Sura 6 · dakika 2 za kusoma · dakika 3 za kusikiliza
Nuhu Anajenga Safina
“Ndivyo alivyofanya Nuhu; kwa mfano wa yote aliyoagizwa na Mungu, ndivyo alivyofanya.” — Mwanzo 6:22
Kadiri miaka ilivyopita, watu waliongezeka zaidi na zaidi duniani. Lakini hawakuwa kama watu ambao Mungu aliwaumba wawe. Walikuwa wakatili na wenye jeuri, na walifikiri kufanya mabaya wakati wote. Mungu alihuzunika sana. Iliuumiza moyo wake.
Mungu aliamua kwamba angeleta gharika kubwa ili kuuondoa uovu huo wote. Lakini kulikuwa na mtu mmoja aliyekuwa tofauti. Jina lake lilikuwa Nuhu. Nuhu alimpenda Mungu na kutembea pamoja naye, na Mungu alipendezwa na Nuhu.
Mungu akamwambia Nuhu, “Jijengee chombo, chombo kikubwa sana kiitwacho safina.” Mungu akamwambia sawasawa jinsi ya kukitengeneza, kwa mbao na kukipaka lami ili maji yasiingie. Kilitakiwa kuwa kirefu kuliko uwanja wa mpira, chenye ghorofa tatu ndani, vyumba vingi, paa, na mlango ubavuni.
“Nitaleta gharika,” Mungu akasema. “Lakini nitakulinda salama. Ingia ndani ya safina pamoja na mkeo, na wana wako watatu na wake zao. Na uwalete wanyama wawili wa kila aina pamoja nawe, dume na jike, ili wabaki hai.”
Angani hapakuwa na dalili yoyote ya hatari. Lazima watu walimkodolea Nuhu macho, akijenga chombo kikubwa mno juu ya nchi kavu. Lakini Nuhu alimtumaini Mungu. Alifanya kila kitu sawasawa kama Mungu alivyomwambia.
Safina ilipokamilika, wanyama wakaja. Wawili wawili walikuja: ng’ombe na ngamia, mbweha na vyura, tai na tembo. Nuhu na familia yake wakaweka akiba ya chakula kwa ajili ya wote. Kisha wote wakaingia ndani, na Mungu mwenyewe akaufunga mlango.
Kisha mvua ikaanza kunyesha. Ikanyesha. Ikanyesha. Maji yakabubujika pia kutoka chini ya ardhi. Mvua ilinyesha siku arobaini mchana na usiku. Maji yakapanda juu zaidi na zaidi mpaka yakafunika mashamba, kisha nyumba, kisha hata milima mirefu kuliko yote. Kila kitu kilichoishi nchi kavu na kuvuta pumzi kilikufa katika gharika. Lakini ndani ya safina, Nuhu na familia yake na wanyama wote walielea salama juu ya maji.
Kisha mvua ikakoma. “Mungu akamkumbuka Nuhu” (Mwanzo 8:1). Akaleta upepo, na polepole maji yakaanza kupungua. Siku moja safina ikagonga chini na kutua juu ya milima ya Ararati.
Nuhu akafungua dirisha, akamtoa njiwa aone kama nchi imekauka. Njiwa akarudi, kwa sababu hapakuwa na mahali pa kutua. Wiki moja baadaye akamtoa njiwa tena. Jioni ile njiwa akarudi akiwa na jani bichi la mzeituni mdomoni mwake! Miti ilikuwa ikiota tena. Wiki moja baada ya hapo akamtoa mara nyingine, na safari hii hakurudi kabisa.
Hatimaye Mungu akasema, “Toka katika safina.” Wakatoka Nuhu na familia yake, wakatoka na wanyama wote, wakikimbia na kurukaruka na kuruka angani, wakiingia katika ulimwengu mpya na safi.
Tukimtazamia Yesu: Yesu alisema kwamba siku moja atarudi, na itakuwa kama siku za Nuhu (Mathayo 24:37). Kila mtu anayemtumaini atakuwa salama pamoja naye, kama vile Nuhu alivyokuwa salama ndani ya safina.
Isome katika Biblia yako: Mwanzo 6–8
Mungu mpendwa, asante kwamba unawatunza watu wanaokutumaini. Nisaidie kukusikiliza na kufanya unayosema, kama Nuhu alivyofanya. Amina.
Zungumzeni pamoja
Ulizeni maswali kwanza — kisha gusa swali moja kuona maelezo kwa watu wazima.
Kwa nini Mungu alileta gharika?
Kwa sababu watu walikuwa wamekuwa wakatili na wenye jeuri na walifikiri kufanya mabaya wakati wote, na jambo hilo lilimhuzunisha Mungu sana.
Nuhu alijuaje kwamba nchi ilikuwa ikikauka?
Alimtoa njiwa. Mara ya pili, njiwa alirudi akiwa na jani bichi la mzeituni mdomoni mwake, na mara ya tatu hakurudi kabisa.
Nuhu alimtii Mungu hata pale ambapo huenda ilionekana upumbavu kwa watu wengine. Je, wakati mwingine ni vigumu kwako kufanya lililo sawa wakati wengine hawalifanyi?
Inaweza kuwa vigumu. Zungumzeni kuhusu hali halisi, kama shuleni au kwa marafiki, na kumbukeni kwamba Mungu anaona na hupendezwa tunapomtumaini, kama alivyopendezwa na Nuhu.