Mwanzo na Siku za Kwanza za Kazi ya Yatima

"Ili kujaribiwa kwa imani yenu, ambako ni kwa thamani kubwa kuliko dhahabu ipoteayo, ijapojaribiwa kwa moto, kuonekane kuwa kwa sifa na heshima na utukufu, katika kufunuliwa kwake Yesu Kristo."—1 Petro 1:7.

Bw. George Müller, mwanzilishi wa Nyumba Mpya za Yatima, Ashley Down, Bristol (taasisi ambazo kwa miaka mingi zimekuwa makumbusho makuu ya nyakati za kisasa ya Mungu ajibuye maombi), anatoa katika kile kitabu chenye thamani kubwa na chenye mafundisho, "Masimulizi ya Baadhi ya Matendo ya Bwana kwa George Müller," Juzuu ya I., miongoni mwa sababu nyingine za kuanzisha Nyumba ya Yatima, yafuatayo:—

"Mara nyingine niliwakuta watoto wa Mungu wakiteswa akilini kwa kuwaza juu ya uzee, wakati ambapo huenda wasiweze tena kufanya kazi, na hivyo walikuwa wakisumbuliwa na hofu ya kulazimika kwenda katika nyumba ya maskini. Kama katika hali kama hiyo niliwaonyesha jinsi Baba yao wa Mbinguni alivyowasaidia siku zote wale wamtumainio Yeye, huenda wasingesema, labda, sikuzote, kwamba nyakati zimebadilika; lakini bado ilikuwa dhahiri vya kutosha, kwamba Mungu hakutazamwa nao kuwa ni Mungu aliye Hai. Roho yangu mara kwa mara ilikuwa ikiinama kwa jambo hili, nami nilitamani kuweka kitu mbele ya watoto wa Mungu, ambacho kwacho wangeweza kuona, kwamba Yeye hawaachi, hata katika siku zetu, wale wamtegemeao.

"Kundi jingine la watu walikuwa ndugu waliokuwa katika biashara, ambao waliteseka rohoni mwao, na kuleta hatia dhamirini mwao, kwa kuendesha biashara zao, karibu kwa njia ile ile kama wafanyavyo watu wasioongoka. Ushindani katika biashara, nyakati mbaya, nchi yenye watu wengi kupita kiasi, vilitolewa kuwa sababu kwa nini, kama biashara ingeendeshwa kwa kufuata tu neno la Mungu, isingetazamiwa kufanikiwa. Ndugu kama huyo, labda, angeeleza shauku yake, kwamba angependa kuwa katika hali tofauti; lakini mara chache sana niliona kwamba kulikuwa na msimamo uliochukuliwa kwa ajili ya Mungu, kwamba kulikuwa na azma takatifu ya kumtumaini Mungu aliye hai, na kumtegemea Yeye, ili dhamiri njema iweze kudumishwa. Kwa kundi hili vilevile nilitamani kuonyesha, kwa uthibitisho wa kuonekana, kwamba Mungu ni yeye yule asiyebadilika.

"Kisha kulikuwa na kundi jingine la watu, watu waliokuwa katika kazi ambazo hawakuweza kuendelea nazo wakiwa na dhamiri njema, au watu waliokuwa katika hali isiyo ya kimaandiko kuhusu mambo ya kiroho; lakini makundi yote mawili yaliogopa, kwa sababu ya matokeo, kuacha kazi ambayo hawakuweza kudumu nayo pamoja na Mungu, au kuacha nafasi yao, wasije wakatolewa kazini. Roho yangu ilitamani kuwa chombo cha kuimarisha imani yao, kwa kuwapa si mifano tu kutoka katika neno la Mungu, ya utayari wake na uwezo wake wa kuwasaidia wote wamtegemeao Yeye, bali kuwaonyesha kwa vithibitisho, kwamba Yeye ni yeye yule katika siku zetu. Nilijua vyema kwamba Neno la Mungu lingepaswa kutosha, na kwa kweli lilinitosha, kwa neema; lakini hata hivyo, niliona kwamba ningepaswa kutoa msaada kwa ndugu zangu, kama kwa njia yoyote, kwa uthibitisho huu wa kuonekana wa uaminifu usiobadilika wa Bwana, ningeweza kuitia nguvu mikono yao katika Mungu; kwa maana nilikumbuka baraka kubwa kiasi gani nafsi yangu mwenyewe ilivyokuwa imepokea kupitia matendo ya Bwana kwa mtumishi wake A. H. Franke, ambaye kwa kumtegemea Mungu aliye hai peke yake, alianzisha Nyumba kubwa mno ya Yatima, ambayo nilikuwa nimeiona mara nyingi kwa macho yangu mwenyewe. Kwa hiyo, nilijihukumu kuwa nimefungwa kuwa mtumishi wa Kanisa la Mungu, katika jambo lile hasa ambalo kwalo nilikuwa nimepata rehema: yaani, katika kuweza kumshika Mungu kwa neno lake na kulitegemea. Mazoezi haya yote ya nafsi yangu, ambayo yalitokana na ukweli kwamba waaminio wengi, ambao nilifahamiana nao, walikuwa wakisumbuliwa na kuhuzunishwa akilini, au kuleta hatia dhamirini mwao, kwa sababu ya kutomtumaini Bwana; yalitumiwa na Mungu kuamsha moyoni mwangu shauku ya kuweka mbele ya kanisa kwa ujumla, na mbele ya ulimwengu, uthibitisho kwamba Yeye hajabadilika hata kidogo; na hili lilionekana kwangu kufanywa vyema zaidi, kwa kuanzisha Nyumba ya Yatima. Ilihitaji kuwa kitu ambacho kingeweza kuonekana, hata kwa jicho la kawaida. Basi, kama mimi, mtu maskini, kwa maombi na imani tu, ningepata bila kumwomba mtu yeyote, fedha za kuanzisha na kuendesha Nyumba ya Yatima, kungekuwa na kitu ambacho, kwa baraka ya Bwana, kingeweza kuwa chombo cha kuimarisha imani ya watoto wa Mungu, mbali na kuwa ushuhuda kwa dhamiri za wasioongoka, wa uhalisia wa mambo ya Mungu. Hii, basi, ilikuwa ndiyo sababu kuu ya kuanzisha Nyumba ya Yatima. Kwa hakika nilitamani kutoka moyoni mwangu kutumiwa na Mungu kuifaidi miili ya watoto maskini, waliofiwa na wazazi wote wawili, na kutafuta kwa namna nyinginezo, kwa msaada wa Mungu, kuwatendea mema kwa ajili ya maisha haya;—pia nilitamani hasa kutumiwa na Mungu katika kuwalea yatima wapendwa katika kumcha Mungu;—lakini bado, lengo la kwanza na kuu la kazi lilikuwa (na bado ni:) kwamba Mungu apate kutukuzwa kwa ukweli kwamba, yatima walio chini ya uangalizi wangu wanapewa vyote wanavyohitaji, kwa maombi na imani tu bila mtu yeyote kuombwa na mimi au wafanyakazi wenzangu ambapo kwa hilo linaweza kuonekana, kwamba Mungu BADO NI MWAMINIFU, na BADO ANASIKIA MAOMBI. Kwamba sikukosea, imethibitishwa kwa wingi tangu Novemba, 1835, kwa uongofu wa wenye dhambi wengi ambao wamesoma habari, zilizochapishwa kuhusiana na kazi hii, na pia kwa wingi wa matunda yaliyofuata katika mioyo ya watakatifu, ambayo kwa ajili yake kutoka ndani kabisa ya nafsi yangu, natamani kumshukuru Mungu, na ambayo heshima na utukufu wake si tu unamstahili Yeye peke yake, bali, ambao mimi, kwa msaada wake, ninawezeshwa kumhesabia Yeye."

"FUMBUA KINYWA CHAKO SANA."

