በአሸዋማው ዳርቻ ላይ ሁለት ቃላት

«…የመከሩን ጌታ ወደ መከሩ ሠራተኞች እንዲልክ ለምኑት…» — ከማቴዎስ 9

ከብዙ ዓመታት በኋላ ሃድሰን ደክሞና ታምሞ ወደ እንግሊዝ ተመልሶ ነበር። አንድ ቀን ቆሞ አንድ ትልቅ የቻይና ካርታ ይመለከት ነበር። ከባሕሩ ዳርቻ ርቀው በአገሪቱ ውስጠኛ ክፍል የሚኖሩትን፣ ስለ ኢየሱስ አንድ ጊዜ እንኳ ሰምተው የማያውቁትን ሚሊዮኖችና ሚሊዮኖች ሰዎች አሰበ — ልቡም ሊሰበር ምንም አልቀረውም።

ሃድሰን የሚያስፈልገውን ያውቅ ነበር፦ ሄደው ለእነዚያ ሰዎች የምሥራቹን የሚነግሩ ብዙ፣ በጣም ብዙ ሠራተኞች። ነገር ግን እግዚአብሔር እንዲልካቸው ለመለመን ፈራ — ምክንያቱም እግዚአብሔር ቢልካቸው፣ ሁሉንም የመንከባከብ ኃላፊነት በሃድሰን ላይ ይወድቃል! ጭንቀቱ ከአቅሙ በላይ መሰለው።

በአንድ እሑድ፣ ብራይተን በምትባል ከተማ፣ ምቾት ካላቸው አንድ ሺህ ሰዎች መካከል በቤተ ክርስቲያን ውስጥ ተረጋግቶ መቀመጥ አቃተው። ስለዚህ ብቻውን ወጥቶ ወደ አሸዋማው የባሕር ዳርቻ ሄደ። በዚያም ሞገዶቹ እየተንከባለሉ ሲመጡ፣ በመጨረሻ መፍራቱን ትቶ ያንን ግዙፍ ሥራ በሙሉ ለእግዚአብሔር ሰጠ።

ከዚያም ደፋርና ግልጽ የሆነ ጸሎት ጸለየ፦ በቻይና ምንም ሚስዮናዊ ወደሌለባቸው ክፍሎች የሚሄዱ ሃያ አራት የሥራ ባልደረቦችን እንዲሰጠው እግዚአብሔርን ለመነ። ጸሎቱንም በያዘው መጽሐፍ ቅዱስ ጠርዝ ላይ እንኳ ጻፈው። ከዚያም ወደ ቤቱ ሄደ፤ ከብዙ ወራት ወዲህ ለመጀመሪያ ጊዜ ልቡ በሰላም ተሞላ።

በባሕሩ ዳርቻ ላይ የተጸለየው ያ ጸሎት በመቶዎች የሚቆጠሩ ሠራተኞችን ወደ ቻይና የሚልክ ታላቅ ሚስዮን ጅማሬ ሆነ።

በመጨረሻ መፍራትህን ትተህ ትልቁን ጭንቀትህን ለእግዚአብሔር ስትሰጥ፣ እርሱ ሰላም ይሰጥሃል — አንተ ፈጽሞ ካሰብኸውም በላይ ሊያደርግ ይችላል። ስለዚህ ትልልቅ ነገሮችን እርሱን ለመለመን አትፍራ።

ውድ እግዚአብሔር ሆይ፣ መፍራቴን ትቼ ትልልቅ ጭንቀቶቼን ለአንተ እንድሰጥ እርዳኝ። ታላላቅ ነገሮችን ማድረግ ስለምትችል አመሰግንሃለሁ። አሜን።