Kanisa la Mwanzo

Wasifu wa Clement of Rome

35–99

Tafuta

Wasifu

  1. 35
  2. 95
  3. 99
Zaidi ya hayo, nyote mlijulikana kwa unyenyekevu, wala hamkujivuna kwa kiburi kwa namna yoyote, bali mlitii badala ya kulazimisha utii, nanyi mlikuwa tayari zaidi kutoa kuliko kupokea. Hivyo amani kuu na tele mlipewa…
Clement wa Roma, kwa Wakorintho, sura ya 2

Miongoni mwa waandishi wote katika maktaba hii, Clement wa Roma ndiye tunayemjua kwa uchache zaidi na tunayemdai zaidi. Anasimama pale panapofungamana hadithi ya kanisa, katika kizazi kilicholazimika kujifunza jinsi ya kuwa Mkristo bila mitume kuwa hai ili kuwauliza. Aliandika barua moja. Ikasalia. Na kwa sababu ilisalia, tunaweza kusikia, kwa Kigiriki cha kawaida, kile ambacho mchungaji mmoja huko Roma aliona kinafaa kukisema kwa kusanyiko lililogawanyika, wakati baadhi ya watu waliokuwa wametembea pamoja na Petro na Paulo walipokuwa bado hai.

Karibu kila kitu kingine kumhusu kina mashaka, na uaminifu unadai kusema hivyo waziwazi. Irenaeus, akiandika karibu mwaka 180 BK, anamtaja kuwa wa tatu kushika ofisi ya uangalizi huko Roma baada ya mitume, akifuata Linus na Anacletus, na anasema kwamba Clement alikuwa amewaona mitume wabarikiwa na kuzungumza nao. Origen na waandishi wa baadaye walimtambua kuwa ni yule Clement ambaye Paulo anamtaja kuwa mtenda kazi mwenzake katika Wafilipi 4:3, ambaye jina lake limo katika kitabu cha uzima. Utambulisho huo ni wa zamani nao unavutia, wala hauwezi kuthibitishwa. Mapokeo mengine yalimfanya kuwa mtu aliyeachwa huru wa nyumba ya kifalme, au yalimchanganya na balozi Titus Flavius Clemens ambaye Domitian alimuua. Barua yenyewe haitaji mwandishi yeyote kabisa. Imetumwa kutoka kwa Kanisa la Mungu linalokaa ugenini huko Roma kwa Kanisa la Mungu linalokaa ugenini huko Korintho, kwa sauti ya wingi ya kusanyiko badala ya sauti ya umoja ya askofu. Ni kanisa la Korintho, na kisha Dionisio wa Korintho kizazi kizima baadaye, waliyoiita ya Clement.

Kisichokuwa na mashaka ni tukio lenyewe. Wakati fulani karibu mwaka 95 au 96 BK, habari zilifika Roma kwamba kanisa la Korintho lilikuwa limefanya jambo la ajabu: lilikuwa limewaondoa wazee wake. Hawa walikuwa watu wenye mwenendo usio na lawama, asema Clement, waliohudumu kwa uaminifu na hawakutoa sababu yoyote. Kikundi cha vijana zaidi kiliwasukuma nje tu. Miaka arobaini baada ya Paulo kuandikia mji uleule kuhusu vikundi na makundi, mji uleule ulikuwa ukijirarua tena kwa jambo lilelile.

Barua

Clement haanzi kwa kukemea. Anaanza kwa kuwakumbuka wakiwa katika hali yao bora, na kukumbuka huko ni kwa uchangamfu kiasi kwamba kunauma:

Zaidi ya hayo, nyote mlijulikana kwa unyenyekevu, wala hamkujivuna kwa kiburi kwa namna yoyote, bali mlitii badala ya kulazimisha utii, nanyi mlikuwa tayari zaidi kutoa kuliko kupokea. Hivyo amani kuu na tele mlipewa nyote, nanyi mlikuwa na shauku isiyoshiba ya kutenda mema.

