Kiangazi cha Huzuni Kuu

“Baba yangu na mama yangu wakiniacha, BWANA atanikaribisha kwake.” — kutoka Zaburi 27

Mwaka 1908, Jack alipokuwa na umri wa miaka tisa, mama yake aliugua sana. Madaktari waligundua kwamba alikuwa na saratani. Alifanyiwa upasuaji nyumbani, na kwa muda alionekana kupata nafuu. Lakini wakati wa kiangazi ugonjwa ulirudi. Nyumba ilijaa wauguzi na madaktari, na wavulana walizuiwa wasiingie chumbani mwake. Hawakuelewa kwa kweli kilichokuwa kikitokea.

Jack aliomba. Alikuwa amefundishwa kwamba Mungu hujibu maombi, naye alimwomba Mungu, kwa moyo wake wote, amponye mama yake. Tarehe 23 Agosti 1908, mama yake alifariki. Kisha Jack aliomba kwamba mama yake afufuke. Lakini hakurudi.

Ulikuwa mwaka mbaya sana kwa familia nzima. Mwaka huo huo baba yake Jack alifiwa na baba yake mwenyewe na kaka yake. Alijaa huzuni kiasi kwamba hakujua jinsi ya kuwafariji wanawe. Kwa hiyo Jack na Warnie walishikamana. Tangu wakati huo, walikuwa karibu zaidi kuliko wakati mwingine wowote.

Chini ya mwezi mmoja baadaye, baba yao aliwapeleka wavulana wote wawili mbali, katika shule ya bweni huko Uingereza. Walivuka bahari kwa meli ya usiku, na Jack hakusahau kamwe jinsi safari ile ilivyokuwa ya huzuni. Shule ile ilikuwa mbaya, ikiwa na mwalimu mkuu mkali, na Jack hakuwa na furaha hata kidogo pale.

Lakini hata pale, jambo jema lilitokea. Katika shule ile Jack alipelekwa kwenye kanisa ambapo imani ya Kikristo ilifundishwa kana kwamba ni jambo muhimu kweli. Kwa muda mfupi alianza kuomba kwa bidii na kusoma Biblia yake.

Jack alipokuwa mtu mzima, bado alikumbuka jinsi ilivyokuwa kumpoteza mama yake. Kwa sababu hiyo, aliweza kuwaandikia barua za upole na za huruma watu wengi waliokuwa na huzuni. Mungu hakulizuia lile jambo la huzuni lisitokee. Lakini alikuwa pamoja na Jack, naye aliitumia hata huzuni ile kwa mema. Tunapokuwa na huzuni, Mungu yuko karibu nasi pia.

Mungu mpendwa, asante kwa kuwa uko karibu na watoto walio na huzuni. Tafadhali mfariji kila ninayemfahamu aliyefiwa na mtu anayempenda. Amina.