ኦገስት

ኦገስት 1

በጸሎት እየነቃችሁ ለእርሱ ትጉ። (ቆላስይስ 4:2)

እግዚአብሔር በዚህ ዓለም ለማንኛውም ወንድ ወይም ሴት ከሚሰጠው መክሊት ሁሉ የሚበልጠውና የሚሻለው የጸሎት መክሊት ነው። በዚህ ዓለም ፍጻሜም ሊተሳሰባቸው በሚመጣበት ጊዜ ማንኛውም ወንድ ወይም ሴት ለእግዚአብሔር መልሶ የሚያመጣው ከሁሉ የሚሻል ትርፍ የጸሎት ሕይወት ነው። በዚህ ዓለም እስካሉ ድረስ ማልደው የሚነሡና አምሽተው የሚቀመጡ፣ ዘወትር ይበልጥ የተሻሉ የጸሎት መንገዶችን እየፈለጉና እየተከተሉ፣ ዘወትርም ይበልጥ ስውር፣ ይበልጥ የጸኑና በመንፈስ ይበልጥ ፍሬያማ የሆኑ የጸሎት ልማዶችን እያዳበሩ፣ በእርግጥ ሳያቋርጡ እስኪጸልዩ ድረስ፣ በጸሎትም ወደ አዲስ ጥረቶች፣ ወደ አዲስ ክንውኖችና ወደ አዲስ ብልጽግና ዘወትር እስኪገሠግሡ ድረስ የሚተጉ አገልጋዮች የጌታቸውን ገንዘብ ለለዋጮች በመስጠት ከሁሉ የተሻለ አድርገዋል።—አሌክሳንደር ዋይት።

ኦገስት 2

ከታንኳዎቹም . . . ወደ አንዲቱ ገብቶ . . . በታንኳይቱም ተቀምጦ። (ሉቃስ 5:3)

ኢየሱስ በታንኳይቱ ውስጥ ሲቀመጥ ነገር ሁሉ በትክክለኛ ስፍራው ይሆናል። ጭነቱ በታንኳይቱ ክፍል ውስጥ ነው፤ በልብ ውስጥ አይደለም። ጭንቀቶችና ትርፎች፣ ፍርሃቶችና ኪሳራዎች፣ የትናንቱ ውድቀትና የዛሬው ስኬት በእኛና በእርሱ መገኘት መካከል ራሳቸውን አያስገቡም። ልብ ከእርሱ ጋር ይጣበቃል። ዘማሪው፦ «ቸርነትና ምሕረት ይከተሉኛል» ብሎ ዘመረ። ወዮ፣ ቸርነትና ምሕረት ከፊታችን ሲቀድሙ፣ በረከቶቻችንም ኢየሱስን ከዓይናችን ሲጋርዱት! የተባረከው ሥርዓት እነሆ—ጌታ ሁልጊዜ ፊተኛ፣ እኔ እርሱን እከተላለሁ፣ ቸርነቱና ምሕረቱ እኔን ይከተሉኛል።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ኦገስት 3

አሁን ግን በጌታ ብርሃን ናችሁ፤ እንደ ብርሃን ልጆች ተመላለሱ። (ኤፌሶን 5:8)

በሕይወት አገልግሎታችን ውስጥ ሳናውቀው የሚፈጸመው ክፍል ምን ያህል አስፈላጊ እንደ ሆነ አንገነዘብም። ያለማቋረጥ ይቀጥላል። በመንገድ ላይ ለሌላ ሰው በምንሰጠው በእያንዳንዱ ሰላምታ፣ በእያንዳንዱ የቅጽበት ጨዋታ፣ በምንጽፈው በእያንዳንዱ ደብዳቤ፣ ከሌሎች ሕይወቶች ጋር በምንገናኝበት በእያንዳንዱ አጋጣሚ ከእኛ የሚወጣ ረቂቅ ተጽዕኖ አለ፤ ይህም ብዙ ጊዜ በዚያን ጊዜ ከምናደርጋቸው ነገሮች ራሳቸው ይልቅ ርቆ ይደርሳል፣ ጠለቅ ያለ አሻራም ይተዋል። በመንፈሳዊ ውጤቶችና አሻራዎች ላይ ዋጋ ያለው በዚህ ዓለም የምናደርገው ነገር ከሚሆን ይልቅ ማንነታችን ነው።—ጄ. አር. ሚለር።

ኦገስት 4

መልካሙን ሥራ ለማድረግ በክርስቶስ ኢየሱስ ተፈጠርን። (ኤፌሶን 2:10)

