Sura 9 · dakika 7 za kusoma · dakika 9 za kusikiliza
Nehemia, Mjenzi Aliyeomba
Hatujali vipaji vyako vya fahari kama mhudumu, wala karama zako za asili kama msemaji mbele ya watu. Tuna hakika kwamba ukweli wa jambo hili ni huu: Hakuna mtu atakayeweza au anayeweza kujipatia mafanikio na kuwa nafsi ya maombi ya kweli isipokuwa bidii kubwa ndiyo gharama yake. Hata sasa nimesadiki kwamba tofauti kati ya watakatifu kama Wesley, Fletcher, Edwards, Brainerd, Bramwell, Bounds, na sisi ni nguvu ya bidii, uvumilivu, na azimio lisiloshindika la kufanikiwa au kufa katika kujaribu. Mungu atusaidie.—Mchungaji Homer W. Hodge.
Tunapowahesabu watakatifu wa Agano la Kale walioomba, hatupaswi kumwacha nje ya orodha ile takatifu Nehemia, mjenzi. Anasimama sawa kwa sawa na wale wengine tuliokwisha kuwafikiria. Katika habari ya kujengwa upya kwa Yerusalemu baada ya uhamisho, anashika nafasi kubwa, na maombi yanashika nafasi kubwa katika maisha yake katika miaka ile. Alikuwa mateka huko Babeli, naye alikuwa na cheo muhimu katika jumba la mfalme, ambaye alikuwa mnyweshaji wake. Lazima alikuwa na sifa nyingi kiasi cha kumfanya mfalme amchukue mateka Mwebrania na kumweka katika cheo kama hicho, ambapo kwa kweli uhai wa mfalme ulikuwa mikononi mwake, kwa sababu ndiye aliyehusika na divai aliyokunywa mfalme.
Ilikuwa Nehemia alipokuwa Babeli, katika jumba la mfalme, siku moja ndugu zake walipokuja kutoka Yerusalemu, na kwa kawaida kabisa Nehemia alitamani habari za watu wa huko na habari kuhusu mji wenyewe. Alipewa habari ya kuhuzunisha kwamba kuta zilikuwa zimebomolewa, malango yalikuwa yameteketezwa kwa moto, na mabaki waliosalia pale tangu mwanzo wa uhamisho walikuwa katika taabu kubwa na aibu.
Mstari mmoja tu unaonyesha jinsi habari hii ya kusikitisha ilivyomgusa mtu huyu wa Mungu:
“Ikawa, nilipoyasikia maneno hayo, nikaketi chini nikalia, nikaomboleza siku kadha wa kadha; nikafunga, nikaomba mbele za Mungu wa mbinguni.”
Huyu alikuwa mtu ambaye moyo wake ulikuwa katika nchi yake ya asili, mbali na mahali alipoishi sasa. Aliwapenda Israeli, alijali hali njema ya Sayuni, naye alikuwa mwaminifu kwa Mungu. Akiwa amehuzunishwa sana na habari kuhusu ndugu zake huko Yerusalemu, aliomboleza na kulia. Ni wachache kama nini wanaume hodari siku hizi wawezao kulia kwa ajili ya maovu na machukizo ya nyakati! Ni adimu kama nini wale ambao, wakiona ukiwa wa Sayuni, wanaguswa na kujali hali njema ya Kanisa kiasi cha kuomboleza! Kuomboleza na kulia kwa ajili ya kuoza kwa dini, kupungua kwa nguvu ya uamsho, na kuingia kwa kutisha kwa kupenda dunia katika Kanisa ni jambo lisilojulikana karibu kabisa. Pana kile kiitwacho matumaini kwa wingi sana hata viongozi hawana macho ya kuona kubomoka kwa kuta za Sayuni na hali duni ya kiroho ya Wakristo wa siku hizi, na hawana moyo zaidi wa kuomboleza na kulia kwa ajili yake. Nehemia alikuwa mwombolezaji katika Sayuni. Na akiwa na hali hii ya moyo, akiwa amefadhaika kupita kiasi, anafanya kile ambacho watakatifu wengine walioomba walikuwa wamefanya—anakwenda kwa Mungu na kulifanya jambo hilo kuwa somo la maombi. Ombi hilo limeandikwa katika Nehemia 1, nalo ni kielelezo cha kufuatwa katika maombi yetu. Anaanza kwa kuabudu, anaziungama dhambi za taifa lake, anasihi kwa ahadi za Mungu, anazitaja rehema za zamani, na kuomba rehema ya msamaha. Kisha akiitazama siku zijazo—kwa maana bila shaka alikuwa amepanga kwamba, mara ijayo atakapoitwa mbele ya mfalme, aombe ruhusa kwenda Yerusalemu na kufanya huko kile kilichowezekana ili kuirekebisha hali ile ya kuhuzunisha—tunamsikia akiomba jambo la pekee sana: “Umfanikishe mtumishi wako leo, nakusihi, ukamjalie kupata rehema mbele ya mtu huyu. Maana,” anaongeza kwa kueleza, “nilikuwa mnyweshaji wa mfalme.”