— Clement wa Roma, kwa Wakorintho, sura ya 2

Kisha anaitaja ile maradhi. Anaiita wivu, au husuda, naye anaifuatilia katika Maandiko yote kama tabibu afuatiliavyo maambukizi: Kaini dhidi ya Habili, Esau dhidi ya Yakobo, ndugu zake Yusufu, Sauli dhidi ya Daudi, na kisha, kwa kutisha na hivi karibuni, wivu ndani ya kanisa lenyewe. Katika sura ya tano anaelekea kizazi chake mwenyewe, naye anatupa habari ya kale zaidi nje ya Agano Jipya kuhusu vifo vya Petro na Paulo, akimueleza Paulo kuwa alikuwa amefika mipaka ya magharibi kabla ya ushuhuda wake mbele ya watawala. Anaendelea hadi kwa umati mkubwa wa wateule ambao, kwa sababu ya wivu, walivumilia madhila na mateso mengi, wakatupatia mfano bora kabisa. Anaandika katika mji ambao hivi karibuni umeshuhudia Wakristo wakifa, naye analiambia kanisa kwamba ugomvi wake kuhusu ni watu gani wanaopaswa kuhudumu mezani ni wa jamii ileile ya dhambi kama uovu uliowaua.

Dawa yake si ya werevu. Ni utaratibu, unyenyekevu, na upendo. Anaonyesha safu za jeshi, upatano wa mwili, majira yanayoshika utaratibu wao uliopangwa bila kunung'unika, bahari isiyovuka mipaka yake. Anaonyesha, kwa urefu na kwa furaha iliyo dhahiri, ufufuo, ambao anauthibitisha kutokana na mchana ufuatao usiku, kutokana na mbegu iliyopandwa ambayo huoza kabla ya kuchipuka, na kutokana na hadithi ya ndege phoenix, ambaye kwa wazi aliamini kuwa ni ndege aliyeishi Arabia. Hoja hiyo ya mwisho imewaaibisha wasomaji wake kwa karne kumi na tisa, nayo inafaa kuachwa mbele ya macho: barua ya Kikristo ya kale zaidi tuliyo nayo nje ya Agano Jipya inatoa hoja kutokana na elimu ya historia ya asili iliyokuwa na makosa tu, katika kuhudumia tumaini lisilokuwa na makosa. Mtu huyu si asiyekosea. Ni mwaminifu.

Kisha, karibu na mwisho, anaandika kuhusu upendo, na maandishi yanapaa:

Ni nani awezaye kueleza kifungo cha upendo wa Mungu? Kimo ambacho upendo huinua hakiwezi kusemwa. Upendo hutuunganisha na Mungu. Upendo hufunika wingi wa dhambi. Hakuna kilicho duni, hakuna kiburi katika upendo. Upendo haukubali migawanyiko: upendo hauzai maasi: upendo hufanya mambo yote kwa upatano.

— Clement wa Roma, kwa Wakorintho, sura ya 49

Naye anawaomba watu walio katikati ya ugomvi kufanya jambo gumu kuliko yote katika barua: kuondoka. Yeyote miongoni mwenu aliye na moyo wa kiungwana, anaandika, na aseme, kama ni kwa ajili yangu kwamba maasi na kutokubaliana yametokea, nitaondoka, ila tu kundi la Kristo na liishi kwa amani. Ni ombi ambalo hakuna mtu angeweza kulitekeleza kwa nguvu kutoka umbali wa maili mia sita. Analiomba hata hivyo.

Sala

Barua inahitimishwa kwa sala, na sala hiyo ndiyo sababu wasomaji wengi waliokuja kwa ajili ya historia hubaki kwa ajili ya mtu mwenyewe. Anawaombea wagonjwa, walioanguka, waliovunjika moyo, wenye njaa, wafungwa; na kisha, kwa jambo la kushangaza kwa Mkristo aliyeandika wakati Roma ikiwaua Wakristo, anawaombea kwa urefu maliki na mamlaka zinazotawala, kwamba Mungu aelekeze shauri lao kuelekea kile kilicho chema.