እነዚያን መልካም ሥራዎች እንድንፈልግ በውስጣችን ይሠራ ዘንድ እንለምነው፤ ይህም ብርሃን አየሩን ሳያፈናቅለው እንደሚያጥለቀልቀው፣ ፈቃዳችን በነጻ አሠራሩ ምንም ሳይጎድል በፈቃዱ እንዲሞላና እንዲቀረጽ ነው። ደግሞም በነገር ሁሉ ደስ እያሰኘነው ፈቃዱን ማድረግ እንድንችል በቂ ብርታትን በውስጣችን እንደሚያፈስስ እንጠብቅ። እንዲህም ዕለት ዕለት ሕይወታችን የእግዚአብሔርን በውስጣችን ማደርና በውስጣችን መሥራት የሚመሰክሩትን የእነዚያን ቅዱሳን ፈቃዶችና የእነዚያን ውብ ሥራዎች መገለጥ ይሆናል። ሰዎችም መልካሙን ሥራችንን አይተው በሰማያት ያለውን አባታችንን ያከብራሉ።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ኦገስት 5

በዚህ በኃይልህ ሂድ . . . እኔ የላክሁህ አይደለሁምን? (መሳፍንት 6:14)

እግዚአብሔር በመታዘዝ መንገድ ላይ ያለውን ልጁን ፈጽሞ እንዲወድቅ አይተወውም።—ቴዎዶር ካይለር።

ኦገስት 6

በላይ ያለውን አስቡ እንጂ በምድር ያለውን አይደለም። (ቆላስይስ 3:2) እጅህ ለማድረግ የምታገኘውን ሁሉ በኃይልህ አድርገው። (መክብብ 9:10)

ሰዎች መልካም አድርገው የሚሠሩት በሙሉ ፈቃዳቸው የሚያደርጉትን ብቻ ከሆነ፣ ከዓለም ተለይተን የምንኖርና ልባችንን በላይ ባለው ነገር ላይ ያደረግን ስንሆን፣ ተራውን የዚህን ሕይወት ዓለማዊ ተግባራት እንዴት በትክክል ልንፈጽም እንችላለን? ልባችን በሰማያዊ ነገሮች የተዋጠ ከሆነ፣ ይህን ሌላውንና በእኩል መለኮታዊ የሆነውን፦ «እጅህ ለማድረግ የምታገኘውን ሁሉ በኃይልህ አድርገው» የሚለውን ትእዛዝ እንዴት እንታዘዛለን?

ሁለቱ ፈጽመው ይስማማሉ። በሰማያዊውና በምድራዊው ዓለም መካከል የቆመ ሰው ከሁለቱም ጋር ይዛመዳል፤ ከአፈር በቅሎ ወደ አፈር ስለሚመለስ ፈጽሞ የምድር የሆነውን አበባ አይመስልም፤ ከታችኛው ዓለም እጅግ ርቆ ስለሚያበራ ፈጽሞ የሰማያት የሆነውን ኮከብም አይመስልም፤ ልባችን ግን ወደ ሰማይ ከፍ ብሎ በምድር ላይ በማረፉ ከሸለቆው ጓልም ከሰማዩ ደመናም ጋር የተያያዘውን ቀስተ ደመና ቢመስል ይገባዋል።—ጉትሪ።

ኦገስት 7

ሸክምን ሁሉ ቶሎ የሚከበንንም ኃጢአት አስወግደን በፊታችን ያለውን ሩጫ በትዕግሥት እንሩጥ፤ የእምነታችንን ራስና ፈጻሚውን ኢየሱስን እንመልከት። (ዕብራውያን 12:1, 2)

እዚህ ተቀምጣችሁ ሳላችሁ የምታደርጉትን ማንኛውንም ስሕተት የሆነ ነገር፣ ማንኛውንም የሕይወታችሁን ልማድ፣ ራሳችሁን ማስደሰታችሁን፣ ወይም ከዘላለማዊነት ይልቅ የአሁኑ ዘመን ፍጥረት፣ ከክብራማ ሰማያት ይልቅ የቁሳዊቷ ምድር ፍጥረት የሚያደርጋችሁን ያንን ታላቅና ሁሉን የሚያዳርስ የሕይወታችሁን ልማድ አስቡ። የራሳችሁ የግል ሕይወት ስለ ሆነ ማንኛውም ልማድ ራሳችሁን ጠይቁ፤ ከኢየሱስ ክርስቶስም ጋር ፊት ለፊት አገናኙት።—ፊሊፕስ ብሩክስ።

ኦገስት 8

ከኢየሱስም ጋር እንደ ነበሩ አወቁአቸው። (የሐዋርያት ሥራ 4:13)

ስለ ዓለም ባስብ የዓለምን አሻራ እቀበላለሁ፤ ስለ ፈተናዎቼና ስለ ሐዘኖቼ ባስብ የፈተናዎቼንና የሐዘኖቼን አሻራ እቀበላለሁ፤ ስለ ውድቀቶቼ ባስብ የውድቀቶቼን አሻራ እቀበላለሁ፤ ስለ ክርስቶስ ባስብ የክርስቶስን አሻራ እቀበላለሁ።—ከተመረጡ ጽሑፎች።

