Maelezo Sahili ya Ukamilifu wa Kikristo
Sehemu 1-7

Sura 1 · dakika 7 za kusoma · dakika 9 za kusikiliza

Sehemu 1-7

1. Ninachokusudia katika maandiko yanayofuata ni kutoa maelezo sahili na yaliyo wazi ya hatua zile ambazo kwazo niliongozwa, katika kipindi cha miaka mingi, kulipokea fundisho la ukamilifu wa Kikristo. Jambo hili nawiwa nalo kwa sehemu ile ya wanadamu walio makini, wale wanaotamani kujua “kweli yote kama ilivyo katika Yesu.” Na hao peke yao ndio wanaohusika na maswali ya namna hii. Kwa hao ningependa kulitangaza jambo hili waziwazi kama lilivyo, nikijitahidi tangu mwanzo hadi mwisho kuonyesha, kutoka kipindi kimoja hadi kingine, yale niliyoyawaza, na sababu ya kuyawaza hivyo.

2. Mwaka 1725, nikiwa katika mwaka wa ishirini na tatu wa umri wangu, nilikutana na kitabu cha Askofu Taylor, “Kanuni na Mazoezi ya Kuishi na Kufa kwa Utakatifu.” Nilipokuwa nikisoma sehemu kadhaa za kitabu hiki, niliguswa mno; hasa ile sehemu inayohusu usafi wa nia. Papo hapo niliazimia kuuweka wakfu kwa Mungu maisha yangu yote, mawazo yangu yote, na maneno, na matendo; nikiwa nimesadiki kabisa kwamba hapakuwa na njia ya katikati; bali kila sehemu ya maisha yangu (wala si baadhi tu) lazima iwe dhabihu ama kwa Mungu, ama kwa nafsi yangu mwenyewe, yaani, kwa kweli, kwa shetani.

Je, mtu yeyote aliye makini aweza kulitilia shaka jambo hili, au kupata njia ya katikati kati ya kumtumikia Mungu na kumtumikia shetani?

3. Mwaka 1726, nilikutana na kitabu cha Kempis, “Kielelezo cha Mkristo.” Asili na upana wa dini ya ndani, dini ya moyo, sasa vilinidhihirikia katika nuru yenye nguvu kuliko wakati mwingine wowote hapo kabla. Niliona kwamba hata kumpa Mungu maisha yangu yote (tukidhani inawezekana kufanya hivyo, bila kwenda mbele zaidi) kusingenifaidia kitu, isipokuwa nimpe moyo wangu, naam, moyo wangu wote.

Niliona kwamba “unyofu wa nia, na usafi wa shauku,” kusudi moja katika yote tunayosema au kutenda, na tamaa moja inayotawala mielekeo yetu yote, kwa kweli ndiyo “mabawa ya nafsi,” ambayo bila hayo nafsi haiwezi kamwe kupanda hadi mlima wa Mungu.

4. Mwaka mmoja au miwili baadaye, vitabu vya Bw. Law, “Ukamilifu wa Kikristo” na “Wito wa Dhati,” viliwekwa mikononi mwangu. Hivi vilinisadikisha, kuliko hapo kabla, juu ya kutowezekana kabisa kwa kuwa Mkristo nusu; nami nikaazimia, kwa neema yake (ambayo nilitambua sana kwamba ni ya lazima kabisa), kujitoa wakfu kabisa kwa Mungu, kumpa nafsi yangu yote, mwili wangu, na mali yangu.

Je, mtu yeyote mwenye kufikiri atasema kwamba huku ni kulipeleka jambo mbali mno? au kwamba kitu chochote kilicho pungufu ya hicho kinamstahili Yeye aliyejitoa mwenyewe kwa ajili yetu, kuliko kumpa nafsi zetu wenyewe, vyote tulivyo navyo, na vyote tulivyo?