Kuna hadithi ya ajabu na yenye kugusa moyo iliyoambatana na sala hiyo. Hati pekee iliyojulikana Ulaya kwa karne nyingi ilikuwa ni ile Codex Alexandrinus kubwa ya karne ya tano, na ukurasa mzima wake ulikuwa umepotea. Kwa mamia ya miaka wasomaji walifika mwisho wa sura ya 57 na kuanguka katika shimo; ile maombezi marefu yalijulikana tu kwamba yalikuwapo. Kisha mwaka 1873 askofu mkuu wa Kigiriki, Philotheos Bryennios, alipata nakala kamili katika maktaba moja huko Constantinople, na kanisa likairudisha sala yake ya kale zaidi iliyosalia. Tafsiri za zamani zaidi, ikiwa ni pamoja na ile ambayo maktaba hii itaitumia, bado zina lile pengo pale ambapo ukurasa ulipotea.

Kilichotokea

Hicho ndicho kipimo cha mtu huyu. Hakuwa na mamlaka yoyote huko Korintho ambayo Korintho ililazimika kuyatambua, hakuwa na ofisi ambayo mtu yeyote angeweza kumtungia, wala silaha yoyote ila Maandiko, saburi, na kumbukumbu ya jinsi kanisa lile lilivyokuwa wakati mmoja. Aliyatumia, na kusanyiko lililokuwa limewatupa nje wazee wake likaketi tena na kusikiliza. Baadhi ya makanisa yaliendelea kuisoma barua hiyo kando ya Injili kwa miaka mia mbili; hati chache za kale za Agano Jipya zaijumuisha ndani yake.

Kuhusu kifo chake, hakuna kinachojulikana kwa uhakika. Hadithi kwamba alihamishiwa Crimea, akapewa kazi katika machimbo ya marumaru, na kuzamishwa akiwa na nanga shingoni mwake ni za hekaya ya baadaye zaidi, na nanga inayotokea kando yake katika sanaa inatoka katika hekaya hiyo badala ya kumbukumbu yoyote ya awali. Ni jambo la kushangaza kidogo kwamba mtu aliyeandika waziwazi hivyo kuhusu hatari ya kujiinua mwenyewe angepewa, karne nyingi baadaye, kifo cha kishahidi ambacho pengine hakukipata. Barua haihitaji kupambwa. Ni sauti ya kanisa, katika kizazi chake cha pili, likigundua kwamba injili ingelazimika kuishiwa katika kazi isiyo na fahari ya kudumisha amani, nalo likachagua kuifanya.

Kwa nini anafaa kusomwa

Kuna faraja ya pekee katika Clement kwa yeyote aliyewahi kushuhudia ugomvi wa kanisa. Hachukulii kuporomoka kwa Korintho kama fedheha inayoifanya injili isistahili. Anachukulia hali hiyo kama ugonjwa wenye chanzo kinachojulikana na tiba inayojulikana, naye anaandika kama mtu anayetarajia kikamilifu tiba hiyo kufanya kazi. Anadhania kwamba Wakristo wa kawaida wanaweza kushawishiwa kwa hoja kutoka katika Maandiko, kwamba kiburi kinaweza kutubiwa, kwamba kusanyiko lililojiendesha kwa aibu linaweza kusemeshwa kwa heshima. Hakuna kilicho na dhihaka katika barua hiyo.

Sauti yake pia ni, kwa utulivu, sauti ya mtu anayesali. Barua imesukwa kwa nukuu za Agano la Kale kama vile maisha yalivyosukwa kwa mazoea; hafikii Maandiko ili kushinda hoja kadiri anavyofikiri ndani yake kwa mazoea ya moja kwa moja. Na alipomaliza kutoa hoja, hahitimishi kwa madaha. Anahitimisha akiwa amepiga magoti, akiwaombea wagonjwa na wafungwa na maliki ambaye pengine alikuwa akiwaua rafiki zake. Lolote lililobaki lisilo na uhakika kuhusu Clement wa Roma, barua inatuambia kile alichokifanya na asubuhi zake.