ኦገስት 9

እናንተ መምህርና ጌታ ትሉኛላችሁ፤ እንዲሁ ነኝና መልካም ትላላችሁ። (ዮሐንስ 13:13፤ የተሻሻለው ትርጉም፣ የኅዳግ ንባብ)

እንዴት ያለ ድንቅ መምህር አለን! አንዳንድ ጊዜ በቤት ውስጥ እንፈልገዋለን፤ እርሱ ግን በዚያ የለም። እርሱን ፍለጋ ወጥተን ምናልባት በምድረ በዳ ወይም በተራራ ላይ ሲጸልይ፣ ወይም አንድን ምስኪን ዕውር በእጁ ሲመራ፣ ወይም ከቀራጮችና ከኃጢአተኞች ጋር ሲበላ፣ ወይም በማዕበል ውስጥ ተኝቶ፣ ወይም ከአንዲት ሳምራዊት ሴት ጋር ሲነጋገር፣ ወይም በተቆጡ ሰዎች ተከብቦ፣ ወይም መስቀል ተሸክሞ እናገኘዋለን። የሚያስተምሩት ቃላቱ ብቻ አይደሉም። ስፍራው፣ ሥራው፣ ባልንጀሮቹ፣ አካባቢው፣ ልብሱ፣ ዝምታው፣ መገዛቱ—ሁሉም በትምህርት የተሞሉ ናቸው። ከእርሱም የሚማሩ እርሱን እንዲመስሉ ይደረጋሉ።—ጆርጅ ቦወን።

ኦገስት 10

… አባትም ልጁን የዓለም መድኃኒት ሊሆን እንደ ላከው … (1ኛ ዮሐንስ 4:14)

ኢየሱስ ክርስቶስ ያለ አባቱ ፈቃድ፣ ሥልጣን፣ ስምምነትና እርዳታ አለመውጣቱ ጣፋጭ አሳብ ነው። የሰዎች መድኃኒት ይሆን ዘንድ ከአብ ተላከ። . . . እግዚአብሔር አብ ልጁን ለታላቁ የምሕረት ተልእኮ ባስታጠቀው ጊዜ በይሖዋ ልብ ያለውን የፍቅር ጥልቀት ከቶ አስበህ ታውቃለህን? ካላሰብህ፣ ይህ የዛሬ ተመስጦህ ይሁን። አብ ላከው! ይህን ርዕስ አሰላስል። ኢየሱስ አብ የሚፈቅደውን እንዴት እንደሚሠራ አስብ። በሚሞተው መድኃኒት ቍስሎች ውስጥ የታላቁን ያለና የሚኖር አምላክ ፍቅር ተመልከት። ስለ ኢየሱስ የምታስበው እያንዳንዱ አሳብ ከዘላለማዊውና ለዘላለም ከተባረከው አምላክ ጋርም የተያያዘ ይሁን።—ስፐርጀን።

ኦገስት 11

እግዚአብሔርን የሚጠባበቁ ኃይላቸውን ይለውጣሉ። (ኢሳይያስ 40:31፤ የተሻሻለው ትርጉም)

ጌታ ሆይ፣ በፊትህ የምናሳልፋት አንዲት አጭር ሰዓት
በውስጣችን እንዴት ያለ ለውጥ ታመጣለች!
ከደረታችን እንዴት ያሉ ከባድ ሸክሞችን ታነሣለች!
የደረቀውን መሬት እንደ ዝናብ እንዴት ታረሰርሳለች!
እንንበረከካለን—በዙሪያችን ያለው ሁሉ የጨለመ ይመስላል።
እንነሣለን—የራቀውም የቀረበውም ሁሉ
በፀሐይ ብርሃን ተገልጦ ደምቆና ጠርቶ ይቆማል።
እንንበረከካለን—ምንኛ ደካሞች ነን፤ እንነሣለን—ምንኛ በኃይል የተሞላን ነን!

ታዲያ ራሳችንን ወይም ሌሎችን ለምን እንበድላለን—
ሁልጊዜ ብርቱዎች የማንሆነው፣
ዘወትር በጭንቀት የምንሸነፈው፣
ለምንስ ደካሞች ወይም ልበ ቢሶች፣
ተጨናቂዎች ወይም ታዋኪዎች እንሆናለን፣ ጸሎት ከእኛ ጋር ሳለ፣
ደስታና ብርታት ድፍረትም ከአንተ ጋር ሳሉ?
—ሊቀ ጳጳስ ትሬንች።

ኦገስት 12

አንተ ግን፥ አምላክህ እግዚአብሔር እንዲህ ታደርግ ዘንድ አልፈቀደልህም። (ዘዳግም 18:14)

እንዴት ያለ መረማመጃ ድንጋይ ነው! ብዙ ጊዜ በእንባና በጥርጣሬ ድምፅ ስለ ተቀበልናቸው መንፈሳዊ ምሕረቶቻችን እናመሰግናለን፤ ከክፉ ስለ ተጠበቅንባቸው ምሕረቶች ግን ምንኛ ወሰን የሌለው የሚመስል መስክ አለ! እግዚአብሔር እንዳናደርገው፣ እንዳንሆነውም የጠበቀንን ሁሉ እንኳ ልናስበው አንችልም።—ፍራንሲስ ሪድሊ ሃቨርጋል።

