Ulazima wa Maombi
Maombi na Bidii

Sura 6 · dakika 7 za kusoma · dakika 9 za kusikiliza

Maombi na Bidii

“Mtakatifu Teresa aliinuka kutoka kitanda chake cha kufa ili amalize kazi yake. Aliikagua, kwa wepesi wake wote wa macho na upendo wake wa utaratibu, nyumba nzima ambamo alikuwa ameletwa ili afie. Aliona kila kitu kimewekwa mahali pake, na kila mtu akishika utaratibu wake ufaao, kisha akahudhuria ibada takatifu za siku ile. Ndipo akarudi kitandani mwake, akawaita binti zake wamzunguke . . . na, akiwa na lile ombi la toba kuliko yote kati ya maombi ya toba ya Daudi ulimini mwake, Teresa wa Yesu akatoka kwenda kumlaki Bwana Arusi wake.” — ALEXANDER WHYTE.

MAOMBI yasiyo na bidii hayaweki kitu rehani juu ya matokeo, kwa sababu hayana kitu cha kuweka. Huja mikono mitupu. Tena mikono iliyolegea, pamoja na kuwa mitupu, ambayo haijajifunza kamwe somo la kuung’ang’ania Msalaba.

Maombi yasiyo na bidii hayana moyo ndani yake; ni kitu kitupu, chombo kisichofaa. Moyo, roho, na uhai lazima viwe na nafasi katika maombi yote ya kweli. Mbingu lazima ifanywe kuhisi nguvu ya kilio hiki kwa Mungu.

Paulo alikuwa mfano mashuhuri wa mtu aliyekuwa na roho ya bidii katika maombi. Kusihi kwake kuliteketeza yote, kulielekezwa bila kuyumba kwenye kile alichokionea shauku, na kwa Mungu aliyeweza kukitimiza.

Maombi lazima yawe ya moto mwekundu. Ni maombi ya bidii ndiyo yanayofaa na kufaa sana. Ubaridi wa roho huzuia kuomba; maombi hayawezi kuishi katika hewa ya kipupwe. Mazingira ya baridi huganda kusihi, na kukausha chemchemi za dua. Moto unahitajika ili maombi yaende. Joto la roho huumba hali inayofaa maombi, kwa sababu inafaa bidii. Kwa mwali, maombi hupaa mbinguni. Hata hivyo moto si fujo, wala joto si kelele. Joto ni nguvu ya ndani — kitu kinachong’aa na kuwaka. Mbingu ni soko baya kabisa kwa barafu.

Mungu anataka watumishi wenye mioyo ya moto. Roho Mtakatifu huja kama moto, kukaa ndani yetu; tunapaswa kubatizwa kwa Roho Mtakatifu na kwa moto. Bidii ni joto la roho. Tabia ya ubaridi ni chukizo kwa uzoefu ulio hai. Ikiwa dini yetu haituwashi moto, ni kwa sababu tuna mioyo iliyoganda. Mungu hukaa katika mwali; Roho Mtakatifu hushuka katika moto. Kumezwa na mapenzi ya Mungu, kuwa na bidii kubwa hivi ya kuyafanya hata utu wetu wote ukashika moto, ndilo sharti linalomstahilisha mtu atakaye kuomba maombi yanayofaa.

Bwana wetu anatuonya juu ya kuomba kwa udhaifu. “Imewapasa kuomba sikuzote,” asema, “wala wasikate tamaa.” Hiyo maana yake ni kwamba tunapaswa kuwa na bidii ya kutosha kutuvusha katika vipindi vigumu na virefu vya maombi ya kusihi. Moto humfanya mtu awe macho na mwangalifu, na humtoa akiwa zaidi ya mshindi. Hewa inayotuzunguka imejaa mno nguvu zinazopinga hata maombi legevu au ya kuchoka yasiweze kusonga mbele. Inahitajika joto, na bidii, na moto kama wa kimondo, ili kupenya hadi mbingu za juu, ambako Mungu hukaa pamoja na watakatifu wake, katika nuru.

