Dawa ya Kutokuamini

“Kisha wanafunzi wakamwendea Yesu kwa faragha, wakasema, Kwa nini sisi hatukuweza kumtoa? Yesu akawaambia, Kwa sababu ya upungufu wa imani yenu: kwa maana, amin, nawaambia, Mkiwa na imani kiasi cha punje ya haradali, halitakuwako neno lisilowezekana kwenu. Lakini namna hii haitoki ila kwa kusali na kufunga”—Mathayo 17:19-21.

Wanafunzi walipomwona Yesu akimtoa yule pepo mchafu katika yule mwenye kifafa ambaye “hawakuweza kumponya,” walimwuliza Bwana sababu ya kushindwa kwao. Alikuwa amewapa “nguvu na mamlaka juu ya pepo wote, na kuponya magonjwa yote.” Mara nyingi walikuwa wameitumia nguvu hiyo, na kwa furaha walisimulia jinsi pepo walivyowatii. Lakini sasa, alipokuwa Bwana mlimani, walikuwa wameshindwa kabisa. Ilikuwa imethibitika kwamba hapakuwa na kitu chochote katika mapenzi ya Mungu wala katika hali yenyewe kilichofanya ukombozi usiwezekane: kwa amri ya Kristo yule pepo mchafu alikuwa ametoka. Kutokana na maneno yao, “Kwa nini sisi hatukuweza?” ni dhahiri kwamba walikuwa wametamani na kutafuta kufanya hivyo; yaelekea walikuwa wametumia jina la Bwana, na kumwamuru yule pepo mchafu atoke. Jitihada zao zilikuwa bure, na mbele ya makutano, waliaibishwa. “Kwa nini sisi hatukuweza?”

Jibu la Kristo lilikuwa la moja kwa moja na dhahiri: “Kwa sababu ya kutokuamini kwenu.” Sababu ya kufanikiwa kwake na kushindwa kwao, haikutokana na Yeye kuwa na nguvu ya pekee ambayo wao hawakuwa nayo. La; sababu haikuwa ngumu kuitafuta. Mara nyingi alikuwa amewafundisha kwamba kuna nguvu moja, ile ya imani, ambayo, katika ufalme wa giza kama ilivyo katika ufalme wa Mungu, kila kitu lazima kiisujudie; katika ulimwengu wa rohoni kushindwa kuna sababu moja tu, upungufu wa imani. Imani ndiyo sharti pekee ambalo kwalo nguvu yote ya Kimungu yaweza kuingia ndani ya mtu na kutenda kazi kupitia yeye. Ni upokeaji wa yasiyoonekana: nia ya mtu ikijitoa kwa mapenzi ya Mungu na kufinyangwa kwa mfano wa mapenzi ya Mungu. Ile nguvu waliyokuwa wamepokea ya kutoa pepo, hawakuwa nayo ndani yao kama kipawa au mali ya kudumu; nguvu ilikuwa ndani ya Kristo, ipokewe, ishikwe, na itumike kwa imani peke yake, imani hai katika Yeye mwenyewe. Kama wangalikuwa wamejaa imani katika Yeye kama Bwana na Mshindi katika ulimwengu wa rohoni, kama wangalikuwa wamejaa imani katika Yeye kama aliyewapa mamlaka ya kutoa pepo kwa jina lake, imani hii ingaliwapa ushindi. “Kwa sababu ya kutokuamini kwenu” likawa, kwa nyakati zote, maelezo na karipio la Bwana juu ya udhaifu na kushindwa katika Kanisa lake.

Lakini upungufu huo wa imani nao lazima uwe na sababu yake. Ingekuwa haki wanafunzi kuuliza: “Na kwa nini sisi hatukuweza kuamini? Imani yetu imekwisha kutoa pepo kabla ya haya: kwa nini sasa tumeshindwa katika kuamini?” Bwana anaendelea kuwaambia kabla hawajauliza: “Namna hii haitoki ila kwa kufunga na kusali.” Kama vile imani ilivyo rahisi kuliko yote, ndivyo ilivyo zoezi kuu kuliko yote la maisha ya rohoni, ambapo roho yetu hujitoa kwa upokeaji mkamilifu kwa Roho wa Mungu na hivyo kutiwa nguvu hata kufikia utendaji wake ulio juu zaidi. Imani hii yategemea kabisa hali ya maisha ya rohoni; ni pale tu inapokuwa imara na katika afya kamili, wakati Roho wa Mungu anapotawala kikamilifu maisha yetu, ndipo iko nguvu ya imani kuyatenda matendo yake makuu. Na kwa hiyo Yesu anaongeza: “Lakini namna hii haitoki ila kwa kufunga na kusali.” Imani iwezayo kushinda upinzani mgumu kama ule mliouona sasa hivi katika pepo huyu mchafu, Yesu anawaambia, haiwezekani ila kwa watu waishio katika ushirika wa karibu sana na Mungu, na katika kujitenga kwa namna ya pekee na dunia—katika kusali na kufunga. Na hivyo anatufundisha mafunzo mawili kuhusu maombi yaliyo na uzito mkubwa. La kwanza, ni kwamba imani yahitaji maisha ya maombi ndani yake ikue na kudumu imara. La pili, ni kwamba maombi yahitaji kufunga ili yakue kikamilifu na kwa ukamilifu.