ኦገስት 13

ወጥቶም ብዙ ሕዝብ አየና አዘነላቸው ድውዮቻቸውንም ፈወሰ። . . . ሕዝቡንም አሰናብቶ ይጸልይ ዘንድ ብቻውን ወደ ተራራ ወጣ። በመሸም ጊዜ ብቻውን በዚያ ነበረ። (ማቴዎስ 14:14, 23)

እኛስ እንደ እርሱ እነዚህን ሁለት ታላላቅ የሰው ጠባይ ክፍሎች አጣምረናልን? የአደባባይ ተግባሮቻችን፣ ማለትም የዓለም ጭንቀቶች፣ ሥራዎችና ጕዳዮች፣ ከእግዚአብሔር ጋር በምናደርገው ስውር ጉዞ ተለዝበውና ተቀድሰዋልን? ዓለም ከሚርመሰመሱት ጎዳናዎቹ ቢከተለን፣ ዱካችንን ተከትሎ እስከ ቤተሰብ መሠዊያዎቻችንና እስከ እልፍኝ ጸሎቶቻችን ድረስ ይደርስ ነበርን?

ሥራና ተመስጦ የክርስቲያን ሕይወት ሁለቱ ታላላቅ ክፍሎች ናቸው፤ የሃይማኖታዊ ጠባይ ፍጽምናም ሁለቱን በስምምነትና በኅብረት ማግኘት ነው።—ማክዳፍ።

ኦገስት 14

ፍለጋውን እንድትከተሉ ምሳሌ ትቶላችሁ። (1ኛ ጴጥሮስ 2:21፤ የተሻሻለው ትርጉም)

«ጌታ ኢየሱስ ሆይ፣ ለጠፋው ዓለም ራራለት!» ብሎ መጸለይን ካቆምሁ ብዙ ጊዜ ሆኖኛል። እንዲህ ያለውን ጸሎት በመጸለዬ ጌታ ሲገሥጸኝ የሰማሁ የመሰለኝን ቀንና ሰዓት አስታውሳለሁ። እንዲህ ያለኝ መሰለኝ፦ «እኔ ለጠፋው ዓለም ራርቼለታለሁ፤ አሁን መራራት የአንተ ፈንታ ነው።»—ኤ. ጄ. ጎርደን።

ኦገስት 15

ከእኔ በቀር ሌሎች አማልክት አይሁኑልህ። (ዘጸአት 20:3)

ማንኛውንም ተድላ ከጸሎትህ፣ ማንኛውንም መጽሐፍ ከመጽሐፍ ቅዱስህ፣ ማንኛውንም ቤት ከእግዚአብሔር ቤት፣ ማንኛውንም ማዕድ ከጌታ ማዕድ፣ ማንኛውንም ሰው ከመድኃኒትህ፣ ማንኛውንም ነገር ከነፍስህ፣ የአሁኑን ደስታ ከሰማይ ተስፋ አብልጠህ መውደድ እንደ ጀመርህ ብታገኝ—ተጠንቀቅ!—ጉትሪ።

ኦገስት 16

እኔ ክርስቶስን እንደምመስል እኔን ምሰሉ። (1ኛ ቆሮንቶስ 11:1)

በሜክሲኮ ጦርነት ወታደሮቹ ሲያመነቱ አንድ ጄኔራል በእርካቡ ላይ ቀና ብሎ፦ «ሰዎች ሆይ፣ ተከተሉ!» እያለ እየጮኸ ወደ ጠላት ሰልፍ ገሰገሰ። እነርሱም ድፍረቱንና ቁርጠኝነቱን አይተው ተከትለውት ገሰገሱ፤ ድልም አገኙ።

ሰዎችን ለእግዚአብሔር ለማሰለፍ የሚያስፈልጋቸው የሚመራቸው ምሳሌ ነው። አንተ ራስህ ወደ ኋላ እስከ ቀረህ ድረስ ሌሎች ወደ ፊት እንዲገሰግሱ የምትሰጠው ትእዛዝ ሁሉ ከንቱ ነው። በትክክል እንዲፈጽሙት ለማድረግ አንተ ራስህ ወደ ሰማይ መጓዝ መጀመር አለብህ፤ ወደ ኋላ የምትመለከተውም፦ «ሰዎች ሆይ፣ ተከተሉ!» የሚለውን የሚያነቃቃ ጩኸት ለማሰማት ብቻ ይሁን።—ቲ. ዴዊት ታልሜጅ።

ኦገስት 17

በትሕትና ሁሉ ጌታን እየተገዛሁ። (የሐዋርያት ሥራ 20:19)