Katika taarifa iliyoandikwa na Bw. Müller yenye tarehe Jan. 16, 1836, kuhusu Nyumba ya Yatima iliyokusudiwa kuanzishwa mjini Bristol kwa uhusiano na Taasisi ya Maarifa ya Kimaandiko kwa Nchini na Ughaibuni, twasoma:—

"Wakati, hivi karibuni, mawazo ya kuanzisha Nyumba ya Yatima, kwa kumtegemea Bwana, yalipofufuka akilini mwangu, katika majuma mawili ya kwanza niliomba tu kwamba kama lilikuwa la Bwana, yeye angelifanikisha, lakini kama sivyo kwamba angependezwa kwa neema kuondoa mawazo yote juu yake akilini mwangu. Kutokuwa kwangu na hakika juu ya kuijua nia ya Bwana hakukutokana na kutilia shaka kama lingempendeza machoni pake, kwamba pawe na makao na elimu ya Kimaandiko itakayotolewa kwa watoto maskini wasio na baba wala mama; bali kama ilikuwa mapenzi yake kwamba mimi niwe chombo cha kuanzisha lengo kama hilo, kwa kuwa mikono yangu ilikuwa tayari imejaa kupita kiasi. Faraja yangu, hata hivyo, ilikuwa kwamba, kama yalikuwa mapenzi yake, angetoa si fedha tu, bali pia watu wanaofaa wa kuwatunza watoto, ili sehemu yangu ya kazi ichukue tu kiasi kile cha wakati wangu, ambacho, kwa kuzingatia umuhimu wa jambo, ningeweza kutoa, licha ya majukumu yangu mengine mengi. Katika majuma hayo mawili kamili sikumwomba Bwana kamwe fedha wala watu wa kujishughulisha na kazi hiyo.

"Hata hivyo, mnamo December 5th, mada ya maombi yangu ghafla ikawa tofauti. Nilikuwa nikisoma Zaburi 81, na niligusika hasa, zaidi ya wakati mwingine wowote kabla, na mstari wa 10: "Fumbua kinywa chako sana, nami nitakijaza." Nilifikiri kwa dakika chache juu ya maneno haya, kisha nikaongozwa kuyatumia katika suala la Nyumba ya Yatima. Iligusa moyo wangu kwamba sikuwahi kamwe kumwomba Bwana kitu chochote kuhusu jambo hilo, isipokuwa kuijua nia yake, kuhusu kuanzishwa kwake au la; kisha nikaanguka magotini pangu na kufumbua kinywa changu sana, nikimwomba Yeye vingi. Niliomba kwa kujisalimisha kwa mapenzi yake, na bila kupanga wakati ambao angepaswa kujibu ombi langu. Niliomba kwamba anipe nyumba, yaani, ama kwa mkopo, au kwamba mtu aongozwe kulipa kodi ya nyumba moja, au kwamba nyumba moja itolewe kwa kudumu kwa lengo hili; zaidi ya hayo, nilimwomba £1000; na vilevile watu wanaofaa wa kuwatunza watoto. Mbali na hayo, tangu wakati huo nimeongozwa kumwomba Bwana, aweke mioyoni mwa watu wake kunitumia vyombo vya samani kwa ajili ya nyumba, na baadhi ya nguo kwa ajili ya watoto. Nilipokuwa nikiomba ombi hilo, nilijua kabisa nilichokuwa nikifanya, yaani, kwamba nilikuwa nikiomba kitu ambacho sikuwa na matumaini ya kawaida ya kukipata kutoka kwa ndugu ninaowajua, lakini ambacho hakikuwa kikubwa mno kwa Bwana kukijalia."

"December 10, 1835.—Asubuhi hii nilipokea barua, ambamo ndugu wa kiume na wa kike waliandika hivi:—"Twajitolea wenyewe kwa utumishi wa Nyumba ya Yatima iliyokusudiwa, kama unatuona tunafaa kwayo; pia kutoa samani zote, &c., ambazo Bwana ametupa, kwa matumizi yake; na kufanya hivi bila kupokea mshahara wowote ule; tukiamini kwamba kama ni mapenzi ya Bwana kutuajiri, atatosheleza mahitaji yetu yote, &c."

"Dec. 13.—Ndugu mmoja alishawishika siku hii kutoa 4s. kwa juma, au £10 8s. kwa mwaka, maadamu Bwana atoapo fedha; 8s. zilitolewa naye kama michango ya majuma mawili. Leo ndugu wa kiume na wa kike walijitolea wenyewe, pamoja na samani zao zote, na vyakula vyote walivyo navyo nyumbani, kama wanaweza kuajiriwa kwa manufaa katika shughuli za Nyumba ya Yatima."

KITIA-MOYO KIKUBWA.

"Dec. 17.—Nilikuwa nimevunjika moyo kiasi jana jioni na asubuhi hii kuhusu jambo hilo, nikitilia shaka kama ningepaswa kujishughulisha kwa njia hii, nami niliongozwa kumwomba Bwana anipe kitia-moyo zaidi. Muda mfupi baadaye ndugu mmoja alituma vipande viwili vya nguo za kuchapwa, kimoja cha yadi saba na kingine cha yadi 23¾, yadi 6¾ za kaliko, vipande vinne vya astari, kwa jumla kama yadi nne, shuka moja, na kipimo cha yadi. Jioni hii ndugu mwingine alileta kichanja cha kuanikia nguo, magauni matatu, aproni nne, leso sita, vifuniko vitatu vya kitanda, blanketi moja, vyombo viwili vya chumvi vya bati, vikombe sita vya bati, na vijiko sita vya chai vya madini; pia alileta 3s. 6d. alizopewa na watu watatu tofauti. Wakati huo huo aliniambia kwamba ilikuwa imewekwa moyoni mwa mtu mmoja kutuma kesho £100."

PAUNDI ELFU MOJA.

"June 15, 1837.—Leo nilijitoa tena kwa bidii katika maombi kuhusu kilichobaki cha zile £1000. Jioni hii £5 zilitolewa, hivyo sasa jumla yote imetimia. Kwa Utukufu wa Bwana, ambaye mimi ni wake, na ninayemtumikia, ningesema tena, kwamba kila shilingi ya fedha hizi, na vyombo vyote vya mavazi na samani, ambavyo vimetajwa katika kurasa zilizotangulia, vimetolewa kwangu, bila mtu hata mmoja kuombwa na mimi kitu chochote."

YATIMA KWA AJILI YA JENGO.

Katika taarifa ya tatu, iliyokuwa na tangazo la kufunguliwa kwa Nyumba ya Yatima, kwa ajili ya watoto maskini wa kike, na pendekezo la kuanzishwa kwa Nyumba ya Yatima ya Watoto Wachanga, ambayo ilipelekwa kwenye vyombo vya habari mnamo May 18, 1836, Bw. Müller aliandika:—

"Kwa kadiri ninavyokumbuka, nililetakia mbele ya Bwana katika maombi yangu hata mambo madogo kabisa kuhusu Nyumba ya Yatima, nikiwa na ufahamu wa udhaifu na ujinga wangu mwenyewe. Kulikuwa, hata hivyo, na jambo moja ambalo sikuwahi kuliombea, yaani kwamba Bwana angetuma watoto; kwa maana kwa kawaida nilichukulia kuwa jambo la hakika kwamba kungekuwa na maombi mengi. Lakini kadiri siku iliyokuwa imepangwa kwa kupokea maombi ilivyokaribia, ndivyo nilivyozidi kuwa na ufahamu wa siri, kwamba Bwana angeweza kuyaangusha matarajio yangu ya kawaida, na kunionyesha kwamba nisingeweza kufanikiwa katika jambo hata moja bila Yeye. Wakati uliopangwa ulifika, wala hata ombi moja halikutolewa. Kabla ya hili nilikuwa nimejaribiwa mara kwa mara, kama huenda, baada ya yote, kinyume na nia ya Bwana, sikuwa nimejishughulisha na kazi hiyo. Jambo hili sasa liliniongoza kujilaza chini mbele za Mungu wangu katika maombi jioni yote, February 3, na kuuchunguza moyo wangu tena kuhusu nia zote juu yake; na nikiwa na uwezo, kama zamani, kusema, kwamba utukufu wake ndio lengo langu kuu, yaani, kwamba ionekane kuwa si jambo bure kumtumaini Mungu aliye hai,—na kwamba lengo langu la pili lilikuwa ni hali njema ya kiroho ya watoto yatima,—na la tatu hali njema ya miili yao; na nikiendelea bado katika maombi, hatimaye nililetwa katika hali hii, kwamba ningeweza kusema kutoka moyoni mwangu, kwamba ningefurahi Mungu akitukuzwa katika jambo hili, hata kama ingekuwa kwa kuligeuza zima kuwa si kitu. Lakini kwa kuwa bado, baada ya yote, ilionekana kwangu kuelekea zaidi kwenye utukufu wa Mungu, kuanzisha na kufanikisha Nyumba ya Yatima, ndipo ningeweza kumwomba kwa moyo, atume maombi. Sasa nilifurahia hali ya amani moyoni kuhusu suala hilo, na pia nilikuwa na uhakika zaidi kuliko wakati wowote kwamba Mungu angeianzisha. Siku iliyofuata kabisa, February 4, ombi la kwanza lilitolewa, na tangu wakati huo mengine 42 yametolewa."

