Lion’s Pride

Nyakati zangu za maombi pamoja na James zikageuka kuwa mzigo moyoni mwangu kwa ajili ya wachungaji na makanisa ya Victoria, mojawapo ya “miji yenye watu wachache zaidi wanaohudhuria kanisa nchini Kanada”. Niliandika orodha ya makanisa na wachungaji wao wa sasa, nikaanza kuomba kwa bidii siku moja kila juma, nikichukua muda kwa kila mmoja wao.

Tangu nilipokuja Victoria, nimejisikia kama vile Kalebu na Yoshua walivyopaswa kujisikia, wakiwa wameketi katika hema zao jangwani, wakikumbuka yale waliyoyaona katika Kanaani. Walikuwa wametaka kuingia Kanaani, lakini kutokuamini kwa wale wapelelezi wengine waliotumwa kuipeleleza nchi kulisababisha Wana wa Israeli kutangatanga jangwani kwa miaka arobaini. Mungu bado aliwapenda na kuwapa riziki, lakini hakupendezwa nao, kwa kuwa aliwatoa Misri kwa lengo la kuwaingiza Kanaani, nchi yao ya ahadi.

Victoria ikawa ‘jangwa’ langu baada ya miujiza ya Hazelglen Fellowship, meli M/V Anastasis na utoshelevu niliopata katika huduma ya kusafiri huku na huko. Naam, kulikuwa na nyakati nilipofurahia kuonja “kware na mana” zilizotolewa kwa neema kiasi hicho, lakini nilikuwa nimeonja asali na zabibu za Kanaani, na hakuna kitu kilicho pungufu ya hicho kingeweza kushibisha njaa yangu. Kanisa nililohudhuria likawa oasisi kwangu, lakini oasisi hupatikana mahali pa jangwa, na maono yangu yalikuwa yameelekezwa kwenye milima ya Kanaani.

Mnamo Novemba 2024, nilisikia habari za wachungaji wengine wanne ambao, kama mimi, walikuwa wamelitumikia kanisa kwa miaka mingi huko Victoria, lakini sasa walikutana kila juma kuomba pamoja. Kama mimi, hakuna hata mmoja wao aliyekuwa tayari ‘kustaafu’, bali walihisi mzigo wa kuendelea kulitumikia kanisa kwa maombi ya kujitoa na ya bidii.

Wakati huo huo, kulikuwa na mjadala mkubwa miongoni mwa viongozi wa kisiasa kuhusu “watu wa mitaani”. Kwa kuwa Victoria ina hali ya hewa tulivu kuliko sehemu zote za Kanada, inawavuta watu wasio na makazi, waraibu wa dawa za kulevya, makahaba, wenye majeraha ya ubongo, na wengine wanaobeba majeraha mbalimbali ya kiwewe. Niruhusu niwaite “watu wangu”, kwa kuwa nimejitwika ukuhani kwa ajili yao mbele ya kiti cha enzi cha Mungu (1 Petro 2:9). Wamekuja kuifanya Victoria kuwa makao yao, na jambo hilo limeleta mwitikio wa kawaida kutoka kwa wakazi na wafanyabiashara wanaoishi kati yao. Mjadala wa wakati huo ulihusu matumizi ya dawa za kulevya za mitaani kwa wagonjwa waliolazwa katika hospitali zetu baada ya kuzidisha dozi au baada ya vurugu mitaani. Je, waruhusiwe au la? Serikali ya Jimbo ilikuwa na maoni moja; Serikali ya Shirikisho ilikuwa na maoni kinyume chake.

Katika mkutano wangu wa kwanza na marafiki zangu wa zamani, Neil B alitamka jambo lililonigusa sana. “Serikali itatambua lini kwamba haina suluhisho kwa tatizo la mitaani? Ni Yesu peke yake aliye jibu.” Nililichukua hilo kama ishara kwangu, na Jumatatu iliyofuata nilijitosa katika giza la Pandora Ave, mtaa unaotembelewa na idadi kubwa ya watu wa mitaani. Niliingia Our Place, mahali palipoanzishwa zamani kama huduma ya Kikristo, lakini sasa pakiwa pameacha jukumu hilo ili pakubalike kwa Serikali na kupokea ufadhili wa serikali. Nilivutiwa na usafi wake na ubora wa kahawa yake.