ስለ አንድ ቀራጭ ሠዓሊ የሚነገር አፈ ታሪክ አለ፤ የድንግል ማርያምን ምስል (ማዶና) የሚቀርጽበት የሰንደል እንጨት ቁራጭ ለረጅም ጊዜ ፈልጎ ነበር። የሕይወቱን ራእይ ሳይፈጽም ተስፋ ቆርጦ ሊተወው ሲል፣ ለእሳት ከተመደበ የባሉጥ እንጨት ጕማጅ ምስሉን እንዲቀርጽ በሕልም ታዘዘ። ታዘዘም፤ ከተራ የማገዶ እንጨት ግንድም ድንቅ የጥበብ ሥራ አወጣ።

ብዙዎቻችን ለቅርጻችን የሰንደል እንጨት እስክናገኝ በመጠበቅ በሕይወት ታላላቅ አጋጣሚዎችን እናጣለን፤ እነርሱ ግን በእርግጥ በምናነድዳቸው ተራ ግንዶች ውስጥ ተሰውረው ይገኛሉ።—ኦሪሰን ስዌት ማርደን።

ኦገስት 18

ጸጋዬ ይበቃሃል፥ ኃይሌ በድካም ይፈጸማልና። (2ኛ ቆሮንቶስ 12:9)

እግዚአብሔር የሕዝቡን ጸሎት የሚመልስበት መንገድ ጫናውን በማስወገድ ሳይሆን ለመሸከም ያላቸውን ብርታት በመጨመር ነው። ጫናው ብዙ ጊዜ በጠባቡ የሕይወት መንገድና ወደ ጥፋት በሚወስደው ሰፊ መንገድ መካከል ያለ አጥር ነው፤ የሰማዩ አባታችን ቢያስወግደው ምናልባት ሰማይን በማጣት ዋጋ ሊሆን ይችል ነበር። ኦ፣ ብዙ ጊዜ ለቀረበ ልባዊ ጸሎት መልስ እግዚአብሔር ያንን የእሾህ አጥር አስወግዶት ቢሆን ኖሮ፣ ከእኛ ስንቶቻችን ዛሬ የተጣልን በሆንን ነበር! አሁን በክብር ያሉ የብዙ ቅዱሳን መዝሙር እንዴት ጸጥ ባለ ነበር! ስንት በገና አውታሩ በተፈታ ነበር! በተቤዡት መኖሪያዎች ውስጥ ስንት ስፍራ ባዶ በቀረ ነበር! ወደ ሰማይ የምናቀርባቸውን ጸሎቶች ሁሉ እግዚአብሔር ቢመልስልን ኖሮ ሌላ ጅራፍ ባላስፈለገን ነበር። ብዙ ጊዜ በችኮላ የምንለምነውን ለመስጠት እጅግ የሚወደን አንድ ያለን መሆኑ የተባረከ ነው።—ኤፍ. ዊትፊልድ።

ኦገስት 19

በእኔ ኑሩ እኔም በእናንተ። ቅርንጫፍ በወይኑ ግንድ ባይኖር ከራሱ ፍሬ ሊያፈራ እንዳይቻለው፥ እንዲሁ እናንተ ደግሞ በእኔ ባትኖሩ አትችሉም። (ዮሐንስ 15:4)

ከቅጽበት ወደ ቅጽበት፣ ከሰዓትም ወደ ሰዓት የሰው ውስጣዊ ባሕርይ በእግዚአብሔር ሕይወት ያለማቋረጥ ሊደገፍ ይገባዋል። በእውነተኛው፣ በሙሉውና በጥልቁ የቃሉ ትርጉም በእርግጥ የምኖረው፣ አሁን መብቴ የሆነውንና ወደ ፊትም ክብሬ የሚሆነውን ያንን የዘላለም ሕይወት የምኖረው፣ ሙላቱን ወደ ባዶነቴ ያለማቋረጥ ስቀበል ብቻ ነው።—ደብሊው. ሄይ ኤትከን።

ኦገስት 20

ኖኅ . . . ቤተ ስዎቹን ለማዳን መርከብን በእምነት አዘጋጀ። (ዕብራውያን 11:7)