5. Mwaka 1729, nilianza si kuisoma tu, bali kuichunguza kwa bidii, Biblia, kama kipimo kimoja, kipimo pekee, cha kweli, na kielelezo pekee cha dini safi. Kwa hiyo niliona, katika nuru iliyozidi kuwa wazi zaidi na zaidi, ulazima usioepukika wa kuwa na “nia ile iliyokuwamo ndani ya Kristo,” na wa “kuenenda kama Kristo naye alivyoenenda;” yaani, kuwa na, si sehemu fulani tu, bali nia yote iliyokuwamo ndani yake; na kuenenda kama yeye alivyoenenda, si katika mambo mengi tu au katika mambo mengi zaidi, bali katika mambo yote. Na hii ndiyo nuru ambayo kwayo wakati huo kwa kawaida niliitazama dini, kama kumfuata Kristo bila kubadilika, kufanana kabisa na Bwana wetu, ndani na nje. Wala sikuogopa kitu chochote zaidi ya kuipindisha kanuni hii ili ilingane na uzoefu wangu mwenyewe, au wa watu wengine; au kujiruhusu kutofanana hata kidogo kabisa na Kielelezo chetu mkuu.

6. Tarehe 1 Januari, 1733, nilihubiri mbele ya Chuo Kikuu katika kanisa la Mtakatifu Maria, juu ya “Tohara ya Moyo;” na nililieleza jambo hilo kwa maneno haya: “Ni ile tabia ya kudumu ya nafsi ambayo katika Maandiko matakatifu huitwa utakatifu; na ambayo moja kwa moja inamaanisha kutakaswa na dhambi, ‘na uchafu wote wa mwili na roho;’ na, kwa sababu hiyo, kupewa zile fadhila zilizokuwamo ndani ya Kristo Yesu; kufanywa upya hivyo ‘katika sura ya nia zetu,’ hata kuwa ‘wakamilifu, kama Baba yetu wa mbinguni alivyo mkamilifu.”’ (Juzuu V., uk. 203.)

Katika mahubiri hayo hayo nilieleza, ”‘Upendo ndio utimilifu wa sheria, lengo la agizo.’ Si amri ‘ya kwanza na iliyo kuu’ tu, bali ni amri zote kwa pamoja. ‘Mambo yo yote yaliyo ya haki, yo yote yaliyo safi, ukiwapo wema wo wote, ikiwapo sifa njema yo yote,’ yote yamo katika neno hili moja, upendo. Katika huu mna ukamilifu, na utukufu, na furaha: Sheria ya kifalme ya mbingu na nchi ni hii, ‘Mpende Bwana Mungu wako kwa moyo wako wote, na kwa roho yako yote, na kwa akili zako zote, na kwa nguvu zako zote.’ Yule Mwema mmoja mkamilifu atakuwa lengo lenu moja la mwisho. Kitu kimoja mtakitamani kwa ajili yake chenyewe,—kumfurahia Yeye aliye Yote katika Yote. Furaha moja mtaikusudia kwa nafsi zenu, yaani, kuungana na Yeye aliyeziumba, kuwa na ‘ushirika na Baba na Mwana,’ kuwa ‘umeungwa na Bwana katika roho mmoja.’ Kusudi moja mnapaswa kulifuatilia hata mwisho wa nyakati,—kumfurahia Mungu katika wakati na katika milele. Tamanini mambo mengine kwa kadiri yanavyoelekea kwenye hili; mpendeni kiumbe kwa kadiri kinavyoongoza kwa Muumba. Lakini katika kila hatua mnayochukua, hili na liwe ndilo lengo tukufu ambapo macho yenu yanakomea. Kila shauku, na wazo, na neno, na tendo, na liwe chini ya hili. Lo lote mtamanilo au mnaloliogopa, lo lote mtafutalo au mnaloliepuka, lo lote mnaloliwaza, mnalolinena, au mnalolitenda, na liwe kwa ajili ya furaha yenu katika Mungu, aliye Mwisho pekee, sawa na Chanzo, cha uhai wenu.” (Ibid., uk. 207, 208.)