"KWA AJILI YA LEO TU."

Baadaye, wakati kulikuwa na karibu watu 100 wa kutunzwa, na fedha zilikuwa zimepungua hadi kama £20, Bw. Müller aandika:—

"July 22 [1838].—Jioni hii nilikuwa nikitembea katika bustani yetu ndogo, nikitafakari juu ya Waebrania 13:8, "Yesu Kristo ni yeye yule, jana na leo na hata milele." Nilipokuwa nikitafakari juu ya pendo lake lisilobadilika, uweza, hekima, &c.—na kugeuza yote, nilivyoendelea, kuwa maombi kunihusu mimi mwenyewe; na nilipokuwa nikitumia vilevile pendo lake lisilobadilika, na uweza na hekima, &c., kwa hali yangu ya sasa ya kiroho na ya kimwili:—ghafla hitaji la sasa la Nyumba ya Yatima lililetwa akilini mwangu. Papo hapo niliongozwa kujiambia, Yesu katika pendo lake na uweza wake hata sasa amenipatia vile nilivyohitaji kwa ajili ya Yatima, na kwa pendo lile lile lisilobadilika na uweza atanipatia vile nitakavyohitaji kwa wakati ujao. Mkondo wa furaha uliingia nafsini mwangu nilipotambua hivyo kutobadilika kwa Bwana wetu apendezaye. Kama dakika moja baadaye, barua ililetwa kwangu, ikiwa imeambatanisha hundi ya £20. Ndani yake iliandikwa: "Je, utatumia kiasi cha hundi iliyoambatanishwa kwa kuendeleza malengo ya Chama chako cha Maarifa ya Kimaandiko, au ya Taasisi yako ya Yatima, au katika kazi na shughuli ya Bwana wetu kwa njia yoyote ambayo Yeye Mwenyewe, utakapomwomba, aweza kukuonyesha. Si kiasi kikubwa, lakini ni riziki ya kutosha kwa dharura ya leo; na ni kwa dharura za leo, kwamba, kwa kawaida, Bwana huruzuku. Kesho, iletapo mahitaji yake, itakuta riziki yake, n.k."

"[Kati ya hizi £20 nilichukua £10 kwa ajili ya mfuko wa Yatima, na £10 kwa ajili ya malengo mengine, na hivyo niliwezeshwa kukidhi gharama za kama £34 ambazo, kuhusiana na Nyumba za Yatima, zilinijia ndani ya siku nne baadaye, na ambazo nilijua tangu awali kwamba zingekuja.]"

KUSUBIRI MSAADA.

"Nov. 21, 1838.—Kamwe hatukupata kupungukiwa fedha kama leo. Hakukuwa na hata nusu-peni moja mkononi kati ya walezi wa nyumba zile tatu. Hata hivyo kulikuwa na chakula kizuri cha mchana, na kwa kupanga namna ya kusaidiana kwa mkate, n.k., kulikuwa na matumaini ya kuivuka siku hii pia; lakini kwa hakuna hata nyumba moja tuliyokuwa na matumaini ya kuweza kupokea mkate. Nilipowaacha ndugu wa kiume na wa kike saa saba, baada ya maombi, niliwaambia kwamba lazima tusubiri msaada, na kuona jinsi Bwana atakavyotuokoa wakati huu. Nilikuwa na hakika ya msaada, lakini kwa kweli tulikuwa tumesongwa. Nilipofika Kingsdown, nilihisi kwamba nilihitaji mazoezi zaidi ya mwili, kwa kuwa nilikuwa na baridi sana; kwa hiyo sikwenda kwa njia ya karibu zaidi kuelekea nyumbani, bali nikazunguka kupitia Clarence Place. Kama yadi ishirini kutoka nyumbani kwangu, nilikutana na ndugu mmoja aliyerudi kutembea pamoja nami, na baada ya mazungumzo kidogo alinipa £10 zikabidhiwe kwa ndugu, mashemasi, kwa ajili ya kuwapatia watakatifu maskini makaa, blanketi na mavazi ya joto; pia £5 kwa ajili ya Yatima, na £5 kwa ajili ya malengo mengine ya Taasisi ya Maarifa ya Kimaandiko. Ndugu huyo alikuwa amefika mara mbili nilipokuwa nimeenda kwenye Nyumba za Yatima, na kama sasa ningechelewa nusu dakika moja, ningemkosa. Lakini Bwana alijua hitaji letu, na kwa hiyo aliniruhusu kukutana naye. Nilizituma £5 mara moja kwa walezi."

ZAIDI YA KUKATISHWA TAMAA.

"Sept. 21 [1840], Jumatatu. Kwa kile kilichokuwa mkononi kwa ajili ya Yatima, na kwa kile kilichoingia jana, hitaji la leo limetoshelezwa na kuzidi, kwani kuna vya kutosha kwa kesho pia. Leo ndugu mmoja kutoka jirani ya London alinipa £10, zitumike kama ambavyo zingehitajika zaidi. Kwa kuwa tumekuwa tukiomba siku nyingi kwa ajili ya Fedha za Shule,—za Biblia,—na za Umisionari, nilizichukua zote kwa ajili yao. Ndugu huyu hakujua chochote kuhusu kazi yetu, alipokuja siku tatu zilizopita mjini Bristol. Hivyo Bwana, kuonyesha uangalizi wake unaoendelea juu yetu, huwainua wasaidizi wapya. Wale wamtumainio Bwana kamwe hawataaibishwa! Baadhi waliosaidia kwa muda huenda wakalala usingizi katika Yesu; wengine huenda wakapoa katika utumishi wa Bwana; wengine huenda wakawa na shauku kama zamani ya kusaidia, lakini hawana tena fedha; wengine huenda wakawa na moyo wenye nia ya kusaidia, na pia wakawa na fedha, lakini huenda wakaona ni mapenzi ya Bwana kuzitumia kwa njia nyingine;—na hivyo, kwa sababu moja au nyingine, kama tungemtegemea mwanadamu, bila shaka tungeaibishwa; lakini, kwa kumtegemea Mungu aliye hai peke yake, tuko ZAIDI ya kukatishwa tamaa, na ZAIDI ya kuachwa kwa sababu ya kifo, au kukosa fedha, au kukosa upendo, au kwa sababu ya madai ya kazi nyingine. Ni jambo la thamani jinsi gani kuwa tumejifunza kwa kiasi chochote kusimama na Mungu peke yake ulimwenguni, na bado kuwa na furaha, na kujua kwamba bila shaka hakuna kitu chema kitakachozuiliwa kwetu tuendapo kwa unyofu!"

MWENYE DHAMBI MKUBWA AONGOKA.

Katika MAPITIO YAKE YA MWAKA 1841, Bw. Müller aandika:—

"Katika mwaka huu nilijulishwa kuhusu uongofu wa mmoja wa wenye dhambi wakubwa kabisa, ambao nimewahi kusikia habari zao katika utumishi wangu wote kwa Bwana. Mara kwa mara nilianguka magotini pamoja na mke wake, na kumwomba Bwana kwa ajili ya uongofu wake, alipokuja kwangu katika dhiki kubwa kabisa ya nafsi, kwa sababu ya matendo ya kikatili na ya kinyama kabisa aliyoyapata kutoka kwake, katika uadui wake mchungu dhidi yake kwa ajili ya Bwana, na kwa sababu hakuweza kumchokoza aingie katika hasira, na hakutaka kumpiga tena, na mfano wa hayo. Wakati ambao ilikuwa mbaya kupita yote nilimwombea Yeye hasa ahadi iliyo katika Mathayo 18:19: 'Tena nawaambia, ya kwamba wawili wenu watakapopatana duniani katika jambo lo lote watakaloliomba, watafanyiwa na Baba yangu aliye mbinguni.' Na sasa mtesi huyu wa kutisha ameongoka."

MAOMBI KWA AJILI YA BARAKA YA KIROHO MIONGONI MWA WATAKATIFU.