ለእምነት ሥራ እንዴት ያለ ትሑት፣ እንዴት ያለ ልከኛ መስክ ነው! አንድ ሰው ዓላማው ከሥራው ጋር ፈጽሞ የማይመጣጠን ነው ባለ ነበር። መርከቡ ታላቅ ሥራ ነበረ፤ የተሠራው ግን ለምን ነበር? የገዛ ቤተሰቡን ለማዳን። እንዲህ ያለ ጠባብ መስክ የእምነት ዓላማ ለመሆን ይገባዋልን? እንደ ቤተሰብ ክበብ ሕይወት ያለ ተራ መድረክ ለእግዚአብሔር አገልግሎት መቅደስ ለመሆን ይበቃልን? . . . ነፍሴ ሆይ፣ ጸሎትሽን ስትጨርሺና ተመስጦሽን ስትፈጽሚ የእግዚአብሔርን ቤት ትቼ ወጣሁ አትበዪ። የእግዚአብሔር ቤት በየትም ስፍራ ለአንቺ ይሆናል፤ የገዛ ቤትሽም የእርሱ ክፍል ይሆናል። የዚህ ስፍራ ተግባራት ሁሉ የተቀደሱ እንደ ሆኑ፣ ይህም የእግዚአብሔር ቤት እንጂ ሌላ እንዳልሆነ፣ ከሰማይ ደጆችም አንዱ እንደ ሆነ ይሰማሻል። ከተግባራቱ እያንዳንዱ የከፍተኛ ኅብረት ሥራ እንደ ሆነ ይሰማሻል። ስለዚህ ቤትሽን የእርሱ ቤት ማድረግ የአንቺ ድርሻ ይሁን። በቤት ማኅበራዊ ሕይወት ውስጥ እያንዳንዱን ቃል፣ እይታና ሥራ መቀደስ የአንቺ ድርሻ ይሁን። ለዕለት ተዕለት ኑሮ ፍላጎቶች የመጠጊያ መርከብሽን መሥራት የአንቺ ድርሻ ይሁን፤ በእውነት የፍቅር ድካምሽ የእምነት ሥራ ተብሎ ይጠራል።—ጆርጅ ማቲሰን።

ኦገስት 21

እኛ ፍጥረቱ ነንና፤ እንመላለስበት ዘንድ እግዚአብሔር አስቀድሞ ያዘጋጀውን መልካሙን ሥራ ለማድረግ በክርስቶስ ኢየሱስ ተፈጠርን። (ኤፌሶን 2:10)

ሥራው አብሮት ያልተወለደ አንድም ሰው ወደ ዓለም አይወለድም። ለሚፈልጉ ሁሉ ሥራም የሚሠሩበት መሣሪያም ዘወትር አለ።—ጄ. ቢ. ሎዌል።

ኦገስት 22

. . . የደቀ መዛሙርቱንም እግር ሊያጥብ . . . ጀመረ። (ዮሐንስ 13:5)

ኢየሱስ ክርስቶስ በምድራችን ጎዳና በተመላለሰበት በትናንቱ እንደ ነበረ፣ በዙፋን ላይ በተቀመጠበት በዛሬውም ያው እንደ ሆነ እንዘነጋለን። በዚህም መዘንጋት ምን ያህል እናጣለን! እርሱ የነበረውን ያው ነው፤ የተናገረውን ያንኑ ይናገራል። ወንጌሎች እርሱ ዘወትር የሚኖረው ሕይወት ናሙናዎች ብቻ ናቸው፤ ከማይለወጠው ማንነቱ ማስታወሻ ደብተር የተቀደዱ ገጾች ናቸው። ዛሬም በምድረ በዳ ጉዞአቸው የቆሸሸውን የደቀ መዛሙርቱን እግር በማጠብ ላይ ነው። አዎን ወዳጄ ሆይ፣ መምህርና ጌታ ብለን የምንጠራውን፣ ሆኖም አሁንም ወገቡን ታጥቆ ሊያገለግል የሚወጣውን የእርሱን ትሑትና ፍቅር የሞላበትን አገልግሎት እምቢ ባትል፣ ያ ማራኪ ታሪክ በአንተ ላይ እየተፈጸመ ነው። ቀጥ ብለን መኖር ከፈለግንም ይህ የማያቋርጥ መንጻት ያስፈልገናል። ለይቅርታ በእግዚአብሔር ልጅ እግር ሥር መጀመሪያ ወደ ተንበረከክንበትና፦ «ብዙ የሆነው ኃጢአትህ ሁሉ ተሰርዮልሃል» ሲል ወደ ሰማንበት ወደ አንድ የተወሰነ ሰዓት ወደ ኋላ መመልከት ብቻ አይበቃም። ከዕለት ዕለትና ከሰዓት ሰዓት ኃጢአት ዕለት ዕለትና ሰዓት ሰዓት መንጻት ያስፈልገናል።—ኤፍ. ቢ. ማየር።

ኦገስት 23

እኔ እግዚአብሔር አልለወጥም። (ሚልክያስ 3:6)

ተስፋችን «እንዲህ ይመስለኛል» ወይም «ሳይሆን አይቀርም» በሚል ባልተገመደ ክር ላይ አልተንጠለጠለም፤ የተተከለው መልሕቃችን ገመድ፣ ያ ብርቱ ገመድ፣ ዘላለማዊ እውነት የሆነው የእርሱ መሐላና የተስፋ ቃል ነው። መዳናችን በእግዚአብሔር የገዛ እጅና በክርስቶስ የገዛ ብርታት ከማይለወጠው የእግዚአብሔር ባሕርይ ብርቱ ካስማ ጋር ታስሯል።—ዊልያም ራዘርፎርድ።

