የተረሳው ደመወዝ

«…ሳትለምኑት አባታችሁ የሚያስፈልጋችሁን ያውቃልና።» — ከማቴዎስ 6

ሃድሰን ሥራ ለሚበዛበትና ደመወዝ ለሚከፍለው አንድ ሐኪም ይሠራ ነበር። ሃድሰን ግን በእግዚአብሔር መታመንን ይበልጥ መለማመድ ፈለገ። ስለዚህ አንድ ዕቅድ አወጣ፦ ደመወዙ የሚከፈልበት ቀን ሲደርስ ሐኪሙን አያስታውሰውም። ይልቁንም ሐኪሙን እንዲያስታውሰው እግዚአብሔርን ይለምናል።

የደመወዝ ቀን መጣ፤ አለፈም — በጣም ዘንጊ የነበረው ሐኪምም ፈጽሞ ረሳው። ሃድሰን ለእርሱ ምንም አልተናገረም፤ ለእግዚአብሔር ግን ሁሉንም ነገረው። ገንዘቡም እያነሰ፣ እያነሰ ሄደ።

ከዚያም አንድ ቀን ሐኪሙ በድንገት፦ «ለመሆኑ ቴለር — ደመወዝህ እንደገና የሚከፈልበት ጊዜ አልደረሰም?» አለው። የሃድሰን ልብ በደስታ ዘለለ! ነገር ግን ሐኪሙ ትርፍ ገንዘቡን ሁሉ ገና አሁን ወደ ባንክ እንደ ላከ አስታወሰ። ወይ ጉድ! ሃድሰን ዝም አለ፤ መጸለዩንም ቀጠለ።

በዚያው ቅዳሜ ሌሊት ዘግይቶ — ከምሽቱ አራት ሰዓት ገደማ — ሐኪሙ እየተፍለቀለቀ እየሳቀ ወደ ክፍሉ ተመልሶ መጣ። ከሀብታም ሕመምተኞቹ አንዱ በዚያ ባልተለመደ ሰዓት ሒሳቡን ለመክፈል መጥቶ ነበር! ሐኪሙም ገንዘቡን ለሃድሰን ሰጠውና፦ «እነዚህን አንተ ብትወስዳቸው ይሻላል» አለው።

ይህን ያደረገው እግዚአብሔር ነበር — ሃድሰን ከእግዚአብሔር በቀር ማንንም መለመን ሳያስፈልገው፣ በትክክለኛው ጊዜ ሌሎች ሰዎችን በጸጥታ እየገፋፋ።

ሁሉንም ነገር ሁልጊዜ በራስህ መፍታት ወይም የሚያስፈልግህን ሰዎችን እየነዘነዝህ መጠየቅ የለብህም። በሰማይ ያለው አባትህ አስቀድሞ ያውቃል፤ አንተ ፈጽሞ ባልጠበቅሃቸው መንገዶችም ነገሮችን ሊያስተካክል ይችላል። እርሱን ለምነው።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ የሚያስፈልገኝን አስቀድመህ ስለምታውቅ አመሰግንሃለሁ። በመጀመሪያ ወደ አንተ እንዳመጣው፣ በጊዜህም እንድታመን እርዳኝ። አሜን።