Nilivuka barabara kuangalia kikundi cha vijana, waliovaa kwa kufanana koti za ngozi, waliokuwa wakiwahudumia waraibu wa dawa za kulevya kwa kuwapa mahali pa kujipasha joto – ilikuwa Novemba, hata hivyo. Nilipoanza kuuliza maswali yangu, kilio kikubwa kilisikika. Mwanamke kijana alikuwa ametoka tu kuzidisha dozi. Walipokuwa wakikimbia kumdunga Narcan ili kupinga nguvu ya fentanyl (na wakafanikiwa), nilijikuta uso kwa uso na kiongozi wao, mtu mwenye mwili mnene aliyejaa michoro ya tattoo, mwenye pete masikioni na kwenye kila kidole, medali ikining’inia shingoni mwake na nywele za mtindo wa mohawk – alikuwa kila kitu ambacho mimi siye!

Huenda nilikwama kidogo nilipoanza kuzungumza. “Habari Jimmy, jina langu ni Gareth, na mimi ni mchungaji katika mji huu. Moyo wangu unauma kwa ajili ya watu hawa na, pamoja na wengine wachache, nina mzigo wa kuwaombea – lakini hatujui jinsi ya kuomba. Je, unaweza kutupa mwongozo kidogo jinsi tunavyoweza kuomba, kwa maana tunaamini kwamba Yesu ndiye jibu pekee kwa ‘tatizo’ la mitaani?” Jimmy alinikumbatia na kusema kwa sauti, “Yesu ndiye jibu!” Nilipomuuliza zaidi, aliniambia jinsi yeye na mkewe Megan walivyokutana na Yesu miaka michache iliyopita, na sasa walikuwa wamerudi pale walipokuwa wakigawa dawa za kulevya zamani, ili kuwaletea wenye shida ujumbe wa Yesu. “Zamani tulileta mihadarati, sasa tunaleta matumaini!”

Tulihamia McDonald’s iliyokuwa karibu ambapo, huku tukinywa vikombe vya chokoleti moto, yeye na Megan walinisimulia hadithi yao. Jimmy alikuwa ameishi maisha ya vurugu na uhalifu, akatumikia miaka mingi gerezani, akipishana na maisha ya mitaani. Watoto wawili walizaliwa kwao na mara moja wakachukuliwa na mamlaka za ustawi wa jamii na kuwekwa katika malezi ya kambo. Alipotoka gerezani kwa mara ya mwisho, Jimmy aliazimia kuishi maisha ya kiasi, bila ulevi, ili adai tena watoto wake – jambo lililoonekana haliwezekani wakati huo.

Alimwendea Rev Al Tysick, uwepo pekee wa Kikristo uliodumu bila kukatika katika mitaa hiyo, akiwa na ombi. “Al, nataka watoto wangu warudi. Tafadhali nisaidie kuyapanga maisha yangu vizuri.” Al aliwapangia wote wawili kwenda Vancouver kwenye kituo cha urekebishaji kwa muda fulani na, kutoka huko, kwenda kituo cha pili cha kiimani ambapo wote wawili walikutana na Bwana aliyefufuka. Waliazimia kurudi katika mitaa ya “nyumbani” ili kuwasaidia wengine kuipata njia hii ya kutoka katika uraibu na kukata tamaa.

Maisha yao yalibadilika kwa kiasi kikubwa mno hata mamlaka zenyewe ziliona tofauti, zikawarudishia watoto wao baada ya kutengana kwa miaka kadhaa. Inavyoonekana, hii ilikuwa mara ya kwanza muujiza huu kuwahi kutokea mitaani.

Ningependa kuweka hapa maelezo mafupi kuhusu Rev Al Tysick. Ni yeye aliyekuwa amefanya kazi pale Our Place, zamani kwa jina la The Upper Room – huduma ya Kikristo. Sikuwahi kukutana naye, lakini siku zote nilimheshimu sana kwa sababu, ingawa hakujulikana kuwa wa msimamo wangu wa kiinjili, angalau alikuwa akifanya kile ambacho Yesu angefanya kwa kuwahudumia watu wa mitaani.