"Mnamo May 25th, nilianza kumwomba Bwana ustawi mkubwa zaidi wa kweli wa kiroho miongoni mwa watakatifu, ambao ninafanya kazi kati yao mjini Bristol, kuliko ulivyowahi kuwepo miongoni mwao; na sasa ni lazima niandike kwa sifa ya Bwana kwamba kwa kweli amelijibu ombi hili; kwa maana, kwa kuyazingatia mambo yote, hakuna kipindi ambacho kumekuwa na udhihirisho zaidi wa neema na kweli, na uweza wa kiroho miongoni mwetu, kuliko ulivyo sasa ninapoandika haya kwa ajili ya kuchapishwa (1845). Si kwamba tumefikia kile tuwezacho; tuko mbali, mbali sana nacho; lakini Bwana amekuwa mwema sana, sana kwetu, nasi tuna sababu tele kabisa ya kushukuru."

KUIZUIA RIPOTI.

"Dec. 9 [1841].—Leo iliingia kwa ajili ya Yatima kwa mauzo ya soksi 10s. 10d.—Sasa tumefikishwa kwenye mwisho wa mwaka wa sita wa sehemu hii ya kazi, tukiwa na mkononi tu fedha zilizowekwa kando kwa ajili ya kodi; lakini katika mwaka huu wote tumeruzukiwa vyote vilivyohitajika.

"Katika miaka mitatu iliyopita tulikuwa tumefunga hesabu siku hii, na tulikuwa, siku chache baadaye, na mikutano fulani ya hadhara, ambamo, kwa manufaa ya wasikilizaji, tulieleza jinsi Bwana alivyotutendea katika mwaka huo, na kiini cha kilichoelezwa katika mikutano hii baadaye kilichapishwa kwa manufaa ya kanisa kwa ujumla. Wakati huu, hata hivyo, ilionekana kwetu ni bora kuchelewesha kwa muda mikutano ya hadhara na kuchapishwa kwa Ripoti. Kwa neema tulikuwa tumejifunza kumtegemea Bwana peke yake, tukiwa na hakika kwamba, kama tusingesema wala kuandika neno hata moja zaidi kuhusu kazi hii, bado tungeruzukiwa fedha, maadamu Yeye angetuwezesha kumtegemea Yeye peke yake. Lakini ingawa hatukuwa tumefanya mikutano ile ya hadhara kwa kusudi la kudhihirisha uhitaji wetu, wala hatukuwa tumeichapisha habari ya matendo ya Bwana kwetu kwa ajili ya kuzigusa hisia za wasomaji, na hivyo kuwashawishi kutoa fedha, bali ili tu tuwafaidi watakatifu wengine kwa uzoefu wetu; bado ingeweza kuonekana kwa baadhi kwamba, katika kuweka wazi hali zetu, tulisukumwa na nia kama hizo. Basi ni uthibitisho gani bora zaidi tungeweza kutoa wa kumtegemea kwetu Mungu aliye hai peke yake, na si mikutano ya hadhara au Ripoti zilizochapishwa, kuliko kwamba, katikati ya umaskini wetu mkubwa, badala ya kufurahi kwa wakati kuwa umefika ambapo tungeweza kudhihirisha hali zetu, bado tuliendelea kimya kwa muda zaidi, bila kusema lolote. Kwa hiyo tuliazimia, kwa kuwa tulitafuta na bado twatafuta katika kazi hii kutenda kwa faida ya watakatifu kwa jumla, kuchelewesha mikutano ya hadhara na Ripoti kwa miezi michache. Kimaumbile tungekuwa, bila shaka, wenye furaha kama mtu yeyote kudhihirisha umaskini wetu wakati ule; lakini kiroho hatukuweza kufurahia hata wakati ule matarajio ya faida iliyoongezeka ambayo ingeweza kupatikana kwa kanisa kwa jumla kutokana na kutenda kwetu kama tulivyofanya.

* * * * *

"Dec. 18. Asubuhi ya Jumamosi. Sasa kuna hitaji kubwa kabisa, na ni 4d. tu mkononi, ambazo nilizikuta katika sanduku nyumbani kwangu; hata hivyo naamini kabisa Bwana ataturuzuku siku hii pia vyote vinavyohitajika.—Simama kidogo, msomaji mpendwa! Angalia mambo mawili! Tulitenda kwa ajili ya Mungu katika kuchelewesha mikutano ya hadhara na kuchapishwa kwa Ripoti; lakini njia ya Mungu daima huingiza katika jaribu, kwa kadiri ya kuona na hisia. Maumbile daima yatajaribiwa katika njia za Mungu. Bwana alikuwa akisema kwa umaskini huu, 'Sasa nitaona kama kweli unanitegemea mimi, na kama kweli unanitazama mimi.' Kati ya nyakati zote nilizowahi kupitia tangu nianze kuishi kwa njia hii, hadi wakati ule, sikuwahi kujua kipindi chochote ambacho imani yangu ilijaribiwa kwa ukali hivyo, kama katika miezi ile minne kutoka Dec. 12, 1841, hadi April 12, 1842. Lakini angalia zaidi: Tungeweza hata sasa kubadili nia zetu kuhusu mikutano ya hadhara na kuchapishwa kwa Ripoti; kwa maana hakuna aliyejua azimio letu, wakati huu, kuhusu jambo hilo. La, kinyume chake, tulijua kwa furaha kiasi gani watoto wengi wa Mungu walivyokuwa wakitazamia kwa hamu kupokea habari zaidi. Lakini Bwana alitufanya kuwa imara kwenye uamuzi, ambao tulikuwa tumefikia chini ya uongozi wake."

"YEYE HUDUMU MWAMINIFU."

Chini ya tarehe Jan. 25, 1842, Bw. Müller aandika:—

"Labda, msomaji mpendwa, umesema moyoni mwako kabla hujasoma hadi hapa: 'Ingekuwaje, ikiwa fedha za Yatima zingepunguzwa hadi si kitu, na wale wanaojishughulisha na kazi wasingekuwa na chochote chao wenyewe cha kutoa, na wakati wa chakula ukafika, nawe usiwe na chakula kwa ajili ya watoto.'

"Hivyo ndivyo kweli ingeweza kuwa, kwa maana mioyo yetu ni miovu mno. Kama wakati wowote tungeachwa hivyo sisi wenyewe, hata kwamba ama hatumtegemei tena Mungu aliye hai, au kwamba 'twaangalia uovu mioyoni mwetu,' ndipo hali kama hiyo ya mambo, tuna sababu ya kuamini, ingetokea. Lakini maadamu tutawezeshwa kumtumaini Mungu aliye hai, na maadamu, ingawa tukipungukiwa kwa kila njia na kile tuwezacho kuwa, na tunachopaswa kuwa, tunahifadhiwa angalau tusiishi katika dhambi, hali kama hiyo ya mambo haiwezi kutokea. Kwa hiyo, msomaji mpendwa, kama wewe mwenyewe waenenda pamoja na Mungu, na kama, kwa sababu hiyo, utukufu wake ni wa thamani kwako, nakusihi kwa upendo na kwa bidii umsihi Yeye atushike; kwa maana lingekuwa la kutisha jinsi gani aibu itakayoletwa juu ya jina lake takatifu kama sisi, tuliojivuna hadharani hivyo katika Yeye, na tumesema mema juu yake, tungeachwa kumwaibisha Yeye, ama kwa kutokuamini katika saa ya jaribu, au kwa maisha ya dhambi katika mambo mengine."

KUCHELEWESHWA LAKINI KWA HAKIKA.

"March 9 [1842].—Wakati wa hitaji kubwa kabisa, kuhusu Shule za Mchana na Yatima vilevile, kiasi kwamba tusingeweza kuendelea tena bila msaada, nilipokea siku hii £10 kutoka kwa ndugu mmoja aishiye karibu na Dublin. Fedha ziligawanywa kati ya Shule za Mchana na Nyumba za Yatima. Jambo dogo lifuatalo linapaswa kutambuliwa kuhusu mchango huu:—Kwa kuwa hitaji letu lilikuwa kubwa hivyo, na nafsi yangu ilikuwa, kwa neema, kweli ikimngoja Bwana, nilitazamia riziki katika kipindi cha asubuhi hii. Lakini posta ilikuwa imekwisha pita, wala hakuna riziki iliyokuja. Hili halikunivunja moyo hata kidogo. Nilijiambia, Bwana aweza kutuma fedha bila posta, au hata sasa, ingawa posta imekwisha pita, kwa ugawaji huu huu wa barua huenda ametuma fedha, ingawa fedha bado haziko mikononi mwangu. Haikuwa muda mrefu baada ya kujiambia hivyo, ndipo, kulingana na tumaini langu katika Mungu, tulisaidiwa; kwa maana ndugu aliyetutumia zile £10, wakati huu alikuwa ameelekeza barua yake kwenye Nyumba ya Yatima ya Wavulana, ambako ilitumwa kwangu."

