Vyote Ni Mali ya Mungu

Mfalme Daudi alikuwa mzee. Maisha yake yote alikuwa ametamani kumjengea Mungu nyumba, hekalu huko Yerusalemu, lakini Mungu alikuwa amemwambia hapana. Mwanawe Sulemani ndiye angeijenga. Basi Daudi akafanya jambo bora zaidi lililobaki. Alitumia miaka yake ya mwisho kukusanya vifaa: dhahabu, fedha, shaba, chuma, mbao na vito vya thamani, kwa wingi usioweza kufikirika. Kisha juu ya hayo akatoa mali yake binafsi. Viongozi wa Israeli waliona hivyo wakafuata mfano wake, na matoleo yakamiminika mpaka hazina zikafurika.

Kama kuna mtu aliyekuwa na haki ya kujivunia ukarimu wake, ni Daudi siku ile. Lakini badala yake, alisimama mbele ya kusanyiko lote akaomba. Na katikati ya sadaka kubwa kuliko zote maishani mwake, alisema jambo lililogeuza kila kitu juu chini.

“Ee BWANA, ukuu, uweza, utukufu, ushindi na enzi ni Vyako; naam, kila kitu kilicho mbinguni na duniani ni Chako. Ufalme ni Wako, Ee BWANA, nawe umetukuzwa kuwa kichwa juu ya yote. Utajiri na heshima hutoka kwako; Wewe unatawala juu ya kila kitu. Mkononi mwako mna nguvu na uweza, na ni mkononi mwako kumfanya yeyote mkuu na kuwapa wote nguvu. Basi sasa, Mungu wetu, tunakushukuru na kulisifu jina Lako tukufu. Lakini mimi ni nani, na watu wangu ni nani, hata tuwe na uwezo wa kutoa kwa hiari namna hii? Kila kitu hutoka kwako; tulichokupa kimetoka mkononi mwako mwenyewe.” (1 Mambo ya Nyakati 29:11-14)

Daudi alikuwa ametoa mali nyingi mno, naye alijua kwamba hakuwa amempa Mungu kitu chochote ambacho hakikuwa tayari mali ya Mungu.

Mungu ndiye mmiliki

Mafundisho ya Biblia kuhusu fedha yanaanzia hapa, na tukikosea hapa, hakuna kingine kitakachokaa sawa. Kila kitu ni mali ya Mungu.

“Dunia ni mali ya BWANA, pamoja na kila kitu kinachoijaza, ulimwengu na kila mtu anayeishi humo.” (Zaburi 24:1)

Si sehemu yake tu. Vyote. Ardhi, bahari, mifugo, benki ya mji wako na fedha zilizomo ndani yake. Mungu anasema kupitia nabii Hagai, “Fedha ni mali Yangu, na dhahabu ni mali Yangu, asema BWANA wa Majeshi” (Hagai 2:8). Katika Zaburi 50, Yeye anaidhihaki kwa upole dhana kwamba angeweza kamwe kuhitaji kitu chochote kutoka kwetu: “Hata kama ningeona njaa, wewe si yule ningemwambia, kwa kuwa ulimwengu na vyote vilivyomo ni Vyangu” (Zaburi 50:12).

Mungu alipowapa Israeli nchi ya ahadi, aliweka sheria ya kushangaza. Ardhi ingeweza kukodishwa, lakini haikuweza kuuzwa milele. “Ardhi yoyote haitauzwa kwa kudumu, kwa maana nchi ni mali Yangu. Ninyi ni wageni tu na wakaaji mnaoishi pamoja Nami” (Mambo ya Walawi 25:23). Waisraeli waliishi katika nchi, waliilima na kuwarithisha watoto wao. Lakini hati miliki ilikuwa daima kwa jina la Mungu.

Hilo bado ni kweli. Nyumba yako, gari lako, akiba yako, mapato yako, ujuzi wako, muda wako: unavishika mkononi, lakini si mali yako. Wewe ni mkaaji katika ulimwengu wa Mungu, ukiishi kwa kile ambacho Yeye anakupatia.

Sisi ni wasimamizi

Ikiwa Mungu ndiye mmiliki, sisi ni nani? Neno la Biblia ni wakili, neno la zamani lenye maana ya msimamizi. Wakili aliendesha nyumba au shamba kubwa kwa niaba ya bwana wake. Yusufu alikuwa wakili katika nyumba ya Potifa. Alikuwa na funguo za kila kitu na mamlaka juu ya kila kitu, lakini hakumiliki chochote kati ya hivyo.

Hiyo ndiyo nafasi yetu. Paulo anasema, “Basi kinachotafutwa katika wasimamizi wa nyumba ni hiki: kila mmoja athibitike kuwa mwaminifu” (1 Wakorintho 4:2). Petro anasema vivyo hivyo kuhusu kila karama ambayo Mungu hutoa: “Kila mmoja wenu amepokea karama; itumieni kuhudumiana, kama wasimamizi wazuri wa neema ya Mungu iliyo ya aina nyingi” (1 Petro 4:10).

Jambo hili linabadilisha swali tunalouliza kuhusu fedha. Mmiliki anauliza, “Nataka kufanya nini na fedha zangu?” Msimamizi anauliza, “Mmiliki anataka nini kifanyike na fedha Zake?” Hayo ni maswali mawili tofauti kabisa. La kwanza linaniweka mimi katikati. La pili linamweka Mungu hapo.

Pia linabadilisha jinsi tunavyofikiri kuhusu kutoa. Wengi wetu tunadhani kimyakimya kwamba asilimia tisini tunayobaki nayo ni yetu, na asilimia kumi tunayotoa ni ya Mungu. Lakini ikiwa kila kitu ni mali ya Mungu, basi swali si kiasi gani cha fedha zangu ninapaswa kumpa Mungu. Swali ni kiasi gani cha fedha za Mungu ninapaswa kujiwekea mwenyewe. Asilimia mia yote ni Yake, na yote inapaswa kutumiwa kwa namna inayompendeza Yeye: kodi ya nyumba, chakula na likizo, pamoja na sadaka.

