለሰማያዊ መጠራታችን እንደሚገባ መመላለስ ምንድር ነው?

መልስ፦ በሥርዓት መመላለስ፣ በቀና እግር መራመድ፣ እንደ ቃሉ ሕግጋትና መሠረታዊ እውነቶችም መመላለስ ነው። እውነተኛ ቅዱስ በቀኖናው መሠረት መታዘዝን ይሻል፤ የመጽሐፍ ቅዱስን ቀኖና ይከተላል። «በዚህም ሥርዓት በሚመላለሱ ሁሉ» (ገላትያ 6:16)። የሰዎችን ፈጠራዎች ትተን ከእግዚአብሔር ሥርዓቶች ጋር ስንጣበቅ፣ እስራኤል የእሳቱን ዓምድ እንደ ተከተለ እኛም ቃሉን ተከትለን ስንመላለስ፣ ይህ ለሰማያዊ መጠራታችን እንደሚገባ መመላለስ ነው።

ለመጠራታችን እንደሚገባ መመላለስ ከሌሎች ተለይቶ መመላለስ ነው። «ኖኅ በትውልዱ ቅን ነበረ» (ዘፍጥረት 7:1)። ሌሎች ከዲያብሎስ ጋር ሲመላለሱ ኖኅ ከእግዚአብሔር ጋር ተመላለሰ። ከብዙዎች ጋር እንዳንሮጥ ተከልክለናል (ዘጸአት 23:2)። በዓለማዊ ጉዳዮች ከሌሎች ተለይቶ መታየት የሚያስመሰግን ባይሆንም፣ በሃይማኖት ግን ተለይቶ መገኘት መልካም ነው። ሜላንክቶን በኖረበት ዘመን የዘመኑ ክብር ነበረ። አትናቴዎስ ከሌሎች ተለይቶ ቅዱስ ነበረ፤ የዘመኑ ጅረት ወደ ሌላ አቅጣጫ ሲፈስስ እርሱ ለእግዚአብሔር ቆመ። በክፋት ተባባሪ ከመሆን የቅድስና ምሳሌ መሆን ይሻላል። ከብዙ ሕዝብ ጋር ወደ ሲኦል ከመሄድ ከጥቂቶች ጋር ወደ ሰማይ መሄድ ይሻላል። ከዓለም ሰዎች በተቃራኒ አቅጣጫ ልንመላለስ ይገባናል።

ለመጠራታችን እንደሚገባ መመላለስ በደስታ መመላለስ ነው። «ሁልጊዜ በጌታ ደስ ይበላችሁ» (ፊልጵስዩስ 4:4)። ከልክ ያለፈ የመንፈስ መዛል ከፍ ያለውን መጠራታችንን ያዋርዳል፤ ሌሎችም እግዚአብሔርን የመፍራት ሕይወት ትካዜ እንደ ሆነ እንዲጠረጥሩ ያደርጋል። ክርስቶስ በእርሱ ደስ ስንሰኝ ማየት ይወዳል። ካውሲኑስ ስለ ምሳሌያዊ ሥዕሎች በጻፈው መጽሐፍ፣ ክንፎቿ በጣፋጭ ሽቱ ስለ ተቀቡ ሌሎቹን ርግቦች ወደ ራሷ ስለ ሳበች ርግብ ይናገራል። ደስተኛነት ሌሎችን ወደ እግዚአብሔርን መምሰል የሚስብ ሽቱ ነው። ሃይማኖት ደስታን ሁሉ አያባርርም። ያለ ኵርፊያ ቁም ነገረኛነት እንዳለ፣ እንዲሁ ያለ ቅለት ደስተኛ ሕያውነት አለ። አባካኙ ልጅ በተለወጠ ጊዜ «ደስም ይላቸው ጀመር» (ሉቃስ 15:24)። የእግዚአብሔር ሕዝብ ደስተኞች ካልሆኑ ደስተኛ መሆን ያለበት ማን ነው? ከመንፈስ እንደ ተወለዱ ወዲያውኑ የአክሊል ወራሾች ይሆናሉ። እግዚአብሔር ዕድል ፈንታቸው ነው፤ ሰማይም መኖሪያቸው ነው፤ ታዲያ ደስ አይላቸውምን?

ለመጠራታችን እንደሚገባ መመላለስ በጥበብ መመላለስ ነው። በጥበብ መመላለስ ሦስት ነገሮችን ያካትታል።

(፩) በጥንቃቄ መመላለስ። «የጠቢብ ዓይኖቹ በራሱ ናቸው» (መክብብ 2:14)። ሌሎች መሰናከላችንን ይጠባበቃሉ፤ ስለዚህ ጸንተን ለመቆም መጠንቀቅ ያስፈልገናል። ከመሰናከያዎች ብቻ ሳይሆን የማይገባ ከሆነው ነገር ሁሉ ልንጠነቀቅ ይገባናል፤ ይህም በሃይማኖት ላይ አዲስ ጩኸት እንዲያሰሙ የሌሎችን አፍ እንዳንከፍት ነው። እግዚአብሔርን መምሰላችን ሰዎችን ባይመልሳቸው፣ ብልሃታችን ዝም ሊያሰኛቸው ይችላል።