Watu wengi wakuu wa Biblia walikuwa mifano mashuhuri ya bidii ya roho walipomtafuta Mungu. Mtunga Zaburi asema kwa bidii kubwa:

“Nafsi yangu imevunjika kwa kutamani hukumu zako kila wakati.”

Ni shauku kubwa za moyo zilioje hapa! Ni hamu za roho za bidii zilioje kwa Neno la Mungu aliye hai!

Bidii kubwa zaidi aitamka mahali pengine:

“Kama ayala aioneavyo shauku mito ya maji, ndivyo nafsi yangu ikuoneavyo shauku wewe, Ee Mungu. Nafsi yangu inamwonea Mungu kiu, Mungu aliye hai: Lini nitakuja nionekane mbele za Mungu?”

Hilo ni neno la mtu aliyeishi katika hali ya neema, iliyotendwa ndani ya roho yake kwa kina na kwa namna isiyo ya kawaida.

Bidii mbele za Mungu huhesabika katika saa ya maombi, na hupata thawabu ya haraka na tele mikononi mwake. Mtunga Zaburi anatupa habari hii ya yale ambayo Mungu alikuwa amemtendea mfalme, moyo wake ulipomgeukia Bwana wake:

“Umempa haja ya moyo wake, wala hukumnyima matakwa ya midomo yake.”

Wakati mwingine anajieleza hivi moja kwa moja kwa Mungu akileta ombi lake:

“Bwana, mbele zako ziko haja zangu zote; wala kuugua kwangu hakukufichwa kwako.”

Ni wazo linalofariji kama nini! Kuugua kwetu kwa ndani, shauku zetu za siri, hamu za mioyo yetu, havijafichwa machoni pake yeye tuliye na jambo naye katika maombi.

Kichocheo cha bidii ya roho mbele za Mungu ni kile kile kilicho kichocheo cha maombi ya kudumu na ya bidii. Ingawa bidii si maombi, hata hivyo hutoka katika roho yenye bidii, nayo ni ya thamani machoni pa Mungu. Bidii katika maombi ni mtangulizi wa yale ambayo Mungu atatenda kwa njia ya jibu. Mungu amejifunga kwa ahadi kutupa haja za mioyo yetu kwa kadiri ya bidii ya roho tunayoionyesha tunapoutafuta uso wake katika maombi.

Bidii ina kiti chake moyoni, si katika ubongo, wala katika uwezo wa kufikiri wa akili. Kwa hiyo bidii si usemi wa akili. Bidii ya roho ni kitu kinachopita mbali sana mawazo ya kishairi au picha za hisia tu. Ni kitu kingine zaidi ya kupendelea tu, kulinganisha kupenda na kutopenda. Bidii ni mpigo na ishara ya utu wa hisia.

Huenda haimo katika uwezo wetu kuumba bidii ya roho tunapotaka, lakini twaweza kumwomba Mungu aipande ndani yetu. Basi ni juu yetu kuilisha na kuitunza, kuilinda isizimike, kuizuia isipungue wala isififie. Njia ya wokovu wa mtu binafsi si kuomba tu, kumwelezea Mungu shauku zetu, bali pia kupata roho ya bidii na kutafuta, kwa kila njia ifaayo, kuikuza. Si vibaya kamwe kumwomba Mungu atuzalie ndani yetu, na kutuhifadhia hai, roho ya maombi ya bidii.