Nilipokutana na Jimmy, Al alikuwa tayari amestaafu na hivi karibuni alikuwa ameandika kitabu kuhusu uzoefu wake, Muddy Waters (Maji ya Matope). Nilinunua kitabu hicho, nikaketi jioni moja kwenye kiti changu cha starehe ili kufurahia jioni tulivu ya kupumzika. Punde starehe yangu ikaniacha na jioni ikawa nzito. Nilijikuta nikilia bila kujizuia, si kwa sababu ya hadithi za kugusa moyo nilizokuwa nikisoma, bali nikilia kwa aibu. Nilikuwa nimeishi miaka arobaini katika mji huu na, pamoja na ndugu zangu Wakristo wa kiinjili, tulikuwa tumefumba macho kuhusu wanaoumia katika mitaa yetu, wakati huyu “Msamaria”, asiyejulikana kuwa katika kundi langu la kitheolojia, alikuwa akifanya kile ambacho Yesu angefanya – akiosha miguu, akiwalisha wenye njaa na kuyatibu majeraha yao. Usiku ule nilibadilika. Mzee huyu wa miaka 85, kama Kalebu wa zamani, aliomba mlima ambapo majitu hukaa. Yoshua 14. Kamwe nisingeweza tena kuridhika na maisha katika oasisi za jangwani.

Nilipokuwa nimeketi kwenye kompyuta yangu jioni moja, nilifungua folda iitwayo “Maombi”. Mojawapo ya mafaili yaliyomo iliandikwa wakati wa janga la COVID mwaka 2021, wakati mikutano ya maombi ilifanyika kupitia Zoom. Mchungaji wangu aliandika faili hilo kama mwitikio wa mkutano wa jioni ile. Tulipokuwa tukimngoja Bwana kwa ajili ya mwongozo (jambo nililofundishwa na Ron Smith katika siku za Hazelglen), nilikuwa nimeona “yungiyungi jeupe zuri likichipuka kutoka katika maji ya matope” – na kitabu cha Al kinaitwa Muddy Waters. Je, Bwana alikuwa akinionyesha yale ambayo wakati ujao ulikuwa umeyashikilia? Je, Jimmy na Megan ndio lile yungiyungi jeupe zuri?

Nikawa “baba” kwa Jimmy na Megan, na nina fursa ya kuwalea kiroho. Pia waliniita “Kryptonite” kwa sababu Jimmy huanza kulia kila tunapokumbatiana! Walikuwa na ufahamu mdogo sana wa Neno, lakini kwa dhahiri walikuwa na “upako” mkubwa kutoka kwa Mungu. Niliwafundisha misingi ya Biblia na nikaanza kuwavuta viongozi wengine wa Kikristo karibu nao. Siku moja nilimuuliza Jimmy ni Wakristo gani wengine aliokutana nao wakifanya kazi mitaani. Najua wapo wengine, lakini jibu lake lilikuwa la kweli: “Baba, wewe ndiye Mkristo wa kwanza niliyewahi kukutana naye!”

Nimepata fursa ya kuwabatiza mbele ya watoto wao waliokuwa wakiangaza kwa furaha. Nilimsindikiza Megan madhabahuni na nikahubiri katika harusi yao. Ninakwenda nao katika matembezi ya maombi na sina hofu yoyote ninapowakumbatia marafiki zao. Nimewabatiza wengine watatu ndani ya beseni mitaani katika hali ya hewa ya Novemba! Kwa sababu wanaaminika sana miongoni mwa watu wao, ninakubalika kila ninapokwenda na nimepewa cheo cha heshima cha “baba wa ubatizo”! Mungu anafanya jambo la pekee katika mitaa yetu, nami ninajiona mwenye fursa kubwa kuwa sehemu ndogo ya jambo hilo.

Natarajia hii iwe huduma yangu ya mwisho – lakini mtu hajui kamwe. Ikiwa Mungu anaweza kunifungulia milango kama hii nikiwa na umri wa miaka 85, atafanya zaidi ya hayo kiasi gani nikiwa na miaka 90? Mara nyingi humwambia, “Ee Bwana, umekuwa mwema kwangu mno kwa miaka mingi. Kwa nini nitilie shaka kwamba utaendelea kuwa mwema kwangu? Niko tayari kuja nyumbani lakini, kwa sasa, tafadhali endelea kufanya kazi ndani yangu ili siku zote niwe ‘sifa ya utukufu Wako’.”

Nyongeza: Ikiwa msomaji wangu angependa kujua zaidi kuhusu Jimmy na Megan na huduma yao, Lions Pride, nakukaribisha utafute ukurasa wao wa mtandao katika www.lionspriderecoverysociety.ca au uwatafute kwenye Facebook. Ukurasa wangu mwenyewe wa mtandao ni www.garethevansministries.org, na vitabu vyangu vinaweza kupatikana katika www.ochorus.com