Sufuria, Vyombo na Maombi

“Furahini siku zote; ombeni bila kukoma; shukuruni kwa kila jambo.” — kutoka 1 Wathesalonike 5

Je, unaweza kuwazia jiko la nyumba ya watawa wakati wa chakula cha jioni? Sufuria zinachemka. Vyombo vinagongana. Vijiko vinagonga-gonga. Watu wengi wanakimbia huku na huku, na kadhaa wao wanaita wakitaka vitu tofauti wakati mmoja.

Watu wengi wangechanganyikiwa katika jiko kama hilo. Lakini watu waliona jambo fulani kuhusu Ndugu Lawrence. Hata wakati wa shughuli nyingi na kelele nyingi kuliko zote, alibaki mtulivu. Hakuwahi kuwa na haraka, wala hakuwahi kuwa mvivu. Alifanya kila jambo kwa wakati wake, kwa amani na kwa utaratibu.

Aliwezaje kufanya hivyo? Alikuwa akiomba wakati wote, si kwa maneno makubwa ya sauti, bali moyoni mwake. Alisema kwamba wakati wake wa kufanya kazi haukuwa tofauti na wakati wake wa kuomba.

Kwa maneno yake mwenyewe, kwa lugha rahisi: “Katika kelele na mgongano wa vyombo jikoni mwangu, wakati watu kadhaa wanaita wakitaka vitu tofauti wakati mmoja, ninaye Mungu kwa amani kana kwamba nimepiga magoti katika maombi.”

Kwa Ndugu Lawrence, maombi hayakuwa kwa ajili ya nyakati maalum tu. Aliweza kuwa karibu na Mungu mahali popote, hata mikono yake ikiwa ndani ya maji ya kuoshea vyombo.

Unaweza kuzungumza na Mungu ukiwa shuleni, ukiwa ndani ya gari, ukiwa uwanjani pa kuchezea au unapopiga mswaki. Huhitaji kungoja mahali palipo kimya. Yeye yuko pamoja nawe hata nyakati za shughuli nyingi na kelele.

Mungu mpendwa, asante kwa sababu ninaweza kuzungumza nawe mahali popote. Nisaidie nikae karibu nawe wakati mambo yana shughuli nyingi na kelele. Amina.