"KAMA VILE BABA."

"March 17.—Kutoka tarehe 12 hadi 16 zilikuwa zimeingia £4 5s. 11½d. kwa ajili ya Yatima. Asubuhi hii umaskini wetu, ambao sasa umedumu kwa kadiri fulani kwa miezi kadhaa, ulikuwa umekuwa mkubwa mno. Niliondoka nyumbani kwangu dakika chache baada ya saa moja kwenda kwenye Nyumba za Yatima, kuona kama kulikuwa na fedha za kutosha kupokea maziwa, yaletwayo kama saa mbili. Njiani ombi langu hasa lilikuwa kwamba Bwana apendezwe kutuhurumia, kama vile baba awahurumiavyo watoto wake, na kwamba asiweke juu yetu zaidi ya vile atakavyotuwezesha kustahimili, nilimsihi hasa kwamba sasa apendezwe kuiburudisha mioyo yetu kwa kututumia msaada. Vilevile nilimkumbusha matokeo yatakayotokea, kuhusu waaminio na wasioamini vilevile, kama tungelazimika kuiacha kazi kwa sababu ya kukosa fedha, na kwamba kwa hiyo asingeruhusu ije kuwa bure. Zaidi ya hayo nilikiri tena mbele za Bwana kwamba sikustahili kwamba aendelee kunitumia katika kazi hii tena. Nilipokuwa hivyo katika maombi, kama mwendo wa dakika mbili kutoka Nyumba za Yatima, nilikutana na ndugu mmoja aliyekuwa akienda saa hii ya mapema kwenye biashara yake. Baada ya kubadilishana maneno machache naye, niliendelea; lakini punde alinikimbilia, na kunipa £1 kwa ajili ya Yatima. Hivyo Bwana alijibu maombi yangu kwa haraka. Kweli, inafaa kuwa maskini na kujaribiwa sana katika imani, kwa ajili ya kupata siku baada ya siku vithibitisho vya thamani kama hivi vya upendezo wa upendo ambao Baba yetu mwema huuchukua katika kila jambo linalotuhusu. Na Baba yetu angetendaje vinginevyo? Yeye aliyetupa uthibitisho mkuu iwezekanavyo wa upendo wake ambao angeweza kuutoa, kwa kutupa Mwana wake mwenyewe, bila shaka pamoja naye atatukirimia pia vitu vyote bure."

KUMTUMAINI BWANA NI BORA KULIKO AHADI ZA MWANADAMU.

"May 6 [1845].—Kama majuma sita yaliyopita ndugu mmoja alitoa taarifa kwa hisani kwamba alitarajia kiasi fulani kikubwa cha fedha, na kwamba, kama angezipata, sehemu fulani yake ingetolewa kwa Bwana, hivyo kwamba £100 kati yake zingetumika kwa ajili ya kazi iliyo mikononi mwangu, na sehemu nyingine kwa gharama binafsi za Ndugu Craik na zangu mwenyewe. Hata hivyo, siku baada ya siku zilipita, na fedha hazikuja. Sikuzitumaini fedha hizi, lakini, kwa kuwa katika muda huu wote, karibu bila ubaguzi wowote, tulikuwa wahitaji kwa kadiri fulani, nilifikiri tena na tena juu ya ahadi ya ndugu huyu; ingawa sikuwa, kwa neema ya Mungu, nikimtumaini ndugu aliyeitoa, bali Bwana. Hivyo juma baada ya juma lilipita, na fedha hazikuja. Sasa asubuhi hii ilinijia akilini, kwamba ahadi kama hizo zinapaswa kuhesabiwa, kwa maana fulani, kuwa si kitu, yaani, kwamba akili haipaswi kamwe hata kwa kitambo kuelekezwa kwazo, bali kwa
Mungu aliye hai, na kwa Mungu aliye hai peke yake. Niliona kwamba ahadi kama hizo hazipaswi kuwa na thamani ya senti moja, kwa kadiri inavyohusu kuzifikiria kwa ajili ya msaada. Kwa hiyo nilimwomba Bwana, wakati, kama kawaida, nilipokuwa nikiomba pamoja na mke wangu mpendwa kuhusu kazi iliyo mikononi mwangu kwamba apendezwe kuliondoa jambo hili zima, kuhusu ahadi ile, kabisa akilini mwangu, na kunisaidia, nisilithamini hata kidogo, naam, kulitendea kana kwamba halina thamani ya senti moja, bali kuliweka jicho langu likielekezwa kwake Yeye peke yake. Niliwezeshwa kufanya hivyo. Tulikuwa hatujamaliza kuomba nilipopokea barua ifuatayo:

——May 5, 1845

Ndugu Mpendwa,

Je, mabenki yako bado ni Mabwana Stuckey and Co. wa Bristol, na je, mabenki yao bado ni Mabwana Robarts and Co. wa London? Tafadhali niagize kuhusu hili; na kama itakuwa hivyo, tafadhali ichukulie hii kuwa barua ya taarifa kwamba £70 zinalipwa kwa Mabwana Robarts and Co., kwa ajili ya Mabwana Stuckey and Co., kwa ajili yako. Kiasi hiki kitumie kama Bwana atakavyokupa hekima. Sitatuma kwa Robarts and Co. hadi nisikie kutoka kwako.

Wako kwa mapendo daima, * * * *

"Hivyo Bwana alilipa mara moja azimio hili la kujitahidi kutolitazama hata kidogo ahadi ile kutoka kwa ndugu, bali kumtazama Yeye peke yake. Lakini haya hayakuwa yote. Kama saa nane mchana huu nilipokea kutoka kwa ndugu, aliyekuwa zaidi ya siku arobaini zilizopita, ameitoa ahadi ile, £166 18s., kwa kuwa siku hii alipokea fedha, ambazo kwa uthabiti wake alikuwa ameitoa ahadi ile. Kati ya kiasi hiki £100 zitumike kwa ajili ya kazi iliyo mikononi mwangu, na kilichobaki kwa gharama binafsi za ndugu Craik na zangu mwenyewe."

Chini ya tarehe 1842 Bw. Müller aandika:—

"Natamani kwamba watoto wote wa Mungu, watakaosoma maelezo haya, waweze kwa hayo kuongozwa kwenye kuongezeka na kuwa rahisi zaidi kwa kumtumaini Mungu kwa kila kitu watakachohitaji chini ya hali zozote, na kwamba majibu haya mengi ya maombi yaweze kuwatia moyo kuomba, hasa kuhusu uongofu wa rafiki na jamaa zao, maendeleo yao wenyewe katika neema na maarifa, hali ya watakatifu ambao huenda wakawajua binafsi, hali ya kanisa la Mungu kwa jumla, na mafanikio ya kuhubiriwa kwa Injili. Hasa nawaonya kwa upendo dhidi ya kuchukuliwa mbali na hila ya Shetani, kufikiri kwamba mambo haya ni ya kwangu peke yangu, wala hayawezi kufurahiwa na watoto wote wa Mungu; kwa maana ingawa, kama ilivyoelezwa awali, kila mwamini haitwi kuanzisha Nyumba za Yatima, Shule za Hisani, n.k., na kumtumaini Bwana kwa fedha; hata hivyo waamini wote wanaitwa, katika kutumaini rahisi kwa imani, kutupa mizigo yao yote juu yake Yeye, kumtumaini Yeye kwa kila kitu, na si tu kufanya kila kitu kuwa jambo la maombi, bali kutarajia majibu kwa maombi yao waliyoyaomba kulingana na mapenzi yake, na kwa jina la Bwana Yesu.—Usifikiri, msomaji mpendwa, kwamba nina karama ya imani, yaani, ile karama ambayo twasoma juu yake katika 1 Wakorintho 12:9, na ambayo imetajwa pamoja na 'karama za kuponya,' 'kutenda miujiza,' 'unabii,' na kwamba kwa sababu hiyo naweza kumtumaini Bwana. Ni kweli kwamba imani, ambayo ninawezeshwa kuitumia, kwa jumla ni karama ya Mungu mwenyewe; ni kweli kwamba Yeye peke yake ndiye aitegemezaye, na kwamba Yeye peke yake ndiye awezaye kuiongeza; ni kweli kwamba, kila dakika, namtegemea Yeye kwa ajili yake, na kwamba, kama ningeachwa hata dakika moja tu mimi mwenyewe, imani yangu ingeshindwa kabisa; lakini si kweli kwamba imani yangu ni ile karama ya imani inayozungumzwa katika 1 Wakorintho 12:9 kwa sababu zifuatazo:—

"1. Imani ambayo ninawezeshwa kuitumia kuhusu Nyumba za Yatima na mahitaji yangu mwenyewe ya kimwili, si ile 'imani' ambayo juu yake imesemwa katika 1 Wakorintho 13:2 (kwa dhahiri ikirejea imani inayozungumzwa katika 1 Wakorintho 12:9), 'Nami nikiwa na imani yote, hata kiasi cha kuhamisha milima, kama sina upendo, si kitu'; bali ni imani ile ile inayopatikana katika kila mwamini, na ambayo ukuaji wake naufahamu sana mwenyewe; kwa maana, kidogo kidogo, imekuwa ikiongezeka kwa miaka sitini na tisa iliyopita.