Ilionekana kuwa sawa kuwaombea watu wake, lakini mfalme wa kipagani, ambaye huenda hakuwa na huruma yoyote kwa hali ya kusikitisha ya mji wa Nehemia na ya watu wake katika nchi ya utumwa, na ambaye hakuwa na hamu yoyote katika jambo hilo, angeguswa vipi kwa wema kiasi cha kukubali kumwachilia mnyweshaji wake mwaminifu na kumruhusu akae mbali kwa miezi kadhaa? Lakini Nehemia alimwamini Mungu awezaye kuigusa hata akili ya mtawala wa kipagani na kumwelekeza kwa wema kwenye ombi la mtumishi wake aombaye.
Nehemia aliitwa mbele ya mfalme, na Mungu alitumia hata sura ya uso wa Nehemia kama kabari ya kufungulia mlango ili kupata kibali cha Artashasta. Jambo hilo lilianzisha swali la mfalme kuhusu sababu yake, na matokeo ya mwisho yalikuwa kwamba mfalme si tu alimruhusu Nehemia kurudi Yerusalemu bali alimpa kila kitu kilichohitajika kwa safari na kwa kufanikiwa kwa kazi ile.
Wala Nehemia hakuishia hapo alipoomba kwa mara ya kwanza juu ya jambo hili, bali alieleza jambo hili lenye maana alipokuwa akizungumza na mfalme: “Basi nikamwomba Mungu wa mbinguni.” Hivyo anatuachia picha kwamba wakati mfalme alipokuwa akiuliza juu ya ombi lake na urefu wa muda ambao angekaa mbali, yeye papo hapo alikuwa akizungumza na Mungu juu ya jambo hilo.
Maombi ya Nehemia yenye bidii na ya kudumu yalishinda. Mungu anaweza hata kuigusa akili ya mtawala wa kipagani, na hili anaweza kulifanya kwa kujibu maombi bila hata kidogo kuupindua uhuru wake wa kuchagua au kuilazimisha nia yake. Ilikuwa sawa na habari ya Esta alipowaita watu wake wafunge na kumwombea alipoingia mbele ya mfalme bila kuitwa. Matokeo yake, akili ya mfalme, wakati ule mgumu sana, iliguswa na Roho wa Mungu, naye akaelekezwa kwa wema kwa Esta na kumnyooshea fimbo ya dhahabu ya enzi.
Wala maombi ya Nehemia hayakukoma alipokwisha kufanikiwa hadi hapo. Katika kujenga ukuta wa Yerusalemu, alikutana na upinzani mkubwa kutoka kwa Sanbalati na Tobia, waliodhihaki juhudi za watu za kujenga upya kuta za mji. Bila kutikiswa na matukano haya na upinzani mkali wa wapinzani hawa waovu wa kazi iliyokuwa ya Mungu, aliendelea na kazi aliyokuwa ameianza. Lakini anachanganya maombi na yote anayofanya: “Sikia, Ee Mungu wetu, kwa maana tunadharauliwa; ukawarudishie matukano yao juu ya vichwa vyao wenyewe, ukawatoe wawe mateka katika nchi ya uhamisho wao.” Na akiendelea na habari yake anasema, “Lakini tukamwomba Mungu wetu.”
Katika habari zote za kazi ile bora na tukufu aliyokuwa akiifanya, tunaona maombi yakijitokeza waziwazi mbele. Hata baada ya kuta kukamilika, adui wale wale wake na wa watu wa Mungu walimpinga tena katika kazi yake. Lakini anafanya upya maombi yake, naye mwenyewe anaandika ombi hili lenye maana: “Basi sasa, Ee Mungu, uitie mikono yangu nguvu.”