Imani yahitaji maisha ya maombi ili ikue kikamilifu. Katika sehemu zote mbalimbali za maisha ya rohoni, kuna muungano wa karibu namna hii, kutenda na kuitikiana bila kukoma namna hii, hata kila moja yaweza kuwa sababu na tokeo pia. Ndivyo ilivyo kwa imani. Hapawezi kuwa na maombi ya kweli pasipo imani; kipimo fulani cha imani lazima kitangulie maombi. Na hata hivyo maombi nayo ndiyo njia ya imani zaidi; hapawezi kuwa na viwango vya juu zaidi vya imani ila kwa maombi mengi. Hili ndilo funzo Yesu anafundisha hapa. Hakuna kitu kihitajicho kukua kama imani yetu. “Imani yenu inazidi sana,” yanenwa juu ya Kanisa moja. Yesu alipoyanena maneno, “Kwa kadiri ya imani yenu na iwe kwenu,” alitangaza sheria ya ufalme, itwambiayo kwamba si wote walio na viwango sawa vya imani, kwamba mtu yeye yule hana sikuzote kiwango kile kile, na kwamba kipimo cha imani lazima sikuzote kiamue kipimo cha nguvu na cha baraka. Kama twataka kujua wapi na jinsi gani imani yetu itakua, Bwana atuelekeza kwenye kiti cha enzi cha Mungu. Ni katika maombi, katika kuitumia imani niliyo nayo, katika ushirika na Mungu aliye hai, ndipo imani yaweza kuongezeka. Imani yaweza kuishi tu kwa kulishwa kwa kilicho cha Kimungu, kwa Mungu mwenyewe.

Ni katika ibada ya kumwabudu Mungu, kumngojea Yeye na kumsubiri Yeye, kimya kirefu cha nafsi ijitoayo ili Mungu ajidhihirishe, ndipo uwezo wa kumjua na kumtumaini Mungu utakapositawishwa. Ni tunapolichukua neno lake kutoka katika Kitabu kile Kilichobarikiwa, na kulileta kwake mwenyewe, tukimwomba alinene kwetu kwa sauti yake iliyo hai na yenye upendo, ndipo nguvu itakapokuja kikamilifu ya kuamini na kulipokea neno kuwa ni neno la Mungu mwenyewe kwetu. Ni katika maombi, katika kugusana na Mungu kwa uhai kwa imani hai, ndipo imani, ile nguvu ya kumtumaini Mungu, na katika tumaini hilo, kuyakubali yote asemayo, kukubali kila uwezekano aliouweka mbele ya imani yetu, itakapokuwa imara ndani yetu. Wakristo wengi hawawezi kuelewa maana ya maombi mengi wanayoyasikia yakinenwa mara kwa mara: hawawezi kuwaza wazo lolote, wala hawahisi hitaji, la kutumia masaa kadhaa pamoja na Mungu. Lakini asemalo Bwana, uzoefu wa watu wake umelithibitisha: watu wa imani imara ni watu wa maombi mengi.

Hili laturudisha tena kwenye funzo tulilojifunza wakati Yesu, kabla ya kutuambia tuamini kwamba tumeyapokea yale tuyaombayo, kwanza alisema, “Mwaminini Mungu.” Ni Mungu, Mungu aliye hai, ambaye ndani yake imani yetu lazima ipeleke mizizi yake kwa kina na kwa upana; ndipo itakuwa imara kuiondoa milima na kutoa pepo. “Mkiwa na imani, halitakuwako neno lisilowezekana kwenu.” Ee! kama tu tukijitoa kwa ile kazi Mungu aliyo nayo kwa ajili yetu duniani, tukikutana na ile milima na wale pepo walio hapo kuondolewa na kutolewa, tungefahamu upesi hitaji lililopo la imani nyingi, na la maombi mengi, kama udongo ambao ndani yake peke yake imani yaweza kulimwa. Kristo Yesu ndiye uzima wetu, uzima wa imani yetu pia. Ni uzima wake ndani yetu ndio utufanyao imara, na kutufanya rahisi kuamini. Ni katika kuifisha nafsi ambako maombi mengi humaanisha, katika muungano wa karibu zaidi na Yesu, ndipo roho ya imani itakapokuja kwa nguvu. Imani yahitaji maombi ili ikue kikamilifu.

