ምዕራፍ 2 · 1 ደቂቃ ንባብ · 1 ደቂቃ ማዳመጥ
እናቱ የቆለፈችው በር
«የጻድቅ ሰው ጸሎት በሥራዋ እጅግ ኃይል ታደርጋለች።» — ከያዕቆብ 5
አስደናቂው ክፍል ይኸውልህ። ሃድሰን ያቺን ትንሽ መጽሐፍ እያነበበ በነበረበት በዚያው ሰዓት፣ እጅግ ሩቅ በሆነ ቦታ አንድ ነገር እየሆነ ነበር።
ከቤቷ ብዙ ማይል ርቃ ወዳጆቿን እየጠየቀች የነበረችው እናቱ፣ ለልጇ መጸለይ እንዳለባት በድንገት በልቧ ተሰማት። ማንም እንዳይረብሻት ወደ ክፍሏ ወጥታ በሩን በቁልፍ ቆለፈች፤ ከዚያም ጸለየች — ደጋግማ ጸለየች — ለሰዓታት ጸለየች። እግዚአብሔር እንደ ሰማትና ሃድሰን አሁን በእግዚአብሔር እጅ በሰላም እንዳለ በልቧ ጥልቅ ውስጥ እርግጠኛ እስክትሆን ድረስ መጸለይዋን አላቆመችም። ከዚያም መለመኑን ትታ እርሱን ማመስገን ጀመረች።
ከሁለት ሳምንት በኋላ ወደ ቤት ተመለሰች። ሃድሰን ድንቅ የምሥራቹን ሊነግራት ቸኩሎ እየሮጠ ወደ እርሷ መጣ። ገና አፉን ከመክፈቱ በፊት ግን ፈገግ ብላ፦ «ልጄ ሆይ፣ አውቃለሁ። ይኸው ለሙሉ ሁለት ሳምንት ደስ እያለኝ ነበር!» አለችው። እግዚአብሔር ራሱ ነግሯት ነበር፤ እርሷም ለማንም አልተናገረችም ነበር።
ከጊዜ በኋላ ሃድሰን የእኅቱን የአሚሊያን ትንሽ ማስታወሻ ደብተር አገኘ። በውስጡም ወንድሟ ወደ እግዚአብሔር እስኪመጣ ድረስ በየዕለቱ ሳታቋርጥ ስለ እርሱ እንደምትጸልይ ጽፋ ነበር። ልክ ከአንድ ወር በኋላም እርሱ ወደ እግዚአብሔር መጣ።
ምናልባት አሁን አንድ ሰው፣ በአንድ ቦታ፣ ስለ አንተ እየጸለየ ይሆናል — እግዚአብሔርም እያንዳንዱን ጸሎት ይሰማል። አንተም ለምትወዳቸው ሰዎች እንደዚያ መጸለይ ትችላለህ። እግዚአብሔር በእርግጥ ይሰማል።
ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ ስለ እኔ ስለሚጸልዩ ሰዎች አመሰግንሃለሁ። ለምወዳቸው ሰዎች በታማኝነት እንድጸልይ እርዳኝ። አሜን።
ምዕራፍ 2 ተጠናቋል
እናቱ የቆለፈችው በር