(፪) በጨዋነት መመላለስ። የወንጌል መንፈስ የዋህነትና ቅንነት የሞላበት ነው። «ትሑታን ሁኑ» (1ኛ ጴጥሮስ 3:8)። ከኵርፊያና ከትዕቢተኛ ጠባይ ተጠንቀቁ። ሃይማኖት ጨዋነትን አያስወግድም፤ ይልቁንም ያጠራዋል። «አብርሃምም ተነሣ፥ ለኬጢ ልጆችም ሰገደ» (ዘፍጥረት 23:7)። እነርሱ ከአሕዛብ ወገን ቢሆኑም አብርሃም ተገቢውን አክብሮት ሰጣቸው። ቅዱስ ጳውሎስ ለሰው ሁሉ የሚቀረብ ጠባይ ነበረው። «በሁሉ መንገድ አንዳንዶችን አድን ዘንድ፥ ከሁሉ ጋር በሁሉ ነገር እንደ እነርሱ ሆንሁ» (1ኛ ቆሮንቶስ 9:22)። ሐዋርያው በደግ አቀራረቡ ይማርካቸው ዘንድ በአነስተኛ ጉዳዮች ለሌሎች ይለቅቅ ነበር።

(፫) በታላቅ መንፈስ መመላለስ። ትሑታን ልንሆን ቢገባንም ወራዶች ልንሆን አይገባንም። ራሳችንን ለሰዎች ምኞት አሳልፎ መስጠት የማይገባ ነው። በኃጢአት የተጫነብንን ነገር በቅንዓት ልንቃወመው ይገባል። ሕሊና የእግዚአብሔር ሀገረ ስብከት ነው፤ ከነፍሳችን እረኛና ጠባቂ በቀር በዚያ የመጐብኘት መብት ያለው ማንም የለም (1ኛ ጴጥሮስ 2:25)። ወደ ማንኛውም ቅርጽ ሊቀጠቀጥ እንደሚችል የጋለ ብረት ልንሆን አይገባንም። ጀግና መንፈስ ያለው ክርስቲያን ሕሊናው እንዲደፈር ከመፍቀድ ይልቅ መከራን ይቀበላል። እዚህ እባብና ርግብ፣ ብልሃትና የዋህነት በአንድነት ተጣምረዋል። ይህ በብልሃት መመላለስ ከፍ ካለው መጠራታችን ጋር ይስማማል፤ የክርስቶስንም ወንጌል እጅግ ያስጌጣል።

ለመጠራታችን እንደሚገባ መመላለስ ሌሎችን በሚነካ ሕይወት መመላለስ ነው — ለሌሎች መልካም ማድረግና በምሕረት ሥራዎች ባለ ጠጎች መሆን ነው (ዕብራውያን 13:16)። መልካም ሥራዎች ሃይማኖትን ያከብራሉ። ማርያም በክርስቶስ ላይ ሽቱ እንዳፈሰሰች፣ እንዲሁ እኛም በመልካም ሥራዎች በወንጌል ራስ ላይ ሽቱ እናፈሳለን፤ መልካም መዓዛም እንዲሰጥ እናደርገዋለን። መልካም ሥራዎች የመዳን ምክንያቶች ባይሆኑም ማስረጃዎቹ ናቸው። እንደ መድኃኒታችን መልካም እያደረግን ስንዞር፣ የልግስናችንንም የሚያድስ ተጽዕኖ ወደ ሁሉ ስናሰራጭ፣ ለከፍተኛው መጠራታችን እንደሚገባ እንመላለሳለን።

በውጤታማ መጠራት ለተጠራችሁ ለእናንተ እዚህ የመጽናናት ቃል አለ። እግዚአብሔር ባለ ጠጋ ጸጋውን በእናንተ ላይ አብዝቶ ገልጧል። ከመላእክት ጋር ተካፋዮች፣ ከክርስቶስም ጋር አብራችሁ ወራሾች እንድትሆኑ ወደ ታላቅ ክብር ተጠርታችኋል፤ ይህም በክፉው ዘመን እንኳ ሊያበረታታችሁ ይገባል። ሰዎች ይንቀፏችሁ፣ በክፉ ስምም ይጥሯችሁ፤ እናንተ ግን የሰዎችን ክፉ ጥሪ በእግዚአብሔር ጥሪ ተቃወሙት። ሰዎች እስከ ሞት ያሳድዷችሁ፤ የሚያደርጉት ግን የመሸጋገሪያ ፈቃድ ሰጥተው ቶሎ ወደ ሰማይ መላክ ብቻ ነው። ይህ የልብን መንቀጥቀጥ እንዴት ሊፈውስ ይችላል! ባሕር ቢያገሣ፣ ምድር ብትናወጥ፣ ከዋክብትም ከስፍራቸው ቢናወጡ ምን አለ? መፍራት አያስፈልጋችሁም። ተጠርታችኋል፤ ስለዚህም አክሊል እንደምትቀዳጁ እርግጠኞች ናችሁ።