"2. Imani hii ambayo hutumika kuhusu Nyumba za Yatima na mahitaji yangu mwenyewe ya kimwili, hujidhihirisha kwa kipimo kile kile, kwa mfano kuhusu mambo yafuatayo: Sijaruhusiwa kamwe kutia shaka katika miaka sitini na tisa iliyopita kwamba dhambi zangu zimesamehewa, kwamba mimi ni mtoto wa Mungu, kwamba ninapendwa na Mungu, na kwamba hatimaye nitaokolewa; kwa sababu ninawezeshwa, kwa neema ya Mungu, kuitumia imani juu ya neno la Mungu, na kuamini kile Mungu asemacho katika vifungu vile vinavyoyaamua mambo haya (1 Yohana 5:1—Wagalatia 3:26—Matendo 10:43—Warumi 10:9, 10—Yohana 3:16, n.k.).... Zaidi ya hayo, wakati mwingine yote yalipokuwa giza, giza kuu mno, kuhusu utumishi wangu miongoni mwa watakatifu, nikihukumu kwa mwonekano wa kawaida; naam, wakati ambao ningezidiwa kweli na huzuni na kukata tamaa, kama ningetazama mambo kwa mwonekano wa nje; nyakati kama hizo nimetafuta kujitia moyo katika Mungu, kwa kushika kwa imani uweza wake mkuu, upendo wake usiobadilika, na hekima yake isiyo na kikomo, nami nimejiambia: Mungu aweza na anataka kuniokoa, kama ni jema kwangu; kwa maana imeandikwa: "Yeye asiyemwachilia Mwana wake mwenyewe, bali alimtoa kwa ajili yetu sote, atakosaje kutupa na vitu vyote pamoja naye?" Warumi 8:32. Hili, hili ndilo ambalo, likiaminiwa nami kwa neema, lilihifadhi nafsi yangu katika amani.—Zaidi ya hayo, wakati kuhusiana na Nyumba za Yatima, Shule za Mchana, n.k., majaribu yalinijia yaliyokuwa mazito zaidi kuliko kukosa fedha wakati ripoti za uongo zilipoenezwa kwamba Yatima hawakuwa na chakula cha kutosha, au kwamba walitendewa kikatili katika mambo mengine, na mfano wa hayo; au wakati majaribu mengine, makubwa zaidi, lakini ambayo siwezi kuyataja, yaliponipata kuhusiana na kazi hii, na hayo wakati ambao nilikuwa karibu maili elfu moja mbali na Bristol, na ilinibidi kubaki mbali juma baada ya juma: nyakati kama hizo nafsi yangu ilitegemezwa juu ya Mungu; niliamini neno lake la ahadi lililofaa kwa hali kama hizo; nilimimina nafsi yangu mbele za Mungu, na nikainuka magotini kwa amani, kwa sababu shida iliyokuwa nafsini ilitupwa juu ya Mungu katika maombi ya kuamini, na hivyo nilihifadhiwa katika amani, ingawa niliona kuwa ni mapenzi ya Mungu kubaki mbali na kazi.—Zaidi ya hayo, nilipohitaji nyumba, wafanyakazi wenzangu, walimu wa kiume na wa kike kwa ajili ya Yatima au kwa ajili ya Shule za Mchana, nimewezeshwa kutazamia yote kwa Bwana na kumtumaini Yeye kwa msaada.—Msomaji mpendwa, huenda nikaonekana kujivuna; lakini, kwa neema ya Mungu, sijivuni katika kusema hivi. Kutoka ndani kabisa ya nafsi yangu namhesabia Mungu peke yake kwamba ameniwezesha kumtumaini Yeye, na kwamba hata sasa hajaacha tumaini langu kwake lishindwe. Lakini niliona ni lazima kutoa maneno haya, mtu yeyote asije akafikiri kwamba kumtegemea kwangu Mungu ilikuwa karama ya pekee niliyopewa, ambayo watakatifu wengine hawana haki ya kuitazamia; au isije ikafikiriwa kwamba kumtegemea kwangu Yeye kulihusu tu kupata FEDHA kwa maombi na imani. Kwa neema ya Mungu natamani kwamba imani yangu katika Mungu ienee kuelekea KILA kitu, kidogo kabisa cha mambo yangu mwenyewe ya kimwili na ya kiroho, na kidogo kabisa cha mambo ya kimwili na ya kiroho ya jamaa yangu, kuelekea watakatifu ninaofanya kazi kati yao, kanisa kwa jumla, kila kitu kinachohusu ustawi wa kimwili na wa kiroho wa Taasisi ya Maarifa ya Kimaandiko, n.k. Msomaji mpendwa, usifikiri kwamba nimefikia katika imani (na si zaidi sana katika mambo mengine!) hadi kiwango kile ambacho ningeweza na ningepaswa kufikia; bali mshukuru Mungu kwa imani ambayo amenipa, na umwombe aitegemeze na kuiongeza. Na mwisho, tena mara moja zaidi, Shetani asikudanganye kwa kukufanya ufikiri kwamba usingeweza kuwa na imani ile ile bali kwamba ni kwa ajili ya watu waliomo katika hali kama yangu tu. Ninapopoteza kitu kama ufunguo, namwomba Bwana anielekeze kwake, nami natazamia jibu la maombi yangu; wakati mtu ambaye nimefanya naye miadi hafiki, kulingana na wakati uliowekwa, nami naanza kupata usumbufu kwalo, namwomba Bwana apendezwe kumharakisha aje kwangu nami natazamia jibu; wakati sielewi kifungu cha neno la Mungu, nainua moyo wangu kwa Bwana, kwamba apendezwe, kwa Roho wake Mtakatifu kunifundisha, nami natarajia kufundishwa, ingawa sipangi wakati lini, na namna litakavyokuwa; wakati ninapokwenda kuhudumu katika Neno, natafuta msaada kutoka kwa Bwana, na huku mimi, katika ufahamu wa kutoweza kwa kimaumbile na pia kutostahili kabisa nikianza utumishi huu wake, sivunjiki moyo, bali nina moyo mkunjufu, kwa sababu natazamia msaada wake, na ninaamini kwamba Yeye, kwa ajili ya Mwana wake mpendwa atanisaidia. Na hivyo katika mambo yangu mengine ya kimwili na ya kiroho namwomba Bwana, na kutarajia jibu kwa maombi yangu; na je, wewe huwezi kufanya vivyo hivyo, msomaji mpendwa uaminiye? Oh! nakusihi, usinifikirie kuwa mwamini wa ajabu, mwenye upendeleo juu ya watoto wengine wapendwa wa Mungu, ambao wao hawawezi kuwa nao; wala usiitazame njia yangu ya kutenda kuwa kitu ambacho kisingefaa kwa waamini wengine. Fanya jaribio tu! Simama kimya tu katika saa ya jaribu, nawe utaona msaada wa Mungu, kama unamtumaini Yeye. Lakini mara nyingi sana kuna kuacha njia za Bwana katika saa ya jaribu, na hivyo chakula cha imani, njia ambayo kwayo imani yetu yaweza kuongezeka, hupotea. Hili linaniongoza kwenye jambo muhimu lifuatalo. Wauliza, Nawezaje mimi, mwamini wa kweli, kuimarisha imani yangu? Jibu ni hili:—

"I.—Kila kutoa kwema, na kila kipawa kizuri, hutoka juu, hushuka kwa Baba wa mianga; kwake hakuna kubadilika, wala kivuli cha kugeuka-geuka." Yakobo 1:17. Kwa kuwa kuongezeka kwa imani ni kutoa kwema, ni lazima kutoke kwa Mungu, na kwa hiyo Yeye anapaswa kuombwa baraka hii.