Hatari ya kusahau

Musa aliona hatari ikija. Israeli walikuwa wamekaa miaka arobaini jangwani, wakila mana siku moja baada ya nyingine, wakimtegemea Mungu kabisa. Sasa walikuwa karibu kuingia katika nchi tajiri yenye ngano, mizabibu na migodi ya shaba. Musa aliwaonya kwamba ufanisi ungeleta jaribu ambalo shida haikuwahi kuleta:

“Ukajisemea, 'Uwezo wangu mwenyewe na nguvu za mikono yangu mwenyewe ndivyo vilivyonipatia mali hii.' Badala yake mkumbuke BWANA Mungu wako. Ni Yeye anayekupa uwezo wa kupata mali, ili alitimize agano alilowaapia mababu zako, kama anavyofanya leo.” (Kumbukumbu la Torati 8:17-18)

Hiyo ndiyo sala ya mtu aliyejitengeneza mwenyewe: “Uwezo wangu mwenyewe na nguvu za mikono yangu mwenyewe.” Inaonekana kama akili ya kawaida. Ni kweli tulifanya kazi kwa bidii. Ni kweli tulijihatarisha. Lakini ni nani aliyetupa nguvu za kufanya kazi? Ni nani aliyetupa akili inayoweza kujifunza ufundi, mwili unaoweza kuamka asubuhi, nchi yenye barabara na soko, wazazi waliotulisha? Paulo anauliza waziwazi: “Una kitu gani ambacho hukupewa? Na ikiwa ulipewa, kwa nini unakionea fahari kana kwamba si zawadi?” (1 Wakorintho 4:7).

Kumsahau Mungu mara chache huwa uamuzi mkubwa wa ghafla. Ni kuteleza polepole kunakokuja pamoja na starehe. Kadiri tunavyokuwa na vingi, ndivyo inavyokuwa rahisi kudhani tumevipata kwa nguvu zetu wenyewe.

Uhuru wa kuwa msimamizi

Huenda hili likasikika kama habari mbaya, kana kwamba Mungu anatunyang’anya kitu. Kwa kweli, linatuweka huru kwa namna ya ajabu.

Ikiwa mimi ninamiliki kila kitu, basi kila kitu kinanitegemea mimi. Ni lazima nikilinde, nikiongeze, nikihangaikie. Kila hasara ni hasara yangu. Lakini ikiwa mimi ni msimamizi, mzigo uko mabegani mwa mmiliki. Kazi yangu ni kuwa mwaminifu kwa kile ambacho Yeye amenipa, na kumwamini Yeye kwa yaliyobaki. Soko likishuka, ni fedha Zake ndizo zilizoshuka. Ikija bili ambayo siwezi kulipa, naweza kumpelekea Yule anayemiliki ng’ombe walio juu ya milima elfu.

Ayubu alilielewa hili alipopoteza kila kitu kwa siku moja: mifugo yake, watumishi wake na watoto wake. Alianguka chini akaabudu:

“Nilikuja uchi kutoka tumboni mwa mama yangu, nami nitarudi huko uchi. BWANA alitoa, na BWANA ameondoa; jina la BWANA libarikiwe.” (Ayubu 1:21)

Ni wakili tu anayeweza kuomba hivyo. Mmiliki anayepoteza kila kitu amepoteza kila kitu. Wakili anayepoteza kila kitu bado anaye Bwana.

Sauti kutoka zamani

George Müller hakuwahi kumwomba mtu yeyote fedha. Aliamini kwamba nyumba za yatima alizoziendesha huko Bristol zilikuwa mali ya Mungu, na vivyo hivyo kila senti iliyoingia kuwalisha watoto. Mwandishi wa wasifu wake, Arthur Pierson, alieleza kwa ufupi mtazamo wa Müller kuhusu kutoa hivi:

“Waamini walioangaziwa huviona vitu vyote kuwa mali ya Mungu isiyoweza kuhamishiwa kwa mwingine, na hata wanapoelekeza fedha zao kwa hiari kwenye mifereji mitakatifu badala ya ile ya ubinafsi, bado wanakumbuka kwamba wanampa Yeye tu kile kilicho mali Yake!”

Arthur T. Pierson, George Müller wa Bristol

Zoezi la wiki hii

Andika orodha fupi ya kila kitu unachokiona kuwa “changu”: nyumba yako, gari lako, simu yako, akiba yako, mapato yako, ujuzi wako. Kisha juu ya ukurasa andika maneno ya Zaburi 24:1. Chukua dakika chache kuipitia orodha hiyo kwa maombi, ukimrudishia Mungu kila kitu kwa kukitaja kwa jina. Unaweza kuomba hivi: “Bwana, hiki ni Chako. Asante kwa kunikabidhi. Nionyeshe jinsi Unavyotaka kitumike.”

Kwa vikundi

• Ni kitu gani unachomiliki ambacho ingekuwa vigumu zaidi kwako kukiona kuwa mali ya Mungu badala ya kuwa chako? Kwa nini?
• Matumizi yako ya fedha yangebadilikaje wiki hii kama ungeamini kweli kwamba unasimamia fedha za mtu mwingine?
• Someni pamoja Kumbukumbu la Torati 8:17-18. Mnadhani ni kwa nini ufanisi hutufanya tumsahau Mungu kwa urahisi zaidi kuliko shida?
• Je, wazo la kuwa msimamizi badala ya mmiliki ni faraja kwako, au ni mzigo? Kwa nini?