ኦገስት 24

ዝናቡንም በጊዜው አወርዳለሁ፤ የበረከት ዝናብ ይሆናል። (ሕዝቅኤል 34:26)

ዛሬ ጠዋት ወቅትህ ምንድን ነው? የድርቅ ወቅት ነውን? እንግዲያስ ያ የዝናብ ወቅት ነው። የታላቅ ክብደትና የጥቁር ደመናዎች ወቅት ነውን? እንግዲያስ ያ የዝናብ ወቅት ነው። «እንደ ዘመንህ ኃይልህ ይሁን።» «የበረከት ዝናቦችን እሰጥሃለሁ።» ቃሉ በብዙ ቍጥር ነው። እግዚአብሔር ልዩ ልዩ በረከቶችን ሁሉ ይልካል። የእግዚአብሔር በረከቶች ሁሉ እንደ ወርቅ ሰንሰለት ቀለበቶች አብረው ይሄዳሉ። ወደ እርሱ የሚመልስ ጸጋን ቢሰጥ የሚያጽናና ጸጋንም ደግሞ ይሰጣል። «የበረከቶችን ዝናብ» ይልካል። አንተ የደረቅህ ተክል ሆይ፣ ዛሬ ወደ ላይ ተመልከት፤ ሰማያዊ ውኃ እንዲያጠጣህ ቅጠሎችህንና አበቦችህን ክፈት።—ስፐርጀን።

ኦገስት 25

ነገር ግን በቃልህ። (ሉቃስ 5:5)

ኦ፣ ለእኛ እንዴት ያለ የተባረከ መመሪያ ነው! ይህ መንገዴ ጨለማ፣ ምሥጢራዊና ግራ የሚያጋባ ነው፤ ነገር ግን በቃልህ ወደ ፊት እሄዳለሁ። ይህ ፈተናዬ የሚቈርጥ፣ ሥጋና ደምም ለመሸከም የሚያም ነው። በተሰበረ ልብ፦ ፈቃድህ ይሁን ብሎ መተንፈስ ከባድ ነው። ቢሆንም ነገር ግን በቃልህ፦ አዎን፥ አባት ሆይ እላለሁ። ይህ የሚከበኝ ልማድ ወይም ድካም ወይም ኃጢአቴ ለመስቀል አስቸጋሪ ነው። የራሴ ክፍል—ሁለተኛ ተፈጥሮ—ሆኗል፤ ከእርሱ መለየት ቀኝ እጅን እንደ መቍረጥ ወይም ቀኝ ዓይንን እንደ ማውጣት ይሆናል፤ ነገር ግን በቃልህ ሸክምን ሁሉ አስወግዳለሁ፤ ይህን ጣዖት ፈጽሜ አጠፋዋለሁ። ይህን የራሴን ጽድቅ ቸል ማለት ከባድ ነው፤ እነዚህ ሁሉ በጎ ምግባሮች፣ ተወዳጅ ጠባዮችና ተፈጥሯዊ ጸጋዎች በመዳኔ ጕዳይ ውስጥ በምንም መንገድ ሊቀላቀሉ እንደማይደፍሩ፣ ሁሉንም ከመጀመሪያ እስከ መጨረሻ በጌታዬ በኢየሱስ ክርስቶስ በኩል የእግዚአብሔር ስጦታ አድርጌ መቀበል እንዳለብኝ ማመን ከባድ ነው። ነገር ግን በቃልህ ስለሚበልጠው ስለ እርሱ እውቀት ሁሉን እንደ ጉዳት እቈጥራለሁ።—ማክዳፍ።

ኦገስት 26

ብንጸና፥ ከእርሱ ጋር ደግሞ እንነግሣለን። (2ኛ ጢሞቴዎስ 2:12)

ፎቶግራፍ አንሺው ሥዕል ሊሰጥህ እርሱ ኔጌቲቭ (የፎቶ ግልባጭ) ብሎ የሚጠራው ያስፈልገዋል። እንግዲህ ምድራዊው መስቀል ሰማያዊው አክሊል የሚሠራበት ኔጌቲቭ ነው፤ የአሁኑ ዘመን መከራና ሐዘን የሚመጣውን ሕይወት ክብር፣ ምስጋናና አለመሞት ይወስናል።—ኤ. ጄ. ጎርደን።

ኦገስት 27

… በሕያውና ለዘላለም በሚኖር በእግዚአብሔር ቃል። (1ኛ ጴጥሮስ 1:23)