"II.—Njia zifuatazo, hata hivyo, zinapaswa kutumika:—1, Kusoma kwa uangalifu neno la Mungu, pamoja na kutafakari juu yake. Kupitia kusoma neno la Mungu, na hasa kupitia kutafakari juu ya neno la Mungu, mwamini huzidi kuufahamu zaidi na zaidi utu na tabia ya Mungu, na hivyo huona zaidi na zaidi, mbali na utakatifu wake na haki yake, jinsi alivyo Kiumbe mwenye fadhili, mwenye upendo, mwenye neema, mwenye rehema, mwenye uweza, mwenye hekima, na mwaminifu, na, kwa hiyo, katika umaskini, mateso ya mwili, msiba katika jamaa yake, ugumu katika utumishi wake, kukosa nafasi au ajira, atategemea uwezo wa Mungu wa kumsaidia, kwa sababu si tu amejifunza kutoka katika neno lake kwamba Yeye ni wa uweza wote na hekima isiyo na kikomo, bali pia ameona mfano baada ya mfano katika Maandiko Matakatifu ambamo uweza wake wote na hekima yake isiyo na kikomo vimetumika kweli katika kuwasaidia na kuwaokoa watu wake; naye atategemea utayari wa Mungu wa kumsaidia, kwa sababu si tu amejifunza kutoka katika Maandiko jinsi alivyo Mungu mwenye fadhili, mwema, mwenye rehema, mwenye neema, na mwaminifu, bali kwa sababu pia ameona katika neno la Mungu jinsi, katika mifano ya aina mbalimbali nyingi amejithibitisha kuwa ni hivyo. Na kuzingatia hili, kama Mungu amejulikana kwetu kupitia maombi na kutafakari juu ya neno lake mwenyewe, kutatuongoza, kwa ujumla angalau, kwa kiasi cha tumaini kumtegemea Yeye: na hivyo kusoma neno la Mungu, pamoja na kutafakari juu yake, itakuwa njia moja ya pekee ya kuimarisha imani yetu. 2, Kama ilivyo kuhusu ukuaji wa kila neema ya Roho, ni jambo la muhimu sana kwamba tutafute kudumisha moyo mnyofu na dhamiri njema, na, kwa hiyo, tusijiingize kwa kujua na kwa mazoea katika yale mambo yaliyo kinyume na nia ya Mungu, ndivyo ilivyo pia hasa kuhusu ukuaji katika imani. Nawezaje kabisa kuendelea kutumia imani juu ya Mungu, kuhusu jambo lolote, kama ninamhuzunisha kwa mazoea, na kutafuta kupunguza utukufu na heshima yake ambaye nakiri kumtumaini, ambaye nakiri kumtegemea? Tumaini langu lote kwa Mungu, kutegemea kwangu kote juu yake katika saa ya jaribu kutakwisha, kama nina dhamiri yenye hatia, wala sitafuti kuiondoa dhamiri hii yenye hatia, bali naendelea kutenda yale mambo yaliyo kinyume na nia ya Mungu. Na kama, katika tukio lolote fulani, siwezi kumtumaini Mungu, kwa sababu ya dhamiri yenye hatia, ndipo imani yangu inadhoofishwa na tukio hilo la kutokuamini; kwa maana imani kwa kila jaribu jipya lake ama huongezeka kwa kumtumaini Mungu, na hivyo kupata msaada, au hupungua kwa kutomtumaini Yeye; na ndipo kuna uwezo mdogo na mdogo zaidi wa kumtazama Yeye kwa unyofu na moja kwa moja, na tabia ya kujitegemea nafsi huzaliwa au kutiwa moyo. Moja au nyingine ya haya daima itakuwa ndiyo hali katika kila tukio fulani. Ama tunamtumaini Mungu, na katika hali hiyo hatujitumaini nafsi zetu, wala wenzetu wanadamu, wala hali, wala kitu chochote kingine; au sisi TUNAtumaini kimoja au zaidi ya hivi, na katika hali hiyo HATUmtumaini Mungu. 3, Kama, kweli, twatamani imani yetu iimarishwe, hatupaswi kujiepusha na fursa ambazo imani yetu inaweza kujaribiwa, na, kwa hiyo, kupitia jaribu, kuimarishwa. Katika hali yetu ya kawaida hatupendi kushughulika na Mungu peke yake. Kupitia kutengana kwetu kwa kimaumbile na Mungu tunajiepusha naye, na na hali halisi za milele. Hili hutushikilia kwa kadiri fulani, hata baada ya kuzaliwa upya kwetu. Kwa hiyo ndio, kwamba kwa kadiri fulani, hata tukiwa waamini, tuna kujiepusha kule kule na kusimama na Mungu peke yake,—na kumtegemea Yeye peke yake,—na kumtazama Yeye peke yake:—na bado hii ndiyo hali hasa ambayo tunapaswa kuwamo, kama twatamani imani yetu iimarishwe. Kadiri ninavyokuwa katika hali ya kujaribiwa katika imani kuhusu mwili wangu, jamaa yangu, utumishi wangu kwa Bwana, biashara yangu, n.k., ndivyo nitakavyokuwa na fursa zaidi ya kuona msaada na wokovu wa Mungu; na kila tukio jipya, ambamo ananisaidia na kuniokoa, litaelekea kwenye kuongezeka kwa imani yangu. Kwa sababu hii, kwa hiyo, mwamini hapaswi kujiepusha na mazingira, nafasi, hali, ambamo imani yake inaweza kujaribiwa; bali anapaswa kuyakumbatia kwa furaha kama fursa ambamo aweza kuona mkono wa Mungu ukinyooshwa kwa ajili yake, kumsaidia na kumwokoa, na ambapo kwazo aweza hivyo kuimarishwa imani yake. 4, Jambo la mwisho la muhimu kwa kuimarishwa kwa imani yetu ni, kwamba tumwache Mungu atutendee kazi, wakati saa ya jaribu la imani yetu ifikapo, wala tusifanye wokovu wetu wenyewe. Popote ambapo Mungu ametoa imani, hutolewa, miongoni mwa sababu nyingine, kwa kusudi lile lile la kujaribiwa.

"Naam, hata imani yetu iwe dhaifu kiasi gani, Mungu ataijaribu; ila kwa kizuizi hiki, kwamba kama katika kila njia, Yeye huongoza kwa upole, hatua kwa hatua, kwa uvumilivu, ndivyo pia kuhusu jaribu la imani yetu. Mwanzoni imani yetu itajaribiwa kidogo sana ikilinganishwa na vile itakavyoweza kuwa baadaye; kwa maana Mungu kamwe haweki juu yetu zaidi ya vile yu tayari kutuwezesha kustahimili. Sasa jaribu la imani lifikapo, kwa kimaumbile twaelekea kutomtumaini Mungu, na kutumaini badala yake nafsi zetu, au rafiki zetu, au hali.

"Tutapendelea kufanya wokovu wetu wenyewe kwa namna moja au nyingine, kuliko kumtazama Mungu tu na kungoja msaada wake. Lakini kama hatungoji kwa uvumilivu msaada wa Mungu, kama tunafanya wokovu wetu wenyewe, ndipo katika jaribu lijalo la imani yetu itakuwa hivyo tena, tutaelekea tena kujiokoa nafsi zetu; na hivyo kwa kila tukio jipya la aina hiyo, imani yetu itapungua; ilhali kinyume chake, kama tungesimama kimya, ili kuona wokovu wa Mungu, kuona mkono wake ukinyooshwa kwa ajili yetu, tukimtumaini Yeye peke yake, ndipo imani yetu ingeongezeka, na kwa kila tukio jipya ambalo mkono wa Mungu unanyooshwa kwa ajili yetu katika saa ya jaribu la imani yetu, imani yetu ingeongezeka zaidi.

"Kwa hiyo, kama mwamini angependa imani yake iimarishwe, ni lazima hasa, ampe Mungu wakati, ambaye hujaribu imani yake ili kumthibitishia mtoto wake, mwishoni, jinsi alivyo tayari kumsaidia na kumwokoa, mara tu iwapo ni jema kwake."

Katika miaka ya mwanzo ya Taasisi Bw. Müller na wafanyakazi wenzake ilibidi kuvumilia majaribu mengi makali ya imani, kama baadhi ya matukio haya yaonyeshavyo.