Clement wa Roma alifariki karibu na mwisho wa karne ya kwanza; vitabu vya marejeo kwa kawaida vinamwekea tarehe kutoka karibu mwaka 35 BK hadi karibu mwaka 99 BK, ingawa hakuna upande wowote wa kipindi hicho unaotegemea ushahidi thabiti, na tarehe zilizo kando ya jina lake hapa zinapaswa kusomwa kuwa ni kadirio bora la mapokeo badala ya kumbukumbu. Aliacha barua moja, sala moja, na kanisa huko Korintho lililoacha kupigana.

Bado hakuna vitabu wala mahubiri katika maktaba kwa mwandishi huyu.

Maswali na Majibu

Clement wa Roma alikuwa nani?

Clement aliliongoza kanisa la Roma katika kizazi kilichofuata baada ya mitume — kizazi kilicholazimika kujifunza jinsi ya kuwa Wakristo pasipo mitume kuwa hai ili kuwauliza. Irenaeus, akiandika karibu mwaka wa 180 BK, anamtaja kuwa wa tatu kushika wadhifa wa uangalizi huko Roma baada ya mitume, akifuatia Linus na Anacletus, na anasema Clement aliwaona mitume wenye baraka na akashauriana nao. Kati ya waandishi wote katika mkusanyiko huu, yeye ndiye tunayemjua kidogo kuliko wote na kumdai zaidi kuliko wote.

Ni kazi gani yake pekee iliyosalia?

Ni barua moja tu, iliyotumwa karibu mwaka wa 96 BK kutoka kanisa la Roma kwenda kanisa la Korintho — hati ya kwanza kabisa ya Kikristo kusalia nje ya Agano Jipya. Barua hiyo haitaji mwandishi wowote hata kidogo; imetumwa kwa sauti ya wingi ya kusanyiko badala ya sauti ya umoja ya askofu, na ni Wakorintho, na baadaye Dionisio wa Korintho, walioita kuwa ni ya Clement. Kwa sababu ilisalia, tunaweza kusikia kile ambacho mchungaji huko Roma aliona kinafaa kusemwa kwa kanisa lililogawanyika wakati baadhi ya wale waliotembea pamoja na Petro na Paulo walipokuwa bado wanaishi.

Ni nini kilichosababisha barua hiyo?

Habari zilikuwa zimefika Roma kwamba kanisa la Korintho lilikuwa limefanya jambo la ajabu: lilikuwa limewaondoa wazee wake — watu wenye mwenendo usio na lawama waliohudumu kwa uaminifu na kutotoa sababu yoyote, ambao kikundi cha vijana kilikuwa kimewasukuma nje tu. Miaka kama arobaini baada ya Paulo kuandika kwa mji uleule kuhusu mifarakano na makundi yake, Korintho ulikuwa unajirarua tena juu ya jambo lilelile, na Clement akaandika ili kuurudisha.

Anautambuaje ugonjwa huo?

Haanzi kwa kukemea; anaanza kwa kuwakumbuka Wakorintho katika hali yao bora, kwa upendo wa kutosha kuumiza. Kisha anautaja ugonjwa — wivu, au husuda — na kuufuatilia kupitia Maandiko yote kama tabibu anayefuatilia maambukizi: Kaini dhidi ya Habili, Esau dhidi ya Yakobo, ndugu za Yusufu, Sauli dhidi ya Daudi, na kisha, kwa kutisha na hivi karibuni, wivu ndani ya kanisa lenyewe, wa ukoo uleule wa dhambi kama ule uovu uliowaua Petro na Paulo.

Anatuambia nini kuhusu Petro na Paulo?