Nilihitimisha kwa maneno haya: “Hapa ndipo jumla ya sheria kamilifu, tohara ya moyo. Roho na imrudie Mungu aliyeitoa, pamoja na msururu wote wa shauku zake.—Dhabihu nyingine kutoka kwetu hakuzitaka; bali dhabihu iliyo hai ya moyo ndiyo aliyoichagua. Na itolewe kwa Mungu daima kwa njia ya Kristo, katika miali ya upendo mtakatifu. Wala kiumbe chochote kisiruhusiwe kushiriki pamoja naye; kwa maana yeye ni Mungu mwenye wivu. Kiti chake cha enzi hatakigawanya na mwingine; atatawala pasipo mshindani. Kusiwe na kusudi lolote, wala tamaa yoyote itakayoingizwa humo, ila ile iliyo na Yeye kuwa lengo lake la mwisho. Hii ndiyo njia ambayo walienenda wale watoto wa Mungu zamani, ambao, ingawa wamekufa, bado wanasema nasi: ’Usitamani kuishi, ila kulisifu jina lake; mawazo yako yote, maneno yako, na matendo yako, na yaelekee utukufu wake.’ ‘Nafsi yako na ijazwe na upendo kwake ulio kamili kiasi kwamba usipende kitu chochote ila kwa ajili yake.’ ’Uwe na nia safi ya moyo, uangalifu thabiti kwa utukufu wake katika matendo yako yote.’ Kwa maana hapo, na si kabla ya hapo, ndipo tulipo na ile ‘nia ndani yetu ambayo ilikuwamo pia ndani ya Kristo Yesu,’ wakati, katika kila mwendo wa moyo wetu, katika kila neno la ulimi wetu, katika kila kazi ya mikono yetu, ‘hatufuatilii kitu ila kwa kuhusiana naye, na kwa kujitiisha chini ya mapenzi yake;’ wakati sisi, pia, hatuwazi, wala hatusemi, wala hatutendi, ili kutimiza ‘mapenzi yetu wenyewe, bali mapenzi yake yeye aliyetutuma;’ wakati, ‘tukila, au tukinywa, au lo lote tufanyalo,’ twafanya yote ‘kwa utukufu wa Mungu.”’ (Ibid., uk. 211.)

Yaweza kuonekana kwamba mahubiri haya yalitungwa kabla ya maandiko yangu mengine yote yaliyochapishwa. Huu ndio mtazamo wa dini niliokuwa nao wakati huo, ambao hata wakati huo sikusita kuuita ukamilifu. Huu ndio mtazamo nilio nao juu yake sasa, bila nyongeza wala upunguzo wowote wa maana. Na ni nini kilichomo humu ambacho mtu yeyote mwenye ufahamu, anayeiamini Biblia, aweza kukipinga? Aweza kukana nini, bila kuyapinga Maandiko waziwazi? aweza kupunguza nini, bila kuondoa kitu katika neno la Mungu?

7. Katika msimamo huo huo mimi na ndugu yangu tulidumu (pamoja na wale vijana wote wa kiungwana walioitwa kwa dhihaka Wamethodisti) hata tulipoabiri meli kwenda Amerika, mwishoni mwa mwaka 1735. Ilikuwa mwaka uliofuata, nilipokuwa Savannah, ndipo nilipoandika mistari ifuatayo:—

Je, kuna kitu chochote chini ya jua,

Kishindanacho nawe kuushiriki moyo wangu?

Lo! king’oe humo, utawale peke yako,

Bwana wa kila mwendo ulio humo!

Mwanzoni mwa mwaka 1738, nilipokuwa nikirudi kutoka huko, kilio cha moyo wangu kilikuwa,

Ee, nijalie kwamba katika nafsi yangu

Kisikae kitu, ila upendo wako safi peke yake!

Ee, upendo wako unimiliki wote,

Furaha yangu, hazina yangu, na taji yangu !

Moto wa kigeni uuondoe mbali na moyo wangu;

Kila tendo langu, neno, wazo, na liwe upendo!

Sijawahi kusikia kwamba mtu yeyote alilipinga jambo hili. Na kwa kweli ni nani awezaye kulipinga? Je, hii si lugha, si ya kila muumini tu, bali ya kila mtu aliyeamshwa kweli? Lakini ni nini nilichoandika, hadi siku hii, kilicho na nguvu zaidi au kilicho wazi zaidi kuliko hiki?

Inayofuata