Mbele zaidi, Sanbalati na Tobia walipokuwa wamemwajiri mjumbe ili amtishe na kumzuia Nehemia, tunamwona akijipanga moja kwa moja dhidi ya shambulio hili jipya, na kisha tena anamgeukia Mungu kwa maombi: “Ee Mungu wangu, uwakumbuke Tobia na Sanbalati sawasawa na matendo yao haya, na yule nabii mke Noadia, na manabii wengine waliotaka kunitia hofu.” Na Mungu akamjibu mtenda kazi wake mwaminifu, akayashinda mashauri na mipango ya wapinzani hawa waovu wa Israeli.
Nehemia aligundua kwa masikitiko kwamba Walawi walikuwa hawajapewa sehemu zao, na matokeo yake nyumba ya Mungu ilikuwa imeachwa. Alichukua hatua kuhakikisha kwamba zaka halali zinaletwa ili nyumba ya Mungu ifunguliwe kwa ibada zote, na akawaweka watunza hazina kushughulikia kazi hiyo. Lakini maombi hayapaswi kusahaulika, kwa hiyo tunakuta ombi lake limeandikwa wakati huu: “Ee Mungu wangu, unikumbuke kwa ajili ya jambo hili, wala usiyafute matendo yangu mema niliyoyatenda kwa ajili ya nyumba ya Mungu wangu, na kwa ajili ya huduma zake.”
Isidhaniwe kwamba hili lilikuwa ombi la kujiona mwenye haki kama lile la Farisayo wa wakati wa Bwana wetu aliyejidai kupanda hekaluni kuomba, aliyejionyesha kwa majivuno madai yake ya haki yake mwenyewe mbele za Mungu. Lilikuwa ombi la namna ya Hezekia, aliyemkumbusha Mungu juu ya uaminifu wake kwake na juu ya moyo wake kuwa mnyoofu machoni pake.
Kwa mara nyingine Nehemia anakuta uovu miongoni mwa watu wa Mungu. Kama vile alivyosahihisha uovu uliosababisha kufungwa kwa nyumba ya Mungu, anagundua desturi za kuivunja Sabato, na hapa hana budi si tu kuwashauri watu na kutafuta kuwasahihisha kwa njia za upole, bali anakusudia kutumia mamlaka yake ikiwa hawataacha kununua na kuuza siku ya Sabato. Lakini lazima aimalize sehemu hii ya kazi yake pia kwa maombi, na kwa hiyo anaandika ombi lake la wakati ule:
“Ee Mungu wangu, unikumbuke kwa ajili ya jambo hili pia, ukanihurumie sawasawa na wingi wa rehema zako.”
Mwisho, kama mtengenezaji, anagundua uovu mwingine mkubwa miongoni mwa watu. Walikuwa wameoana na wanaume na wanawake wa Ashdodi, Amoni na Moabu. Akishindana nao, aliwafanya wajirekebishe katika jambo hili, na mwisho wa habari yake una ombi ndani yake:
“Ee Mungu wangu, uwakumbuke, kwa sababu wameunajisi ukuhani, na agano la ukuhani, na la Walawi.”
Akiisha kuwatakasa na wageni wote, aliweka zamu za makuhani na za Walawi, na habari iliyoandikwa ya maisha yake inafungwa kwa ombi hili fupi: “Ee Mungu wangu, unikumbuke kwa mema.”
Heri Kanisa lile ambalo viongozi wake ni watu wa maombi. Heri kusanyiko lile linalofikiria kujenga kanisa, kuwa na viongozi watakaoweka misingi yake katika maombi, na ambao kuta zake zinapanda sambamba na maombi. Maombi husaidia kujenga makanisa na kusimamisha kuta za nyumba za ibada. Maombi huwashinda wapinzani wa wale wanaoendesha kazi za Mungu. Maombi huzigusa kwa wema hata akili za wale wasiohusiana na Kanisa, na kuwaelekeza kwenye mambo ya Kanisa. Maombi husaidia kwa nguvu katika mambo yote yanayohusu kazi ya Mungu, na kwa namna ya ajabu huisaidia na kuitia moyo mioyo ya wale walio na kazi yake mikononi mwao katika ulimwengu huu.