Katika sura ya tano Clement anageukia kizazi chake mwenyewe na kutoa maelezo ya kwanza kabisa nje ya Agano Jipya kuhusu vifo vya Petro na Paulo, akimweleza Paulo kuwa alikuwa amefika mipaka ya magharibi kabla ya ushuhuda wake mbele ya watawala. Anaongeza kwamba umati mkubwa wa wateule, baada ya kuvumilia madhalilisho na mateso mengi kwa sababu ya wivu, ulikipatia kanisa kielelezo bora kabisa — akiandika katika mji uliokuwa umewatazama Wakristo wakifa hivi karibuni.

Dawa yake ya ugomvi ilikuwa nini?

Haikuwa ya werevu: utaratibu, unyenyekevu na upendo. Anaonyesha vyeo vya jeshi, upatano wa mwili, majira yanayoshika utaratibu wake ulioamriwa na bahari isiyopita mipaka yake, naye anaandika kifungu kikuu juu ya upendo — "Upendo hufunika wingi wa dhambi... Upendo haukubali migawanyiko." Kisha anawaomba wale walio kiini cha ugomvi wafanye jambo gumu kuliko yote: waondoke, ikiwa ugomvi ni kwa sababu yao, ili kundi la Kristo lipate kuishi kwa amani.

Ni nini hoja ya ndege phoenix?

Akitetea ufufuo, Clement anahoji kutokana na mchana unaofuata usiku, kutokana na mbegu iliyopandwa inayooza kabla ya kuchipuka, na kutokana na hadithi ya phoenix, ambaye kwa wazi aliamini kuwa ni ndege aliyeishi Arabia. Hoja hiyo ya mwisho imewaaibisha wasomaji wake kwa karne kumi na tisa, nayo inafaa kuachwa ionekane: barua ya kwanza kabisa ya Kikristo nje ya Agano Jipya inahoji kutokana na historia ya asili iliyokuwa na makosa tu, katika kuutumikia tumaini ambalo halikuwa na makosa. Mtu huyu si asiyekosea; ni mwaminifu.

Barua hiyo inaishaje?

Inafungwa kwa sala, na sala hiyo ndiyo sababu wengi waliokuja kwa ajili ya historia wanabaki kwa ajili ya mtu mwenyewe. Anawaombea wagonjwa, walioanguka, wanyonge wa moyo, wenye njaa na waliofungwa — na kisha, kwa kushangaza kwa Mkristo anayeandika wakati Roma ilipokuwa inawaua Wakristo, anawaombea kwa muda mrefu mfalme na mamlaka zinazotawala, kwamba Mungu aelekeze shauri lao kwenye lililo jema. Lolote lililobaki bila uhakika kumhusu Clement, barua hiyo inatuambia alichokifanya na asubuhi zake.

Sehemu iliyopotea ya barua ilipatikanaje tena?

Kwa karne nyingi, hati pekee iliyojulikana Ulaya ilikuwa Codex Alexandrinus ya karne ya tano, na ukurasa mzima wake ulikuwa umepotea; wasomaji walifika mwisho wa sura ya 57 na kuanguka katika shimo, hivyo maombezi hayo marefu yalijulikana tu kwamba yalikuwepo. Kisha mwaka wa 1873 metropoliti Mgiriki, Philotheos Bryennios, alipata nakala kamili katika maktaba mjini Constantinople, na kanisa likairudisha sala yake kongwe zaidi iliyosalia.

Kwa nini Clement anastahili kusomwa?

Karibu mwaka wa 170 BK Dionisio wa Korintho aliandika kwamba barua ya Clement ilikuwa bado inasomwa kwa sauti katika kusanyiko la Korintho siku ya Bwana, vizazi vitatu baada ya ugomvi iliyoumaliza kusahaulika — kipimo cha mtu huyo. Kuna faraja ya pekee ndani yake kwa yeyote aliyewahi kuutazama ugomvi wa kanisa: hauchukui uangukaji kama fedheha inayoifanya injili isistahili bali kama ugonjwa wenye chanzo kinachojulikana na tiba inayojulikana, naye anaandika kama mtu anayetarajia kabisa tiba hiyo ifanye kazi.