Bidii inamhusu Mungu, kama vile maombi yanavyomhusu yeye. Shauku daima ina shabaha. Tukitamani kabisa, tunatamani kitu. Kiwango cha bidii ambacho kwacho tunaziunda shauku zetu za kiroho daima kitaamua bidii ya kuomba kwetu. Kuhusu jambo hili, Adoniram Judson asema:

“Roho ya utungu, maumivu ya shauku kubwa yenye mzigo, ni mali ya maombi. Bidii yenye nguvu ya kufukuza usingizi, inayojitoa na kuiwasha roho, na inayoweka kando vifungo vyote vya kidunia, haya yote ni mali ya maombi ya kushindana, ya kushinda. Roho, nguvu, hewa, na chakula cha maombi viko katika roho kama hiyo.”

Maombi lazima yavikwe bidii, nguvu na uweza. Ndiyo nguvu ambayo, ikielekezwa kwa Mungu, huamua jinsi atakavyojitoa mwenyewe kwa ajili ya mema ya duniani. Watu walio na bidii katika roho wameazimia kufikia haki, kweli, neema, na neema nyingine zote tukufu na zenye nguvu zinazoipamba tabia ya mtoto halisi wa Mungu, asiye na shaka.

Mungu aliwahi kutangaza, kwa kinywa cha nabii shujaa, ujumbe ufuatao kwa mfalme ambaye wakati mmoja alikuwa mwaminifu kwa Mungu, lakini kwa kuingiliwa na mafanikio na ufanisi wa mali, alikuwa ameipoteza imani yake:

“Macho ya Bwana hukimbia-kimbia duniani mwote, ili ajionyeshe mwenye nguvu kwa ajili ya hao ambao moyo wao ni mkamilifu kwake. Katika jambo hili umetenda kwa upumbavu; kwa hiyo tangu sasa utakuwa na vita.”

Mungu alikuwa amesikia maombi ya Asa katika ujana wake, lakini maafa yalikuja na taabu ikaletwa, kwa sababu alikuwa ameacha maisha ya maombi na imani sahili.

Katika Warumi 15:30, tunalo neno “mshindane,” katika ombi ambalo Paulo alitoa la kushirikiana katika maombi.

Katika Wakolosai 4:12, tunalo neno lile lile, lakini limetafsiriwa kwa namna nyingine: “Epafra … siku zote anajitahidi kwa ajili yenu katika maombi yake.” Paulo aliwaagiza Warumi “mshindane pamoja nami katika maombi yenu,” yaani, wamsaidie katika mapambano yake ya maombi. Neno hilo maana yake ni kuingia katika shindano, kupigana na adui. Tena, maana yake ni kujitia kwa juhudi ya bidii ili kujitahidi kupata.

Matukio haya yaliyoandikwa ya kutumiwa kwa imani na thawabu yake yanatuonyesha kwa urahisi kwamba, karibu katika kila tukio, imani ilichanganyika na tumaini hata si kupita kiasi kusema kwamba ile ya kwanza ilimezwa na hili la pili. Ni vigumu kutofautisha ipasavyo kazi mahususi za sifa hizi mbili, imani na tumaini. Lakini kuna mahali, bila shaka yo yote, ambapo imani hutuliwa mzigo wake, kwa kusema hivyo; ambapo tumaini huja na kusema: “Wewe umefanya sehemu yako, iliyobaki ni yangu!”

Katika habari ya mtini usiozaa, Bwana wetu anawapa wanafunzi wake uweza wa ajabu wa imani. Walipostaajabu, “Jinsi gani mtini umenyauka mara hiyo!” alisema:

“Mkiwa na imani, msione shaka, hamtafanya hilo la mtini tu, ila hata mkiuambia mlima huu, Ng’oka, ukatupwe baharini, litatendeka. Na yo yote mtakayoyaomba katika sala mkiamini, mtapata.”

Mwamini Mkristo anapofikia imani ya kipimo kikuu namna hii, anaingia katika ulimwengu wa tumaini kamili. Anasimama bila kutetemeka juu ya kilele cha kujinyoosha kwake kiroho. Amefikia jiwe la juu kabisa la imani, ambalo ni tumaini lisiloyumba, lisilobadilika, lisiloweza kuondolewa, katika uweza wa Mungu aliye hai.