Na maombi yahitaji kufunga ili yakue kikamilifu: hili ndilo funzo la pili. Maombi ni mkono mmoja ambao kwao twashika yasiyoonekana; kufunga, ni ule mwingine, ambao kwao twaachilia na kutupilia mbali yanayoonekana. Hakuna jambo ambalo mwanadamu ameunganishwa nalo kwa ukaribu zaidi na ulimwengu wa hisia kuliko hitaji lake la chakula, na furaha yake katika chakula. Ni tunda, jema kwa kuliwa, ambalo kwalo mwanadamu alijaribiwa na kuanguka katika Paradiso. Ni kwa mkate wa kufanywa kwa mawe ambako Yesu, alipoona njaa, alijaribiwa jangwani, na ni katika kufunga ndiko alishinda. Mwili umekombolewa uwe hekalu la Roho Mtakatifu; ni katika mwili kama vile katika roho, ni kwa namna ya pekee sana, Maandiko yasema, katika kula na kunywa, twapaswa kumtukuza Mungu. Yaogofya kwamba wako Wakristo wengi ambao kwao kula huku kwa utukufu wa Mungu bado hakujakuwa hakika ya kiroho. Na wazo la kwanza lipendekezwalo na maneno ya Yesu kuhusu kufunga na kusali, ni kwamba, ni katika maisha ya kiasi na ya kujizuia na ya kujikana nafsi peke yake ambako kutakuwa na moyo au nguvu ya kuomba sana.

Lakini kisha kuna pia maana yake iliyo ya moja kwa moja zaidi. Huzuni na wasiwasi haviwezi kula: furaha huadhimisha karamu zake kwa kula na kunywa. Zaweza kuja nyakati za shauku kubwa, ambapo huhisiwa kwa nguvu jinsi mwili, pamoja na tamaa zake, ingawa ni halali, bado unavyoizuia roho katika vita vyake na nguvu za giza, na huhisiwa hitaji la kuutiisha. Sisi ni viumbe vya hisia: akili yetu husaidiwa na kile kitujiacho kikiwa katika umbo lililo dhahiri; kufunga husaidia kudhihirisha, kukikuza, na kukithibitisha kile kusudi kwamba tu tayari kudhabihu kitu chochote, kujidhabihu sisi wenyewe, ili kupata kile tunachokitafuta kwa ajili ya ufalme wa Mungu. Naye aliyeikubali saumu na dhabihu ya Mwana, ajua kuthamini na kukubali na kuipa thawabu ya nguvu ya kiroho ile nafsi iliyo tayari hivyo kuacha vyote kwa ajili ya Kristo na ufalme wake.

Na kisha yafuata matumizi mapana hata zaidi. Maombi ni kunyoosha mkono kumfuata Mungu na yasiyoonekana; kufunga, ni kuachilia yote yaliyo ya kuonekana na ya muda. Wakati Wakristo wa kawaida wanapodhani kwamba yote yasiyokatazwa moja kwa moja na yasiyo dhambi ni halali kwao, na wanatafuta kubakiza kadiri iwezekanavyo ya dunia hii, pamoja na mali yake, maandishi yake, anasa zake, nafsi iliyowekwa wakfu kweli ni kama askari achukuaye kile tu akihitajicho kwa vita. Akiweka kando kila mzigo mzito, pamoja na ile dhambi ituzingayo kwa upesi, akiogopa kujitia katika shughuli za maisha haya, hutafuta kuishi maisha ya Mnadhiri, kama aliyetengwa kwa namna ya pekee kwa ajili ya Bwana na utumishi wake. Pasipo kujitenga huko kwa hiari, hata katika yaliyo halali, hakuna atakayepata nguvu katika maombi: namna hii haitoki ila kwa kufunga na kusali.