ቃሉ ጸንቶ ይኖራል። አይሁዳዊው ጠላው—እርሱ ግን ሸኪና (የእግዚአብሔር የክብሩ መገኘት) ትቶት ከሄደው መቅደስ መጋረጃው ሲቀደድ፣ ኢየሩሳሌም ራሷም ስትጠፋ በሕይወት ቀጠለ። ግሪካዊው አፌዘበት—እርሱ ግን ፍልስፍናው ሲደክምና አክሮፖሊሱ ሲፈርስ አይቷል። ሮማውያን ወደ ነበልባል ጣሉት—እርሱ ግን ከአመዱ ተነሥቶ በሚወድቀው ንስር ላይ ወረደበት። ምክንያታዊው ተከራካሪ በራሱ ቸልተኝነት «ከወትሮው ሰባት እጥፍ» ወደ ጋለው እቶን ጣለው—እርሱ ግን የእሳት ሽታ ሳይኖርበት ወጣ። የሥርዓት ሰው ሊመርዘው እባቦችን በዙሪያው አሰረ—እርሱ ግን አራገፋቸው፤ አንዳችም አልጐዳውም። ከሐዲው በተንኰል ክርክርና በፌዝ ማዕበል ውስጥ ከመርከብ ወደ ባሕር ወረወረው—እርሱ ግን በትዕቢተኛው ውኃ ማዕበል ራስ ላይ በጀግንነት ተንሳፈፈ። አሁንም ሕያው ነው—በማዕበሉ ታላቅ ጩኸት ውስጥ እንኳ ይሰማል—ዘወትር ሲናገር ኖሯል—አሁንም እየተናገረ ነው!—ፓንሾን።

ኦገስት 28

የክርስቶስ ሰላም በልባችሁ ይግዛ። (ቆላስይስ 3:15)

ከዓመታት በፊት ከመርከብ ጓዶቻችን አንዱ በኃይለኛ ዐውሎ ነፋስ ክፉኛ ተሰባበረ—ነገር ግን አንዳንዶቹ መርከቦች በኃይሉ እንዳልተነኩ ተገኘ። መርከበኞች «የማዕበሉ ዓይን» በሚሉት ስፍራ ነበሩ። በዙሪያቸው ያለው ሁሉ ጥፋት ሆኖ ሳለ እነርሱ ተጠብቀው ነበር። በልቡ የእግዚአብሔር ሰላም ያለው ሰውም እንዲሁ ነው።—ፒልኪንግተን።

ኦገስት 29

የምታገለግሉት ጌታ ክርስቶስ ነውና። (ቆላስይስ 3:24)

እንደ ክርስቲያኖች ሥራችን በእያንዳንዱ የሕይወት ሥራ ጌታን ማገልገል ነው።—ማርክ ጋይ ፒርስ።

ኦገስት 30

ዓለምን ወይም በዓለም ያሉትን አትውደዱ። (1ኛ ዮሐንስ 2:15)

ወደ አንዲት ትንሽ ጅረት ዳር ሄደህ በውስጧ ለመታጠብ የሚመጡትን ዝንቦች ብትመለከት፣ ሰውነታቸውን ወደ ውኃው ሲያጠልቁ ክንፎቻቸውን ግን ከውኃው በላይ ከፍ አድርገው እንደሚይዙ ታስተውላለህ፤ ለጥቂት ጊዜም ከዋኙ በኋላ ክንፎቻቸው ሳይርሱ በፀሐያማው አየር ውስጥ በርረው ይሄዳሉ። እንግዲህ ለእኛ ትምህርቱ ይህ ነው። እዚህ በዓለም ጭንቀቶችና ሥራዎች ውስጥ ተዘፍቀናል፤ ነገር ግን እነዚህ ሳይተበተቡ ወደ ሰማይ ለመብረር ዝግጁ እንሆን ዘንድ የነፍሳችንን ክንፎች፣ እምነታችንንና ፍቅራችንን፣ ከዓለም ውጭ እናድርግ።—ጄ. ኢንግሊስ።

ኦገስት 31

ያለ አሳብ ልትኖሩ እወዳለሁ። (1ኛ ቆሮንቶስ 7:32)

የዚህን ሕይወት ለውጦችና ድንገተኛ ሁኔታዎች በፍርሃት አትጠባበቅ። ይልቁንም ሲነሡ፣ አንተ የእርሱ የሆንህለት እግዚአብሔር ከእነርሱ እንደሚያድንህ በሙሉ ተስፋ ተመልከታቸው። እስከ አሁን ጠብቆሃል—አንተ ብቻ ውድ እጁን አጥብቀህ ያዝ፤ እርሱም በነገር ሁሉ ውስጥ በሰላም ይመራሃል፤ መቆም በማትችልበት ጊዜም በክንዶቹ ይሸከምሃል። ነገ ሊሆን የሚችለውን አስቀድመህ አትጠባበቅ። ዛሬ የሚጠነቀቅልህ ያው የዘላለም አባት ነገም በየቀኑም ይጠነቀቅልሃል። ወይ ከመከራ ይጋርድሃል፣ ወይም ለመሸከም የማይደክም ብርታት ይሰጥሃል። እንግዲያስ በሰላም ኑር፤ የሚያስጨንቁ አሳቦችንና ምናቦችንም ሁሉ ወደ ጎን አስወግድ።—ፍራንሲስ ደ ሳል።