Bw. Müller anapoandika juu ya kipindi hiki asema:—

"Ingawa sasa (July, 1845) kwa kama miaka saba fedha zetu zimekuwa zimepungua sana, kwamba imekuwa jambo la nadra kwamba kumekuwa na fedha mkononi za kukidhi mahitaji ya watu zaidi ya 100 kwa siku tatu mfululizo; hata hivyo nimejaribiwa rohoni mara moja tu, na hiyo ilikuwa mnamo September 18, 1838, wakati, kwa mara ya kwanza Bwana alionekana kutolijali ombi letu. Lakini alipopeleka msaada wakati ule, nami nikaona kwamba ilikuwa ni kwa ajili ya jaribu la imani yetu tu, na si kwa sababu alikuwa ameiacha kazi, kwamba tulishushwa chini hivyo, nafsi yangu iliimarishwa na kutiwa moyo kiasi, kwamba si tu sijaruhusiwa kutomtumaini Bwana, bali sijapata hata kuvunjika moyo hata nilipokuwa katika umaskini mkubwa kabisa tangu wakati ule."

ZAWADI YA £12.

"Aug. 20 [1838].—Zile £5 nilizokuwa nimepokea tarehe 18. zilikuwa zimetolewa kwa ajili ya matumizi ya nyumbani, hivyo kwamba leo nilikuwa tena sina hata senti. Lakini macho yangu yalikuwa kwa Bwana. Nilijitoa kwa maombi asubuhi hii, nikijua kwamba ningehitaji tena juma hili angalau £13, kama si zaidi ya £20. Leo nilipokea £12 kwa jibu la maombi, kutoka kwa mwanamke mmoja anayekaa Clifton, ambaye sikuwahi kumwona kabla. Bwana upendezaye, jalia kwamba hili liwe kitia-moyo kipya kwangu!"

WAKATI MZITO WA DHIKI.

Kuhusu mmoja wa nyakati kali kabisa za jaribu Bw. Müller aandika:—

"Sept. 10 [1838]. Asubuhi ya Jumatatu. Wala Jumamosi wala jana hakuna fedha iliyoingia. Ilionekana kwangu sasa ni lazima kuchukua hatua fulani kwa sababu ya hitaji letu, yaani, kwenda kwenye Nyumba za Yatima, kuwaita pamoja ndugu wa kiume na wa kike, (ambao, isipokuwa ndugu T——, hawakuwa wamejulishwa kamwe kuhusu hali ya fedha), kuwaeleza jambo, kuona ni kiasi gani cha fedha kilichohitajika kwa sasa, kuwaambia kwamba katikati ya jaribu hili lote la imani bado niliamini kwamba Mungu angesaidia, na kuomba pamoja nao. Hasa, pia, nilikusudia kwenda kwa ajili ya kuwaambia kwamba vyombo zaidi visinunuliwe kuliko fedha tulizonazo za kulipia, bali kuacha pasiwe na upungufu kwa njia yoyote kwa watoto kuhusu chakula chenye lishe na mavazi ya lazima; kwa maana ningependelea kuwarudisha mara moja kuliko kwamba wapungukiwe. Nilikusudia kwenda pia kwa ajili ya kuona kama bado kulikuwa na vyombo vilivyobaki ambavyo vilikuwa vimetumwa kwa kusudi la kuuzwa, au kama kulikuwa na vyombo vyovyote visivyohitajika kweli, ili tuvigeuze kuwa fedha. Nilihisi kwamba jambo sasa lilikuwa limefikia wakati mzito wa dhiki. Kama saa tatu na nusu peni sita ziliingia, ambazo zilikuwa zimewekwa kwa kutojulikana katika sanduku katika Kanisa la Gideon. Fedha hizi zilionekana kwangu kama rubuni, kwamba Mungu angekuwa na huruma na kutuma zaidi. Kama saa nne, baada ya kurudi kutoka kwa ndugu Craik, ambaye nilikuwa nimemwaga moyo wangu tena, huku nikiwa tena katika maombi kwa ajili ya msaada, dada mmoja alifika ambaye alimpa mke wangu sarafu mbili za dhahabu kwa ajili ya Yatima, akieleza kwamba alikuwa amejihisi ameamshwa aje na kwamba alikuwa amechelewa kuja tayari muda mrefu mno. Dakika chache baadaye, nilipoingia katika chumba alimokuwa, alinipa sarafu mbili zaidi za dhahabu, na haya yote bila kujua hata kidogo kuhusu hitaji letu. Hivyo Bwana kwa rehema kubwa ametutumia msaada kidogo, kwa kitia-moyo kikubwa cha imani yangu. Dakika chache baadaye niliombwa fedha kutoka Nyumba ya Yatima ya Watoto Wachanga, ambako nilituma £2, na £1 0s. 6d. kwa Nyumba ya Yatima ya Wavulana, na £1 kwa Nyumba ya Yatima ya Wasichana."

WOKOVU WA THAMANI.

"Sept. 17 [1838].—Jaribu bado laendelea. Sasa ni gumu zaidi na zaidi, hata kwa imani, kila siku ijapo. Kweli, Bwana ana makusudi ya hekima katika kutuacha tumlilie muda mrefu hivyo kwa ajili ya msaada. Lakini nina hakika Mungu atatuma msaada, ikiwa tu tunaweza kusubiri. Mmoja wa wafanyakazi alikuwa amepata fedha kidogo iliyoingia ambayo kati yake alitoa 12s. 6d.; mfanyakazi mwingine alitoa 11s. 8d., zikiwa fedha zote alizokuwa amebakiwa nazo; hizi, pamoja na 17s. 6d., ambazo, kwa sehemu, zilikuwa zimeingia, na, kwa sehemu zilikuwa mkononi, zilituwezesha kulipa kilichohitaji kulipwa, na kununua vyakula, hivyo kwamba hakuna kitu bado, kwa njia yoyote, kilichopungua. Jioni hii nilikuwa nimechoka kiasi kuhusu ucheleweshaji mrefu wa fedha kubwa zaidi kuja; lakini nikiongozwa kwenda kwenye Maandiko kwa faraja, nafsi yangu iliburudishwa sana, na imani yangu ikaimarishwa tena, kwa Zaburi ya 34, hivyo kwamba nilikwenda kwa furaha sana kukutana na wafanyakazi wenzangu wapendwa kwa maombi. Niliwasomea Zaburi ile, na kutafuta kuchangamsha mioyo yao kupitia ahadi za thamani zilizomo ndani yake."

"Sept. 18.—Ndugu T. alikuwa na 25s. mkononi, nami nilikuwa na 3s. Hizi £1 8s. zilituwezesha kununua nyama na mkate, vilivyohitajika; chai kidogo kwa mojawapo ya nyumba, na maziwa kwa zote; hakuna zaidi ya hivi kinachohitajika. Hivyo Bwana ameruzuku si kwa siku hii tu; kwa maana kuna mkate wa siku mbili mkononi. Sasa, hata hivyo, tumefikia ukomo. Fedha zimekwisha. Wafanyakazi, waliokuwa na fedha kidogo, wametoa maadamu walikuwa na zilizosalia. Sasa angalia jinsi Bwana alivyotusaidia! Mwanamke mmoja kutoka jirani ya London aliyeleta kifurushi chenye fedha kutoka kwa binti yake, alifika siku nne au tano zilizopita mjini Bristol, na kuchukua malazi jirani kabisa na Nyumba ya Yatima ya Wavulana. Alasiri hii yeye mwenyewe kwa hisani aliniletea fedha, zilizofikia £3 2s. 6d. Tulikuwa tumeshushwa chini hivyo hata kuwa karibu ya kuuza vile vitu ambavyo vingeweza kuachwa; lakini asubuhi hii nilikuwa nimemwomba Bwana, kama ingewezekana, kuzuia ulazima, wa kufanya hivyo. Kwamba fedha zilikuwa karibu hivyo na Nyumba za Yatima kwa siku kadhaa bila kutolewa, ni uthibitisho dhahiri kwamba ilikuwa tangu mwanzo moyoni mwa Mungu kutusaidia; lakini kwa sababu hufurahia maombi ya watoto wake, alikuwa ametuacha tuombe muda mrefu hivyo; pia kujaribu imani yetu, na kufanya jibu kuwa tamu zaidi hivyo. Kweli ni wokovu wa thamani. Nilipasuka kwa sifa kuu na shukrani wakati wa kwanza nilipokuwa peke yangu, baada ya kupokea fedha. Nilikutana na wafanyakazi wenzangu tena jioni hii kwa maombi na sifa; mioyo yao ilichangamshwa si kidogo. Fedha hizi jioni hii ziligawanywa, na zitaruzuku kwa raha kwa yote yatakayohitajika kesho."

---