Enyi wanafunzi wa Yesu! ninyi mliomwomba Bwana awafundishe kuomba, njoni sasa mkubali mafunzo yake. Anawaambia kwamba maombi ndiyo njia ya imani, imani imara, iwezayo kutoa pepo. Anawaambia: “Mkiwa na imani, halitakuwako neno lisilowezekana kwenu;” ahadi hii tukufu na iwatie moyo kuomba sana. Je, tuzo halistahili gharama yake? Je, hatutaacha vyote ili kumfuata Yesu katika ile njia atufunguliayo hapa; je, hatutafunga, kama ikibidi? Je, hatutafanya lolote ili kwamba wala mwili wala dunia inayotuzunguka isituzuie katika kazi yetu kuu ya maisha,—kuwa na mahusiano na Mungu wetu katika maombi, ili tupate kuwa watu wa imani, ambao aweza kuwatumia katika kazi yake ya kuuokoa ulimwengu.

“BWANA, UTUFUNDISHE KUOMBA.”

Ee Bwana Yesu! jinsi unavyopaswa daima kutukaripia kwa ajili ya kutokuamini kwetu! Jinsi lazima lionekane geni kwako, kutoweza huku kwa kutisha kwa kumwamini Baba yetu na ahadi zake. Bwana! karipio lako, pamoja na uchunguzi wake, “Kwa sababu ya kutokuamini kwenu,” na lizame hata katika vilindi vya mioyo yetu, na litufunulie ni kiasi gani cha dhambi na mateso yaliyotuzunguka ni lawama yetu. Na kisha utufundishe, Bwana Mbarikiwa, kwamba kuna mahali ambapo imani yaweza kujifunzwa na kupatikana,—naam katika maombi na kufunga kule kuletako ushirika ulio hai na wa kudumu pamoja nawe na Baba.

Ee Mwokozi! Wewe mwenyewe ndiwe Mwanzilishi na Mkamilishaji wa imani yetu; utufundishe maana yake kukuacha Wewe uishi ndani yetu kwa Roho wako Mtakatifu. Bwana! jitihada zetu na maombi yetu ya kuomba neema ya kuamini yamekuwa bure kabisa. Twajua ni kwa nini ilikuwa hivyo: tulitafuta nguvu ndani yetu wenyewe zipewe kutoka kwako. Yesu Mtakatifu! basi utufundishe hatimaye siri ya uzima wako ndani yetu, na jinsi Wewe, kwa Roho wako, unavyojitolea kuishi ndani yetu maisha ya imani, kuona kwamba imani yetu haitapungukiwa. Ee tuone kwamba imani yetu itakuwa tu sehemu ya yale maisha ya ajabu ya maombi uyatoayo ndani ya wale wanaotazamia mafunzo yao kwa ajili ya huduma ya maombezi, si kwa neno na wazo tu, bali katika ule Upako Mtakatifu uutoao, ule ujazo wa Roho wa uzima wako mwenyewe. Na utufundishe jinsi, katika kufunga na kusali, tuwezavyo kukua hata kufikia imani ambayo kwayo halitakuwako neno lisilowezekana. Amina.

TANBIHI

Wakati ule Blumhardt alipokuwa akipita katika pambano lake la kutisha na pepo wachafu waliokuwa ndani ya wale waliopagawa, na akitafuta kuwatoa kwa maombi, mara nyingi alijiuliza ni nini kilichozuia jibu. Siku moja rafiki mmoja, ambaye alikuwa amemweleza taabu yake, aliuelekeza uangalifu wake kwenye maneno ya Bwana wetu kuhusu kufunga. Blumhardt akaazimia kujitoa kwa kufunga, wakati mwingine kwa zaidi ya masaa thelathini. Kutokana na kutafakari na uzoefu alipata hakika kwamba jambo hili ni la maana zaidi kuliko idhaniwavyo kwa kawaida. Yeye asema, “Kwa kuwa kufunga kuko mbele za Mungu, ni ushahidi wa vitendo kwamba kile tuombacho ni kwetu jambo la shauku ya kweli na ya haraka, na kwa kuwa kwa kiwango kikubwa kunatia nguvu ukali na uwezo wa maombi, na kunakuwa dhihirisho la vitendo lisilokoma la maombi yasiyo na maneno, ningeweza kuamini kwamba hakutakuwa bila mafanikio, hasa kwa kuwa maneno ya Bwana yalikuwa na uhusiano na hali kama hii ya sasa. Nilijaribu, bila kumwambia mtu yeyote, na kwa kweli pambano lililofuata lilipunguzwa uzito kwa namna ya ajabu kwa jambo hili. Niliweza kunena kwa utulivu na uamuzi mkubwa zaidi. Sikuhitaji kuwapo kwa muda mrefu hivyo pamoja na mgonjwa; na nilihisi kwamba ningeweza kuathiri bila kuwapo.”